ସାମଵେଦଃ

ଅ ଅପଘ୍ନନ୍ପଵତେ ମୃଧୋ ଽପ ସୋମୋ ଅରାଵ୍ଣଃ ଚ୍ ଗଚ୍ଛନ୍ନିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍

ବାଧାକୁ ଦୂର କରି, ସୋମ ନିର୍ବିଘ୍ନ ଭାବେ ବହୁଛନ୍ତି; ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

ଅ ମହୋ ନୋ ରାଯ ଆ ଭର ପଵମାନ ଜହୀ ମୃଧଃ ଚ୍ ରାସ୍ଵେନ୍ଦୋ ଵୀରଵଦ୍ଯଶଃ

ହେ ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଆମକୁ ବଡ଼ ଧନ ଦିଅ; ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଅ; ହେ ସୋମ, ଆମକୁ ବୀର ଯଶ ଦିଅ।

ଅ ନ ତ୍ଵା ଶତଂ ଚ ନ ହ୍ରୁତୋ ରାଧୋ ଦିତ୍ସନ୍ତମା ମିନନ୍ ଚ୍ ଯତ୍ପୁନାନୋ ମଖସ୍ଯସେ

ତୁମେ ଦାନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେବାବେଳେ, ଶତଧନ କିମ୍ବା ଚୋରା ଧନ କେବେ ତୁମକୁ କମାଇପାରିବ ନାହିଁ।

ଅ ଅଯା ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଯଯା ସୂର୍ଯମରୋଚଯଃ ଚ୍ ହିନ୍ଵାନୋ ମାନୁଷୀରପଃ

ସେଇ ପବିତ୍ର ଜଳରେ ବହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଥିଲ, ଏବଂ ମାନବ ଜଳକୁ ଉତ୍ପ୍ରେରିତ କରିଥିଲ।

ଅ ଅଯୁକ୍ତ ସୂର ଏତଶଂ ପଵମାନୋ ମନାଵଧି ଚ୍ ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଣ ଯାତଵେ

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏତଶକୁ ଯୁତ କରିଛନ୍ତି; ପବିତ୍ର କରୁଥିବା, ଚେତନାରେ ଥିବା, ମଧ୍ୟାକାଶ ମାର୍ଗରେ ଯାଉଛନ୍ତି।

ଅ ଉତ ତ୍ଯା ହରିତୋ ରଥେ ସୂରୋ ଅଯୁକ୍ତ ଯାତଵେ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ର ଇତି ବ୍ରୁଵନ୍

ସେଇ ହରିଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୁତ କରାଯାଇଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯୁତ; ସେମାନେ ସୋମକୁ 'ଇନ୍ଦ୍ର' ବୋଲି ଡାକନ୍ତି।

ଅ ଅଗ୍ନିଂ ଵୋ ଦେଵମଗ୍ନିଭିଃ ସଜୋଷା ଯଜିଷ୍ଠଂ ଦୂତମଧ୍ଵରେ କୃଣୁଧ୍ଵମ୍ ଚ୍ ଯୋ ମର୍ତ୍ଯେଷୁ ନିଧ୍ରୁଵିରୃତାଵା ତପୁର୍ମୂର୍ଧା ଘୃତାନ୍ନଃ ପାଵକଃ

ଆପଣମାନେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଦେବତା ଭାବେ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର କରନ୍ତୁ, ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ, ଅନୁଷ୍ଠାନର ଦୂତ ଭାବେ; ଯିଏ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଚଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଚ୍ଚ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଘୃତ ଭୋଜନରେ ପୋଷିତ।

ଅ ପ୍ରୋଥଦଶ୍ଵୋ ନ ଯଵସେ ଽଵିଷ୍ଯନ୍ଯଦା ମହଃ ସଂଵରଣାଦ୍ଵ୍ଯସ୍ଥାତ୍ ଚ୍ ଆଦସ୍ଯ ଵାତୋ ଅନୁ ଵାତି ଶୋଚିରଧ ସ୍ମ ତେ ଵ୍ରଜନଂ କୃଷ୍ଣମସ୍ତି

