ଏକ ଦିନ, ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଭାରେ, ମୁଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀରୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି, ଭଗା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଠାରୁ ମୋ ନାମ ଓ କୀର୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଲି। ମୁଁ ସମ୍ମିଳନୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବକ୍ତା ହେବାକୁ ଚାହେଁ। ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୌର୍ୟ ଓ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲି। ତାଙ୍କର ବଜ୍ର ଶକ୍ତିରେ ସର୍ପକୁ ହତ୍ୟା କରି, ଜଳକୁ ଖୋଲି, ପାହାଡ଼କୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ଉପଲବ୍ଧି। ମୁଁ ଆଗ୍ନି ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କର ଜ୍ଞାତା। ଘୃତ ମୋ ଦୃଷ୍ଟି, ଅମୃତ ମୋ ଖାଦ୍ୟ। ମୁଁ ତିନି ଭାଗର ଉପସ୍ଥାପକ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଆକାଶ ରେ ଚାଲିବା, ଅବିରତ ଆଲୋକ, ହୋମ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତ। ଆଗ୍ନି ପ୍ରଜ୍ଞାମାନଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପଦକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଦ୍ରୁତ ପଦକୁ ରକ୍ଷା କରେ; ନାଭିରେ ସାତ ମୁଣ୍ଡିଆ ଆଗ୍ନି ରକ୍ଷା କରେ। ଉଜ୍ୱଳ ଆଗ୍ନି ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ ଦୀପ୍ତି ଦେଇ ଜ୍ୱଳିଉଠେ; ତାଙ୍କର ଜିହ୍ବା ଭିତରେ ଶିଖା ଭଳି ଚଳିଉଠେ। ଆଗ୍ନି, ଆମକୁ ଶକ୍ତି, ପୋଷଣ, ଦୀପ୍ତି ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଦିଅ। ବସନ୍ତ ଆସିଛି, ମନୋହର; ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଆସିଛି, ମନୋହର; ବର୍ଷା ପରେ ଶରତ୍, ଶୀତ ଓ ଶିତକାଳ, ସମସ୍ତ ମନୋହର। ପୁରୁଷ ହଜାର ମୁଣ୍ଡି, ହଜାର ଆଖି, ହଜାର ପାଦ; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି, ସେ ଦଶ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ ଉପରେ ଉଭା ହେଲେ। ପୁରୁଷ ର ତିନି ଭାଗ ଉପରେ ଉଠିଗଲା; ଏକ ଭାଗ ପୃଥିବୀରେ ଆବାହି ହେଲା। ସେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଚାଲିଗଲେ, ଖାଇଥିବା ଓ ନଖାଇଥିବା ସମସ୍ତ ଜିନିଷରେ ବ୍ୟପ୍ତ ହେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ପୁରୁଷ; ଯାହା ଥିଲା ଓ ଯାହା ହେବ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ତାଙ୍କର ଏକ ଭାଗ; ତିନି ଭାଗ ଅମର ରୂପେ ଆକାଶରେ ଅଛି। ଏହା ତାଙ୍କର ମହାନତା, ଏବଂ ପୁରୁଷ ତାଠାରୁ ବଡ଼। ସେ ଅମରତ୍ୱର ନାଥ, ଖାଦ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିବା। ତାଙ୍କୁଠାରୁ ବିରାଜ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବିରାଜଠାରୁ ପୁରୁଷ। ଜନ୍ମ ପରେ, ସେ ପୃଥିବୀର ପଛ ଓ ସାମ୍ନାରେ ବ୍ୟପ୍ତ ହେଲେ। ମୁଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ଦୟାଳୁ ଭାବେ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ବିଶାଳତା ଓ ଏକତାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଲି। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ, ଆମ ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ହୁଅ; ଆମକୁ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦାଢ଼ି ଏବଂ ତୁମର ଘୋଡ଼ା ସବୁ କୌଳା। କବି, ମନୁଷ୍ୟ, ଗାୟକମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ଏହି କୌଳା ଦେବତା। ସୁନାର ଦୀପ୍ତି, ଗାୟର ଦୀପ୍ତି, ସତ୍ୟ ଓ ଶ୍ରୁତିର ଦୀପ୍ତି, ଏହି ଦୀପ୍ତି ସହିତ ଆମେ ଏକତା ହେବାକୁ ଚାହେଁ। ଏହି ଶକ୍ତି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ତୁମେ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିର ନାଥ, ସବୁ ଦିଖୁ ଦେଖୁଥିବା। ଆମକୁ ପ୍ରଜ୍ଞା, ପୁରୁଷତ୍ୱ, ଦୀର୍ଘ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ଶତ୍ରୁ ହନନ କରିବା ଶକ୍ତି ଦିଅ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳ ଓ ବଢ଼ିଆ ଛାଁ କାମ୍ଧେଇ, ଦୁଇ ଦିବ୍ୟ ଗାୟ ତୁମେ ସମସ୍ତ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଉଠ; ଏହି ବିଶାଳ ଦୁନିଆ ତୁମର, ଏହି ଜଳ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷିତ, ତୁମ ପାଇଁ। ଆଗ୍ନି, ଆମ ଜୀବନକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର, ଶୀଘ୍ର ଶକ୍ତି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ; ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିକୁ ଦୂରେ ହଟାଇ ଦିଅ। ଉଜ୍ୱଳ ଦେବତା ସୋମ ପାନ କରନ୍ତୁ, ଯିଏ ଯଜ୍ନର ନାଥ ପାଇଁ ଜୀବନ ଓ ଆନନ୍ଦ ଆଣିଛି। ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚଳି, ସ୍ୱଶକ୍ତିରେ ରକ୍ଷା କରି, ସନ୍ତାନମାନେ ପୋଷଣ କରି, ଅନେକ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତି ଦେଇଥିବା। ଦେବମାନଙ୍କର ଏକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ରୂପ ଦେଖାଯାଇଛି—ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଆଗ୍ନିର ଚକ୍ଷୁ। ଏହି ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟ ଆକାଶକୁ ପୂରଣ କରିଛି; ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଚଳିଥିବା ଓ ଉଭା ଥିବାର ଆତ୍ମା। ଏହି ଚିହ୍ନିତ ଗାୟ ବାହାରିଆସିଛି; ସେ ତାଙ୍କର ମା' ପାଖରେ ବସି, ବିରୋଧ ଉପରେ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପ୍ରଭାତ ପାଇଁ ଆଶା କରି। ସେ ଭିତରେ ଚଳି, ଦୀପ୍ତି ଦେଇ, ଶ୍ୱାସ ଆଣି ଓ ଦେଇ, ଏହି ବଡ଼ ମହିଷ ଆକାଶକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଛି। ତିରିଶି ଆଶ୍ରୟରେ ସେ ଦୀପ୍ତି ଦେଇଥିବା; ଶବ୍ଦ ଦ୍ରୁତ ପକ୍ଷୀରେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ଥାନରେ, ଦୀପ୍ତିମାନଙ୍କ ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ। ପକ୍ଷୀମାନେ ଉଡ଼ିଯାଉଥିବା ପରି, ଏହି କିରଣମାନେ ଯାଉଥିବା; ରାତି ସହିତ ତାରାମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାଖକୁ, ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା ପାଖକୁ ଯାଉଥିବା। ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଅଦୃଶ୍ୟ, ତାଙ୍କର କିରଣମାନେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସାରିତ, ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଦୀପ୍ତି ଦେଇ। ତୁମେ ଦୂତ, ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା, ଆଲୋକ ଦାତା, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଜଗତକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କର। ତୁମେ ଦେବମାନଙ୍କର ଦଳକୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ଦଳକୁ, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ପଛକୁ ଘୁଅଉଥିବା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବା ପାଇଁ। ଏହି ଶୁଦ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ହେ ବରୁଣ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଲୋକମାନେ ଚଳିବାକୁ ଦେଖୁଥିବା। ତୁମେ ଉଠି, ଆକାଶର ବିଶାଳତାକୁ ତୁମ କିରଣ ସହିତ ମାପୁଥିବା, ଜନ୍ମଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖୁଥିବା, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ସାତ ଦ୍ରୁତ ମାରେ, ରଥର କନ୍ୟାମାନେ, ସହିତ ଯୋଗ କରି ଯାଉଥିବା। ସାତ ଦୀପ୍ତିମାନ ତୁମକୁ ରଥରେ ଉଠାଇ ନେଉଛି, ହେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ କେଶ, ସମସ୍ତ ଦେଖୁଥିବା। ଏଭଳି, ଅରଣ୍ୟ ପାହାଡ଼କୁ, ବଡ଼ମାନେ, ଦୟାଳୁ ଦେବତା, ପ୍ରଶଂସାର ପଥ ଜାଣ; ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କର, ହେ ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଅତି ଆଶା କରୁଥିବା। ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ, ମଧୁର ଖାଦ୍ୟ ସହିତ, ଉଜ୍ୱଳ ଓ ପ୍ରଜ୍ଞାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସଚେତନ ହେବେ, ଅଭାବ ପାଇଁ ନୁହେଁ। ଏଭଳି, ଶକ୍ର, ଧନ, ଶକ୍ତି, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆସ, ପାନ କର, ଆନନ୍ଦ କର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଅତି ଦୟାଳୁ। ଧନ ପାଇଁ, ଭଲ ଶୌର୍ୟ ଜାଣ; ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଧନର ମାଲିକ, ଅତି ଦୟାଳୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଯିଏ ଅତି ଦୟାଳୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆମକୁ ନେଇଯାଉ; ଜଣେ ଜାଣିଥିବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କର। ଏହି ଶକ୍ତିର ନାଥ ଶକ୍ର; ଅଜେୟ ବିଜୟୀକୁ ଆମେ ଡାକୁ। ସେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିକିରଣ କରନ୍ତୁ, ବଡ଼, ସତ୍ୟ। ଧନ ପାଇଁ ଅଜେୟ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଡାକୁ। ସେ ଆମ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବିକିରଣ କରନ୍ତୁ, ଦୁଇଥର ବିକିରଣ କରନ୍ତୁ। ପୂର୍ବରୁ ଚାପିଥିବା ସୋମ ପାଇଁ, ହେ ପାଷାଣଧାରୀ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଆମ ଉପରେ କୃପା କର, ହେ ଦୟାଳୁ।