ସାମଵେଦଃ

ଯଜିଷ୍ଠଂ ତ୍ଵା ଵଵୃମହେ ଦେଵଂ ଦେଵତ୍ରା ହୋତାରମମର୍ତ୍ଯମ୍ ଅସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସୁକ୍ରତୁମ୍

ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ବାଛୁଛୁ, ଯିଏ ସବୁଠାରୁ ଯଜ୍ଞର ଯୋଗ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦେବତା, ଅମର ପୂଜାରୀ, ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ।

ତଦଗ୍ନେ ଦ୍ଯୁମ୍ନମା ଭର ଯତ୍ସାସାହା ସଦନେ କଂ ଚିଦତ୍ରିଣମ୍ ମନ୍ଯୁଂ ଜନସ୍ଯ ଦୂଢ୍ଯମ୍

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ସେଇ ମହିମା ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ ସଭାରେ ସମସ୍ତ ବିରୋଧୀ ଭାବକୁ ଓ ଲୋକଙ୍କ ରୋଷକୁ ଜୟ କରନ୍ତି।

ଯଦ୍ଵା ଉ ଵିଶ୍ପତିଃ ଶିତଃ ସୁପ୍ରୀତୋ ମନୁଷୋ ଵିଶେ ଵିଶ୍ଵେଦଗ୍ନିଃ ପ୍ରତି ରକ୍ଷାଂସି ସେଧତି

ଯେତେବେଳେ ଲୋକଙ୍କ ନାଥ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଲୋକଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ଶକ୍ତିକୁ ଦୂର କରନ୍ତି।

ଇତ୍ଯାଗ୍ନେଯ ପର୍ଵଂ .. ଐନ୍ଦ୍ର ତଦ୍ଵୋ ଗାଯ ସୁତେ ସଚା ପୁରୁହୂତାଯ ସତ୍ଵନେ ଶଂ ଯଦ୍ଗଵେ ନ ଶାକିନେ

ଏହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ଅଂଶ; ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ: ସମସ୍ତେ ଏକାସାଥିରେ ସୋମ ଚାପିବାବେଳେ, ବହୁବାର ଡାକାଯାଉଥିବା, ଶକ୍ତି ଓ ଶୁଭ ପାଇଁ, ଗାଈ ପାଇଁ, ଦୁଧ ଦେଇଥିବା ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ।

ଯସ୍ତେ ନୂନଂ ଶତକ୍ରତଵିନ୍ଦ୍ର ଦ୍ଯୁମ୍ନିତମୋ ମଦଃ ତେନ ନୂନଂ ମଦେ ମଦେଃ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆପଣଙ୍କ ସେଇ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ମଦ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପୁନିପୁନି ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ।

ଗାଵ ଉପ ଵଦାଵଟେ ମହି ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ରପ୍ସୁଦା ଉଭା କର୍ଣା ହିରଣ୍ଯଯା

ଗାଈମାନେ ଜଳପାନ ସ୍ଥାନକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଯଜ୍ଞର ରସରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଇ କାନ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ।

ଅରମଶ୍ଵାଯ ଗାଯତ ଶ୍ରୁତକକ୍ଷାରଂ ଗଵେ ଅରମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଧାମ୍ନେ

ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଅସ୍ତବାଡ଼ା ପାଇଁ, ଗାଈ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ।

ତମିନ୍ଦ୍ରଂ ଵାଜଯାମସି ମହେ ଵୃତ୍ରାଯ ହନ୍ତଵେ ସ ଵୃଷା ଵୃଷଭୋ ଭୁଵତ୍

ଆମେ ସେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା କରୁଛୁ, ବଡ଼ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ପାଇଁ; ସେ ସବୁ ମଧ୍ୟରେ ସକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷଭ ହେଉନ୍ତୁ।

ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ର ବଲାଦଧି ସହସୋ ଜାତ ଓଜସଃ ତ୍ଵଂ ସନ୍ଵୃଷନ୍ଵୃଷେଦସି

ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିରୁ ଶକ୍ତି ନେଇଛ; ତୁମେ ଶକ୍ତିରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ବୃଷଭ ହୋଇ, ସଦା ବୃଷଭ ରହିଛ।

ଯଜ୍ଞ ଵ୍ଯଵର୍ତଯତ୍ ଚକ୍ରାଣ ଓପଶଂ ଦିଵି

ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଧୂଆଁ ଆକାଶକୁ ଉଠିଗଲା।

ଯଦିନ୍ଦ୍ରାହଂ ତଥା ତ୍ଵମୀଶୀଯ ଵସ୍ଵ ଏକ ଇତ୍ ସ୍ତୋତା ମେ ଗୋସଖା ସ୍ଯାତ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେପରି ମୁଁ ଅଛି, ସେପରି ତୁମେ ହେଉ; ସମ୍ପଦ ମୋର ହେଉ; ମୋ ପ୍ରଶଂସକ ଗାଈଙ୍କ ସହ ମିତ୍ର ହେଉ।

ପନ୍ଯଂପନ୍ଯମିତ୍ସୋତାର ଆ ଧାଵତ ମଦ୍ଯାଯ ସୋମଂ ଵୀରାଯ ଶୂରାଯ

ପ୍ରତ୍ୟେକ ପ୍ରଶଂସକ ଏଠାକୁ ଏକ ପରେ ଏକ ଦୌଡ଼ିଆସନ୍ତୁ, ମଦକର ସୋମ ପାଇଁ, ବୀର ପାଇଁ, ଶୂର ପାଇଁ।

ଇଦଂ ଵସୋ ସୁତମନ୍ଧଃ ପିବା ସୁପୂର୍ଣମୁଦରମ୍ ଅନାଭଯିନ୍ରରିମା ତେ

ହେ ଦାତା, ଏହି ଚାପାଯାଇଥିବା ସୋମ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଉନ୍ତୁ, ପାତ୍ର ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି; ଏଠାରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ଆସୁନାହିଁ।

ଉଦ୍ଧେଦଭି ଶ୍ରୁତାମଘଂ ଵୃଷଭଂ ନର୍ଯାପସମ୍ ଅସ୍ତାରମେଷି ସୂର୍ଯ

ଦାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ମହାନ ବୃଷଭ ଉଦୟ ହେଉଛି; ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତୁମେ ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ।

ଯଦଦ୍ଯ କଚ୍ଚ ଵୃତ୍ରହନ୍ନୁଦଗା ଅଭି ସୂର୍ଯ ସର୍ଵଂ ତଦିନ୍ଦ୍ର ତେ ଵଶେ

ହେ ବୃତ୍ର ନାଶକ, ଆଜି ତୁମେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଯାହା କରିଛ, ସେ ସବୁ କିଛି ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଅଧିନରେ ଅଛି।

ଯ ଆନଯତ୍ପରାଵତଃ ସୁନୀତୀ ତୁର୍ଵଶଂ ଯଦୁମ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ସ ନୋ ଯୁଵା ସଖା

ଯିଏ ଦୂରରୁ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ବୁଦ୍ଧିମତା ସହିତ ଆଣିଥିଲେ, ସେ ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମର ବନ୍ଧୁ ହେଉନ୍ତୁ।

ମା ନ ଇନ୍ଦ୍ରାଭ୍ଯା ଽ ଽ ଦିଶଃ ସୂରୋ ଅକ୍ତୁଷ୍ଵା ଯମତ ତ୍ଵା ଯୁଜା ଵନେମ ତତ୍

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ କୌଣସି ଦିଗ ଶତ୍ରୁତା ଦେଖାଉନାହଁତୁ; ଆପଣ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ, ଏହି ଦିନର ଆଲୋକରେ ଆମେ ଜୟ ଲାଭ କରିପାରିବା।

ଏନ୍ଦ୍ର ସାନସିଂ ରଯିଂ ସଜିତ୍ଵାନଂ ସଦାସହମ୍ ଵର୍ଷିଷ୍ଠମୂତଯେ ଭର

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଧିକ, ସଦା ଜୟୀ ଓ ଦାନଶୀଳ ଧନ ଆମକୁ ଦିଅ।

ଇନ୍ଦ୍ରଂ ଵଯଂ ମହାଧନ ଇନ୍ଦ୍ରମର୍ଭେ ହଵାମହେ ଯୁଜଂ ଵୃତ୍ରେଷୁ ଵଜ୍ରିଣମ୍

ଆମେ ବଡ଼ ଧନ ପାଇଁ, ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଓ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ।

ଅପିବତ୍କଦ୍ରୁଵଃ ସୁତମିନ୍ଦ୍ରଃ ସହସ୍ରବାହ୍ଵେ ତତ୍ରାଦଦିଷ୍ଟ ପୌଂସ୍ଯମ୍

ସହସ୍ରବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ର କଦ୍ରୁବଙ୍କ ଚାପିଥିବା ସୋମରସ ପିଇଥିଲେ; ସେଠାରେ ସେ ନିଜ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଲାଭ କରିଥିଲେ।