ଚରାଇଘରେ ଘୋଡ଼ା ଭଳି ଗର୍ଜନ କରି, ସେ ମହତ୍ତ୍ୱରୁ ଜନ୍ମ ନେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଅନ୍ତି, ସଂବରଣାଠାରୁ ଅଲଗା; ପବନ ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନିକୁ ଅନୁସରେ, ଏବଂ ତୁମର କଳା ପଥ ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।

ଅ ଉଦ୍ଯସ୍ଯ ତେ ନଵଜାତସ୍ଯ ଵୃଷ୍ଣୋ ଽଗ୍ନେ ଚରନ୍ତ୍ଯଜରା ଇଧାନାଃ ଚ୍ ଅଚ୍ଛା ଦ୍ଯାମରୁଷୋ ଧୂମ ଏଷି ସଂ ଦୂତୋ ଅଗ୍ନ ଈଯସେ ହି ଦେଵାନ୍

ନୂତନ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅମର ଇଂଧନ ଚଳିତ; ଲାଲ ଧୂଆଁ ଆକାଶକୁ ଯାଏ; ଦୂତ ଭାବେ, ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଉଛ।

ଅ ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଜଯାମସି ମହେ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ଚ୍ ସ ଵୃଷା ଵୃଷଭୋ ଭୁଵତ୍

ଆମେ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ ଶତ୍ରୁ ହନନ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛୁ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ହେଉନ୍ତୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ଦାମନେ କୃତ ଓଜିଷ୍ଠଃ ସ ବଲେ ହିତଃ ଚ୍ ଦ୍ଯୁମ୍ନୀ ଶ୍ଲୋକୀ ସ ସୋମ୍ଯଃ

ଇନ୍ଦ୍ର ଶାସନ ପାଇଁ ତିଆରି, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶକ୍ତିରେ ନିଯୁକ୍ତ; ତିନି ମହାନ୍, ଯଶସ୍ବୀ ଓ ସୋମ ଭଳି।

ଅ ଗିରା ଵଜ୍ରୋ ନ ସମ୍ଭୃତଃ ସବଲୋ ଅନପଚ୍ଯୁତଃ ଚ୍ ଵଵକ୍ଷ ଉଗ୍ରୋ ଅସ୍ତୃତଃ

ବାଣୀ ଦ୍ୱାରା ବଜ୍ର ଏକତ୍ରିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କେବେ ଅସଫଳ ହୁଏନାହିଁ; ଭୟଙ୍କର, ଅଭେଦ୍ୟ, ଏହା ବଢ଼ିଯାଏ।

ଅ ଅଧ୍ଵର୍ଯୋ ଅଦ୍ରିଭିଃ ସୁତଂ ସୋମଂ ପଵିତ୍ର ଆ ନଯ ଚ୍ ପୁନାହୀନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ

ହେ ଯଜ୍ଞପତି, ପାହାଡ଼ ପଥର ଦ୍ୱାରା ଚିପିଥିବା ସୋମକୁ ପବିତ୍ର ଛାଣିକୁ ନେଇଆସ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାନ ପାଇଁ ଏହାକୁ ପବିତ୍ର କର।

ଅ ତଵ ତ୍ଯ ଇନ୍ଦୋ ଅନ୍ଧସୋ ଦେଵା ମଧୋର୍ଵ୍ଯାଶତ ଚ୍ ପଵମାନସ୍ଯ ମରୁତଃ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଦେବତାମାନେ ତୁମର ମଧୁର ଓ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ରସର ଆସ୍ବାଦନ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ତୁମ ଝରିବା ରସକୁ ପାଇଛନ୍ତି।

ଅ ଦିଵଃ ପୀଯୂଷମୁତ୍ତମଂ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ଵଜ୍ରିଣେ ଚ୍ ସୁନୋତା ମଧୁମତ୍ତମମ୍

ଆକାଶରୁ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍ତମ ଓ ମଧୁର ସୋମରସକୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଚାପି ଦିଅ, ଯାହା ମଧୁରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ।

