ସାମଵେଦଃ

ଅ ଯନ୍ମନ୍ଯସେ ଵରେଣ୍ଯମିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁକ୍ଷଂ ତଦା ଭର ଚ୍ ଵିଦ୍ଯାମ ତସ୍ଯ ତେ ଵଯମକୂପାରସ୍ଯ ଦାଵନଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ଦେବୀୟ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦାନକୁ ଉଚିତ ବୋଲି ଭାବୁଛ, ସେଇ ଦାନ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମର ଅକ୍ଷୟ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଦାନକୁ ଆମେ ଜାଣିପାରିବା।

ଅ ଯତ୍ତେ ଦିକ୍ଷୁ ପ୍ରରାଧ୍ଯଂ ମନୋ ଅସ୍ତି ଶ୍ରୁତଂ ବୃହତ୍ ଚ୍ ତେନ ଦୃଢା ଚିଦଦ୍ରିଵ ଆ ଵାଜଂ ଦର୍ଷି ସାତଯେ

ହେ ଅଦ୍ରିବ, ତୁମର ମନ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ବିସ୍ତୃତ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ ତୁମେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ବିଜୟ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଲାଭ କର।

ପଞ୍ଚମ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ଶିଶୁଂ ଜଜ୍ଞାନଂ ହର୍ଯତଂ ମୃଜନ୍ତି ଶୁମ୍ଭନ୍ତି ଵିପ୍ରଂ ମରୁତୋ ଗଣେନ ଚ୍ କଵିର୍ଗୀର୍ଭିଃ କାଵ୍ଯେନା କଵିଃ ସନ୍ତ୍ସୋମଃ ପଵିତ୍ରମତ୍ଯେତି ରେଭନ୍

ପଞ୍ଚମ, ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧ: ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ଦଳ ସହିତ ହଳଦିଆ ନବୀନ ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଶୁଭ୍ର କରନ୍ତି। କବି ଗୀତ ଓ କବିତା ସହିତ, ସୋମ ଧ୍ୱନି କରି ଚାନାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ।

ଅ ଋଷିମନା ଯ ଋଷିକୃତ୍ସ୍ଵର୍ଷାଃ ସହସ୍ରନୀଥଃ ପଦଵୀଃ କଵୀନାମ୍ ଚ୍ ତୃତୀଯଂ ଧାମ ମହିଷଃ ସିଷାସନ୍ତ୍ସୋମୋ ଵିରାଜମନୁ ରାଜତି ଷ୍ଟୁପ୍

ଯାହାର ମନ ଋଷି ପରି, ଯିଏ ଋଷି ଭାବେ କାମ କରେ, ଦିବି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ହଜାର ନେତୃତ୍ୱ ଥିବା, ସେ କବିମାନଙ୍କର ପଥ ଅନୁସରେ। ତୃତୀୟ ନିବାସରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଜ୍ଵଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ରଜତ୍ରା ରେ ରାଜ କରେ।

ଅ ଚମୂଷଚ୍ଛ୍ଯେନଃ ଶକୁନୋ ଵିଭୃତ୍ଵା ଗୋଵିନ୍ଦୁର୍ଦ୍ରପ୍ସ ଆଯୁଧାନି ବିଭ୍ରତ୍ ଚ୍ ଅପାମୂର୍ମିଂ ସଚମାନଃ ସମୁଦ୍ରଂ ତୁରୀଯଂ ଧାମ ମହିଷୋ ଵିଵକ୍ତି

ଚମୂରେ ଶ୍ୟେନ, ପକ୍ଷୀ, ବହକ, ଗୋବିନ୍ଦ, ଦ୍ରପ୍ସା, ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଜଳର ତରଙ୍ଗ ସହିତ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଚତୁର୍ଥ ନିବାସକୁ ଅଲଗା କରନ୍ତି।

ଅ ଏତେ ସୋମା ଅଭି ପ୍ରିଯମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ କାମମକ୍ଷରନ୍ ଚ୍ ଅସ୍ଯ ଵୀର୍ଯମ୍

ଏହି ସୋମମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପ୍ରିୟ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ତାଙ୍କର ବୀରତା ଦେଖାଉଛନ୍ତି।

ଅ ପୁନାନାସଶ୍ଚମୂଷଦୋ ଗଚ୍ଛନ୍ତୋ ଵାଯୁମଶ୍ଵିନା ଚ୍ ତେ ନୋ ଧତ୍ତ ସୁଵୀର୍ଯମ୍

ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମମାନେ, ଅଶ୍ୱିନ ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସୋମ ରାଧସେ ପୁନାନୋ ହାର୍ଦି ଚୋଦଯ ଚ୍ ଦେଵାନାଂ ଯୋନିମାସଦମ୍

ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୃପା ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହୁଅ, ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ଦେବତାମାନଙ୍କର ଆସନରେ ବସ।

ଅ ମୃଜନ୍ତି ତ୍ଵା ଦେଶ କ୍ଷିପୋ ହିନ୍ଵନ୍ତି ସପ୍ତ ଧୀତଯଃ ଚ୍ ଅନୁ ଵିପ୍ରା ଅମାଦିଷୁଃ

ସାତିଜଣ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ଦିରାମାନେ, ହେ ସୋମ, ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ଢାଳନ୍ତି। ପଣ୍ଡିତମାନେ ତୁମକୁ କ୍ରିୟାରେ ଅନୁସରନ୍ତି।

ଅ ଦେଵେଭ୍ଯସ୍ତ୍ଵା ମଦାଯ କଂ ସୃଜାନମତି ମେଷ୍ଯଃ ଚ୍ ସ ଗୋଭିର୍ଵାସଯାମସି

ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଆମେ ତୁମକୁ ପଠାଉଛୁ, ହେ ସୋମ। ଗାଁମାନେ ସହିତ ତୁମକୁ ଆମେ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା।

ଅ ପୁନାନଃ କଲଶେଷ୍ଵା ଵସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯରୁଷୋ ହରିଃ ଚ୍ ପରି ଗଵ୍ଯାନ୍ଯଵ୍ଯତ

ପାତ୍ରମାନେ ଭିତରେ ପବିତ୍ର ହୁଅଥିବା ହଳଦିଆ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୋମ, ଗାଁମାନଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିଜେକୁ ଢାକି ନଉଛନ୍ତି।

ଅ ମଘୋନ ଆ ପଵସ୍ଵ ନୋ ଜହି ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୋ ସଖାଯମା ଵିଶ

ହେ ଦାତା, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କର। ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମିତ୍ରତାରେ ବାନ୍ଧ।

ଅ ନୃଚକ୍ଷସଂ ତ୍ଵା ଵଯମିନ୍ଦ୍ରପୀତଂ ସ୍ଵର୍ଵିଦମ୍ ଚ୍ ଭକ୍ଷୀମହି ପ୍ରଜାମିଷମ୍

ଆମେ ମାନବ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପିତା ସୋମ, ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନୀ, ପ୍ରଜା ପାଇଁ ଆହାର ଭାବେ ତୁମକୁ ଭୋଗ କରିବା।

ଅ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵଃ ପରି ସ୍ରଵ ଦ୍ଯୁମ୍ନଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଅଧି ଚ୍ ସହୋ ନଃ ସୋମ ପୃତ୍ସୁ ଧାଃ

ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ଝରାଅ, ପୃଥିବୀରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ହେ ସୋମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ।

ଅ ସୋମଃ ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ସହସ୍ରଧାରୋ ଅତ୍ଯଵିଃ ଚ୍ ଵାଯୋରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ନିଷ୍କୃତମ୍

ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ, ହଜାର ଧାରାରେ ବହୁଛି, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଅଂଶ।

ଅ ପଵମାନମଵସ୍ଯଵୋ ଵିପ୍ରମଭି ପ୍ର ଗାଯତ ଚ୍ ସୁଷ୍ଵାଣଂ ଦେଵଵୀତଯେ

ପବିତ୍ର ଓ ପ୍ରେରିତ ସୋମ, ପଣ୍ଡିତ, ଦେବତାଙ୍କ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଗୀତ ଗାଅ।

ଅ ପଵନ୍ତେ ଵାଜସାତଯେ ସୋମାଃ ସହସ୍ରପାଜସଃ ଚ୍ ଗୃଣାନା ଦେଵଵୀତଯେ

ବିଜୟ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା, ହଜାର ଶକ୍ତି ଥିବା ସୋମମାନେ, ଗାୟକମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ଭୋଜନ ପାଇଁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି।

ଅ ଉତ ନୋ ଵାଜସାତଯେ ପଵସ୍ଵ ବୃହତୀରିଷଃ ଚ୍ ଦ୍ଯୁମଦିନ୍ଦୋ ସୁଵୀର୍ଯମ୍

ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଧନ-ଦୌଳତ, ପୁଷ୍ଟି ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶକ୍ତି ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅ ଅତ୍ଯା ହିଯାନା ନ ହେତୃଭିରସୃଗ୍ରଂ ଵାଜସାତଯେ ଚ୍ ଵି ଵାରମଵ୍ଯମାଶଵଃ

ତୁମେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ପରି ଦ୍ରୁତ ଚଳିତ, କୌଣସି ବାଧା ତୁମକୁ ରୋକିପାରେନି; ଧନ ଲାଗି ତୁମ ତରଙ୍ଗ ଅବିରୋଧ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।

ଅ ତେ ନଃ ସହସ୍ରିଣଂ ରଯିଂ ପଵନ୍ତାମା ସୁଵୀର୍ଯମ୍ ଚ୍ ସୁଵାନା ଦେଵାସ ଇନ୍ଦଵଃ

ହେ ଦେବତାମାନେ, ସେହି ସୋମ ରସ ଆମକୁ ହଜାର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଓ ବୀରତା ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ଵାଶ୍ରା ଅର୍ଷନ୍ତୀନ୍ଦଵୋ ଽଭି ଵତ୍ସଂ ନ ମାତରଃ ଚ୍ ଦଧନ୍ଵିରେ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ

ସୋମ ରସଗୁଡ଼ିକ ମାଆମାନେ ଯେପରି ଛୁଆଁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ହାତରେ ଧରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଜୁଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମତ୍ସରଃ ପଵମାନ କନିକ୍ରଦତ୍ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷୋ ଜହି

ପବିତ୍ର ଓ ଗଞ୍ଜାଇଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ଆମ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ନଶ୍ଟ କର।

ଅ ଅପଘ୍ନନ୍ତୋ ଅରାଵ୍ଣଃ ପଵମାନାଃ ସ୍ଵର୍ଦୃଶଃ ଚ୍ ଯୋନାଵୃତସ୍ଯ ସୀଦତ

ପବିତ୍ର ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଯେଉଁମାନେ ଶତ୍ରୁମାନୋଁକୁ ଦୂର କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଚାପିବା ପାଥର ଉପରେ ବସିଛନ୍ତି।

ଅ ସୋମା ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ ସୁତା ଋତସ୍ଯ ଧାରଯା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ମଧୁମତ୍ତମାଃ

ମିଛିଥିବା ମଧୁର ସୋମ ରସ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଧାରାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛି।

ଅ ଅଭି ଵିପ୍ରା ଅନୂଷତ ଗାଵୋ ଵତ୍ସଂ ନ ଧେନଵଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଂ ସୋମସ୍ଯ ପୀତଯେ

ପ୍ରେରିତ ମନ୍ଦିରମାନେ ଗାଈ ଯେପରି ଛୁଆଁକୁ ଡାକେ, ସେପରି ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଛନ୍ତି।

ଅ ମଦଚ୍ଯୁତ୍କ୍ଷେତି ସାଦନେ ସିନ୍ଧୋରୂର୍ମା ଵିପଶ୍ଚିତ୍ ଚ୍ ସୋମୋ ଗୌରୀ ଅଧି ଶ୍ରିତଃ

ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମ ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ସହିତ ଆସନରେ ବସିଛନ୍ତି, ହଳଦିଆ ଗାଈ ଉପରେ ଶୟନ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ଦିଵୋ ନାଭା ଵିଚକ୍ଷଣୋ ଽଵ୍ଯୋ ଵାରେ ମହୀଯତେ ଚ୍ ସୋମୋ ଯଃ ସୁକ୍ରତୁଃ କଵିଃ

କବି ଓ ଦୂରଦର୍ଶୀ ସୋମ ଦିଗନ୍ତର ନିର୍ମଳ ଆକାଶର ମଧ୍ୟଭାଗରେ ପ୍ରଶଂସିତ।

ଅ ଯଃ ସୋମଃ କଲଶେଷ୍ଵା ଅନ୍ତଃ ପଵିତ୍ର ଆହିତଃ ଚ୍ ତମିନ୍ଦୁଃ ପରି ଷସ୍ଵଜେ

ଯେ ସୋମ କଳଶ ଭିତରେ, ପବିତ୍ରକରଣରେ ରଖାଯାଇଛି, ଇନ୍ଦୁ ତାହାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ଵାଚମିନ୍ଦୁରିଷ୍ଯତି ସମୁଦ୍ରସ୍ଯାଧି ଵିଷ୍ଟପି ଚ୍ ଜିନ୍ଵନ୍କୋଶଂ ମଧୁଶ୍ଚୁତମ୍

ଇନ୍ଦୁ ସମୁଦ୍ରର ପୃଷ୍ଠରୁ ବାଣୀକୁ ପ୍ରେରଣ କରିବେ, ମଧୁ ଝରୁଥିବା ପାତ୍ରକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବେ।