ସାମଵେଦଃ

ପଞ୍ଚମ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ଅକ୍ରାନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଃ ପ୍ରଥମେ ଵିଧର୍ମଂ ଜନଯନ୍ପ୍ରଜା ଭୁଵନସ୍ଯ ଗୋପାଃ ଚ୍ ଵୃଷା ପଵିତ୍ରେ ଅଧି ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ ବୃହତ୍ସୋମୋ ଵାଵୃଧେ ସ୍ଵାନୋ ଅଦ୍ରିଃ

ସେ ସମୁଦ୍ର ଅଟକିଗଲେ, ଆରମ୍ଭରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ସନ୍ତାନ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ରକ୍ଷକ ହେଲେ; ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଲେ ବଳିଅଟୁ ସୋମ, ପାତ୍ରରେ ବଡ଼ ହେଲେ, ପାଥର ଧ୍ୱନି ହେଲା।

ଅ ମତ୍ସି ଵାଯୁମିଷ୍ଟଯେ ରାଧସେ ଚ ମତ୍ସି ମିତ୍ରାଵରୁଣା ପୂଯମାନଃ ଚ୍ ମତ୍ସି ଶର୍ଧୋ ମାରୁତଂ ମତ୍ସି ଦେଵାନ୍ମତ୍ସି ଦ୍ଯାଵାପୃଥିଵୀ ଦେଵ ସୋମ

ବାୟୁ, ଆମ ପ୍ରସନ୍ନତା ଓ ଦାନ ପାଇଁ ଆମ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କର; ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଆମେ ପବିତ୍ର ହେଉଛୁ, ଆମ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କର; ମାରୁତ ଦଳ, ଦେବତାମାନେ, ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀ, ହେ ଦେବ ସୋମ, ଆମ ଉପରେ ଆନନ୍ଦ କର।

ଅ ମହତ୍ତତ୍ସୋମୋ ମହିଷଶ୍ଚକାରାପାଂ ଯଦ୍ଗର୍ଭୋ ଽଵୃଣୀତ ଦେଵାନ୍ ଚ୍ ଅଦଧାଦିନ୍ଦ୍ରେ ପଵମାନ ଓଜୋ ଽଜନଯତ୍ସୂର୍ଯେ ଜ୍ଯୋତିରିନ୍ଦୁଃ

ସେ ମହାନ ସୋମ, ବଳିଅଟୁ, ଯେତେବେଳେ ଜଳର ଗର୍ଭ ଭାବେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ବାଛିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ, ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା, ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ।

ଅ ଏଷ ଦେଵୋ ଅମର୍ତ୍ଯଃ ପର୍ଣଵୀରିଵ ଦୀଯତେ ଚ୍ ଅଭି ଦ୍ରୋଣାନ୍ଯାସଦମ୍

ଏହି ଅମର ଦେବତା, ଗଛର ଶାଖା ପରି ବିସ୍ତାରିତ ହେଉଛନ୍ତି, ପାତ୍ରମାନେ ଭିତରେ ବସିଯାଉଛନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଵିପ୍ରୈରଭିଷ୍ଟୁତୋ ଽପୋ ଦେଵୋ ଵି ଗାହତେ ଚ୍ ଦଧଦ୍ରତ୍ନାନି ଦାଶୁଷେ

ଋଷିମାନେ ଯିଏଁ ଯଶସ୍ବୀ ହୋଇ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ଦେବତା ଜଳ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଵିଶ୍ଵାନି ଵାର୍ଯା ଶୂରୋ ଯନ୍ନିଵ ସତ୍ଵଭିଃ ଚ୍ ପଵମାନଃ ସିଷାସତି

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପବମାନ, ନାୟକ ପରି ନିଜ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ବସ୍ତୁ ଚାହିଁଥାନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଦେଵୋ ରଥର୍ଯତି ପଵମାନୋ ଦିଶସ୍ଯତି ଚ୍ ଆଵିଷ୍କୃଣୋତି ଵଗ୍ଵନୁମ୍

ଏହି ଦେବତା, ପବମାନ, ରଥରେ ଚଢ଼ି ଦୌଡ଼ନ୍ତି, ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତି, ସ୍ୱର ଓ ଧ୍ୱନିକୁ ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଦେଵୋ ଵିପନ୍ଯୁଭିଃ ପଵମାନ ଋତାଯୁଭିଃ ଚ୍ ହରିର୍ଵାଜାଯ ମୃଜ୍ଯତେ

ଏହି ଦେବତା, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଓ ନୀତିରକ୍ଷକମାନେ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର ହୋଇ, ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ବିଜୟ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଏଷ ଦେଵୋ ଵିପା କୃତୋ ଽତି ହ୍ଵରାଂସି ଧାଵତି ଚ୍ ପଵମାନୋ ଅଦାଭ୍ଯଃ

ଏହି ଦେବତା, ପବିତ୍ର ହୋଇ, ସମସ୍ତ ବାଧାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରନ୍ତି; ପବମାନ ଅଜୟ।

ଅ ଏଷ ଦିଵଂ ଵି ଧାଵତି ତିରୋ ରଜାଂସି ଧାରଯା ଚ୍ ପଵମାନଃ କନିକ୍ରଦତ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଆକାଶ ଉପରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ, ଧୂଳି ଭରା ମାଝରେ ଦେଖାଯାଏ, ଏହାର ସ୍ବର ଉଚ୍ଚ ଓ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରେ।

ଅ ଏଷ ଦିଵଂ ଵ୍ଯାସରତ୍ତିରୋ ରଜାଂସ୍ଯସ୍ପୃତଃ ଚ୍ ପଵମାନଃ ସ୍ଵଧ୍ଵରଃ

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଆକାଶକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛି, ଧୂଳି ମାଝରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ଭାବେ ଚାଲିଯାଏ, ନିଜ ନିୟମରେ ଶୁଦ୍ଧିକରଣ କରେ।

ଅ ଏଷ ପ୍ରତ୍ନେନ ଜନ୍ମନା ଦେଵୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ହରିଃ ପଵିତ୍ରେ ଅର୍ଷତି

ଏହି ପୁରୁଣା ଜନ୍ମ ଥିବା ଦେବତା, ଦେବମାନେ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି ହୋଇଛନ୍ତି, ସୁନା ରଙ୍ଗରେ ପବିତ୍ର ଧାରା ମାଧ୍ୟମରେ ବହିଯାଏ।

ଅ ଏଷ ଉ ସ୍ଯ ପୁରୁଵ୍ରତୋ ଜଜ୍ଞାନୋ ଜନଯନ୍ନିଷଃ ଚ୍ ଧାରଯା ପଵତେ ସୁତଃ

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ବହୁ ପୂଜା ପଦ୍ଧତି ଅନୁସରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଆଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରେ; ଚାପି ହୋଇ ନିଜ ଧାରାରେ ବହିଯାଏ।

ଅ ଏଷ ଧିଯା ଯାତ୍ଯଣ୍ଵ୍ଯ ଶୂରୋ ରଥେଭିରାଶୁଭିଃ ଚ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଚିନ୍ତାରେ ଗଭୀର, ସୂକ୍ଷ୍ମ ଭାବେ ଯାଏ, ଦ୍ରୁତ ରଥରେ ବୀର ଭାବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚେ।

ଅ ଏଷ ପୁରୂ ଧିଯାଯତେ ବୃହତେ ଦେଵତାତଯେ ଚ୍ ଯତ୍ରାମୃତାସ ଆଶତ

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ବହୁ ଲୋକ ମହା ଦେବତାର ପୂଜା ପାଇଁ ଚିନ୍ତାରେ ଡାକନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଅମରମାନେ ବସିଛନ୍ତି।

ଅ ଏତଂ ମୃଜନ୍ତି ମର୍ଜ୍ଯମୁପ ଦ୍ରୋଣେଷ୍ଵାଯଵଃ ଚ୍ ପ୍ରଚକ୍ରାଣଂ ମହୀରିଷଃ

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦବା ପାଥର ଦ୍ୱାରା ପାତ୍ରରେ ଶୁଦ୍ଧ କରାଯାଏ, ଏହା ଅଧିକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ବିସ୍ତାର କରେ।

ଅ ଏଷ ହିତୋ ଵି ନୀଯତେ ଽନ୍ତଃ ଶୁନ୍ଧ୍ଯାଵତା ପଥା ଚ୍ ଯଦୀ ତୁଞ୍ଜନ୍ତି ଭୂର୍ଣଯଃ

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ସ୍ଥାନରେ ରଖି, ପବିତ୍ରତାର ପଥରେ ଆଗକୁ ନେଇଯାଯାଏ, ଯେତେବେଳେ ଗୁଡ଼ିକ ତାକୁ ଚଳାଏ।

ଅ ଏଷ ରୁକ୍ମିଭିରୀଯତେ ଵାଜି ଶୁଭ୍ରେଭିରଂଶୁଭିଃ ଚ୍ ପତିଃ ସିନ୍ଧୂନାଂ ଭଵନ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ସୁନା ରଶ୍ମିରେ ଆଗକୁ ବଢ଼େ, ଚମକୁଥିବା ଧାରା ସହିତ ଘୋଡ଼ା ଭାବରେ, ନଦୀମାନଙ୍କର ସ୍ବାମୀ ହୁଏ।

ଅ ଏଷ ଶୃଙ୍ଗାଣି ଦୋଧୁଵଚ୍ଛିଶୀତେ ଯୂଥ୍ଯୋ ଵୃଷା ଚ୍ ନୃମ୍ଣା ଦଧାନ ଓଜସା

ଏହି ଯୁବ ମହିଷ ତାଙ୍କର ଶିଙ୍ଗ ହଲାଇଥାଏ, ଦଳର ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତି ଓ ପୁରୁଷ ଶୂରତା ଧାରଣ କରେ।

ଅ ଏଷ ଵସୂନି ପିବ୍ଦନଃ ପରୁଷା ଯଯିଵାଂ ଅତି ଚ୍ ଅଵ ଶାଦେଷୁ ଗଚ୍ଛତି

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କଠିନ ଜାଗା ଅଟିକି ଯାଏ, ଏବଂ ବିଶ୍ରାମ ସ୍ଥାନକୁ ଅବତରେ।

ଅ ଏତମୁ ତ୍ଯଂ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ହରିଂ ହିଵନ୍ତି ଯାତଵେ ଚ୍ ସ୍ଵାଯୁଧଂ ମଦିନ୍ତମମ୍

ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦଶ ଆଂଠି ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଚାପିଥାଏ, ନିଜ ଶସ୍ତ୍ର ସହିତ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ।

ଅ ଏଷ ଉ ସ୍ଯ ଵୃଷା ରଥୋ ଽଵ୍ଯା ଵାରେଭିରଵ୍ଯତ ଚ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ଵାଜଂ ସହସ୍ରିଣମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା, ତାଙ୍କର ବୃଷ ରଥ ଆବରଣ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ, ହଜାର ଧନର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଯାଏ।

ଅ ଏତଂ ତ୍ରିତସ୍ଯ ଯୋଷଣୋ ହରିଂ ହିନ୍ଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରିଭିଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପୀତଯେ

ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ତ୍ରିତାଙ୍କ ଜନୀମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପିଥାନ୍ତି, ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପାନୀୟ ହୁଏ।

ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ମାନୁଷୀଷ୍ଵା ଶ୍ଯେନୋ ନ ଵିକ୍ଷୁ ସୀଦତି ଚ୍ ଗଚ୍ଛଂ ଜାରୋ ନ ଯୋଷିତମ୍

ଏହି ପବିତ୍ର ଧାରା ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଗାଁରେ ଶ୍ୟେନ ପରି ବସିଥାଏ, ପ୍ରେମିକ ପରି ନିଜ ପ୍ରେମିକାଙ୍କୁ ଯାଏ।

ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ମଦ୍ଯୋ ରସୋ ଽଵ ଚଷ୍ଟେ ଦିଵଃ ଶିଶୁଃ ଚ୍ ଯ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାରମାଵିଶତ୍

ଏହି ମଦକର ରସ ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ, ଦିବ୍ୟ ଶିଶୁ ଭାବେ, ଯେ ଇନ୍ଦୁ ଆବରଣ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି।

ଅ ଏଷ ସ୍ଯ ପୀତଯେ ସୁତୋ ହରିରର୍ଷତି ଧର୍ଣସିଃ ଚ୍ କ୍ରନ୍ଦନ୍ଯୋନିମଭି ପ୍ରିଯମ୍

ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରା ପାନ ପାଇଁ ଦୌଡ଼େ, ଗର୍ଜନ କରି, ନିଜ ପ୍ରିୟ ଆଶ୍ରୟ ଖୋଜେ।

ଅ ଏତଂ ତ୍ଯଂ ହରିତୋ ଦଶ ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଅପସ୍ଯୁଵଃ ଚ୍ ଯାଭିର୍ମଦାଯ ଶୁମ୍ଭତେ

ଏହି ସୁନା ରଙ୍ଗର ପବିତ୍ର ଧାରାକୁ ଦଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଂଠି ଶୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଚମକେ।

ଅ ଏଷ ଵାଜୀ ହିତୋ ନୃଭିର୍ଵିଶ୍ଵଵିନ୍ମନସସ୍ପତିଃ ଚ୍ ଅଵ୍ଯୋ ଵାରଂ ଵି ଧାଵତି

ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଯାହାକୁ ଚଳାଇଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ ମନର ଅଧିପତି, କୌଣସି ବାଧା ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦୌଡ଼ିଯାଏ।

ଅ ଏଷ ପଵିତ୍ରେ ଅକ୍ଷରତ୍ସୋମୋ ଦେଵେଭ୍ଯଃ ସୁତଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଧାମାନ୍ଯାଵିଶନ୍

ଏହି ସୋମ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଚାପି ତିଆରି, ଶୁଧ୍ଧିକରଣ ଦ୍ୱାରା ଅବିରତ ଭାବେ ବହିଯାଏ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ।