ସାମଵେଦଃ

ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କୁଳ ଏବଂ ଜନଜାତି ନିତ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି, କାରଣ ସେ ଲୋକଙ୍କର ନାୟକ, ଯଜ୍ଞ ଆହୁତିର ବହକ ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରିୟ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯେଉଁଠାରେ ଜନ୍ମ ନେଉଛ, ସେଇ ପବିତ୍ର କୁଶ ଉପରେ ଥିବା ପୂଜାରୀ ଭାବେ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଆଣିଦିଅ। ତୁମେ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ତୁତିର ଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଆମେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଡାକୁଛୁ, ସୋମପାନ ପାଇଁ, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ବୁଦ୍ଧି ସହ ବିକାଶିତ। ସତ୍ୟରେ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ ନୀତିର ଆଧାର, ଆଲୋକର ଦେବତା, ଏମିତି ଦେବତାମାନେ ଆମେ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ। ବରୁଣ, ରକ୍ଷକ ଓ ମିତ୍ର ସମସ୍ତ ଉପକାରକ ସହ ଆମେ ତୁମ ଦୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଏହି ସମୟରେ ଗାୟକମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଦେଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦେଉଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୁଇ ଅଗ୍ନି ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବଜ୍ରଧାରୀ ଭାବେ ଦେବମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ଓ ଯୁଦ୍ଧରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ହଜାର ଫଳ ଦେଉଛନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଦୂରଦର୍ଶୀ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଦୟ କରାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର କିରଣ ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆମେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଶଂସା ଦେଉଛୁ, ମନରେ ଶକ୍ତି ଓ ସହାୟତା ଚାହୁଁଛୁ। ଚାତୁର୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନ ଲାଗି ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି। ଏହିବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଧୁର ଧାରାରେ ବହୁଥିବା ସୋମ ମାରୁତମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ, ଶକ୍ତି ଦେଇ ଦାନ କରେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଶୋଧକ, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ସମର୍ଥକ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖୁଥିବା ଦୃଷ୍ଟି, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ତୀବ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ। ଏହି ଧାରା ପବିତ୍ର ତାନା ଭିତରେ ବହି, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରଗତି କରେ। ଲାଲ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମ ଗର୍ଜନ କରି, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ କମ୍ପିତ କରେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଗ୍ନି ପରି, ମୋର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ରସରେ ପ୍ରଚୁର, ମଧୁର ଧାରା ସହିତ ସୋମ ବହୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଛି। ଏହି ସୋମ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବଶ କରି, ତାଙ୍କର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଗାଈମାନେ ପରି ଚାରିପାଖରେ ବହୁଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରନ୍ତି। ହେ ବିଚିତ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଆମ ପାଇଁ ଗୋ, ଅଶ୍ୱ ଓ ରଥ ବଣ୍ଟନ କର; ପ୍ରତି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଜୟ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ସମସ୍ତ ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠି ଦାନ ହଜାର ହଜାର ଦିଆଯାଏ। ଶତ ସେନାପତି ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ସହ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି, ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବାଧା ହଟାନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଦାନ ପାହାଡ଼ ଝରଣା ପରି ବହୁଥାଏ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଲି ଦେଇଛନ୍ତି, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତରେ ବହିଥିବା, ଆମ ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ, ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସ। ସୁନ୍ଦର ନାସା ଓ ପିତାମ୍ବର ଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ତୁମ ପ୍ରଶଂସାସ୍ପଦ ଗୌରବ ଦ୍ରବ୍ୟ ପିଡ଼ାରେ ପ୍ରକାଶିତ। ତୁମ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଉତ୍ସାହରେ, ପିଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୋମ ସହ ବହ, ହେ ଦେବ, ଦୁଷ୍ଟ ବାଣୀର ନାଶକ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ବୃତ୍ରକୁ ବଧ କଲ, ପ୍ରତିଦିନ ପୁରସ୍କାର ଜିତିଲ। ଗୋ ଓ ଅଶ୍ୱର ଜିତ୍ତା ହେଲ। ସୋମ, ଗାଈମାନେ ପରି ପୋଷଣାଦାୟକ ମଧ୍ୟରେ ମିଶିଛି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଜ ପରି ନିଜ ନିଡ଼ରେ ବସିଛି। ପୂଷଣ ସମ୍ପଦ ଓ ଧନ, ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମ ବହୁଛି। ସମୃଦ୍ଧିର ନାୟକ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ପ୍ରକାଶିତ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରିୟ ଗାଈମାନେ ଉତ୍ସାହରେ ଦୌଡ଼ିଛି, ପବିତ୍ର ସୋମ ଝରା ଏକ ନୂତନ ପଥ ତିଆରି କରୁଛି। ହେ ପବିତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୌରବ ଆମକୁ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ପଞ୍ଚ ଜନର ମଧ୍ୟରେ ସମ୍ପଦ ଜିତିପାରିବା। ବିଚାରମୟ ମଧ୍ୟରେ ସୋମ ପବିତ୍ର ହେଉଛି, ସ୍ୱର୍ଗର ଦିନ ଓ ଉଷାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି, ସେ ନଦୀ ଘଡ଼ରେ ଗର୍ଜନ କରି, ଜ୍ଞାନୀମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହୃଦୟକୁ ପ୍ରବେଶ କରେ। ପୁରୁଣା ଋଷି ସୋମ, ପୁରୁଷମାନେ ଘେରିଥିବା, ପାତ୍ର ପୂରିଛନ୍ତି। ତ୍ରିତାଙ୍କ ନାମ ତିଆରି, ମଧୁରତା ଦେଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କ ମିତ୍ରତା ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଏହି ପବିତ୍ର ସୋମ ଉଷାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଛି, ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତରାଳ ତିଆରି କରିଛି। ସାତ ଝରଣାକୁ ତିନିଥର ଦୁହି, ହୃଦୟ ପାଇଁ ପବିତ୍ର ଏବଂ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ହେଉଛି। ଏଭଳି ତୁମେ ସତ୍ୟରେ ବୀର, ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଦାତା। ସମସ୍ତ ଦାନକାରୀମାନେ ସହିତ ତୁମ ଦାନ ଅତିଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ସହ ରୁହ। ଏହି ପ୍ରାର୍ଥନାରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା ପାଉଁ, ଗୋ-ପ୍ରଚୁର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର। ସମସ୍ତ ଶବ୍ଦ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ବଡ଼ କରିଛି, ସେ ରଥିମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁରସ୍କାରର ସ୍ୱାମୀ। ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ମିତ୍ରତାରେ, ଆମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ ଭୟହୀନ ରୁହିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ; ଅଜୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରାଚୀନ ଦାନ କେବେ ଶୁନ୍ୟ ହୁଏ ନାହିଁ; ଗୋଧନ ଦିଆଯିବା ବେଳେ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଏହା ବଡ଼ ଦାନ। ଏହି ଧାରା, ଉତ୍ସୁକ ଓ ଦ୍ରୁତ, ଦ୍ୱିତୀୟଥର ପୁଣି ବହୁଛି, ପବିତ୍ର ତାନା ଦ୍ୱାରା ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦକୁ ଘେରିଛି। ଏଭଳି, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା, ପବିତ୍ରତା, ଦାନ ଓ ଶକ୍ତିର ଏହି ଅମୂଲ୍ୟ ଗାଥା ଯଜ୍ଞରେ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଉଛି, ଦେବମାନେ ନିଜ ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରନ୍ତି।