ସାମଵେଦଃ

ଅ ଏଷ ଵୃଷା କନିକ୍ରଦଦ୍ଦଶଭିର୍ଜାମିଭିର୍ଯତଃ ଚ୍ ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନି ଧାଵତି

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଶ ପ୍ରକାରର ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଗର୍ଜନ କରି ଦେଉଥିବା, ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ଏଷ ସୂର୍ଯମରୋଚଯତ୍ପଵମାନୋ ଅଧି ଦ୍ଯଵି ଚ୍ ପଵିତ୍ରେ ମତ୍ସରୋ ମଦଃ

ଏହି ପବମାନ, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି; ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସାହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଅ ଏଷ ସୂର୍ଯେଣ ହାସତେ ସଂଵସାନୋ ଵିଵସ୍ଵତା ଚ୍ ପତିର୍ଵାଚୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ

ଏହିଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବିବସ୍ୱତ୍‌ ସହ ହସୁଛନ୍ତି; ଅକ୍ଷୟ ବାଣୀର ଅଧିପତି।

ଅ ଏଷ କଵିରଭିଷ୍ଟୁତଃ ପଵିତ୍ରେ ଅଧି ତୋଶତେ ଚ୍ ପୁନାନୋ ଘ୍ନନ୍ନପ ଦ୍ଵିଷଃ

ଏହି ଋଷି, ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଦୂର କରି ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ସ୍ଵର୍ଜିତ୍ପରି ଷିଚ୍ଯତେ ଚ୍ ପଵିତ୍ରେ ଦକ୍ଷସାଧନଃ

ଏହିଁ, ଆଲୋକ ଅর্জନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଢାଳାଯାଏ; ଏଠାରେ ତିନି ଦକ୍ଷତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ନୃଭିର୍ଵି ନୀଯତେ ଦିଵୋ ମୂର୍ଧା ଵୃଷା ସୁତଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଵନେଷୁ ଵିଶ୍ଵଵିତ୍

ଏହି ସୋମ, ବଳିଅଁ ଏବଂ ଚାପି ତିଆରି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନେଇଯାନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା, ସେ ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳି, ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ରହେ।

ଅ ଏଷ ଗଵ୍ଯୁରଚିକ୍ରଦତ୍ପଵମାନୋ ହିରଣ୍ଯଯୁଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ରାଜିଦସ୍ତୃତଃ

ଏହି ପବମାନ, ଗାଁ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି; ସୁନା ରଙ୍ଗର ଇନ୍ଦୁ, ସଭାରେ ବିଜୟୀ, ଢାଳାଯାଏ।

ଅ ଏଷ ଶୁଷ୍ମ୍ଯସିଷ୍ଯଦଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵୃଷା ହରିଃ ଚ୍ ପୁନାନ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରମା

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏବଂ ପବିତ୍ର, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଶୁଧ୍ଧ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାଁନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଶୁଷ୍ମ୍ଯଦାଭ୍ଯଃ ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ଦେଵାଵୀରଘଶଂସହା

ଏହି ପବିତ୍ର ସୋମ, ଅଜୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ; ଦେବତା, ବୀର, ଅପବାଦ ଦୂର କରନ୍ତି।

ଅ ସ ସୁତଃ ପୀତଯେ ଵୃଷା ସୋମଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ଵିଘ୍ନନ୍ରକ୍ଷାଂସି ଦେଵଯୁଃ

ଏହି ଚାପି ତିଆରି ବଳିଅଁ ସୋମ, ପିଇବାକୁ ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ବହିଯାଏ; ଦେବତା, ସେ ରାକ୍ଷସମାନେଂକୁ ନଶ୍ୱନ୍ତି।

ଅ ସ ପଵିତ୍ରେ ଵିଚକ୍ଷଣୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ ଚ୍ ଅଭି ଯୋନିଂ କନିକ୍ରଦତ୍

ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏକ, ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ବହିଯାଏ, ଗର୍ଜନ କରି ନିଜ ଗର୍ଭକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ସ ଵାଜୀ ରୋଚନା ଦିଵଃ ପଵମାନୋ ଵି ଧାଵତି ଚ୍ ରକ୍ଷୋହା ଵାରମଵ୍ଯଯମ୍

