ସାମଵେଦଃ

ଅ ଆ ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ସୁଦକ୍ଷ ଚମ୍ଵୋଃ ସୁତୋ ଵିଶାଂ ଵହ୍ନିର୍ନ ଵିଶ୍ପତିଃ ଚ୍ ଵୃଷ୍ଟିଂ ଦିଵଃ ପଵସ୍ଵ ରୀତିମପୋ ଜିନ୍ଵନ୍ଗଵିଷ୍ଟଯେ ଧିଯଃ

ହେ କୁଶଳୀ, ଚମ୍ୱରେ ଚାପିଥିବା ରସକୁ କହ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳ, ଗୋପାଳନା ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ହେଉ, ଧାରା ଆଣ, ବୁଦ୍ଧି ପାଇଁ।

ଅ ପ୍ରାଣା ଶିଶୁର୍ମହୀନାଂ ହିନ୍ଵନ୍ନୃତସ୍ଯ ଦୀଧିତିମ୍ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵା ପରି ପ୍ରିଯା ଭୁଵଦଧ ଦ୍ଵିତା

ବଡ଼ମାନେର ଶିଶୁ ଶ୍ୱାସ ନେଉଛି, ସତ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଛି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି ଧରିଥାଏ।

ଅ ଉପ ତ୍ରିତସ୍ଯ ପାଷ୍ଯୋରଭକ୍ତ ଯଦ୍ଗୁହା ପଦମ୍ ଚ୍ ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ସପ୍ତ ଧାମଭିରଧ ପ୍ରିଯମ୍

ତୃତିୟ ପାଷାଣ ନିକଟକୁ ତୁମେ ଯାଇଛ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଛ, ଯଜ୍ଞର ସାତଟି ଆସନରେ ତୁମେ ପ୍ରିୟ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଛ।

ଅ ତ୍ରୀଣି ତ୍ରିତସ୍ଯ ଧାରଯା ପୃଷ୍ଟେଷ୍ଵୈରଯଦ୍ରଯିମ୍ ଚ୍ ମିମୀତେ ଅସ୍ଯ ଯୋଜନା ଵି ସୁକ୍ରତୁଃ

ତୃତିୟଙ୍କ ତିନିଟି ଆଧାରରେ ପଛ ଉପରେ ଚାଲିଛ, ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରା ମାପିଛ, ତାଙ୍କର ଯୋକ୍ତା ସବୁ ଭଲଭାବରେ ଗଠିତ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଵାଜସାତଯେ ପଵିତ୍ରେ ଧାରଯା ସୁତଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସୋମ ଵିଷ୍ଣଵେ ଦେଵେଭ୍ଯୋ ମଧୁମତ୍ତରଃ

ଶକ୍ତି ଲାଗି ପବିତ୍ର ଛାଣି ଚାପିଥିବା ରସ ବହ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଧୁର ଶୋମ ହେଉ।

ଅ ତ୍ଵାଂ ରିହନ୍ତି ଧୀତଯୋ ହରିଂ ପଵିତ୍ରେ ଅଦ୍ରୁହଃ ଚ୍ ଵତ୍ସଂ ଜାତଂ ନ ମାତରଃ ପଵମାନ ଵିଧର୍ମଣି

ଧାରାରେ ଅନ୍ତର ନଥିବା ଭାବନାରେ ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେଉଛ, ମାଆମାନେ ନବଜାତ ଛୋଆ ପାଇଁ ଯେପରି ଦୟା କରନ୍ତି, ସେପରି ପବିତ୍ର ହେଉଛ।

ଅ ତ୍ଵଂ ଦ୍ଯାଂ ଚ ମହିଵ୍ରତ ପୃଥିଵୀଂ ଚାତି ଜଭ୍ରିଷେ ଚ୍ ପ୍ରତି ଦ୍ରାପିମମୁଞ୍ଚଥାଃ ପଵମାନ ମହିତ୍ଵନା

ତୁମେ ମହାଶକ୍ତିରେ ଦିଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛ, ତୁମ ମହତ୍ତ୍ୱରେ ଆବରଣକୁ ଖୋଲିଦେଇଛ।

ଅ ଇନ୍ଦୁର୍ଵାଜୀ ପଵତେ ଗୋନ୍ଯୋଘା ଇନ୍ଦ୍ରେ ସୋମଃ ସହ ଇନ୍ଵନ୍ମଦାଯ ଚ୍ ହନ୍ତି ରକ୍ଷୋ ବାଧତେ ପର୍ଯରାତିଂ ଵରିଵସ୍କୃଣ୍ଵନ୍ଵୃଜନସ୍ଯ ରାଜା

ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦୁ ବହୁଛି, ଗାୟ ପାଇଁ ପ୍ରଚୁର, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣି, ଦୁଷ୍ଟକୁ ଦଳି, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରି, ବିଶାଳ ପଥ ତିଆରି କରି, ଲୋକଙ୍କ ରାଜା ହେଉଛ।

ଅ ଅଧ ଧାରଯା ମଧ୍ଵା ପୃଚାନସ୍ତିରୋ ରୋମ ପଵତେ ଅଦ୍ରିଦୁଗ୍ଧଃ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁରିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଖ୍ଯଂ ଜୁଷାଣୋ ଦେଵୋ ଦେଵସ୍ଯ ମତ୍ସରୋ ମଦାଯ

ମଧୁ ସହିତ ମିଶି, ପବିତ୍ର ଛାଣି ଦ୍ୱାରା ଚାପି, ପାଷାଣରୁ ଦୁଧିଆ ଇନ୍ଦୁ ବହୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାଙ୍ଗ ଭଲପାଇ, ଦେବତା ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।

ଅ ଅଭି ଵ୍ରତାନି ପଵତେ ପୁନାନୋ ଦେଵୋ ଦେଵାନ୍ତ୍ସ୍ଵେନ ରସେନ ପୃଞ୍ଚନ୍ ଚ୍ ଇନ୍ଦୁର୍ଧର୍ମାଣ୍ଯୃତୁଥା ଵସାନୋ ଦଶ କ୍ଷିପୋ ଅଵ୍ଯତ ସାନୋ ଅଵ୍ଯେ

ପବିତ୍ର ହେଇ, ଦେବତା ନିଜ ରସରେ ଦେବମାନେକୁ ପୂରଣ କରୁଛି, ସତ୍ୟ ଧରି, ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କରୁଛି, ଦଶଟି ଅଙ୍ଗୁଳି ଅଡ଼ିଗ ପାହାଡ଼ ଉପରେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛି।

ଅ ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଇଧୀମହି ଦ୍ଯୁମନ୍ତଂ ଦେଵାଜରମ୍ ଚ୍ ଯୁଦ୍ଧ ସ୍ଯା ତେ ପନୀଯସୀ ସମିଦ୍ଦୀଦଯତି ଦ୍ଯଵୀଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମକୁ ଅମର ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ, ତୁମର ସ୍ରେଷ୍ଠ ଯୁଦ୍ଧ ଆଲୋକିତ ହେଉ, ଆମ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ଭାଗ ଆଣ।

ଅ ଆ ତେ ଅଗ୍ନ ଋଚା ହଵିଃ ଶୁକ୍ରସ୍ଯ ଜ୍ଯୋତିଷସ୍ପତେ ଚ୍ ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଦସ୍ମ ଵିଶ୍ପତେ ହଵ୍ଯଵାଟ୍ତୁଭ୍ଯଂ ହୂଯତ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଗୀତ ଓ ହବି ଦେଉଛୁ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକର ସ୍ୱାମୀ, ଚମକଦାର, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ଲୋକପତି, ହବି ନେଇଯିବା, ଆମ ଡାକକୁ ଶୁଣ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ଅ ଓଭେ ସୁଶ୍ଚନ୍ଦ୍ର ଵିଶ୍ପତେ ଦର୍ଵୀ ଶ୍ରୀଣୀଷ ଆସନି ଚ୍ ଉତୋ ନ ଉତ୍ପୁପୂର୍ଯା ଉକ୍ଥେଷୁ ଶଵସସ୍ପତ ଇଷଂ ସ୍ତୋତୃଭ୍ଯ ଆ ଭର

ଓ ଚମକଦାର ଲୋକପତି, ଦୁଇଟି ଚମଚ ତୁମ ପାଇଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି, ଆମ ଗୀତରେ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉ, ଶକ୍ତିର ସ୍ୱାମୀ, ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରାଯ ସାମ ଗାଯତ ଵିପ୍ରାଯ ବୃହତେ ବୃହତ୍ ଚ୍ ବ୍ରହ୍ମାକୃତେ ଵିପଶ୍ଚିତେ ପନସ୍ଯଵେ

ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ସାମ ଗାଓ, ପ୍ରେରିତ, ବଡ଼, ମହାନ୍ତ, ପ୍ରାର୍ଥନା ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ।

