ସାମଵେଦଃ

ଅ ପରି ସ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦାଯ ବର୍ହଣା ଗିରା ଚ୍ ମଧୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ଧାରଯା

ଗଞ୍ଜିବା ତରଳମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତରେ ଚାରିପାଖରେ ବହୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ମଧୁ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ।

ଅ ଆପାନାସୋ ଵିଵସ୍ଵତୋ ଜିନ୍ଵନ୍ତ ଉଷସୋ ଭଗମ୍ ଚ୍ ସୂରା ଅଣ୍ଵଂ ଵି ତନ୍ଵତେ

ଆଲୋକ ପାନକାରୀମାନେ ଉଷାର ଧନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।

ଅ ଅପ ଦ୍ଵାରା ମତୀନାଂ ପ୍ରତ୍ନା ଋଣ୍ଵନ୍ତି କାରଵଃ ଚ୍ ଵୃଷ୍ଣୋ ହରସ ଆଯଵଃ

ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରମାନେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳମାନେ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି; ବୃଷର ଶକ୍ତିର ତୀବ୍ରମାନେ।

ଅ ସମୀଚୀନାସ ଆଶତ ହୋତାରଃ ସପ୍ତଜାନଯଃ ଚ୍ ପଦମେକସ୍ଯ ପିପ୍ରତଃ

ସପ୍ତଜନ୍ମ ହୋତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଏକମାତ୍ର ପଥକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେହି ଏକ ଚିହ୍ନକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।

ଅ ନାଭା ନାଭିଂ ନ ଆ ଦଦେ ଚକ୍ଷୁଷା ସୂର୍ଯ ଦୃଶେ ଚ୍ କଵେରପତ୍ଯମା ଦୁହେ

ନାଭି ଭିତରେ ନାଭି ରଖାଯାଏ ପରି, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ରଖିଛି; ମୁଁ ଋଷିର ସନ୍ତାନକୁ ଉତ୍ପାଦନ କରେ।

ଅ ଅଭି ପ୍ରିଯଂ ଦିଵସ୍ପଦମଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଗୁହା ହିତମ୍ ଚ୍ ସୂରଃ ପସ୍ଯତି ଚକ୍ଷସା

ଦେବମାନେ ଗୁପ୍ତ ରଖିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି।

ଅ ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ ପଥା ଧର୍ମନ୍ନୃତସ୍ଯ ସୁଶ୍ରିଯଃ ଚ୍ ଵିଦାନା ଅସ୍ଯ ଯୋଜନା

ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଧାରିଥିବା ତରଳମାନେ ସତ୍ୟର ପଥରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାଙ୍କ ଯୋଗ।

ଅ ପ୍ର ଧାରା ମଧୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ମହୀରପୋ ଵି ଗାହତେ ଚ୍ ହଵିର୍ହଵିଃଷୁ ଵନ୍ଦ୍ଯଃ

ମଧୁର ପ୍ରଥମ ଧାରା ବଡ଼ ହୋଇ ପାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ; ହବିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।

ଅ ପ୍ର ଯୁଜା ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ଵୃଷୋ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵନେ ଚ୍ ସଦ୍ମାଭି ସତ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରଃ

ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ବୃଷ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜୋଡ଼ାଯାଇ ଗଞ୍ଜିଲେ; ସତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ଘରେ ରହିଛି।

ଅ ପରି ଯତ୍କାଵ୍ଯା କଵିର୍ନୃମ୍ଣା ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ସ୍ଵର୍ଵାଜୀ ସିଷାସତି

ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା କବି କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାନ୍ତି, ସେ ଆଲୋକର ଲୋକ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।

ଅ ପଵମାନୋ ଅଭି ସ୍ପୃଧୋ ଵିଶୋ ରାଜେଵ ସୀଦତି ଚ୍ ଯଦୀମୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵେଧସଃ

ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଣେ ରାଜା ପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଜୟ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ଅ ଅଵ୍ଯା ଵାରେ ପରି ପ୍ରିଯୋ ହରିର୍ଵନେଷୁ ସୀଦତି ଚ୍ ରେଭୋ ଵନୁଷ୍ଯତେ ମତି ଅ ସ ଵାଯୁମିନ୍ଦ୍ରମଶ୍ଵିନା ସାକଂ ମଦେନ ଗଚ୍ଛତି ଚ୍ ରଣା ଯୋ ଅସ୍ଯ ଧର୍ମଣା

ଅକ୍ଷୟ ଧାରାରେ ଘେରା ହୋଇ ପ୍ରିୟ ସୁନା ଜଣେ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଛନ୍ତି; ଗଞ୍ଜିବା ଜଣେ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ସହିତ ମଦରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯିଏ ନିଜ ଧର୍ମରେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି।

ଅ ଆ ମିତ୍ରେ ଵରୁଣେ ଭଗେ ମଧୋଃ ପଵନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ ଚ୍ ଵିଦାନା ଅସ୍ଯ ଶକ୍ମଭିଃ

ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଭାଗଙ୍କୁ ମଧୁର ତରଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ବହୁଛି।

ଅ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ରୋଦସୀ ରଯିଂ ମଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ଚ୍ ଶ୍ରଵୋ ଵସୂନି ସଞ୍ଜିତମ୍

ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ୍ ଆମ ପାଇଁ ଧନ, ମଧୁରତା, ବଳ, କୀର୍ତି ଓ ସଞ୍ଚିତ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ଆ ତେ ଦକ୍ଷଂ ମଯୋଭୁଵଂ ଵହ୍ନିମଦ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ଚ୍ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଜି ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଉତ୍ସ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ, ତୁମେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଅଟୁଟ ରକ୍ଷକ।

ଅ ଆ ମନ୍ଦ୍ରମା ଵରେଣ୍ଯମା ଵିପ୍ରମା ମନୀଷିଣମ୍ ଚ୍ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ହେ ମୃଦୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ବିଚାରଶୀଳ, ଆମେ ଆଜି ତୁମକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ।

ଅ ଆ ରଯିମା ସୁଚେତୁନମା ସୁକ୍ରତୋ ତନୂଷ୍ଵା ଚ୍ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ହେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଦାତା, ଆମେ ଆଜି ତୁମକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ।

ଅ ମୂର୍ଧାନଂ ଦିଵୋ ଅରତିଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୈଶ୍ଵାନରମୃତ ଆ ଜାତମଗ୍ନିମ୍ ଚ୍ କଵିଂ ସମ୍ରାଜମତିଥିଂ ଜନାନାମାସନ୍ନଃ ପାତ୍ରଂ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ

ଦେବତାମାନେ ଦିଗବନ୍ଧୁ ଓ ପୃଥିବୀର ମୁଣ୍ଡୁ ଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱରୂପ, ମହାପଣ୍ଡିତ, ରାଜା, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତିଥି ଓ ସଦା ସମୀପରେ ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନିବେଦିତ ପାତ୍ର।

ଅ ତ୍ଵାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଅମୃତ ଜାଯମାନଂ ଶିଶୁଂ ନ ଦେଵା ଅଭି ସଂ ନଵନ୍ତେ ଚ୍ ତଵ କ୍ରତୁଭିରମୃତତ୍ଵମାଯନ୍ଵୈଶ୍ଵାନର ଯତ୍ପିତ୍ରୋରଦୀଦେଃ

ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ନୂତନ ଶିଶୁ ଭଳି ତୁମରେ ଆନନ୍ଦିତ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ ଦୁଇ ଜନ୍ମଦାତା ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଥିଲ।

ଅ ନାଭିଂ ଯଜ୍ଞାନାଂ ସଦନଂ ରଯୀଣାଂ ମହାମାହାଵମଭି ସଂ ନଵନ୍ତ ଚ୍ ଵୈଶ୍ଵାନରଂ ରଥ୍ଯମଧ୍ଵରାଣାଂ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ କେତୁଂ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ

ଦେବତାମାନେ ବିଶ୍ୱରୂପଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ନାଭି, ଧନର ଆସନ, ମହାନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ; ସେ ଯଜ୍ଞର ରଥୀ, ଚିହ୍ନ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କରେ ଆନନ୍ଦିତ।

ଅ ପ୍ର ଵୋ ମିତ୍ରାଯ ଗାଯତ ଵରୁଣାଯ ଵିପା ଗିରା ଚ୍ ମହିକ୍ଷତ୍ରାଵୃତଂ ବୃହତ୍

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ବିଶାଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସନ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣାଦାୟକ ଗୀତରେ ଗାଓ।

ଅ ସମ୍ରାଜା ଯା ଘୃତଯୋନୀ ମିତ୍ରଶ୍ଚୋଭା ଵରୁଣଶ୍ଚ ଚ୍ ଦେଵା ଦେଵେଷୁ ପ୍ରଶସ୍ତା

ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ, ଯେଉଁମାନେ ଘୃତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେମାନେ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବେ ପ୍ରଶଂସିତ।

ଅ ତା ନଃ ଶକ୍ତଂ ପର୍ଥିଵସ୍ଯ ମହୋ ରାଯୋ ଦିଵ୍ଯସ୍ଯ ଚ୍ ମହି ଵାଂ କ୍ଷତ୍ରଂ ଦେଵେଷୁ

ପୃଥିବୀ ଓ ଦିଗନ୍ତରେ ତୁମର ଶକ୍ତି ଆମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ହେଉ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମର ଶାସନ ବଡ଼।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଚିତ୍ରଭାନୋ ସୁତା ଇମେ ତ୍ଵାଯଵଃ ଚ୍ ଅଣ୍ଵୀଭିସ୍ତନା ପୂତାସଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକ ସହିତ ଆସ; ଏହି ଚିପିଥିବା ପାନୀୟ ଆମ ହାତରେ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ଛୋଟ ଛୋଟ ମାପରେ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ଧିଯେଷିତୋ ଵିପ୍ରଜୂତଃ ସୁତାଵତଃ ଚ୍ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ଵାଘତଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ପ୍ରେରିତ ହୋଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସହ ଚିପିଥିବା ସୋମ ଓ ଗାୟକମାନଙ୍କର ଷ୍ଟୁତି ପାଖକୁ ଆସ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରା ଯାହି ତୂତୁଜାନ ଉପ ବ୍ରହ୍ମାଣି ହରିଵଃ ଚ୍ ସୁତେ ଦଧିଷ୍ଵ ନଶ୍ଚନଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ହରିବର୍ଣ୍ଣ, ଷ୍ଟୁତି ପାଖକୁ ଆସ; ଆମ ଉପକାର ପାଇଁ ଚିପିଥିବା ସୋମକୁ ଗ୍ରହଣ କର।

ଅ ତମୀଡିଷ୍ଵ ଯୋ ଅର୍ଚିଷା ଵନା ଵିଶ୍ଵା ପରିଷ୍ଵଜତ୍ ଚ୍ କୃଷ୍ଣା କୃଣୋତି ଜିହ୍ଵଯା

ସେଉଁଥିକି ତାଙ୍କୁ ଷ୍ଟୁତି କର, ଯିଏ ତାଙ୍କର ଅଗ୍ନିଶିଖାରେ ସମସ୍ତକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜିଭାରେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକ କରନ୍ତି।

ଅ ଯ ଇଦ୍ଧ ଆଵିଵାସତି ସୁମ୍ନମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ମର୍ତ୍ଯଃ ଚ୍ ଦ୍ଯୁମ୍ନାଯ ସୁତରା ଅପଃ

ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ଚାହେ, ସେ ମଣିଷ ଗୌରବ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର ଜଳ ଲାଭ କରେ।

ଅ ତା ନୋ ଵାଜଵତୀରିଷ ଆଶୂନ୍ପିପୃତମର୍ଵତଃ ଚ୍ ଏନ୍ଦ୍ରମଗ୍ନିଂ ଚ ଵୋଢଵେ

ସେହି ଦ୍ରୁତ ଓ ବିଜୟ ଆନେଇଥିବା ଦାନଗୁଡ଼ିକ ଆମକୁ ଓ ଆମ ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଆମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ।