ଗାଉଁରେ ତିନିଟି ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା—ଗାଉଁ ଗାଁ ଦେଉଁ, ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଉଁ ଗରଜିଲା, ଏବଂ ପିତଳିଆ ରଙ୍ଗର ତାଳ ଗାଉଁ ବିକ୍ରମରେ ଗରଜିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଶୁଧ୍ଧ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ମାରୁତ୍ମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଧାରା ହେଉଛି, ଗୀତର ଗଭୀର ଉତ୍ସରେ ବସିଛି, ଅତି ମଧୁର ରସ ଭରି। ଏହି ଦୀପ୍ତିମୟ ତିପ୍ପାଣୀ, ସଚେତନ ଭାବରେ, ଜଳରେ ଏକ ପାହାଡ଼ର ଏଗଲ ସେଇ ନିଡ଼ରେ ବସିଥିବା ପରି ବସିଛି, ଉଲ୍ଲାସ ପାଇଁ ଚତୁର୍ୟତାରେ। ସୋମା, ଦେବମାନେ ପାନ କରିବାକୁ, ତୁମେ ଦକ୍ଷତାରେ ଧାରା ହେଉ, ତୁମ ଉଲ୍ଲାସ ମାରୁତ୍ମାନେ ଓ ବାୟୁ ପାଇଁ। ପାହାଡ଼ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଗରଜିଥିବା ସୋମା ଚାନ୍ନା ମାନେ ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ଭାଗିଛି; ଉଲ୍ଲାସରେ ସେ ସମସ୍ତୁ ଠାରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ସ୍ୱରଗର ପ୍ରିୟ ଋଷି, ସନ୍ତାନ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ଶବ୍ଦ ସହ ଚାଲିଥିବା, ପ୍ରେରିତ ଇଚ୍ଛାରେ ଚତୁର ମନେ ଗତି କରେ। ଉଲ୍ଲାସ ଭରିଥିବା ଦାବି ଦେବା ସୋମାମାନେ, ଆମର କୀର୍ତି ପାଇଁ, ଉପସଭାରେ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହେଇଛନ୍ତି। ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମାମାନେ, ମହିଷମାନଙ୍କ ପରି, ଜଳକୁ ତରଙ୍ଗ ଭାବେ ନେଇଯାନ୍ତି, ଜଙ୍ଗଲ ପାରି କଟି ଦେଇ। ସୋମା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପିଡ଼ିତ, ଧାରା ହେଉ, ଆମକୁ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କର, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱେଷକୁ ଦୂର କର। ତୁମେ ଆଲୋକରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ, ଶୁଧ୍ଧ ଓ ଦୀପ୍ତିମୟ, ଯିଏ ସ୍ୱରଗକୁ ଦେଖାଇଥିବା। ତିପ୍ପାଣୀ, ଫିଲ୍ଟରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ସଚେତନ, କବିମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଚିନ୍ତାକୁ ପଠାଏ, ଏକ ରଥୀ ତାଙ୍କ ଘୋଡ଼ାକୁ ଚାଳାଇଥିବା ପରି। ଶୀଘ୍ର, ଗୋମାନେ ଓ ଅଶ୍ୱମାନେ ଜିତିଥିବା ସୋମା, ଦୀପ୍ତିମୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନାୟକତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଧାରା ହେଇଛି। ଦେବତା, ଦୀର୍ଘାୟୁ ପାଇଁ ଧାରା ହେଉ; ତୁମ ଉଲ୍ଲାସ ଇନ୍ଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚୁ; ଠିକ୍ ପଥରେ ବାୟୁକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ଶୁଧ୍ଧ ସୋମା ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ୱରଗକୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିଛି, ଉଲ୍ଲାସରେ ଏକ ବିଶ୍ୱ ଆଲୋକ ରୂପେ। ଗରଜିଥିବା ତିପ୍ପାଣୀମାନେ, ଉଲ୍ଲାସ ପାଇଁ, ଶ୍ରୀ, ମଧୁର ଶବ୍ଦ ସହ ଧାରା ହେଇ ଚାଲିଛନ୍ତି। ଋଷି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗକୁ ପଠାଇଛନ୍ତି, ନିଜ ଉସ୍ଥାନ ନେଇ; କବିକୁ ଧରି, ବହୁ ଆଶା ନେଇ, ନିଜେ ଧାରି ରଖିଛନ୍ତି। ଦେବମାନେ ସୋମାକୁ ଚାହିଲେ, ଉଷାକାଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଗାଉଁ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଫିଲ୍ଟର ଓ ଶୋଭାରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ଷଷ୍ଠ ଚାପର ପ୍ରଥମ ଭାଗ। ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମା ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ; ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଗୀତ ଗାଇଲେ। ପିଡ଼ିତ ସୋମା ପାତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ସହ ଧାରା ହୋଇ; ଭକ୍ତି ସହିତ ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି। ଏକ ରଥୀ ପରି, ପିଡ଼ିତ ସୋମା ପିଡ଼ିବା ପଥର ଫିଲ୍ଟରରେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଚାଲିଛି, ଅଶ୍ୱ ପରି ଦୃତ ଗତିରେ। ଯେପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗାଉଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଦୃତ ଗତିରେ ଚାଲିଥିବା, ସେପରି ଶୀଘ୍ର ଝରଣା ଉତ୍ସାରି ଚାଲିଲା, କଳା ଚର୍ମକୁ ଦୂର କରି। ସୋମା, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଉଲ୍ଲାସ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଧାରା ହେଉ, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କର; ଦେବମାନଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ନ କରୁଥିବାମାନେକୁ ଦୂର କର। ତୁମେ ଯେଉଁ ଝରଣା ଦ୍ୱାରା ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଚମକାଇଛ, ମଣିଷ ଜଳକୁ ଚାଳିଛ, ସେଇ ଝରଣା ସହ ଧାରା ହେଉ। ସୋମା, ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଭୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିଛ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଳକୁ ମୁକ୍ତ କରିଛ; ଏହି ଝରଣା ସହ ଚାଲିବା, ଚାପରେ ଉଲ୍ଲାସ ଆଣି, ନବ ଧାରା ଦେଇ। ସୋମା, ଦୀପ୍ତିମୟ ଓ ଧନ ଦେଇଥିବା ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କୁ ତୁମ ରସ ସହ ଧାରା ହେଉ, ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ଗରଜି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗରଜିଥିବା, ପିତଳିଆ ତାଳ ଗାଉଁ ମିତ୍ର ପରି ମହାନ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଭାବରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଚମକି। ଆନନ୍ଦ ଆଣିଥିବା ତୁମକୁ, ଆମେ ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧି, ରକ୍ଷା ଚୟନ କରୁଛୁ, ଏହି ଅନେକଙ୍କୁ ଚାହିଥିବା ରକ୍ଷକ। ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ପିଡ଼ିତ ସୋମାକୁ ପଥର ଦ୍ୱାରା ଫିଲ୍ଟର ମାଧ୍ୟମରେ ନେଇଯାଅ; ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କର। ପିଡ଼ିତ ସୋମାର ଉଲ୍ଲାସ ଝରଣା ଉତ୍ସାରି ଚାଲିଛି, ଆନନ୍ଦରେ ଉପ୍ଲବ୍ଧ; ଉଲ୍ଲାସ ଝରଣା ଉତ୍ସାରି ଚାଲିଛି। ସୋମା, ଆମ ପାଇଁ ହଜାର ଧନ, ନାୟକତା ଦିଅ; ତୁମ ଝରଣା ଦ୍ୱାରା ଆମର କୀର୍ତି ସ୍ଥାପନ କର। ପୁରୁଣା ପଥ ନବରେ ଅତିକ୍ରମ ହୋଇଛି; ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି। ସୋମା, ଅତି ଦୀପ୍ତିମୟ, ପାତ୍ରରେ ଗରଜି ଧାରା ହେଉ; ଦୁଇ ଆସନରେ, ଗଭୀର ଉତ୍ସରେ ବସ। ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୋମା, ଦୀପ୍ତିମୟ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ବ୍ରତର ଦେବ; ତୁମେ ମହାନ ନୀତିକୁ ଧାରଣ କରିଛ। ସୋମା, ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଧାରା ହେଉ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ; ଇନ୍ଦୁ, ତୁମ ଦୀପ୍ତିମୟ କିରଣ ନେଇ ଗାଉଁ ପାଖକୁ ଆସ। ଆନନ୍ଦ ଝରଣା ସହ, ସୋମା, ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଳିଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳ ଭାବେ ଧାରା ହେଉ; ଅଜୟ, ଆବରଣ ଦେଇ, ସଦା ଯୁବ। ଏହି ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ପିଡ଼ିବା ପଥର ସୋମାକୁ, ବଳ ଭାବେ, ନାୟକ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ କରିଛି। ପବମାନା, ଚଳିଥିବା, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ନିଜେ ଉତ୍ସାରି; ଧାରା ହୋଇ, ସେ ମହା, ପ୍ରାଚୀନ ସ୍ଥାନକୁ ଖୋଜେ। ଇନ୍ଦୁ, ଆମ ପାଇଁ, ମହାନତା ପାଇଁ ଧାରା ହୋଉ; ତୁମେ ତରଙ୍ଗ ବୋହିଛ, କେବେ ଅସଫଳ ହେଉନାହିଁ, ଦେବମାନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କର, ଶୀଘ୍ର। ସୋମା ଧାରା ହୋଇ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦୂର କର, ଶତ୍ରୁତାକୁ ଦୂର କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚୟିତ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଉଛି। ଏହି ପରି, ସୋମାର ଉଲ୍ଲାସ, ଶକ୍ତି, ଦୀପ୍ତି, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଦେବମାନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କରି ଆଗେ ବଢ଼ି ଚାଲିଛି; ତାଙ୍କ ଝରଣା ମଣିଷ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ କୀର୍ତି, ଶକ୍ତି, ଧନ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଆଣିଛି।