ସାମଵେଦଃ

ଅ ଅଵ ସ୍ମ ଦୁର୍ହୃଣାଯତୋ ମର୍ତ୍ତସ୍ଯ ତନୁହି ସ୍ଥିରମ୍ ଚ୍ ଅଧସ୍ପଦଂ ତମୀଂ କୃଧି ଯୋ ଅସ୍ମାଂ ଅଭିଦାସତି ଏ ଦେଵୀ ଜନିତ୍ର୍ଯଜୀଜନଦ୍ଭଦ୍ରା ଜନିତ୍ର୍ଯଜୀଜନତ୍

ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତାକୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କର, ତାଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ନିମ୍ନ ଓ ଦୃଢ଼ କର, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରେ, ସେଠାରେ ତାକୁ ତଳେ ପଡ଼ା; ଦେବୀ ମାଆ, ଶୁଭ ମାଆ ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି।

ଅ ପରି ସ୍ଵାନୋ ଗିରିଷ୍ଠାଃ ପଵିତ୍ରେ ସୋମୋ ଅକ୍ଷରତ୍ ଚ୍ ମଦେଷୁ ସର୍ଵଧା ଅସି

ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଚାପି ନିଆଯାଇଥିବା ସୋମ ଶୁଧ୍ଧି ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ; ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିତ।

ଅ ତ୍ଵଂ ଵିପ୍ରସ୍ତ୍ଵଂ କଵିର୍ମଧୁ ପ୍ର ଜାତମନ୍ଧସଃ ଚ୍ ମଦେଷୁ ସର୍ଵଧା ଅସି

ତୁମେ ପ୍ରେରିତ, ତୁମେ ଋଷି, ଚାପି ହୋଇ ଜନ୍ମିଥିବା ମଧୁର; ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିତ।

ଅ ତ୍ଵେ ଵିଶ୍ଵେ ସଜୋଷସୋ ଦେଵାସଃ ପୀତିମାଶତ ଚ୍ ମଦେଷୁ ସର୍ଵଧା ଅସି

ତୁମେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏକାସାଥିରେ ପାନ କରିଛନ୍ତି; ଆନନ୍ଦରେ ତୁମେ ସବୁଠାରେ ବ୍ୟାପିତ।

ଅ ସ ସୁନ୍ଵେ ଯୋ ଵସୂନାଂ ଯୋ ରାଯାମାନେତା ଯ ଇଡାନାମ୍ ଚ୍ ସୋମୋ ଯଃ ସୁକ୍ଷିତୀନାମ୍

ସେ ଚାପି ହୁଏ, ଯିଏ ଧନର ଆନେ, ସମ୍ପଦର ନେତା, ଇଡାର ଅର୍ପଣକାରୀ, ଭଲ ଘରର ସ୍ୱାମୀ ସୋମ।

ଅ ଯସ୍ଯ ତ ଇନ୍ଦ୍ରଃ ପିବାଦ୍ଯସ୍ଯ ମରୁତୋ ଯସ୍ଯ ଵାର୍ଯମଣା ଭଗଃ ଚ୍ ଆ ଯେନ ମିତ୍ରାଵରୁଣା କରାମହ ଏନ୍ଦ୍ରମଵସେ ମହେ

ଯାହାର ସୋମକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପିଅନ୍ତି, ମାରୁତମାନେ, ଭାଗ ଓ ଅନୁଗ୍ରହକାରୀ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ସହ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବା, ବଡ଼ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ।

ଅ ତଂ ଵଃ ସଖାଯୋ ମଦାଯ ପୁନାନମଭି ଗାଯତ ଚ୍ ଶିଶୁଂ ନ ହଵ୍ଯୈଃ ସ୍ଵଦଯନ୍ତ ଗୂର୍ତିଭିଃ

ତୁମର ବନ୍ଧୁ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇଥିବାକୁ ଗାଓ; ହବି ଦ୍ୱାରା ଶିଶୁକୁ ଯେପରି ପ୍ରଶଂସା କରି ଖୁସି କରାଯାଏ, ସେପରି ତାକୁ ଆନନ୍ଦିତ କର।

ଅ ସଂ ଵତ୍ସ ଇଵ ମାତୃଭିରିନ୍ଦୁର୍ହିନ୍ଵାନୋ ଅଜ୍ଯତେ ଚ୍ ଦେଵାଵୀର୍ମଦୋ ମତିଭିଃ ପରିଷ୍କୃତଃ

ଏହି ଇନ୍ଦୁ, ଝିଅ ଛାଣି ଗାଈ ମାନଙ୍କ ଭଳି, ଆଗକୁ ବଢ଼ି ଚାଲିଛି; ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଏହି ପାନୀୟ, ଭାବନାରେ ଶୋଭିତ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି।

ଅ ଅଯଂ ଦକ୍ଷାଯ ସାଧନୋ ଽଯଂ ଶର୍ଧାଯ ଵୀତଯେ ଚ୍ ଅଯଂ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତରଃ ସୁତଃ

ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଦକ୍ଷତା, ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଏହି ମଧୁର ସୋମ, ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି।

ଅ ସୋମାଃ ପଵନ୍ତ ଇନ୍ଦଵୋ ଽସ୍ମଭ୍ଯଂ ଗାତୁଵିତ୍ତମାଃ ଚ୍ ମିତ୍ରାଃ ସୁଵାନା ଅରେପସଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଵିଦଃ

ସୋମର ରସ, ଏହି ଇନ୍ଦୁମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ଶୁଦ୍ଧ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ସଠିକ୍ ପଥ ଦେଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ବନ୍ଧୁସ୍ୱଭାବ, ଭଲଭାବେ ଚାପିଥିବା, ଦୋଷରହିତ, ସ୍ୱୟଂ ନିର୍ଭର, ଆଲୋକର ଜ୍ଞାନୀ।

ଅ ତେ ପୂତାସୋ ଵିପଶ୍ଚିତଃ ସୋମାସୋ ଦଧ୍ଯାଶିରଃ ଚ୍ ସୂରାସୋ ନ ଦର୍ଶତାସୋ ଜିଗତ୍ନଵୋ ଧ୍ରୁଵା ଘୃତେ

ଏହି ଶୁଦ୍ଧ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମମାନେ, ମୁଣ୍ଡ ଧରିଥିବା, ବୀରମାନେ ଭଳି ଦେଖିବାକୁ ଶୋଭାମୟ, ବିଜୟୀ, ଘୃତରେ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।

ଅ ସୁଷ୍ଵାଣାସୋ ଵ୍ଯଦ୍ରିଭିଶ୍ଚିତାନା ଗୋରଧି ତ୍ଵଚି ଚ୍ ଇଷମସ୍ମଭ୍ଯମଭିତଃ ସମସ୍ଵରନ୍ଵସୁଵିଦଃ

ପାଥରରେ ଭଲଭାବେ ଚାପିଥିବା, ଗାଈର ଚମକୁଥିବା ଚର୍ମ ଉପରେ ପ୍ରବାହିତ, ସେମାନେ ଆମ ପାଖକୁ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପୋଷଣ ଆଣନ୍ତୁ, ଧନ ଖୋଜିବାରେ ସକ୍ଷମ।

ଅ ଅଯା ପଵା ପଵସ୍ଵୈନା ଵସୂନି ମାଂଶ୍ଚତ୍ଵ ଇନ୍ଦୋ ସରସି ପ୍ର ଧନ୍ଵ ଚ୍ ବ୍ରଘ୍ନଶ୍ଚିଦ୍ଯସ୍ଯ ଵାତୋ ନ ଜୂତିଂ ପୁରୁମେଧାଶ୍ଚିତ୍ତକଵେ ନରଂ ଧାତ୍

ଏହି ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୋମ, ଧନରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଝିଲିକି ଝରଣାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଧାରାରେ ଚାଲିଯାଅ, ଯାହାଙ୍କୁ ବାତାସ ରୋକିପାରେନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଅନେକ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଲୋକ ଭାବନାରେ ସ୍ଥାପିତ କରନ୍ତି।

