ସାମଵେଦଃ

ଅ ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧୀମହି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵାଜରମ୍ ଚ୍ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ଯା ତେ ପନୀଯସୀ ସମିଦ୍ଦୀଦଯତି ଦ୍ଯଵୀଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଅମର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ, ତୁମର ସ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଦ୍ଧ ଆଲୋକିତ ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଭାଗ ଆଣ।

ଅ ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଋଚା ହଵିଃ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପତେ ଚ୍ ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ମ ଵିଶ୍ପତେ ହଵ୍ଯଵାଟ୍ତୁଭ୍ଯଂ ହୂଯତ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତ ଓ ହବି ଦେଉଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ଚମକଦାର, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ଲୋକପତି, ହବି ନେଇଯିବା, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ଅ ଓଭେ ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ପତେ ଦର୍ଵୀ ଶ୍ରୀଣୀଷ ଆସନି ଚ୍ ଉତୋ ନ ଉତ୍ପୁପୂର୍ଯା ଉକ୍ଥେଷୁ ଶଵସସ୍ପତ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ଓ ଚମକଦାର ଲୋକପତି, ଦୁଇଟି ଚମଚ ତୁମ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଆମ ଗୀତରେ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସାମ ଗାଯତ ଵିପ୍ରାଯ ବୃହତେ ବୃହତ୍ ଚ୍ ବ୍ରହ୍ମାକୃତେ ଵିପଶ୍ଚିତେ ପନସ୍ଯଵେ

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସାମ ଗାଓ, ପ୍ରେରିତ, ବଡ଼, ମହାନ୍ତ, ପ୍ରାର୍ଥନା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।

ଅ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଭିଭୂରସି ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯମରୋଚଯଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଶ୍ଵଦେଵୋ ମହାଂ ଅସି

ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁକିଛି ଜିତିପାରୁଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେବତା, ମହାନ୍ତ।

ଅ ଵିଭ୍ରାଜଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ତ୍ଵରଗଚ୍ଛୋ ରୋଚନଂ ଦିଵଃ ଚ୍ ଦେଵାସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯାଯ ଯେମିରେ

ତୁମେ ଦେବମାନେ ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକୁଛ, ଶୀଘ୍ର ଆଲୋକର ଲୋକକୁ ଯାଉଛ। ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ।

ଅ ଅସାଵି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଣଵା ଗହି ଚ୍ ଆ ତ୍ଵା ପୃଣକ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ରଜଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଯାଇଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ। ତୁମର ଶକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣରେ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କରେ।

ଅ ଆ ତିଷ୍ଠ ଵୃତ୍ରହନ୍ରଥଂ ଯୁକ୍ତା ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ହରୀ ଚ୍ ଅର୍ଵାଚୀନଂ ସୁ ତେ ମନୋ ଗ୍ରାଵା କୃଣୋତୁ ଵଗ୍ନୁନା

ବୃତ୍ରନାଶକ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିବା ତୁମ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରୁହ। ଅଗ୍ନିରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ପାଥର ତୁମ ମନକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଧରୀ ଵହତୋ ଽପ୍ରତିଧୃଷ୍ଟଶଵସମ୍ ଚ୍ ଋଷୀଣାଂ ସୁଷ୍ଟୁତୀରୁପ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ମାନୁଷାଣାମ୍

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ବହି ନେଉଛି, ଯାହାର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରେନାହିଁ, ସେ ଋଷିମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପଵତେ ମଧୁ ପ୍ରିଯଂ ପିତା ଦେଵାନାଂ ଜନିତା ଵିଭୂଵସୁଃ ଚ୍ ଦଧାତି ରତ୍ନଂ ସ୍ଵଧଯୋରପୀଚ୍ଯଂ ମଦିନ୍ତମୋ ମତ୍ସର ଇନ୍ଦ୍ରିଯୋ ରସଃ

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ମଧୁର ସୋମ, ଯଜ୍ଞର ଆନନ୍ଦ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଦେବମାନଙ୍କର ପିତା, ଧନର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରସ।

ଅ ଅଭିକ୍ରନ୍ଦନ୍କଲଶଂ ଵାଜ୍ଯର୍ଷତି ପତିର୍ଦିଵଃ ଶତଧାରୋ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ଚ୍ ହରିର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ସଦନେଷୁ ସୀଦତି ମର୍ମୃଜାନୋ ଽଵିଭିଃ ସିନ୍ଧୁଭିର୍ଵୃଷା

ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ କଳଶକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସେ ଦିବସ୍ଵାମୀ, ଶତଧାରା, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ହଳଦିଆ ସୋମ ମିତ୍ରଙ୍କ ଘରେ ବସିଛି, ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ସେ ନଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବଳଶାଳୀ।

ଅ ଅଗ୍ରେ ସିନ୍ଧୂନାଂ ପଵମାନୋ ଅର୍ଷତ୍ଯଗ୍ରେ ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛସି ଚ୍ ଅଗ୍ରେ ଵାଜସ୍ଯ ଭଜସେ ମହଦ୍ଧନଂ ସ୍ଵାଯୁଧଃ ସୋତୃଭିଃ ସୋମ ସୂଯସେ

ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ପବିତ୍ର ସୋମ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି; କଥାରେ ପ୍ରଥମ, ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉଛ। ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଥମ, ସେ ବଡ଼ ଧନ ଜିତିଥାଏ, ସ୍ୱଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସୋମ, ଚାପିଥିବାମାନଙ୍କ ସହିତ।

ଅ ଅସୃକ୍ଷତ ପ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯା ସୋମାସୋ ଅଶ୍ଵଯା ଚ୍ ଶୁକ୍ରାସୋ ଵୀରଯାଶଵଃ

ତୀବ୍ର, ବଳଶାଳୀ, ବୃଷଭ ସ୍ୱରୂପ ସୋମମାନେ ଗୋଧନ, ଅଶ୍ୱ ଓ ବୀର୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଶୁମ୍ଭମାନୋ ଋତାଯୁଭିର୍ମୃଜ୍ଯମାନା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ ର୍ମ୍ ଚ୍ ପଵନ୍ତେ ଵାରେ ଅଵ୍ଯଯେ

ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଦୁଇ ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଧୋଇଯାଉଛି, ସେମାନେ ଅବିଚଳ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ତେ ଵିଶ୍ଵା ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ସୋମା ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା ଚ୍ ପଵନ୍ତାମାନ୍ତରିକ୍ଷ୍ଯା

ହେ ସୋମମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ, ମଧ୍ୟାକାଶର ଧନ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଦେଵଵୀରତି ପଵିତ୍ରଂ ସୋମ ରଂହ୍ଯା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦୋ ଵୃଷା ଵିଶ

ଦେବଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ଝାଲିରେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର। ହେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ବଳଶାଳୀ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କର।

ଅ ଆ ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ମହି ପ୍ସରୋ ଵୃଷେନ୍ଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଵତ୍ତମଃ ଚ୍ ଆ ଯୋନିଂ ଧର୍ଣସିଃ ସଦଃ

ହେ ବଳଶାଳୀ, ପ୍ରଚୁର, ବୃଷଭ ସୋମ, ସବୁଠାରୁ ମହାନ୍ତ ତୁମେ, ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନ, ତୁମ ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କର।

ଅ ଅଧୁକ୍ଷତ ପ୍ରିଯଂ ମଧୁ ଧାରା ସୁତସ୍ଯ ଵେଧସଃ ଚ୍ ଅପୋ ଵସିଷ୍ଟ ସୁକ୍ରତୁଃ

ପ୍ରିୟ ମଧୁର ରସ ଦୋହାଯାଇଛି, ଚାପିଥିବା ପ୍ରେରିତ ଏହି ଧାରା। ଜଳମାନେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ମହାନ୍ତଂ ତ୍ଵା ମହୀରନ୍ଵାପୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ସିନ୍ଧଵଃ ଚ୍ ଯଦ୍ଗୋଭିର୍ଵାସଯିଷ୍ଯସେ

ବଡ଼ ନଦୀମାନେ, ବଡ଼ ସୋମ, ତୁମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୁଅଛ।

ଅ ସମୁଦ୍ରୋ ଅପ୍ସୁ ମାମୃଜେ ଵିଷ୍ଟମ୍ଭୋ ଧରୁଣୋ ଦିଵଃ ଚ୍ ସୋମଃ ପଵିତ୍ରେ ଅସ୍ମଯୁଃ

ସମୁଦ୍ର ଜଳରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଆକାଶର ଆଧାର ଓ ଭିତ୍ତି। ସୋମ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସଦା ଯୁବା ଅଟୁଟ ରହେ।