ଅ ତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରାଭିଭୂରସି ତ୍ଵଂ ସୂର୍ଯମରୋଚଯଃ ଚ୍ ଵିଶ୍ଵକର୍ମା ଵିଶ୍ଵଦେଵୋ ମହାଂ ଅସି

ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁକିଛି ଜିତିପାରୁଛ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେବତା, ମହାନ୍ତ।

ଅ ଵିଭ୍ରାଜଂ ଜ୍ଯୋତିଷା ତ୍ଵରଗଚ୍ଛୋ ରୋଚନଂ ଦିଵଃ ଚ୍ ଦେଵାସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ସଖ୍ଯାଯ ଯେମିରେ

ତୁମେ ଦେବମାନେ ଦୀପ୍ତିରେ ଚମକୁଛ, ଶୀଘ୍ର ଆଲୋକର ଲୋକକୁ ଯାଉଛ। ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ।

ଅ ଅସାଵି ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ତେ ଶଵିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଣଵା ଗହି ଚ୍ ଆ ତ୍ଵା ପୃଣକ୍ତ୍ଵିନ୍ଦ୍ରିଯଂ ରଜଃ ସୂର୍ଯୋ ନ ରଶ୍ମିଭିଃ

ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ ସୋମ ଚାପିଯାଇଛି, ତୁମେ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ। ତୁମର ଶକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର କିରଣରେ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କରେ।

ଅ ଆ ତିଷ୍ଠ ଵୃତ୍ରହନ୍ରଥଂ ଯୁକ୍ତା ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ହରୀ ଚ୍ ଅର୍ଵାଚୀନଂ ସୁ ତେ ମନୋ ଗ୍ରାଵା କୃଣୋତୁ ଵଗ୍ନୁନା

ବୃତ୍ରନାଶକ, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଯୋଗାଯୋଗ ହୋଇଥିବା ତୁମ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ରଥରେ ଦଣ୍ଡାଇ ରୁହ। ଅଗ୍ନିରେ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ, ପାଥର ତୁମ ମନକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁ।

ଅ ଇନ୍ଦ୍ରମିଦ୍ଧରୀ ଵହତୋ ଽପ୍ରତିଧୃଷ୍ଟଶଵସମ୍ ଚ୍ ଋଷୀଣାଂ ସୁଷ୍ଟୁତୀରୁପ ଯଜ୍ଞଂ ଚ ମାନୁଷାଣାମ୍

ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୁଇଟି ହରି ଘୋଡ଼ା ତାଙ୍କୁ ବହି ନେଉଛି, ଯାହାର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ରୋକିପାରେନାହିଁ, ସେ ଋଷିମାନଙ୍କର ସ୍ତୁତି ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞକୁ ଯାଉଛନ୍ତି।

ଚତୁର୍ଥ ପ୍ରଥମୋ ଽର୍ଧଃ ଅ ଜ୍ଯୋତିର୍ଯଜ୍ଞସ୍ଯ ପଵତେ ମଧୁ ପ୍ରିଯଂ ପିତା ଦେଵାନାଂ ଜନିତା ଵିଭୂଵସୁଃ ଚ୍ ଦଧାତି ରତ୍ନଂ ସ୍ଵଧଯୋରପୀଚ୍ଯଂ ମଦିନ୍ତମୋ ମତ୍ସର ଇନ୍ଦ୍ରିଯୋ ରସଃ

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏହି ମଧୁର ସୋମ, ଯଜ୍ଞର ଆନନ୍ଦ, ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ଦେବମାନଙ୍କର ପିତା, ଧନର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ସେ ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରସ।

ଅ ଅଭିକ୍ରନ୍ଦନ୍କଲଶଂ ଵାଜ୍ଯର୍ଷତି ପତିର୍ଦିଵଃ ଶତଧାରୋ ଵିଚକ୍ଷଣଃ ଚ୍ ହରିର୍ମିତ୍ରସ୍ଯ ସଦନେଷୁ ସୀଦତି ମର୍ମୃଜାନୋ ଽଵିଭିଃ ସିନ୍ଧୁଭିର୍ଵୃଷା

ଧ୍ୱନି କରୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ କଳଶକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି, ସେ ଦିବସ୍ଵାମୀ, ଶତଧାରା, ବୁଦ୍ଧିମାନ। ହଳଦିଆ ସୋମ ମିତ୍ରଙ୍କ ଘରେ ବସିଛି, ନଦୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପବିତ୍ର କରିଛନ୍ତି, ସେ ନଦୀମାନଙ୍କ ସହିତ ବଳଶାଳୀ।

ଅ ଅଗ୍ରେ ସିନ୍ଧୂନାଂ ପଵମାନୋ ଅର୍ଷତ୍ଯଗ୍ରେ ଵାଚୋ ଅଗ୍ରିଯୋ ଗୋଷୁ ଗଚ୍ଛସି ଚ୍ ଅଗ୍ରେ ଵାଜସ୍ଯ ଭଜସେ ମହଦ୍ଧନଂ ସ୍ଵାଯୁଧଃ ସୋତୃଭିଃ ସୋମ ସୂଯସେ

ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ପବିତ୍ର ସୋମ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି; କଥାରେ ପ୍ରଥମ, ଗାଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯାଉଛ। ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଥମ, ସେ ବଡ଼ ଧନ ଜିତିଥାଏ, ସ୍ୱଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ସୋମ, ଚାପିଥିବାମାନଙ୍କ ସହିତ।

ଅ ଅସୃକ୍ଷତ ପ୍ର ଵାଜିନୋ ଗଵ୍ଯା ସୋମାସୋ ଅଶ୍ଵଯା ଚ୍ ଶୁକ୍ରାସୋ ଵୀରଯାଶଵଃ

ତୀବ୍ର, ବଳଶାଳୀ, ବୃଷଭ ସ୍ୱରୂପ ସୋମମାନେ ଗୋଧନ, ଅଶ୍ୱ ଓ ବୀର୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ଶୁମ୍ଭମାନୋ ଋତାଯୁଭିର୍ମୃଜ୍ଯମାନା ଗଭସ୍ତ୍ଯୋଃ ର୍ମ୍ ଚ୍ ପଵନ୍ତେ ଵାରେ ଅଵ୍ଯଯେ

ଯେମାନେ ସତ୍ୟରେ ବଞ୍ଚନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ହାତରେ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ଦୁଇ ହାତ ମଧ୍ୟରେ ଧୋଇଯାଉଛି, ସେମାନେ ଅବିଚଳ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ତେ ଵିଶ୍ଵା ଦାଶୁଷେ ଵସୁ ସୋମା ଦିଵ୍ଯାନି ପାର୍ଥିଵା ଚ୍ ପଵନ୍ତାମାନ୍ତରିକ୍ଷ୍ଯା

ହେ ସୋମମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଓ ପୃଥିବୀର ଧନ, ମଧ୍ୟାକାଶର ଧନ ମଧ୍ୟ, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉ।

ଅ ପଵସ୍ଵ ଦେଵଵୀରତି ପଵିତ୍ରଂ ସୋମ ରଂହ୍ଯା ଚ୍ ଇନ୍ଦ୍ରମିନ୍ଦୋ ଵୃଷା ଵିଶ

ଦେବଶକ୍ତି ସହିତ, ହେ ସୋମ, ପବିତ୍ର ଝାଲିରେ ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କର। ହେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ବଳଶାଳୀ ତୁମେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କର।

ଅ ଆ ଵଚ୍ଯସ୍ଵ ମହି ପ୍ସରୋ ଵୃଷେନ୍ଦୋ ଦ୍ଯୁମ୍ନଵତ୍ତମଃ ଚ୍ ଆ ଯୋନିଂ ଧର୍ଣସିଃ ସଦଃ

ହେ ବଳଶାଳୀ, ପ୍ରଚୁର, ବୃଷଭ ସୋମ, ସବୁଠାରୁ ମହାନ୍ତ ତୁମେ, ଉଚ୍ଚାରଣ କର। ନିଜ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସ୍ଥାନ, ତୁମ ଆସନକୁ ପ୍ରବେଶ କର।

ଅ ଅଧୁକ୍ଷତ ପ୍ରିଯଂ ମଧୁ ଧାରା ସୁତସ୍ଯ ଵେଧସଃ ଚ୍ ଅପୋ ଵସିଷ୍ଟ ସୁକ୍ରତୁଃ

ପ୍ରିୟ ମଧୁର ରସ ଦୋହାଯାଇଛି, ଚାପିଥିବା ପ୍ରେରିତ ଏହି ଧାରା। ଜଳମାନେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ତୁମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି।

ଅ ମହାନ୍ତଂ ତ୍ଵା ମହୀରନ୍ଵାପୋ ଅର୍ଷନ୍ତି ସିନ୍ଧଵଃ ଚ୍ ଯଦ୍ଗୋଭିର୍ଵାସଯିଷ୍ଯସେ

ବଡ଼ ନଦୀମାନେ, ବଡ଼ ସୋମ, ତୁମ ପାଖକୁ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଗାଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହୁଅଛ।