ସାମଵେଦଃ

ଅ ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମଭ୍ଯଂ ଭେଷଜା କରତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମାଯ ଵିପ୍ରାଯ ଗାଥଂ ଗାଯତ ଯଂ ଜୁଜୋଷତେ

ବିପ୍ରମାନେ, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ, ଯାହା ସେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଅ ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କଂ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କା ଆ ସ୍ତୋଭତି ଶ୍ରୁତୋ ଯୁଵା ସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ

ମାରୁତମାନେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସ୍ତୁତି ଗାଉଛନ୍ତି; ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଉପ ପ୍ରକ୍ଷେ ମଧୁମତି କ୍ଷିଯନ୍ତଃ ପୁଷ୍ଯେମ ରଯିଂ ଧୀମହେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର

ମଧୁରତାରେ ବସି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟରେ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଧନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବାକୁ।

ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପ୍ର କାଵ୍ଯମୁଶନେଵ ବ୍ରୁଵାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ଜନିମା ଵିଵକ୍ତି ଚ୍ ମହିଵ୍ରତଃ ଶୁଚିବନ୍ଧୁଃ ପାଵକଃ ପଦା ଵରାହୋ ଅଭ୍ଯେତି ରେଭନ୍

ଉଶନା ଭଳି ଜ୍ଞାନ କୁହୁଛନ୍ତି, ଦେବତା ଦେବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି; ବଡ଼ ନିୟମୀ, ଶୁଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ, ଚମକୁଥିବା ବରାହ, ତାଙ୍କ ପଦେ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ହଂସାସସ୍ତୃପଲା ଵଗ୍ନୁମଚ୍ଛାମାଦସ୍ତଂ ଵୃଷଗଣା ଅଯାସୁଃ ଚ୍ ଆଙ୍ଗୋଷିଣଂ ପଵମାନଂ ସଖାଯୋ ଦୁର୍ମର୍ଷଂ ଵାଣଂ ପ୍ର ଵଦନ୍ତି ସାକମ୍

ତିନିପ୍ରକାର ମାପରେ ହଂସମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷମାନେ ସହିତ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ; ସଙ୍ଗୀମାନେ ପବିତ୍ର, ଅଜୟ, ଗଞ୍ଜିବା ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଏକାଠି କଥାହୁଏ।

ଅ ସ ଯୋଜତ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଜୂତିଂ ଵୃଥା କ୍ରୀଡନ୍ତଂ ମିମତେ ନ ଗାଵଃ ଚ୍ ପରୀଣସଂ କୃଣୁତେ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ଦିଵା ହରିର୍ଦଦୃଶେ ନକ୍ତମୃଜ୍ରଃ

ସେ ବିଶାଳ ଯଶସ୍ୱୀଙ୍କ ଗତିକୁ ଯୋଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି; ଗାଁମାନେ ବ୍ୟର୍ଥ ଖେଳୁଥିବାକୁ ମାପିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଧାରିଥିବା ସୁନା ମାନେ ଦିନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ରାତିରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସ୍ଵାନାସୋ ରଥା ଇଵାର୍ଵନ୍ତୋ ନ ଅଵସ୍ଯଵଃ ଚ୍ ସୋମାସୋ ରାଯେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଗଞ୍ଜିବାମାନେ ତୀବ୍ର ରଥମାନେ ପରି ସହାୟ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ସୋମମାନେ ଧନ ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।

ଅ ହିନ୍ଵାନାସୋ ରଥା ଇଵ ଦଧନ୍ଵିରେ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ ଚ୍ ଭରାସଃ କାରିଣାମିଵ

ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ରଥମାନେ ପରି ସେମାନେ ହାତରେ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି; ଭାରବାହକମାନେ କାରିଗରମାନେ ପରି।

ଅ ରାଜାନୋ ନ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିଃ ସୋମାସୋ ଗୋଭିରଞ୍ଜତେ ଚ୍ ଯଜ୍ଞୋ ନ ସପ୍ତ ଧାତୃଭିଃ

ସୋମମାନେ ରାଜାମାନେ ପରି ପ୍ରଶଂସାରେ ଗୋଧନରେ ଶୋଭିତ; ଯଜ୍ଞ ସପ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକଙ୍କ ସହିତ ଅନୁଷ୍ଠିତ।