ଅ ଧର୍ତ୍ତା ଦିଵଃ ପଵତେ କୃତ୍ଵ୍ଯୋ ରସୋ ଦକ୍ଷୋ ଦେଵାନାମନୁମାଦ୍ଯୋ ନୃଭିଃ ଚ୍ ହରିଃ ସୃଜାନୋ ଅତ୍ଯୋ ନ ସତ୍ଵଭିର୍ଵୃଥା ପାଜାଂସି କୃଣୁଷେ ନଦୀଷ୍ଵା

ଯେ ରସ ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ସେହି ଚତୁର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରସ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରେ, ହରି ଘୋଡା ପରି ଶକ୍ତିରେ ଝରିବା ନଦୀମାନେ ଅବିରତ ଚଲିଥାଏ।

ଅ ଶୂରୋ ନ ଧତ୍ତ ଆଯୁଧା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ ସ୍ଵାଃ ସିଷାସନ୍ରଥିରୋ ଗଵିଷ୍ଟିଷୁ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶୁଷ୍ମମୀରଯନ୍ନପସ୍ଯୁଭିରିନ୍ଦୁର୍ହିନ୍ଵାନୋ ଅଜ୍ଯତେ ମନୀଷିଭିଃ

ଏକ ଶୂର ବୀର ପରି ହାତରେ ଅସ୍ତ୍ର ଧରି, ଆତ୍ମଜ୍ୟୋତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ସହଚରମାନଙ୍କ ସହିତ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଚାପିଥିବା ସୋମ ଚଳିତ ହୁଏ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମ ପଵମାନ ଊର୍ମିଣା ତଵିଷ୍ଯମାଣୋ ଜଠରେଷ୍ଵା ଵିଶ ଚ୍ ପ୍ର ନଃ ପିନ୍ଵ ଵିଦ୍ଯୁଦଭ୍ରେଵ ରୋଦସୀ ଧିଯା ନୋ ଵାଜାଂ ଉପ ମାହି ଶଶ୍ଵତଃ

ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ତରଙ୍ଗିତ, ଘରମାନେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କର; ମେଘରୁ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ପରି ଆମ ପାଇଁ ଝରି ପଡ଼, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦୀର୍ଘକାଳ ଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଅ ଯଦିନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାଗପାଗୁଦଙ୍ନ୍ଯଗ୍ଵା ହୂଯସେ ନୃଭିଃ ଚ୍ ସିମା ପୁରୂ ନୃଷୂତୋ ଅସ୍ଯାନଵେ ଽସି ତୁର୍ଵଶେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ କିମ୍ବା ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ଡାକିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସେଉଁଠି ତୁମେ ସଦା ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଓ ତୁର୍ବଶଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହୁଅ।

ଅ ଯଦ୍ଵା ରୁମେ ରୁଶମେ ଶ୍ଯାଵକେ କୃପ ଇନ୍ଦ୍ର ମାଦଯସେ ସଚା ଚ୍ କଣ୍ଵାସସ୍ତ୍ଵା ସ୍ତୋମେଭିର୍ବ୍ରହ୍ମଵାହସ ଇନ୍ଦ୍ରା ଯଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯା ଗହି

କିମ୍ବା ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ରୁମ, ରୁଶମ କିମ୍ବା ଶ୍ୟାବକ ସହିତ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅ, କଣ୍ବମାନେ ତୁମକୁ ଷ୍ଟୁତି ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତି ଦାତା ଇନ୍ଦ୍ର, ସେମାନଙ୍କ ଡାକରେ ଆସ।

ଅ ଉଭଯଂ ଶୃଣଵଚ୍ଚ ନ ଇନ୍ଦ୍ରୋ ଅର୍ଵାଗିଦଂ ଵଚଃ ଚ୍ ସତ୍ରାଚ୍ଯା ମଘଵାନ୍ତ୍ସୋମପୀତଯେ ଧିଯା ଶଵିଷ୍ଠ ଆ ଗମତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର ଦୁଇଟି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ଏହି କଥାକୁ ନିକଟରେ ଆସନ୍ତି; ଦାନଶୀଳ ଏହି ସୋମପାନ ପାଇଁ ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି, ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଆସନ୍ତୁ।

