ଅ ଏଷ ଦିଵଂ ଵି ଧାଵତି ତିରୋ ରଜାଂସି ଧାରଯା ଚ୍ ପଵମାନଃ କନିକ୍ରଦତ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଆକାଶ ଉପରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ଧୂଳି ଭରା ମାଝରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାର ସ୍ବର ଉଚ୍ଚ ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରେ।
ଅ ଏଷ ଦିଵଂ ଵ୍ଯାସରତ୍ତିରୋ ରଜାଂସ୍ଯସ୍ପୃତଃ ଚ୍ ପଵମାନଃ ସ୍ଵଧ୍ଵରଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି, ଧୂଳି ମାଝରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଚାଲିଯାଏ, ନିଜ ନିୟମରେ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରେ।
ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ହରିଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି
ଏହି ପୁରୁଣା ଜନ୍ମ ଥିବା ଦେବତା, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି, ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ପବିତ୍ର ଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଯାଏ।
ଅ ଏଷ ଉ ସ୍ଯ ପୁରୁଵ୍ରତୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ଜନଯନ୍ନିଷଃ ଚ୍ ଧାରଯା ପଵତେ ସୁତଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ବହୁ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ଅନୁସରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ଚାପି ହୋଇ ନିଜ ଧାରାରେ ବହିଯାଏ।
ଅ ଏଷ ଧିଯା ଯାତ୍ଯଣ୍ଵ୍ଯ ଶୂରୋ ରଥେଭିରାଶୁଭିଃ ଚ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଚିନ୍ତାରେ ଗଭୀର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବେ ଯାଏ, ଦ୍ରୁତ ରଥରେ ବୀର ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚେ।
ଅ ଏଷ ପୁରୂ ଧିଯାଯତେ ବୃହତେ ଦେଵତାତଯେ ଚ୍ ଯତ୍ରାମୃତାସ ଆଶତ
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ବହୁ ଲୋକ ମହା ଦେବତାର ପୂଜା ପାଇଁ ଚିନ୍ତାରେ ଡାକନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଅମରମାନେ ବସିଛନ୍ତି।
ଅ ଏତଂ ମୃଜନ୍ତି ମର୍ଜ୍ଯମୁପ ଦ୍ରୋଣେଷ୍ଵାଯଵଃ ଚ୍ ପ୍ରଚକ୍ରାଣଂ ମହୀରିଷଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦବା ପାଥର ଦ୍ୱାରା ପାତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ଏହା ଅଧିକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ବିସ୍ତାର କରେ।
ଅ ଏଷ ହିତୋ ଵି ନୀଯତେ ଽନ୍ତଃ ଶୁନ୍ଧ୍ଯାଵତା ପଥା ଚ୍ ଯଦୀ ତୁଞ୍ଜନ୍ତି ଭୂର୍ଣଯଃ
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ସ୍ଥାନରେ ରଖି, ପବିତ୍ରତାର ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଗୁଡ଼ିକ ତାକୁ ଚଳାଏ।
ଅ ଏଷ ରୁକ୍ମିଭିରୀଯତେ ଵାଜି ଶୁଭ୍ରେଭିରଂଶୁଭିଃ ଚ୍ ପତିଃ ସିନ୍ଧୂନାଂ ଭଵନ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ସୁନା ରଶ୍ମିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ଚମକୁଥିବା ଧାରା ସହିତ ଘୋଡ଼ା ଭାବରେ, ନଦୀମାନଙ୍କର ସ୍ବାମୀ ହୁଏ।
ଅ ଏଷ ଶୃଙ୍ଗାଣି ଦୋଧୁଵଚ୍ଛିଶୀତେ ଯୂଥ୍ଯୋ ଵୃଷା ଚ୍ ନୃମ୍ଣା ଦଧାନ ଓଜସା
ଏହି ଯୁବ ମହିଷ ତାଙ୍କର ଶିଙ୍ଗ ହଲାଇଥାଏ, ଦଳର ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷ ଶୂରତା ଧାରଣ କରେ।
ଅ ଏଷ ଵସୂନି ପିବ୍ଦନଃ ପରୁଷା ଯଯିଵାଂ ଅତି ଚ୍ ଅଵ ଶାଦେଷୁ ଗଚ୍ଛତି
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଠିନ ଜାଗା ଅଟିକି ଯାଏ, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନକୁ ଅବତରେ।
ଅ ଏତମୁ ତ୍ଯଂ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ହରିଂ ହିଵନ୍ତି ଯାତଵେ ଚ୍ ସ୍ଵାଯୁଧଂ ମଦିନ୍ତମମ୍
ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦଶ ଆଂଠି ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଚାପିଥାଏ, ନିଜ ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।
ଅ ଏଷ ଉ ସ୍ଯ ଵୃଷା ରଥୋ ଽଵ୍ଯା ଵାରେଭିରଵ୍ଯତ ଚ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ଵାଜଂ ସହସ୍ରିଣମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା, ତାଙ୍କର ବୃଷ ରଥ ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ହଜାର ଧନର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଏ।
ଅ ଏତଂ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୋଷଣୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ
ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ତ୍ରିତାଙ୍କ ଜନୀମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥାନ୍ତି, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାନୀୟ ହୁଏ।
ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ମାନୁଷୀଷ୍ଵା ଶ୍ଯେନୋ ନ ଵିକ୍ଷୁ ସୀଦତି ଚ୍ ଗଚ୍ଛଂ ଜାରୋ ନ ଯୋଷିତମ୍
ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଗାଁରେ ଶ୍ୟେନ ପରି ବସିଥାଏ, ପ୍ରେମିକ ପରି ନିଜ ପ୍ରେମିକାଙ୍କୁ ଯାଏ।
ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ମଦ୍ଯୋ ରସୋ ଽଵ ଚଷ୍ଟେ ଦିଵଃ ଶିଶୁଃ ଚ୍ ଯ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାରମାଵିଶତ୍
ଏହି ମଦକର ରସ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁ ଭାବେ, ଯେ ଇନ୍ଦୁ ଆବରଣ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।
ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ପୀତଯେ ସୁତୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ ଚ୍ କ୍ରନ୍ଦନ୍ଯୋନିମଭି ପ୍ରିଯମ୍
ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରା ପାନ ପାଇଁ ଦୌଡ଼େ, ଗର୍ଜନ କରି, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟ ଖୋଜେ।
ଅ ଏତଂ ତ୍ଯଂ ହରିତୋ ଦଶ ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଅପସ୍ଯୁଵଃ ଚ୍ ଯାଭିର୍ମଦାଯ ଶୁମ୍ଭତେ
ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଂଠି ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଚମକେ।
ଅ ଏଷ ଵାଜୀ ହିତୋ ନୃଭିର୍ଵିଶ୍ଵଵିନ୍ମନସସ୍ପତିଃ ଚ୍ ଅଵ୍ଯୋ ଵାରଂ ଵି ଧାଵତି
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ଚଳାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନର ଅଧିପତି, କୌଣସି ବାଧା ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।
ଅ ଏଷ ପଵିତ୍ରେ ଅକ୍ଷରତ୍ସୋମୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଧାମାନ୍ଯାଵିଶନ୍
ଏହି ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି, ଶୁଧ୍ଧିକରଣ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଭାବେ ବହିଯାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।
ଅ ଏଷ ଦେଵଃ ଶୁଭାଯତେ ଽଧି ଯୋନାଵମର୍ତ୍ଯଃ ଚ୍ ଵୃତ୍ରହା ଦେଵଵୀତମଃ
ଏହି ଦେବତା, ନିଜ ଗର୍ଭରେ ଅମର ଥିବା, ବିପକ୍ଷୀ ବିଧ୍ୱଂସକ ଏବଂ ଦେବମାନେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି।
ଅ ଏଷ ଵୃଷା କନିକ୍ରଦଦ୍ଦଶଭିର୍ଜାମିଭିର୍ଯତଃ ଚ୍ ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନି ଧାଵତି
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦଶ ପ୍ରକାରର ନିଜ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଗର୍ଜନ କରି ଦେଉଥିବା, ପାତ୍ରମାନଙ୍କ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।
ଅ ଏଷ ସୂର୍ଯମରୋଚଯତ୍ପଵମାନୋ ଅଧି ଦ୍ଯଵି ଚ୍ ପଵିତ୍ରେ ମତ୍ସରୋ ମଦଃ
ଏହି ପବମାନ, ଆକାଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି; ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଆନନ୍ଦ ଉତ୍ସାହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ।
ଅ ଏଷ ସୂର୍ଯେଣ ହାସତେ ସଂଵସାନୋ ଵିଵସ୍ଵତା ଚ୍ ପତିର୍ଵାଚୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ
ଏହିଁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବିବସ୍ୱତ୍ ସହ ହସୁଛନ୍ତି; ଅକ୍ଷୟ ବାଣୀର ଅଧିପତି।
ଅ ଏଷ କଵିରଭିଷ୍ଟୁତଃ ପଵିତ୍ରେ ଅଧି ତୋଶତେ ଚ୍ ପୁନାନୋ ଘ୍ନନ୍ନପ ଦ୍ଵିଷଃ
ଏହି ଋଷି, ସମ୍ମାନିତ ଏବଂ ପବିତ୍ର, ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେଂକୁ ଦୂର କରି ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି।
ଅ ଏଷ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵାଯଵେ ସ୍ଵର୍ଜିତ୍ପରି ଷିଚ୍ଯତେ ଚ୍ ପଵିତ୍ରେ ଦକ୍ଷସାଧନଃ
ଏହିଁ, ଆଲୋକ ଅর্জନ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧିକରଣରେ ଢାଳାଯାଏ; ଏଠାରେ ତିନି ଦକ୍ଷତା ପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି।
ଅ ଏଷ ନୃଭିର୍ଵି ନୀଯତେ ଦିଵୋ ମୂର୍ଧା ଵୃଷା ସୁତଃ ଚ୍ ସୋମୋ ଵନେଷୁ ଵିଶ୍ଵଵିତ୍
ଏହି ସୋମ, ବଳିଅଁ ଏବଂ ଚାପି ତିଆରି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନେଇଯାନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଜାଣିଥିବା, ସେ ଜଙ୍ଗଲ ମାଧ୍ୟମରେ ଚଳି, ଦିଗନ୍ତର ମୁଣ୍ଡ ଅଟୁଟ ରହେ।
ଅ ଏଷ ଗଵ୍ଯୁରଚିକ୍ରଦତ୍ପଵମାନୋ ହିରଣ୍ଯଯୁଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁଃ ସତ୍ରାଜିଦସ୍ତୃତଃ
ଏହି ପବମାନ, ଗାଁ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉଛନ୍ତି; ସୁନା ରଙ୍ଗର ଇନ୍ଦୁ, ସଭାରେ ବିଜୟୀ, ଢାଳାଯାଏ।
ଅ ଏଷ ଶୁଷ୍ମ୍ଯସିଷ୍ଯଦଦନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵୃଷା ହରିଃ ଚ୍ ପୁନାନ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରମା
ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁନା ରଙ୍ଗର ଏବଂ ପବିତ୍ର, ମଧ୍ୟାକାଶରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଶୁଧ୍ଧ ଇନ୍ଦୁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଚାହାଁନ୍ତି।
ଅ ଏଷ ଶୁଷ୍ମ୍ଯଦାଭ୍ଯଃ ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ଦେଵାଵୀରଘଶଂସହା
ଏହି ପବିତ୍ର ସୋମ, ଅଜୟ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ; ଦେବତା, ବୀର, ଅପବାଦ ଦୂର କରନ୍ତି।