ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସବୁବେଳେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସାହାଯ୍ୟ ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତି ଲାଗି ଅନୁଗ୍ରହ ଅଭିଲାଷା କରନ୍ତି । ଆମେ ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ମଧୁର ବାଣୀରେ ଡାକୁଛୁ, ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ତାଙ୍କର ଦାନ ଅଭିଲାଷା କରୁଛୁ । ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ତୁମ ଧାରାରେ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ମାରୁତମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ହୁଅ; ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ, ତୁମ ଦାନ ଆମକୁ ମିଳୁ । ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ସମର୍ଥକ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଥିବା ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛି, ତୁମେ ଅତି ତ୍ୱରିତ । ହେ ପିତାମ୍ବର, ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ତନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଧାରା ପ୍ରବାହିତ କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ଯୁକ୍ତ ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର । ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରକ୍ତିମ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କରି, ତୁମେ ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ କମ୍ପିତ କର; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ମୋର ବାଣୀ ଶୁଣ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉତ୍ସାହିତ କର । ରସମୟ, ରସରେ ପ୍ରସ୍ଫୁଟିତ, ତୁମେ ମଧୁରତମ ପାନ ପ୍ରଦାନ କର, ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଧାରା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର । ଏଭଳି, ଉତ୍ସାହଦାୟକ, ଶତ୍ରୁମାନେ ନମିଯାଉଥିବା ବେଳେ, ତୁମ ଜ୍ୱଳମାନ ରୂପକୁ ନେଇ, ଗାଈମାନେ ପରି, ସୋମ, ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରସ୍ରବଣ କର । ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଭୁ; ଯୁଦ୍ଧରେ, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ଚାରିପାଖରୁ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଡାକନ୍ତି । ହେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟମୟ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିରେ ସ୍ତୁତ, ପାଷାଣଧାରୀ, ଆମ ପାଇଁ ଗୋ, ଅଶ୍ୱ, ରଥ ବିତରଣ କର; ପ୍ରତ୍ୟେକ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଗି ଶକ୍ତି ଦିଅ । ଏବେ, ଯେପରି ଜଣାଯାଏ, ଧନଦାତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର, ଯିଏ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ମାଘବାନ୍ ହେଇ, ହଜାର ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଶତ ସେନାପତି ପରି ସେ ଶକ୍ତିରେ ଅଗ୍ରସର, ଉପାସକଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ଦୂର କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଅନେକ ଦାନ ପାହାଡ଼ ଝରଣା ପରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ । ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୀଘର୍ଦିନ ଲୋକେ ତୁମକୁ ଅର୍ପଣ କରିଛନ୍ତି, ବଜ୍ରଧାରୀ; ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଆଗମନ କର, ତୁମ ନିଜ ଜନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ । ପିତାମ୍ବର, ଶୋଭାମୟ ନାସିକାଧାରୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ—ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଅଲଙ୍କୃତ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଯଶସ୍ବୀ କୀର୍ତ୍ତି ପିଡ଼ାରେ ପ୍ରକାଶିତ । ତୁମର ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା, ଦେବ, ବୀର, ଅପବାଦ ନାଶକ, ପିଡ଼ା ସୋମ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ । ତୁମେ ବୃତ୍ର ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କଲ, ଦିନେ ଦିନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲ; ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱ ଲାଭ କରିଥିଲ । ତୁମେ ଧୈର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ପୋଷକ ଗାଈମାନେ ପରି ମିଶିଗଲ; ଶ୍ୟେନ ପରି ନିଜ ଘରେ ବସିଗଲ । ଏହି ପୂଷଣ ଧନ, ସମୃଦ୍ଧି; ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ସୋମ ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ । ସମ୍ପଦର ନାୟକ ଦୁଇ ଲୋକକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛନ୍ତି । ପ୍ରିୟ, ଉତ୍ସୁକ ଗାଈମାନେ ଉତ୍ସାହ ପାଇଁ ଦୌଡ଼ିଛନ୍ତି; ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା ସୋମବିନ୍ଦୁମାନେ ମାର୍ଗ ତିଆରି କରୁଛନ୍ତି । ଶୁଦ୍ଧିକର୍ତ୍ତା, ଆମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯଶ ଦିଅ, ଯାହା ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପଞ୍ଚ ଜନରେ ଧନ ଜୟ କରିପାରିବା । ଚିନ୍ତାମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ, ବିବେକୀ ସୋମ, ଶୁଦ୍ଧି ହେଉଛି, ସ୍ୱର୍ଗର ଦିନ ଓ ଉଷାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି; ସେ ନଦୀ ଘଡ଼ରେ ଗର୍ଜନ କରିଛନ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି । ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରାଚୀନ ଋଷି ପରି ପ୍ରବାହିତ, ଲୋକମାନେ ଘେରିଛନ୍ତି; ସେ ପାତ୍ର ପୂରାଇଛନ୍ତି । ତୃତିର ନାମ ତିଆରି, ମଧୁର ସ୍ରୋତ ପ୍ରବାହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ । ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ସୋମ ଉଷାମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛନ୍ତି; ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି । ସପ୍ତ ସ୍ରୋତ ତିନିଥର ଦୁହି, ଏହି ସୋମ ହୃଦୟ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଆନନ୍ଦ ଦେଇଛନ୍ତି । ଏଭଳି ତୁମେ ସତ୍ୟ ବୀର, ଏଭଳି ତୁମେ ଅବିଚଳ; ଏଭଳି ତୁମର ଦାନଶୀଳ ମନ । ଏଭଳି, ଅଧିକ ଦାନଦାତା, ସମସ୍ତ ଦାତାଙ୍କ ସହିତ ଦାନ ରଖାଯାଏ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହିତ ରୁହ । ଏହା ଆମ ଉପରେ ନ ଆସୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନା ପରି, ପୁରସ୍କାରର ପ୍ରଭୁ; ଗୋଧନ ଭରିଥିବା ପିଡ଼ାରେ ଆନନ୍ଦ କର । ସମସ୍ତ କଣ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଛି, ଯାହାର ଶକ୍ତି ସାଗରପରି—ସର୍ବୋତ୍ତମ ରଥୀ, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ପୁରସ୍କାରର ମାଲିକ । ତୁମ ସହିତ ମିତ୍ରତାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟ ନ ପାଉ, ପ୍ରଭୁ; ଅଜୟ, ବିଜୟୀ, ତୁମକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁ । ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପୁରୁଣା ଦାନ କଦାପି ଫିକା ହୁଏନାହିଁ; ଗୋଧନ ଦିଆଯିବା ବେଳେ ଗାୟକ ପାଇଁ ଏହା ବଡ଼ ହୁଏ । ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ତ୍ୱରିତ ବିନ୍ଦୁମାନେ ତନ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରବାହିତ ହୋଇ, ସମସ୍ତ ଭଲକୁ ଆବର୍ତ୍ତନ କରିଛନ୍ତି । ଅନେକ ଅପକାର ଦୂର କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ସହଜ ପଥ କର, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଅଶ୍ୱମାନେ ଗଢ଼ିଅ । ଗାଈମାନେ ପାଇଁ ବିସ୍ତୃତ ପଥ କରି, ସେମାନେ ଅଧିକ ସ୍ତୁତି ଅନ୍ୱେଷଣ କରନ୍ତି; ଆମ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ଏକତ୍ର ହେଉ । ରାଜା, ଜ୍ଞାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ଚିନ୍ତାର ସୀମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗତି କରନ୍ତି, ମଧ୍ୟାକାଶ ମାଧ୍ୟମରେ ଯାଉଛନ୍ତି । ସୋମ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଯୁବା ଉତ୍ସାହ ଦିଅ, ରୂପ ଓ ତେଜ ଦିଅ, ଦେବମାନ୍ୟ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଭଲରେ ନିମିଳିତ । ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ଶତ ଗୋଧନ, ପଶୁପୋଷଣ, ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ ଆଣିଦିଅ, ଭାଗ୍ୟ ଦେଇ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ । ତୁମେ, ପୁରୁଷ ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି, ସ୍ୱର୍ଗର ବଡ଼ ଗୃହରେ ବସ, ତୁମ ସଦ୍କର୍ମରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଶୋଭାମୟ ଭାବରେ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ । ସଂଗୃହୀତ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ତୁତିରେ, ଦୃଢ଼ ନିୟମ ଓ ଉତ୍ସାହରେ, ତୁମେ ଶତ ସୁଦୃଢ଼ କୋଟ ଭଙ୍ଗ କରିଛ । ତାପରେ ଧନ ତୁମକୁ ଆସିଲା, ସ୍ୱର୍ଗର ରାଜା, ଚତୁର କର୍ମଶୀଳ; ଅକ୍ଷୟ, ଚମତ୍କାରିକ ପଖ ବିଶିଷ୍ଟ ତାହା ଆଣିଦେଇଛି । ଏଭଳି, ଶକ୍ତିକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରି, ତୁମେ ଅଧିକ ମହାନତା ଅର୍ଜନ କର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଦାତା । ସବୁ ଦେଖିଥିବା ଋଷି ପାଇଁ ସେ ସାଧାରଣ ରାଜ୍ୟ ନେଇଯାନ୍ତି, ବାୟୁ ପରି ତ୍ୱରିତ, ଗାଈର ରକ୍ଷକ, ଅମୃତ ଆଣିଦେଇଥିବା ।