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପବମାନ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ମାଧ୍ୟମରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ; ରାକ୍ଷସ ଘାତକ, ଅଚ୍ୟୁତ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ଅ ସ ତ୍ରିତସ୍ଯାଧି ସାନଵି ପଵମାନୋ ଅରୋଚଯତ୍ ଚ୍ ଜାମିଭିଃ ସୂର୍ଯଂ ସହ

ଏହି ପବମାନ, ତ୍ରିତାଙ୍କ ଶିଖରରେ, ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ସ ଵୃତ୍ରହା ଵୃଷା ସୁତୋ ଵରିଵୋଵିଦଦାଭ୍ଯଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଵାଜମିଵାସରତ୍

ଏହି ବଳିଅଁ ଚାପି ତିଆରି ସୋମ, ବିପକ୍ଷୀ ବିଧ୍ୱଂସକ, ଅଜୟମାନେଂକୁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାଏ, ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ସ ଦେଵଃ କଵିନେଷିତୋ ଽଭି ଦ୍ରୋଣାନି ଧାଵତି ଚ୍ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ମଂହଯନ୍

ଏହି ଦେବତା, ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ; ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରନ୍ତି।

ଅ ଯଃ ପାଵମାନୀରଧ୍ଯେତ୍ଯୃଷିଭିଃ ସମ୍ଭୃତଂ ରସମ୍ ଚ୍ ସର୍ଵଂ ସ ପୂତମଶ୍ନାତି ସ୍ଵଦିତଂ ମାତରିଶ୍ଵନା

ଯିଏ ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତ ପଢ଼େ, ଯାହାକୁ ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଓ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ, ଯାହା ପ୍ରାଣବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦମୟ ହୋଇଯାଇଛି।

ଅ ପାଵମାନୀର୍ଯୋ ଅଧ୍ଯେତ୍ଯୃଷିଭିଃ ସମ୍ଭୃତଂ ରସମ୍ ଚ୍ ତସ୍ମୈ ସରସ୍ଵତୀ ଦୁହେ କ୍ଷୀରଂ ସର୍ପିର୍ମଧୂଦକମ୍

ଯିଏ ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତ ପଢ଼େ, ଯାହାକୁ ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ସେଠିକୁ ସରସ୍ୱତୀ ନିଜେ ଦୁଧ, ଘିଅ, ମଧୁ ଓ ପାଣି ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅ ପାଵମାନୀଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନୀଃ ସୁଦୁଘା ହି ଘୃତଶ୍ଚୁତଃ ଚ୍ ଋଷିଭିଃ ସଂଭୃତୋ ରସୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷ୍ଵମୃତଂ ହିତମ୍

ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଦେଉଛନ୍ତି, ଘିଅରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ରସ, ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି।

ଅ ପାଵମାନୀର୍ଦଧନ୍ତୁ ନ ଇମଂ ଲୋକମଥୋ ଅମୁମ୍ ଚ୍ ନୋ ଦେଵୀର୍ଦେଵୈଃ ସମାହୃତାଃ

ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକକୁ ସ୍ଥିର କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଦେବୀମାନେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଯେନ ଦେଵାଃ ପଵିତ୍ରେଣାତ୍ମାନଂ ପୁନତେ ସଦା ଚ୍ ତେନ ସହସ୍ରଧାରେଣ ପାଵମାନୀଃ ପୁନନ୍ତୁ ନଃ

ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେ ସଦା ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି, ଏହି ହଜାର ଧାରା ଯାହା ଦେଉଛି, ସେହି ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତମାନେ ଆମକୁ ପବିତ୍ର କରୁନ୍ତୁ।

ଅ ପାଵମାନୀଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନୀସ୍ତାଭିର୍ଗଚ୍ଛତି ନାନ୍ଦନମ୍ ଚ୍ ପୁଣ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଭକ୍ଷାନ୍ଭକ୍ଷଯତ୍ଯମୃତତ୍ଵଂ ଚ ଗଚ୍ଛତି

ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଦ୍ୱାରା ଲୋକ ଆନନ୍ଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ପୁଣ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଏ ଓ ଅମୃତତ୍ୱକୁ ଲାଭ କରେ।

ଅ ଅଗନ୍ମ ମହା ନମସା ଯଵିଷ୍ଠଂ ଯୋ ଦୀଦାଯ ସମିଦ୍ଧଃ ସ୍ଵେ ଦୁରୋଣେ ଚ୍ ଚିତ୍ରଭାନୁଂ ରୋଦସୀ ଅନ୍ତରୁର୍ଵୀ ସ୍ଵାହୁତଂ ଵିଶ୍ଵତଃ ପ୍ରତ୍ଯଞ୍ଚମ୍

ଆମେ ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ସହିତ ସବୁଠୁ ଅପରିପକ୍ୱ, ନିଜ ଘରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ଆକାଶ-ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଯିଏ, ସେହି ଦେବତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛୁ।

ଅ ସ ମହ୍ନା ଵିଶ୍ଵା ଦୁରିତାନି ସାହ୍ଵାନଗ୍ନି ଷ୍ଟଵେ ଦମ ଆ ଜାତଵେଦାଃ ଚ୍ ସ ନୋ ରକ୍ଷିଷଦ୍ଦୁରିତାଦଵଦ୍ଯାଦସ୍ମାନ୍ଗୃଣତ ଉତ ନୋ ମଘୋନଃ

ତାଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା, ଆଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ଅପମାଙ୍ଗଳ୍ୟ ଘରରୁ ଦୂର କରନ୍ତି; ଜାତବେଦ, ସେ ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଓ ଅପମାନରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଆମେ ଯେଉଁଠି ଗାନ କରୁଛୁ, ସେଠି ଆମକୁ ଦାନ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ତ୍ଵଂ ଵରୁଣ ଉତ ମିତ୍ରୋ ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵାଂ ମତିଭିର୍ଵସିଷ୍ଠାଃ ଚ୍ ତ୍ଵେ ଵସୁ ସୁଷଣନାନି ସନ୍ତୁ ଯୂଯଂ ପାତ ସ୍ଵସ୍ତିଭିଃ ସଦା ନଃ

ତୁମେ ବରୁଣ ଓ ମିତ୍ର, ଆଗ୍ନି, ବସିଷ୍ଠମାନେ ତୁମକୁ ମନରେ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ତୁମର ଧନ-ଦୌଳତି ସବୁଠାରୁ ମଧୁର ହେଉ, ତୁମେମାନେ ସଦା ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦେଇ ରକ୍ଷା କର।

ଅ ମହାଂ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଯ ଓଜସା ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଵୃଷ୍ଟିମାଂ ଇଵ ଚ୍ ସ୍ତୋମୈର୍ଵତ୍ସସ୍ଯ ଵାଵୃଧେ

ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବଡ଼, ଝରଣା ଆଣୁଥିବା ମେଘ ଭଳି; ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ସେ ବଛଡ଼ି ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇଛନ୍ତି।

ଅ କଣ୍ଵା ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଯଦକ୍ରତ ସ୍ତୋମୈର୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସାଧନମ୍ ଚ୍ ଜାମି ବ୍ରୁଵତ ଆଯୁଧା

କଣ୍ବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ସାଧକ କରିଥିଲେ ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା, ବନ୍ଧୁ, ତୁମେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ବିଷୟରେ କୁହ।

ଅ ପ୍ରଜାମୃତସ୍ଯ ପିପ୍ରତଃ ପ୍ର ଯଦ୍ଭରନ୍ତ ଵହ୍ନଯଃ ଚ୍ ଵିପ୍ରା ଋତସ୍ଯ ଵାହସା

ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି, ଅମୃତର ଧାରକ, ସନ୍ତାନ ଦେଇଥାଏ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଋତକୁ ବହନ କରନ୍ତି।

ଅ ପଵମାନସ୍ଯ ଜିଘ୍ନତୋ ହରେଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରା ଅସୃକ୍ଷତ ଚ୍ ଜୀରା ଅଜିରଶୋଚିଷଃ

ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଘାତ କରୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରା ଝରିଛି; ପୁରୁଣା ମାନେ ସଦା ନୂତନ ଆଗୁନିର ଆଲୋକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ।

ଅ ପଵମାନୋ ରଥୀତମଃ ଶୁଭ୍ରେଭିଃ ଶୁଭ୍ରଶସ୍ତମଃ ଚ୍ ହରିଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରୋ ମରୁଦ୍ଗଣଃ

ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ଶୁଭ୍ର କିରଣରେ ସବୁଠୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନା ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ମାରୁତମାନଙ୍କ ଦଳ।