ଅ ତଂ ହି ସ୍ଵରାଜଂ ଵୃଷଭଂ ତମୋଜସା ଧିଷଣେ ନିଷ୍ଟତକ୍ଷତୁଃ ଚ୍ ଉତୋପମାନାଂ ପ୍ରଥମୋ ନି ଷୀଦସି ସୋମକାମଂ ହି ତେ ମନଃ

ହେ ସ୍ୱାଧୀନ ବୃଷଭ, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମ ପାଇଁ ଆସନ୍ତ ଆସନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ମାପରେ ବସ, କାରଣ ତୁମର ମନ ସୋମକୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରେ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଦେଵ ଆଯୁଷଗିନ୍ଦ୍ରଂ ଗଚ୍ଛତୁ ତେ ମଦଃ ଚ୍ ଵାଯୁମା ରୋହ ଧର୍ମଣା

ହେ ଦେବ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର; ତୁମର ଆନନ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚୁ; ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଭାବେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଚଢ଼।

ଅ ପଵମାନ ନି ତୋଶସେ ରଯିଂ ସୋମ ଶ୍ରଵାଯ୍ଯମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦୋ ସମୁଦ୍ରମା ଵିଶ

ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ତୁମେ ଆମକୁ ଧନ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ କର; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ସମୁଦ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କର।

ଅ ଅପଘ୍ନନ୍ପଵସେ ମୃଧଃ କ୍ରତୁଵିତ୍ସୋମ ମତ୍ସରଃ ଚ୍ ନୁଦସ୍ଵାଦେଵଯୁଂ ଜନମ୍

ହେ ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହୋଇ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ଶତ୍ରୁମାନୋ ଦୂରେଇଦେ; ଦେବତାଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରୁଥିବା ଲୋକମାନୋ ଦୂର କର।

ଅ ଅଭୀ ନୋ ଵାଜସାତମଂ ରଯିମର୍ଷ ଶତସ୍ପୃହମ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦୋ ସହସ୍ରଭର୍ଣସଂ ତୁଵିଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ଵିଭାସହମ୍

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅନେକ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ଧନ ଆଣ, ଶତ ଶତରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସହସ୍ର ଭାରି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ବିଜୟୀ।

ଅ ଵଯଂ ତେ ଅସ୍ଯ ରାଧସୋ ଵସୋର୍ଵସୋ ପୁରୁସ୍ପୃହଃ ଚ୍ ନି ନେଦିଷ୍ଠତମା ଇଷଃ ସ୍ଯାମ ସୁମ୍ନେ ତେ ଆଧ୍ରିଗୋ

ହେ ଧନଦାତା, ଆମେ ତୁମର ଦୟା ଆଶା କରୁଛୁ, ହେ ଅଧ୍ରିଗୁ, ଆମେ ତୁମର ସବୁଠାରୁ ନିକଟ ଓ ପ୍ରିୟ ଦାନପାତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁ।

ଅ ପରି ସ୍ଯ ସ୍ଵାନୋ ଅକ୍ଷରିଦିନ୍ଦୁରଵ୍ଯେ ମଦଚ୍ଯୁତଃ ଚ୍ ଧାରା ଯ ଊର୍ଧ୍ଵୋ ଅଧ୍ଵରେ ଭ୍ରାଜା ନ ଯାତି ଗଵ୍ଯଯୁଃ

ସୋମର ଧ୍ୱନି ସବୁଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ, ଆନନ୍ଦରେ ଝରିପଡ଼େ; ଉଚ୍ଚ ଧାରା ବଳିଦାନରେ ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ ହୋଇ ଗୋମାନ୍ୟ ପାଇଁ ଚାଲିଯାଏ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ସୋମ ମହାନ୍ତ୍ସମୁଦ୍ରଃ ପିତା ଦେଵାନାଂ ଵିଶ୍ଵାଭି ଧାମ

ହେ ସୋମ, ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର, ତୁମେ ମହା ସମୁଦ୍ର, ଦେବତାଙ୍କ ପିତା, ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କର।