ସାମଵେଦଃ

ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମିଶି ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଏବଂ ସୋମା ରସ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନ୍ଧକାର ଦୂର କରିବାରେ ସମର୍ଥ, ବୃତ୍ର ନାଶକ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦାନଶୀଳ ଲୋକଙ୍କୁ ନିଜ ଦୟା ଦେବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ ହେଲା। ସୋମା, ମଧୁର ଏବଂ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଉତ୍ସାହ ନେଇ ବହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲା। ଏହି ସୋମା ପାନ କରି, ବଳୀୟ ବୃଷ୍ଣ ଆଉ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ; ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଆଲୋକ ପାଇଲେ; ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞା ଦ୍ୱାରା ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଶୀଘ୍ର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏକ ଦୌଡ଼ରେ ଦୌଡ଼ିବା ଅନ୍ତିମ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପରି। ଏହି ଚାପି ହୋଇଥିବା ଉତ୍ସାହଦାୟକ ପ୍ରବାହ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଯାଉ; ଶୀଘ୍ର ପ୍ରବାହ, ଶ୍ରବଣ ପାଇଁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚିବା ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ, ଯିଏ ଆଲୋକକୁ ଜାଣିଥିଲେ। ଏହି ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ବହିଥିଲା; ବିଜୟୀ ସୋମା ନିଜ ଜ୍ଞାନ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲା। ଉତ୍ସାହରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ପୁରସ୍କାର, ଆଧାର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଜ୍ରକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଜଳରେ ବିଜୟୀ ହେଲେ। ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସୋମା ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ମିତ୍ରମାନେ ଦୀର୍ଘ ଜିଭ ଥିବା କୁକୁରକୁ ଦୂର କରିବାକୁ କହିଲେ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରବାହରେ ବହୁଥିବା ସୋମା ଏକ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଯୋଗ୍ୟ ଘୋଡା ପରି ଦେଖାଯାଏ। ଏହି କ୍ରୋଧହୀନ ସୋମା ପାଇଁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚିନ୍ତାରେ ଆସିଥିଲେ; ପ୍ରବାହଗୁଡ଼ିକ ତ୍ୟାଗ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପ୍ରେମମୟ, ଶୀଘ୍ର ବହୁଥିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୋମା ଶୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାମ ଧାରଣ କରି; ଯାହାପରେ ବଡ଼ ସୂର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରଦ୍ରଷ୍ଟା ଦେବତା ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଆସିଥିଲେ। ସତ୍ୟର ଜିଭ ମଧୁର ଏବଂ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ବହିଥିଲା; ଏହି ଚିନ୍ତାର ଅବିନାଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଧିପତି ଥିଲେ; ପୁତ୍ର ନିଜ ପିତାମାତାଙ୍କ ତୃତୀୟ ନାମକୁ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦିଗନ୍ତରେ ରଖିଥିଲେ। ଦେବମାନେ ଶୁଦ୍ଧ ସୋମାକୁ ମଟିରେ ଭର୍ତ୍ତି କରିଥିଲେ, ରଣକ କରୁଥିବା, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ରଖିଥିଲେ; ସତ୍ୟଦାନୀ ଦେବମାନେ ଆସିଥିଲେ, ଓ ଉଷା, ତୁମେ ତିନି ଉଚ୍ଚତାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ଯଜ୍ଞ ଉପରେ ଯଜ୍ଞ, ସ୍ତୁତି ଉପରେ ସ୍ତୁତି, ଆମେ ଅଗ୍ନି, ଅମର ଜାତବେଦାସ୍, ପ୍ରିୟ ମିତ୍ର, ଦକ୍ଷତା ଓ ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ପ୍ରକାଶ କରିଥିଲେ। ଶକ୍ତିର ପୁତ୍ରକୁ ଅର୍ପଣ ଦେଇ ସେ ଆମେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମେ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଆସ, ଆମେ ତୁମକୁ ବିଭିନ୍ନ ଶବ୍ଦ କହିବାକୁ ଚାହୁଁ; ଏହି ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବୃଦ୍ଧି ହେଉ। ଯେଉଁଠି, ଯେଉଁ ସ୍ଥାନରେ, ତୁମେ ଚିନ୍ତା ରଖିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଦେଖାଇବା, ସେଠି ତୁମେ ତୁମର ଆସନ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲା। ତୁମର କୌଣସି ଦାନ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇନାହିଁ, ଏହି ଲୋକଙ୍କ ନାୟକ; ତେଣୁ ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହିଁ। ଆମେ, କୌଣସି ଭାର ନ ରଖି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆଶ୍ଚର୍ୟଜନକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଡାକିଲେ। କାର୍ଯ୍ୟରେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ତୁମକୁ ଆସିଥିଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଯେଉଁ ଆମେ ସାହସ କରିଛୁ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ନିଜର ସହଯୋଗୀ ଏବଂ ନିଶ୍ଚଳ ମିତ୍ର ଭାବରେ ବାଛିଛୁ। ତେଣୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକ, ଆମେ ଆଗ୍ରହରେ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଜଳ ଏବଂ ପ୍ରବାହ ସହିତ ଆସ। ଆମେ, ବୀର, ତୁମକୁ ଦିନ ପ୍ରତିଦିନ ବୃଦ୍ଧି ହେଉଥିବା ଶିଳାଭେଦୀ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ସ୍ତୁତି ଦେଉ। ଦୁଇଟି ବୟସ୍, ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ର ରଥକୁ ଯୋଗ ଦେଇ, ପ୍ରେରଣାଦାୟୀ ଗୀତରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଯୋଗ ଦିଆଯାଇ, ଏହି ବୟସ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆଲୋକ ଜ୍ଞାନୀ, କୁ ଦେଇଥିଲେ। ସୋମା ପାନ କରିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଉ; ସେ, ସମସ୍ତ ଜୟକାରୀ, ଶତଶକ୍ତି, ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା, ଅନେକ ଥର ସ୍ତୁତିତ, ସଦା ଗୀତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କୁ ଡାକିବା। ଇନ୍ଦ୍ର ଆମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇଥିବା, ପୁରସ୍କାର ଦେଇଥିବା, ନେତୃତ୍ୱ କରୁଥିବା, ନିଜ ଚିହ୍ନରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ମିତ୍ରମାନେ, ଘୋଡା ନିୟନ୍ତା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ସାହ ଗାଉ। ସତ୍ୟ ଉପକାରୀକୁ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଗୀତ ଏବଂ ଶକ୍ତି ସହିତ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଶକ୍ତି, ଗାଉ ଦେଇଥିବା, ବୃଦ୍ଧିଶୀଳ ଏବଂ ଧନୀ, ଗାୟକମାନେ ତୁମକୁ ଉଲ୍ଲାସରେ ଡାକୁଛନ୍ତି। ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆମେ କୌଣସି ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ବିଫଳ ହୋଇନାହିଁ; ତୁମର ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଆମକୁ ଚିହ୍ନିଛ। ଦେବମାନେ ସୋମା ଚାପିବାକୁ ଚାହିଁ, ସେମାନେ ଶୟନ କରୁଥିବାକୁ ଚାହିଁନାହିଁ; ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଜାଗୃତ, ସେମାନେ ଅଲସ ହୋଇନାହିଁ। ସୋମା ଚାପି ହୋଇଥିବା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଚାରିପାଖରେ ରଖିବା; ଗାୟକମାନେ ହୁଁ ଦେଇ ଗୀତ ଗାଉ। ସମସ୍ତ ଗୌରବ ଏବଂ ସାତ ଆସନ ଏହି ସୋମାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି—ସେହି ସୋମା ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକୁ। ତିନି ଅର୍ପଣରେ ଦେବମାନେ ଜାଗୃତ ହୋଇ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛନ୍ତି; ଆମର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ତୁମର ସୋମା ପବିତ୍ର ହୋଇ ତ୍ୟାଗ ଗ୍ରାସ ଉପରେ ରଖାଯାଇଛି; ଆସ, ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ଏହା ପାନ କର। ଏହି ସୋମା ଚାପି ହୋଇ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ; ଏହା ତୁମର ଉପଭୋଗ ପାଇଁ, ଶାଚୀଙ୍କ ସାଥୀ, ଆଖଣ୍ଡଳ, ତୁମେ ଡାକାଯାଇଛ। ସିଂ ଥିବା ବୃଷ୍ଣ, ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଅର୍ପଣ ପାତ୍ର ସହିତ—ତାଙ୍କୁ ତୁମେ ଚିନ୍ତାରେ ରଖିଛ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦକ୍ଷ ହାତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଅଧିକ ପୁରସ୍କାର ଗ୍ରହଣ କର। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହାଯ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ, ଦାନରେ ବିପୁଳ, ଏବଂ ସାହାଯ୍ୟରେ ବିସ୍ତୃତ। ଦେବମାନେ କିମ୍ବା ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତୁମକୁ ଅଟକାଇପାରିନାହିଁ, ବୀର, ତୁମେ ଦାନ କରିବାବେଳେ; ଭୟଜନକ ବୃଷ୍ଣ ପରି, କେହି ତୁମକୁ ଅଟକାଇପାରିନାହିଁ।