ଅ ପରି ସ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦାଯ ବର୍ହଣା ଗିରା ଚ୍ ମଧୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ଧାରଯା

ଗଞ୍ଜିବା ତରଳମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତରେ ଚାରିପାଖରେ ବହୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ମଧୁ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ।

ଅ ଆପାନାସୋ ଵିଵସ୍ଵତୋ ଜିନ୍ଵନ୍ତ ଉଷସୋ ଭଗମ୍ ଚ୍ ସୂରା ଅଣ୍ଵଂ ଵି ତନ୍ଵତେ

ଆଲୋକ ପାନକାରୀମାନେ ଉଷାର ଧନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।

ଅ ଅପ ଦ୍ଵାରା ମତୀନାଂ ପ୍ରତ୍ନା ଋଣ୍ଵନ୍ତି କାରଵଃ ଚ୍ ଵୃଷ୍ଣୋ ହରସ ଆଯଵଃ

ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରମାନେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳମାନେ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି; ବୃଷର ଶକ୍ତିର ତୀବ୍ରମାନେ।

ଅ ସମୀଚୀନାସ ଆଶତ ହୋତାରଃ ସପ୍ତଜାନଯଃ ଚ୍ ପଦମେକସ୍ଯ ପିପ୍ରତଃ

ସପ୍ତଜନ୍ମ ହୋତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଏକମାତ୍ର ପଥକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେହି ଏକ ଚିହ୍ନକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।

ଅ ନାଭା ନାଭିଂ ନ ଆ ଦଦେ ଚକ୍ଷୁଷା ସୂର୍ଯ ଦୃଶେ ଚ୍ କଵେରପତ୍ଯମା ଦୁହେ

ନାଭି ଭିତରେ ନାଭି ରଖାଯାଏ ପରି, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ରଖିଛି; ମୁଁ ଋଷିର ସନ୍ତାନକୁ ଉତ୍ପାଦନ କରେ।

ଅ ଅଭି ପ୍ରିଯଂ ଦିଵସ୍ପଦମଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଗୁହା ହିତମ୍ ଚ୍ ସୂରଃ ପସ୍ଯତି ଚକ୍ଷସା

ଦେବମାନେ ଗୁପ୍ତ ରଖିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି।

ଅ ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ ପଥା ଧର୍ମନ୍ନୃତସ୍ଯ ସୁଶ୍ରିଯଃ ଚ୍ ଵିଦାନା ଅସ୍ଯ ଯୋଜନା

ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଧାରିଥିବା ତରଳମାନେ ସତ୍ୟର ପଥରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାଙ୍କ ଯୋଗ।

ଅ ପ୍ର ଧାରା ମଧୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ମହୀରପୋ ଵି ଗାହତେ ଚ୍ ହଵିର୍ହଵିଃଷୁ ଵନ୍ଦ୍ଯଃ

ମଧୁର ପ୍ରଥମ ଧାରା ବଡ଼ ହୋଇ ପାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ; ହବିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।

ଅ ପ୍ର ଯୁଜା ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ଵୃଷୋ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵନେ ଚ୍ ସଦ୍ମାଭି ସତ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରଃ

ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ବୃଷ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜୋଡ଼ାଯାଇ ଗଞ୍ଜିଲେ; ସତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ଘରେ ରହିଛି।

ଅ ପରି ଯତ୍କାଵ୍ଯା କଵିର୍ନୃମ୍ଣା ପୁନାନୋ ଅର୍ଷତି ଚ୍ ସ୍ଵର୍ଵାଜୀ ସିଷାସତି

ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତିରେ ପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା କବି କାର୍ଯ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାନ୍ତି, ସେ ଆଲୋକର ଲୋକ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି।

ଅ ପଵମାନୋ ଅଭି ସ୍ପୃଧୋ ଵିଶୋ ରାଜେଵ ସୀଦତି ଚ୍ ଯଦୀମୃଣ୍ଵନ୍ତି ଵେଧସଃ

ପବିତ୍ର କରୁଥିବା ଜଣେ ରାଜା ପରି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଜୟ କରନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି।

ଅ ଅଵ୍ଯା ଵାରେ ପରି ପ୍ରିଯୋ ହରିର୍ଵନେଷୁ ସୀଦତି ଚ୍ ରେଭୋ ଵନୁଷ୍ଯତେ ମତି ଅ ସ ଵାଯୁମିନ୍ଦ୍ରମଶ୍ଵିନା ସାକଂ ମଦେନ ଗଚ୍ଛତି ଚ୍ ରଣା ଯୋ ଅସ୍ଯ ଧର୍ମଣା