ଵଯମିନ୍ଦ୍ର ତ୍ଵାଯଵୋ ଽଭି ପ୍ର ନୋନୁମୋ ଵୃଷନ୍ ଵିଦ୍ଧୀ ତ୍ଵାସ୍ଯ ନୋ ଵସୋ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଭକ୍ତମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୟାଳୁ ପ୍ରଭୁ, ଆମକୁ ଆପଣଙ୍କ ଭାବରେ ଜାଣନ୍ତୁ।

ଆ ଘା ଯେ ଅଗ୍ନିମିନ୍ଧତେ ସ୍ତୃଣନ୍ତି ବର୍ହିରାନୁଷକ୍ ଯେଷାମିନ୍ଦ୍ରୋ ଯୁଵା ସଖା

ଯେମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରନ୍ତି ଓ କୁଶା ଛାଡ଼ନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଯୁବକ ବନ୍ଧୁ ହେଉଛନ୍ତି।

ଭିନ୍ଧି ଵିଶ୍ଵା ଅପ ଦ୍ଵିଷଃ ପରି ବାଧୋ ଜହୀ ମୃଧଃ ଵସୁ ସ୍ପାର୍ହଂ ତଦା ଭର

ଆମ ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ଭାଙ୍ଗିଦିଅ, ବାଧାମାନେ ଦୂରେଇଦିଅ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କର; ଆମ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଧନ ଆଣିଦିଅ।

ଇହେଵ ଶୃଣ୍ଵ ଏଷାଂ କଶା ହସ୍ତେଷୁ ଯଦ୍ଵଦାନ୍ ନି ଯାମଂ ଚିତ୍ରମୃଞ୍ଜତେ

ଏଠାରେ, ସେମାନଙ୍କ ହସ୍ତରେ ଚମଟିର ଶବ୍ଦ ଶୁଣ; ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚଳାନ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଳ ଶୋଭିତ ହୁଏ।

ଇମ ଉ ତ୍ଵା ଵି ଚକ୍ଷତେ ସଖାଯ ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମିନଃ ପୁଷ୍ଟାଵନ୍ତୋ ଯଥା ପଶୁମ୍

ଏହି ସୋମାର୍ପଣ କରୁଥିବା ବନ୍ଧୁମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖୁଛନ୍ତି, ଯେପରି ଗୋପାଳକ ପାଇଁ ପଶୁମାନେ ପୋଷକ ହୁଏ।

ସମସ୍ଯ ମନ୍ଯଵେ ଵିଶୋ ଵିଶ୍ଵା ନମନ୍ତ କୃଷ୍ଟଯଃ ସମୁଦ୍ରାଯେଵ ସିନ୍ଧଵଃ

ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ କ୍ରୋଧ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ନମନ୍ତି, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ମିଶିଯାଆନ୍ତି।

ଦେଵାନାମିଦଵୋ ମହତ୍ତଦା ଵୃଣୀମହେ ଵଯମ୍ ଵୃଷ୍ଣାମସ୍ମଭ୍ଯମୂତଯେ

ଆମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ବଡ଼ତ୍ୱକୁ ଆମ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ବାଛୁଛୁ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ।

ସୋମାନାଂ ସ୍ଵରଣଂ କୃଣୁହି ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତେ କକ୍ଷୀଵନ୍ତଂ ଯ ଔଶିଜଃ

ହେ ବ୍ରହ୍ମଣସ୍ପତି, ସୋମମାନଙ୍କର ଧ୍ୱନିକୁ ଗଞ୍ଜାଉଥିବା କର, ଯେପରି ଉଶିଜଙ୍କ ପୁଅ କକ୍ଷୀବନ୍ତ କରିଥିଲେ।

ବୋଧନ୍ମନା ଇଦସ୍ତୁ ନୋ ଵୃତ୍ରହା ଭୂର୍ଯାସୁତିଃ ଶୃଣୋତୁ ଶକ୍ର ଆଶିଷମ୍

ବିପଦ ନାଶକ, ସଚେତନ ହୋଇ, ଆମ ପାଖରେ ରୁହନ୍ତୁ; ଶକ୍ର ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣନ୍ତୁ ଓ ଅଧିକ ସାହାଯ୍ୟ ଦିଅନ୍ତୁ।