ସାମଵେଦଃ

ଅ ତେ ପୂତାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ ଚ୍ ସୂରାସୋ ନ ଦର୍ଶତାସୋ ଜିଗତ୍ନଵୋ ଧ୍ରୁଵା ଘୃତେ

ଏହି ଶୁଦ୍ଧ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମମାନେ, ମୁଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ବୀରମାନେ ଭଳି ଦେଖିବାକୁ ଶୋଭାମୟ, ବିଜୟୀ, ଘୃତରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।

ଅ ସୁଷ୍ଵାଣାସୋ ଵ୍ଯଦ୍ରିଭିଶ୍ଚିତାନା ଗୋରଧି ତ୍ଵଚି ଚ୍ ଇଷମସ୍ମଭ୍ଯମଭିତଃ ସମସ୍ଵରନ୍ଵସୁଵିଦଃ

ପାଥରରେ ଭଲଭାବେ ଚାପିଥିବା, ଗାଈର ଚମକୁଥିବା ଚର୍ମ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୋଷଣ ଆଣନ୍ତୁ, ଧନ ଖୋଜିବାରେ ସକ୍ଷମ।

ଅ ଅଯା ପଵା ପଵସ୍ଵୈନା ଵସୂନି ମାଂଶ୍ଚତ୍ଵ ଇନ୍ଦୋ ସରସି ପ୍ର ଧନ୍ଵ ଚ୍ ବ୍ରଘ୍ନଶ୍ଚିଦ୍ଯସ୍ଯ ଵାତୋ ନ ଜୂତିଂ ପୁରୁମେଧାଶ୍ଚିତ୍ତକଵେ ନରଂ ଧାତ୍

ଏହି ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୋମ, ଧନରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଝିଲିକି ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଧାରାରେ ଚାଲିଯାଅ, ଯାହାଙ୍କୁ ବାତାସ ରୋକିପାରେନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକ ଭାବନାରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି।

ଅ ଉତ ନ ଏନା ପଵଯା ପଵସ୍ଵାଧି ଶ୍ରୁତେ ଶ୍ରଵାଯ୍ଯସ୍ଯ ତୀର୍ଥେ ଚ୍ ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରା ନୈଗୁତୋ ଵସୂନି ଵୃକ୍ଷଂ ନ ପକ୍ଵଂ ଧୂନଵଦ୍ରଣାଯ

ଏହି ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୋମ, ପ୍ରଶଂସିତ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ପକା ଗଛ ଭଳି, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ସାଠି ହଜାର ଧନ ଝଡ଼ିଦେ।

ଅ ମହୀମେ ଅସ୍ଯ ଵୃଷ ନାମ ଶୂଷେ ମାଂଶ୍ଚତ୍ଵେ ଵା ପୃଶନେ ଵା ଵଧତ୍ରେ ଚ୍ ଅସ୍ଵାପଯନ୍ନିଗୁତଃ ସ୍ନେହଯଚ୍ଚାପାମିତ୍ରାଂ ଅପାଚିତୋ ଅଚେତଃ

ଚାପିବାରେ ତାଙ୍କ ନାମ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ମାଂସ, ଛାଣି କିମ୍ବା ପାତ୍ର ଭିତରେ ଯେଉଁଠି ହେଉ; ଲୁଚିଥିବା ସେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ଅବିବେକୀମାନେ ଦୂର କରେ, ଶାନ୍ତ କରେ ଓ ଆର୍ଦ୍ର କରେ।

ଅ ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅନ୍ତମ ଉତ ତ୍ରାତା ଶିଵୋ ଭୁଵୋ ଵରୂଥ୍ଯଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଖରେ ଅଛ; ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶୁଭ ହେଉ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।

ଅ ଵସୁରଗ୍ନିର୍ଵସୁଶ୍ରଵା ଅଚ୍ଛା ନକ୍ଷି ଦ୍ଯୁମତ୍ତମୋ ରଯିଂ ଦାଃ

ଅଗ୍ନି ଧନର ଧାରୀ, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଆସ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ।

ଅ ତଂ ତ୍ଵା ଶୋଚିଷ୍ଠ ଦୀଦିଵଃ ସୁମ୍ନାଯ ନୂନମୀମହେ ସଖିଭ୍ଯଃ

ହେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା, ଆମ ଓ ଆମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ।

ଅ ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧେମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆସି ବସନ୍ତୁ।

ଅ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ନସ୍ତନ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାଂ ଚାଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସହ ସୀଷଧାତୁ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଆମର ଯଜ୍ଞ, ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନକୁ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ।

ଅ ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମଭ୍ଯଂ ଭେଷଜା କରତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମାଯ ଵିପ୍ରାଯ ଗାଥଂ ଗାଯତ ଯଂ ଜୁଜୋଷତେ

ବିପ୍ରମାନେ, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ, ଯାହା ସେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଅ ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କଂ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କା ଆ ସ୍ତୋଭତି ଶ୍ରୁତୋ ଯୁଵା ସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ

ମାରୁତମାନେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସ୍ତୁତି ଗାଉଛନ୍ତି; ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଉପ ପ୍ରକ୍ଷେ ମଧୁମତି କ୍ଷିଯନ୍ତଃ ପୁଷ୍ଯେମ ରଯିଂ ଧୀମହେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର

ମଧୁରତାରେ ବସି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟରେ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଧନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବାକୁ।

ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପ୍ର କାଵ୍ଯମୁଶନେଵ ବ୍ରୁଵାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ଜନିମା ଵିଵକ୍ତି ଚ୍ ମହିଵ୍ରତଃ ଶୁଚିବନ୍ଧୁଃ ପାଵକଃ ପଦା ଵରାହୋ ଅଭ୍ଯେତି ରେଭନ୍

ଉଶନା ଭଳି ଜ୍ଞାନ କୁହୁଛନ୍ତି, ଦେବତା ଦେବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି; ବଡ଼ ନିୟମୀ, ଶୁଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ, ଚମକୁଥିବା ବରାହ, ତାଙ୍କ ପଦେ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ହଂସାସସ୍ତୃପଲା ଵଗ୍ନୁମଚ୍ଛାମାଦସ୍ତଂ ଵୃଷଗଣା ଅଯାସୁଃ ଚ୍ ଆଙ୍ଗୋଷିଣଂ ପଵମାନଂ ସଖାଯୋ ଦୁର୍ମର୍ଷଂ ଵାଣଂ ପ୍ର ଵଦନ୍ତି ସାକମ୍

ତିନିପ୍ରକାର ମାପରେ ହଂସମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷମାନେ ସହିତ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ; ସଙ୍ଗୀମାନେ ପବିତ୍ର, ଅଜୟ, ଗଞ୍ଜିବା ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଏକାଠି କଥାହୁଏ।

ଅ ସ ଯୋଜତ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଜୂତିଂ ଵୃଥା କ୍ରୀଡନ୍ତଂ ମିମତେ ନ ଗାଵଃ ଚ୍ ପରୀଣସଂ କୃଣୁତେ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ଦିଵା ହରିର୍ଦଦୃଶେ ନକ୍ତମୃଜ୍ରଃ

ସେ ବିଶାଳ ଯଶସ୍ୱୀଙ୍କ ଗତିକୁ ଯୋଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି; ଗାଁମାନେ ବ୍ୟର୍ଥ ଖେଳୁଥିବାକୁ ମାପିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଧାରିଥିବା ସୁନା ମାନେ ଦିନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ରାତିରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସ୍ଵାନାସୋ ରଥା ଇଵାର୍ଵନ୍ତୋ ନ ଅଵସ୍ଯଵଃ ଚ୍ ସୋମାସୋ ରାଯେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଗଞ୍ଜିବାମାନେ ତୀବ୍ର ରଥମାନେ ପରି ସହାୟ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ସୋମମାନେ ଧନ ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।

ଅ ହିନ୍ଵାନାସୋ ରଥା ଇଵ ଦଧନ୍ଵିରେ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ ଚ୍ ଭରାସଃ କାରିଣାମିଵ

ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ରଥମାନେ ପରି ସେମାନେ ହାତରେ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି; ଭାରବାହକମାନେ କାରିଗରମାନେ ପରି।

ଅ ରାଜାନୋ ନ ପ୍ରଶସ୍ତିଭିଃ ସୋମାସୋ ଗୋଭିରଞ୍ଜତେ ଚ୍ ଯଜ୍ଞୋ ନ ସପ୍ତ ଧାତୃଭିଃ

ସୋମମାନେ ରାଜାମାନେ ପରି ପ୍ରଶଂସାରେ ଗୋଧନରେ ଶୋଭିତ; ଯଜ୍ଞ ସପ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥାପକଙ୍କ ସହିତ ଅନୁଷ୍ଠିତ।

ଅ ପରି ସ୍ଵାନାସ ଇନ୍ଦଵୋ ମଦାଯ ବର୍ହଣା ଗିରା ଚ୍ ମଧୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ଧାରଯା

ଗଞ୍ଜିବା ତରଳମାନେ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତରେ ଚାରିପାଖରେ ବହୁଛନ୍ତି; ସେମାନେ ମଧୁ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ।

ଅ ଆପାନାସୋ ଵିଵସ୍ଵତୋ ଜିନ୍ଵନ୍ତ ଉଷସୋ ଭଗମ୍ ଚ୍ ସୂରା ଅଣ୍ଵଂ ଵି ତନ୍ଵତେ

ଆଲୋକ ପାନକାରୀମାନେ ଉଷାର ଧନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ସମୃଦ୍ଧିକୁ ବିସ୍ତାର କରନ୍ତି।

ଅ ଅପ ଦ୍ଵାରା ମତୀନାଂ ପ୍ରତ୍ନା ଋଣ୍ଵନ୍ତି କାରଵଃ ଚ୍ ଵୃଷ୍ଣୋ ହରସ ଆଯଵଃ

ପୁରୁଣା ଚିନ୍ତା ଦ୍ୱାରମାନେ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳମାନେ ଖୋଲିଦେଇଛନ୍ତି; ବୃଷର ଶକ୍ତିର ତୀବ୍ରମାନେ।

ଅ ସମୀଚୀନାସ ଆଶତ ହୋତାରଃ ସପ୍ତଜାନଯଃ ଚ୍ ପଦମେକସ୍ଯ ପିପ୍ରତଃ

ସପ୍ତଜନ୍ମ ହୋତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଏକମାତ୍ର ପଥକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେହି ଏକ ଚିହ୍ନକୁ ଆଶା କରନ୍ତି।

ଅ ନାଭା ନାଭିଂ ନ ଆ ଦଦେ ଚକ୍ଷୁଷା ସୂର୍ଯ ଦୃଶେ ଚ୍ କଵେରପତ୍ଯମା ଦୁହେ

ନାଭି ଭିତରେ ନାଭି ରଖାଯାଏ ପରି, ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଏହାକୁ ରଖିଛି; ମୁଁ ଋଷିର ସନ୍ତାନକୁ ଉତ୍ପାଦନ କରେ।

ଅ ଅଭି ପ୍ରିଯଂ ଦିଵସ୍ପଦମଧ୍ଵର୍ଯୁଭିର୍ଗୁହା ହିତମ୍ ଚ୍ ସୂରଃ ପସ୍ଯତି ଚକ୍ଷସା

ଦେବମାନେ ଗୁପ୍ତ ରଖିଥିବା ସ୍ୱର୍ଗର ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନିଜ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖନ୍ତି।

ଅ ଅସୃଗ୍ରମିନ୍ଦଵଃ ପଥା ଧର୍ମନ୍ନୃତସ୍ଯ ସୁଶ୍ରିଯଃ ଚ୍ ଵିଦାନା ଅସ୍ଯ ଯୋଜନା

ସୁନ୍ଦର ଆକୃତି ଧାରିଥିବା ତରଳମାନେ ସତ୍ୟର ପଥରେ ବହିଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥା ତାଙ୍କ ଯୋଗ।

ଅ ପ୍ର ଧାରା ମଧୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ମହୀରପୋ ଵି ଗାହତେ ଚ୍ ହଵିର୍ହଵିଃଷୁ ଵନ୍ଦ୍ଯଃ

ମଧୁର ପ୍ରଥମ ଧାରା ବଡ଼ ହୋଇ ପାଣିରେ ପ୍ରବାହିତ; ହବିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।

ଅ ପ୍ର ଯୁଜା ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ଵୃଷୋ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵନେ ଚ୍ ସଦ୍ମାଭି ସତ୍ଯୋ ଅଧ୍ଵରଃ

ବାକ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ବୃଷ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜୋଡ଼ାଯାଇ ଗଞ୍ଜିଲେ; ସତ୍ୟ ଯଜ୍ଞ ଘରେ ରହିଛି।