ଅକ୍ଷୟ ଧାରାରେ ଘେରା ହୋଇ ପ୍ରିୟ ସୁନା ଜଣେ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଛନ୍ତି; ଗଞ୍ଜିବା ଜଣେ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ସେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ସହିତ ମଦରେ ଯାଆନ୍ତି, ଯିଏ ନିଜ ଧର୍ମରେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି।

ଅ ଆ ମିତ୍ରେ ଵରୁଣେ ଭଗେ ମଧୋଃ ପଵନ୍ତ ଊର୍ମଯଃ ଚ୍ ଵିଦାନା ଅସ୍ଯ ଶକ୍ମଭିଃ

ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଭାଗଙ୍କୁ ମଧୁର ତରଙ୍ଗ ତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଶକ୍ତି ସହିତ ବହୁଛି।

ଅ ଅସ୍ମଭ୍ଯଂ ରୋଦସୀ ରଯିଂ ମଧ୍ଵୋ ଵାଜସ୍ଯ ସାତଯେ ଚ୍ ଶ୍ରଵୋ ଵସୂନି ସଞ୍ଜିତମ୍

ଏହି ଦୁଇ ଜଗତ୍ ଆମ ପାଇଁ ଧନ, ମଧୁରତା, ବଳ, କୀର୍ତି ଓ ସଞ୍ଚିତ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ଆ ତେ ଦକ୍ଷଂ ମଯୋଭୁଵଂ ଵହ୍ନିମଦ୍ଯା ଵୃଣୀମହେ ଚ୍ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଜି ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ବୁଦ୍ଧିର ଉତ୍ସ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ, ତୁମେ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ଅଟୁଟ ରକ୍ଷକ।

ଅ ଆ ମନ୍ଦ୍ରମା ଵରେଣ୍ଯମା ଵିପ୍ରମା ମନୀଷିଣମ୍ ଚ୍ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ହେ ମୃଦୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ବିଚାରଶୀଳ, ଆମେ ଆଜି ତୁମକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ।

ଅ ଆ ରଯିମା ସୁଚେତୁନମା ସୁକ୍ରତୋ ତନୂଷ୍ଵା ଚ୍ ପାନ୍ତମା ପୁରୁସ୍ପୃହମ୍

ହେ ଧନ ଦେଇଥିବା, ଭଲ ପରାମର୍ଶ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟର ଦାତା, ଆମେ ଆଜି ତୁମକୁ ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଏବଂ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଥିବା ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବାଛୁଛୁ।

ଅ ମୂର୍ଧାନଂ ଦିଵୋ ଅରତିଂ ପୃଥିଵ୍ଯା ଵୈଶ୍ଵାନରମୃତ ଆ ଜାତମଗ୍ନିମ୍ ଚ୍ କଵିଂ ସମ୍ରାଜମତିଥିଂ ଜନାନାମାସନ୍ନଃ ପାତ୍ରଂ ଜନଯନ୍ତ ଦେଵାଃ

ଦେବତାମାନେ ଦିଗବନ୍ଧୁ ଓ ପୃଥିବୀର ମୁଣ୍ଡୁ ଠାରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱରୂପ, ମହାପଣ୍ଡିତ, ରାଜା, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତିଥି ଓ ସଦା ସମୀପରେ ଥିବା ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଥିଲେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ନିବେଦିତ ପାତ୍ର।

ଅ ତ୍ଵାଂ ଵିଶ୍ଵେ ଅମୃତ ଜାଯମାନଂ ଶିଶୁଂ ନ ଦେଵା ଅଭି ସଂ ନଵନ୍ତେ ଚ୍ ତଵ କ୍ରତୁଭିରମୃତତ୍ଵମାଯନ୍ଵୈଶ୍ଵାନର ଯତ୍ପିତ୍ରୋରଦୀଦେଃ

ସମସ୍ତ ଅମୃତ ଦେବତାମାନେ ନୂତନ ଶିଶୁ ଭଳି ତୁମରେ ଆନନ୍ଦିତ, ହେ ବିଶ୍ୱରୂପ, ତୁମର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ତୁମ ଦୁଇ ଜନ୍ମଦାତା ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଥିଲ।