ସାମଵେଦଃ

ଅ ଏତମୁ ତ୍ଯଂ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ହରିଂ ହିଵନ୍ତି ଯାତଵେ ଚ୍ ସ୍ଵାଯୁଧଂ ମଦିନ୍ତମମ୍

ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦଶ ଆଂଠି ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଚାପିଥାଏ, ନିଜ ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।

ଅ ଏଷ ଉ ସ୍ଯ ଵୃଷା ରଥୋ ଽଵ୍ଯା ଵାରେଭିରଵ୍ଯତ ଚ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ଵାଜଂ ସହସ୍ରିଣମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା, ତାଙ୍କର ବୃଷ ରଥ ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ହଜାର ଧନର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଏ।

ଅ ଏତଂ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୋଷଣୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ

ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ତ୍ରିତାଙ୍କ ଜନୀମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥାନ୍ତି, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାନୀୟ ହୁଏ।

ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ମାନୁଷୀଷ୍ଵା ଶ୍ଯେନୋ ନ ଵିକ୍ଷୁ ସୀଦତି ଚ୍ ଗଚ୍ଛଂ ଜାରୋ ନ ଯୋଷିତମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଗାଁରେ ଶ୍ୟେନ ପରି ବସିଥାଏ, ପ୍ରେମିକ ପରି ନିଜ ପ୍ରେମିକାଙ୍କୁ ଯାଏ।

ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ମଦ୍ଯୋ ରସୋ ଽଵ ଚଷ୍ଟେ ଦିଵଃ ଶିଶୁଃ ଚ୍ ଯ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାରମାଵିଶତ୍

ଏହି ମଦକର ରସ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁ ଭାବେ, ଯେ ଇନ୍ଦୁ ଆବରଣ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।

ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ପୀତଯେ ସୁତୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ ଚ୍ କ୍ରନ୍ଦନ୍ଯୋନିମଭି ପ୍ରିଯମ୍

ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରା ପାନ ପାଇଁ ଦୌଡ଼େ, ଗର୍ଜନ କରି, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟ ଖୋଜେ।

ଅ ଏତଂ ତ୍ଯଂ ହରିତୋ ଦଶ ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଅପସ୍ଯୁଵଃ ଚ୍ ଯାଭିର୍ମଦାଯ ଶୁମ୍ଭତେ

ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଂଠି ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଚମକେ।

ଅ ଏଷ ଵାଜୀ ହିତୋ ନୃଭିର୍ଵିଶ୍ଵଵିନ୍ମନସସ୍ପତିଃ ଚ୍ ଅଵ୍ଯୋ ଵାରଂ ଵି ଧାଵତି

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ଚଳାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନର ଅଧିପତି, କୌଣସି ବାଧା ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ଏଷ ପଵିତ୍ରେ ଅକ୍ଷରତ୍ସୋମୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଧାମାନ୍ଯାଵିଶନ୍

ଏହି ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି, ଶୁଧ୍ଧିକରଣ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଭାବେ ବହିଯାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।

ଅ ଏଷ ଦେଵଃ ଶୁଭାଯତେ ଽଧି ଯୋନାଵମର୍ତ୍ଯଃ ଚ୍ ଵୃତ୍ରହା ଦେଵଵୀତମଃ

ଏହି ଦେବତା, ନିଜ ଗର୍ଭରେ ଅମର ଥିବା, ବିପକ୍ଷୀ ବିଧ୍ୱଂସକ ଏବଂ ଦେବମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଵୃଷା କନିକ୍ରଦଦ୍ଦଶଭିର୍ଜାମିଭିର୍ଯତଃ ଚ୍ ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନି ଧାଵତି

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଶ ପ୍ରକାରର ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଗର୍ଜନ କରି ଦେଉଥିବା, ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ଏଷ ସୂର୍ଯମରୋଚଯତ୍ପଵମାନୋ ଅଧି ଦ୍ଯଵି ଚ୍ ପଵିତ୍ରେ ମତ୍ସରୋ ମଦଃ

ଏହି ପବମାନ, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି; ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସାହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।

ଅ ଏଷ ସୂର୍ଯେଣ ହାସତେ ସଂଵସାନୋ ଵିଵସ୍ଵତା ଚ୍ ପତିର୍ଵାଚୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ

ଏହିଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବିବସ୍ୱତ୍‌ ସହ ହସୁଛନ୍ତି; ଅକ୍ଷୟ ବାଣୀର ଅଧିପତି।

ଅ ଏଷ କଵିରଭିଷ୍ଟୁତଃ ପଵିତ୍ରେ ଅଧି ତୋଶତେ ଚ୍ ପୁନାନୋ ଘ୍ନନ୍ନପ ଦ୍ଵିଷଃ

ଏହି ଋଷି, ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଦୂର କରି ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ସ୍ଵର୍ଜିତ୍ପରି ଷିଚ୍ଯତେ ଚ୍ ପଵିତ୍ରେ ଦକ୍ଷସାଧନଃ

ଏହିଁ, ଆଲୋକ ଅর্জନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଢାଳାଯାଏ; ଏଠାରେ ତିନି ଦକ୍ଷତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ନୃଭିର୍ଵି ନୀଯତେ ଦିଵୋ ମୂର୍ଧା ଵୃଷା ସୁତଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଵନେଷୁ ଵିଶ୍ଵଵିତ୍

ଏହି ସୋମ, ବଳିଅଁ ଏବଂ ଚାପି ତିଆରି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନେଇଯାନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା, ସେ ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳି, ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ରହେ।

ଅ ଏଷ ଗଵ୍ଯୁରଚିକ୍ରଦତ୍ପଵମାନୋ ହିରଣ୍ଯଯୁଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ରାଜିଦସ୍ତୃତଃ

ଏହି ପବମାନ, ଗାଁ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି; ସୁନା ରଙ୍ଗର ଇନ୍ଦୁ, ସଭାରେ ବିଜୟୀ, ଢାଳାଯାଏ।

ଅ ଏଷ ଶୁଷ୍ମ୍ଯସିଷ୍ଯଦଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵୃଷା ହରିଃ ଚ୍ ପୁନାନ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରମା

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏବଂ ପବିତ୍ର, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଶୁଧ୍ଧ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାଁନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଶୁଷ୍ମ୍ଯଦାଭ୍ଯଃ ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ଦେଵାଵୀରଘଶଂସହା

ଏହି ପବିତ୍ର ସୋମ, ଅଜୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ; ଦେବତା, ବୀର, ଅପବାଦ ଦୂର କରନ୍ତି।

ଅ ସ ସୁତଃ ପୀତଯେ ଵୃଷା ସୋମଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ଵିଘ୍ନନ୍ରକ୍ଷାଂସି ଦେଵଯୁଃ

ଏହି ଚାପି ତିଆରି ବଳିଅଁ ସୋମ, ପିଇବାକୁ ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ବହିଯାଏ; ଦେବତା, ସେ ରାକ୍ଷସମାନେଂକୁ ନଶ୍ୱନ୍ତି।

ଅ ସ ପଵିତ୍ରେ ଵିଚକ୍ଷଣୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ ଚ୍ ଅଭି ଯୋନିଂ କନିକ୍ରଦତ୍

ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏକ, ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ବହିଯାଏ, ଗର୍ଜନ କରି ନିଜ ଗର୍ଭକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ସ ଵାଜୀ ରୋଚନା ଦିଵଃ ପଵମାନୋ ଵି ଧାଵତି ଚ୍ ରକ୍ଷୋହା ଵାରମଵ୍ଯଯମ୍

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପବମାନ, ଦିବ୍ୟ ଆଲୋକ ମାଧ୍ୟମରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ; ରାକ୍ଷସ ଘାତକ, ଅଚ୍ୟୁତ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ଅ ସ ତ୍ରିତସ୍ଯାଧି ସାନଵି ପଵମାନୋ ଅରୋଚଯତ୍ ଚ୍ ଜାମିଭିଃ ସୂର୍ଯଂ ସହ

ଏହି ପବମାନ, ତ୍ରିତାଙ୍କ ଶିଖରରେ, ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ସ ଵୃତ୍ରହା ଵୃଷା ସୁତୋ ଵରିଵୋଵିଦଦାଭ୍ଯଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଵାଜମିଵାସରତ୍

ଏହି ବଳିଅଁ ଚାପି ତିଆରି ସୋମ, ବିପକ୍ଷୀ ବିଧ୍ୱଂସକ, ଅଜୟମାନେଂକୁ ବିସ୍ତୃତ ସ୍ଥାନ ଦେଇଥାଏ, ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ସ ଦେଵଃ କଵିନେଷିତୋ ଽଭି ଦ୍ରୋଣାନି ଧାଵତି ଚ୍ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରାଯ ମଂହଯନ୍

ଏହି ଦେବତା, ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ; ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରନ୍ତି।

ଅ ଯଃ ପାଵମାନୀରଧ୍ଯେତ୍ଯୃଷିଭିଃ ସମ୍ଭୃତଂ ରସମ୍ ଚ୍ ସର୍ଵଂ ସ ପୂତମଶ୍ନାତି ସ୍ଵଦିତଂ ମାତରିଶ୍ଵନା

ଯିଏ ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତ ପଢ଼େ, ଯାହାକୁ ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ଓ ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରେ, ଯାହା ପ୍ରାଣବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦମୟ ହୋଇଯାଇଛି।

ଅ ପାଵମାନୀର୍ଯୋ ଅଧ୍ଯେତ୍ଯୃଷିଭିଃ ସମ୍ଭୃତଂ ରସମ୍ ଚ୍ ତସ୍ମୈ ସରସ୍ଵତୀ ଦୁହେ କ୍ଷୀରଂ ସର୍ପିର୍ମଧୂଦକମ୍

ଯିଏ ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତ ପଢ଼େ, ଯାହାକୁ ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିଲେ, ସେଠିକୁ ସରସ୍ୱତୀ ନିଜେ ଦୁଧ, ଘିଅ, ମଧୁ ଓ ପାଣି ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅ ପାଵମାନୀଃ ସ୍ଵସ୍ତ୍ଯଯନୀଃ ସୁଦୁଘା ହି ଘୃତଶ୍ଚୁତଃ ଚ୍ ଋଷିଭିଃ ସଂଭୃତୋ ରସୋ ବ୍ରାହ୍ମଣେଷ୍ଵମୃତଂ ହିତମ୍

ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଆଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ଦେଉଛନ୍ତି, ଘିଅରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ରସ, ଋଷିମାନେ ସଂଗ୍ରହ କରିଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅମୃତ ଭାବେ ରଖାଯାଇଛି।

ଅ ପାଵମାନୀର୍ଦଧନ୍ତୁ ନ ଇମଂ ଲୋକମଥୋ ଅମୁମ୍ ଚ୍ ନୋ ଦେଵୀର୍ଦେଵୈଃ ସମାହୃତାଃ

ପାବମାନୀ ସୂକ୍ତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକକୁ ସ୍ଥିର କରୁନ୍ତୁ, ଏହି ଦେବୀମାନେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ର କରିଛନ୍ତି।