ଅ ଅଚିକ୍ରଦଦ୍ଵୃଷା ହରିର୍ମହାନ୍ମିତ୍ରୋ ନ ଦର୍ଶତଃ ଚ୍ ସଂ ସୂର୍ଯେଣ ଦିଦ୍ଯୁତେ

ବଳଶାଳୀ, ହଳଦିଆ ସୋମ ବଡ଼ ଧ୍ୱନି କରିଛି, ଅଦ୍ଭୁତ ମିତ୍ରଙ୍କ ପରି। ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକାତ୍ମ ଭାବେ ଚମକୁଛି।

ଅ ଗିରସ୍ତ ଇନ୍ଦ ଓଜସା ମର୍ମୃଜ୍ଯନ୍ତେ ଅପସ୍ଯୁଵଃ ଚ୍ ଯାଭିର୍ମଦାଯ ଶୁମ୍ଭସେ

ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଗୀତମାନେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବା ପାଇଁ ନିଜକୁ ଶୋଭିତ କର।

ଅ ତଂ ତ୍ଵା ମଦାଯ ଘୃଷ୍ଵଯ ଉ ଲୋକକୃତ୍ନୁମୀମହେ ଚ୍ ତଵ ପ୍ରଶସ୍ତଯେ ମହେ

ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଆମେ ତୁମକୁ ଖୋଜୁଛୁ, ଶୀଘ୍ର ଚଳିତା, ଲୋକ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ତୁମ ମହାନ୍ତ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ।

ଅ ଗୋଷା ଇନ୍ଦୋ ନୃଷା ଅସ୍ଯଶ୍ଵସା ଵାଜସା ଉତ ଚ୍ ଆତ୍ମା ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପୂର୍ଵ୍ଯଃ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ତୁମେ ଗାଁ, ଲୋକ, ଘୋଡ଼ା ଏବଂ ଶକ୍ତିର ଆନନ୍ଦ ଅଟୁଟ ରହିଛ। ଏହି ବଳିଦାନର ପୁରୁଣା ଆତ୍ମା ମଧ୍ୟ ତୁମେ।

ଅ ଅସ୍ମଭ୍ଯମିନ୍ଦଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ମଧୋଃ ପଵସ୍ଵ ଧାରଯା ଚ୍ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଵୃଷ୍ଟିମାଂ ଇଵ

ହେ ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ ତୁମର ଶକ୍ତି ଝରିବ, ମଧୁରତାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ, ବର୍ଷା ନେଇ ଆସୁଥିବା ମେଘ ଭଳି।

ଅ ସନା ଚ ସୋମ ଜେଷି ଚ ପଵମାନ ମହି ଶ୍ରଵଃ ଚ୍ ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି

ହେ ସୋମ, ତୁମେ ସବୁବେଳେ ବିଜୟୀ ଓ ପବିତ୍ର, ଆମକୁ ମହାନ ଖ୍ୟାତି ଦିଅ, ଏବଂ ପରେ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।

ଅ ସନା ଜ୍ଯୋତିଃ ସନା ସ୍ଵାର୍ଵିଶ୍ଵା ଚ ସୋମ ସୌଭଗା ଚ୍ ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି

ଚିରକାଳ ଆଲୋକ, ଚିରକାଳ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଓ ସମସ୍ତ ଭଲ ଭାଗ୍ୟ ଦିଅ, ହେ ସୋମ, ଏବଂ ପରେ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।

ଅ ସନା ଦକ୍ଷମୁତ କ୍ରତୁମପ ସୋମ ମୃଧୋ ଜହି ଚ୍ ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି

ଚିରକାଳ ଦକ୍ଷତା ଓ ବୁଦ୍ଧି ଦିଅ, ହେ ସୋମ, ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ପରେ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।

ଅ ପଵୀତାରଃ ପୁନୀତନ ସୋମମିନ୍ଦ୍ରାଯ ପାତଵେ ଚ୍ ଅଥା ନୋ ଵସ୍ଯସସ୍କୃଧି

ପବିତ୍ର କରିବା ଲୋକେ ସୋମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତୁ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ର ପାନ କରିବେ, ଏବଂ ପରେ ଆମ ପାଇଁ ସମୃଦ୍ଧି ଦିଅ।