ଅ ଉତ ନ ଏନା ପଵଯା ପଵସ୍ଵାଧି ଶ୍ରୁତେ ଶ୍ରଵାଯ୍ଯସ୍ଯ ତୀର୍ଥେ ଚ୍ ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରା ନୈଗୁତୋ ଵସୂନି ଵୃକ୍ଷଂ ନ ପକ୍ଵଂ ଧୂନଵଦ୍ରଣାଯ

ଏହି ପବିତ୍ରତା ଦ୍ୱାରା, ହେ ସୋମ, ପ୍ରଶଂସିତ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ; ପକା ଗଛ ଭଳି, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ସାଠି ହଜାର ଧନ ଝଡ଼ିଦେ।

ଅ ମହୀମେ ଅସ୍ଯ ଵୃଷ ନାମ ଶୂଷେ ମାଂଶ୍ଚତ୍ଵେ ଵା ପୃଶନେ ଵା ଵଧତ୍ରେ ଚ୍ ଅସ୍ଵାପଯନ୍ନିଗୁତଃ ସ୍ନେହଯଚ୍ଚାପାମିତ୍ରାଂ ଅପାଚିତୋ ଅଚେତଃ

ଚାପିବାରେ ତାଙ୍କ ନାମ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସେ ମାଂସ, ଛାଣି କିମ୍ବା ପାତ୍ର ଭିତରେ ଯେଉଁଠି ହେଉ; ଲୁଚିଥିବା ସେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ଅବିବେକୀମାନେ ଦୂର କରେ, ଶାନ୍ତ କରେ ଓ ଆର୍ଦ୍ର କରେ।

ଅ ଅଗ୍ନେ ତ୍ଵଂ ନୋ ଅନ୍ତମ ଉତ ତ୍ରାତା ଶିଵୋ ଭୁଵୋ ଵରୂଥ୍ଯଃ

ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଆମ ପାଖରେ ଅଛ; ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଶୁଭ ହେଉ ଓ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ।

ଅ ଵସୁରଗ୍ନିର୍ଵସୁଶ୍ରଵା ଅଚ୍ଛା ନକ୍ଷି ଦ୍ଯୁମତ୍ତମୋ ରଯିଂ ଦାଃ

ଅଗ୍ନି ଧନର ଧାରୀ, ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ଆସ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ।

ଅ ତଂ ତ୍ଵା ଶୋଚିଷ୍ଠ ଦୀଦିଵଃ ସୁମ୍ନାଯ ନୂନମୀମହେ ସଖିଭ୍ଯଃ

ହେ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଚମକୁଥିବା, ଆମ ଓ ଆମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ।

ଅ ଇମା ନୁ କଂ ଭୁଵନା ସୀଷଧେମେନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵାଃ

ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଏଠାରେ ଆସି ବସନ୍ତୁ।

ଅ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ନସ୍ତନ୍ଵଂ ଚ ପ୍ରଜାଂ ଚାଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସହ ସୀଷଧାତୁ

ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଆଦିତ୍ୟମାନେ ଏକାସାଥିରେ ଆମର ଯଜ୍ଞ, ଦେହ ଓ ସନ୍ତାନକୁ ସ୍ଥିର କରନ୍ତୁ।

ଅ ଆଦିତ୍ଯୈରିନ୍ଦ୍ରଃ ସଗଣୋ ମରୁଦ୍ଭିରସ୍ମଭ୍ଯଂ ଭେଷଜା କରତ୍

ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ ଓ ମାରୁତମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଔଷଧ ଦିଅନ୍ତୁ।

ଅ ପ୍ର ଵ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ଵୃତ୍ରହନ୍ତମାଯ ଵିପ୍ରାଯ ଗାଥଂ ଗାଯତ ଯଂ ଜୁଜୋଷତେ

ବିପ୍ରମାନେ, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଗୀତ ଗାଅ, ଯାହା ସେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି।

ଅ ଅର୍ଚନ୍ତ୍ଯର୍କଂ ମରୁତଃ ସ୍ଵର୍କା ଆ ସ୍ତୋଭତି ଶ୍ରୁତୋ ଯୁଵା ସ ଇନ୍ଦ୍ରଃ

ମାରୁତମାନେ ଆଲୋକରେ ଚମକୁଛନ୍ତି, ସ୍ତୁତି ଗାଉଛନ୍ତି; ଯୁବକ ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଉପ ପ୍ରକ୍ଷେ ମଧୁମତି କ୍ଷିଯନ୍ତଃ ପୁଷ୍ଯେମ ରଯିଂ ଧୀମହେ ତ ଇନ୍ଦ୍ର

ମଧୁରତାରେ ବସି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ନିକଟରେ ଆଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଧନ ଓ ବୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବାକୁ।

ଚତୁର୍ଥ ଦ୍ଵିତୀଯୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ପ୍ର କାଵ୍ଯମୁଶନେଵ ବ୍ରୁଵାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନାଂ ଜନିମା ଵିଵକ୍ତି ଚ୍ ମହିଵ୍ରତଃ ଶୁଚିବନ୍ଧୁଃ ପାଵକଃ ପଦା ଵରାହୋ ଅଭ୍ଯେତି ରେଭନ୍

ଉଶନା ଭଳି ଜ୍ଞାନ କୁହୁଛନ୍ତି, ଦେବତା ଦେବମାନଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି କୁ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି; ବଡ଼ ନିୟମୀ, ଶୁଦ୍ଧ ବନ୍ଧୁ, ଚମକୁଥିବା ବରାହ, ତାଙ୍କ ପଦେ ଗର୍ଜନ କରି ଆସୁଛନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ହଂସାସସ୍ତୃପଲା ଵଗ୍ନୁମଚ୍ଛାମାଦସ୍ତଂ ଵୃଷଗଣା ଅଯାସୁଃ ଚ୍ ଆଙ୍ଗୋଷିଣଂ ପଵମାନଂ ସଖାଯୋ ଦୁର୍ମର୍ଷଂ ଵାଣଂ ପ୍ର ଵଦନ୍ତି ସାକମ୍

ତିନିପ୍ରକାର ମାପରେ ହଂସମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୃଷମାନେ ସହିତ, ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ; ସଙ୍ଗୀମାନେ ପବିତ୍ର, ଅଜୟ, ଗଞ୍ଜିବା ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଏକାଠି କଥାହୁଏ।

ଅ ସ ଯୋଜତ ଉରୁଗାଯସ୍ଯ ଜୂତିଂ ଵୃଥା କ୍ରୀଡନ୍ତଂ ମିମତେ ନ ଗାଵଃ ଚ୍ ପରୀଣସଂ କୃଣୁତେ ତିଗ୍ମଶୃଙ୍ଗୋ ଦିଵା ହରିର୍ଦଦୃଶେ ନକ୍ତମୃଜ୍ରଃ

ସେ ବିଶାଳ ଯଶସ୍ୱୀଙ୍କ ଗତିକୁ ଯୋଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି; ଗାଁମାନେ ବ୍ୟର୍ଥ ଖେଳୁଥିବାକୁ ମାପିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଧାରିଥିବା ସୁନା ମାନେ ଦିନେ ଦେଖାଯାନ୍ତି, ରାତିରେ ପବିତ୍ର ହୁଅନ୍ତି।

ଅ ପ୍ର ସ୍ଵାନାସୋ ରଥା ଇଵାର୍ଵନ୍ତୋ ନ ଅଵସ୍ଯଵଃ ଚ୍ ସୋମାସୋ ରାଯେ ଅକ୍ରମୁଃ

ଗଞ୍ଜିବାମାନେ ତୀବ୍ର ରଥମାନେ ପରି ସହାୟ ଭାବେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଛନ୍ତି; ସୋମମାନେ ଧନ ପାଇଁ ହାତ ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି।

ଅ ହିନ୍ଵାନାସୋ ରଥା ଇଵ ଦଧନ୍ଵିରେ ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ ଚ୍ ଭରାସଃ କାରିଣାମିଵ

ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ରଥମାନେ ପରି ସେମାନେ ହାତରେ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି; ଭାରବାହକମାନେ କାରିଗରମାନେ ପରି।