ସାମଵେଦଃ

ଏଇଠି ଏକ ପବିତ୍ର ଗାଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି—ଆସ, ଦ୍ୱିଧା କରିନହ, ଅଗ୍ରସର ହ, ଏଥିରେ ଦୃଢ଼ତା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକତା ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନ୍ଦୋଳିତ କରାଯାଇପାରିବ। ଏଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଉଛି—ଘୋଡା, ଗାଈ ଓ କ୍ଷେତ୍ରର ନାଥ, ସୋମର ନାଥ, ଏଠି ଆସ, ଏହି ହବି ଗ୍ରହଣ କର, ସୋମର ରସ ପିଉ। ବୃଷଭ, ତୁମ ଗର୍ଜନ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଶ୍ୱାସବାହୀକୁ ସମ୍ବୋଧନ କରୁଛୁ, ଗୋଧନ ସମୃଦ୍ଧ ଜନମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ। ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକତାର ବନ୍ଧନରେ, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ଚଳିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ଆକୃତି ଏକାଠି ମିଶିଯାଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତା ଆଣ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ; ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ ହୁଏ, ଏମିତି ଏକ ବୀର ଆଣ। ଏହିପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାୟକ ତୁମକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି, ଆମ ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଡାକୁଛୁ; ଜଳସହିତ ସମସ୍ତେ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମ ପକ୍ଷୀମାନେ ଗାଈର ଗୋଠରେ ବସିଛନ୍ତି, ମଧୁର ଓ ମଦକର ସ୍ଥାନରେ; ଆମେ ତୁମକୁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ। ଏହି ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିଶାଳୀକୁ, ବଜ୍ରଧାରୀକୁ, ଭାରୀ ଭାର ବୋଝା ଭଳି ବହି ଆମେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ଏଭଳି ମଧୁର ଭାବେ ଗାଈମାନେ ପ୍ରବାହମାନ ମଧୁ ପିଉଛନ୍ତି; ଯେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ୟଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟ ଅନୁସରଣ କରି ଧନର ଅଧିକାରୀ ହୁଅନ୍ତି। ଏଭଳି, ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ; ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କଲେ, ସର୍ପକୁ ବିନାଶ କଲେ, ସୂର୍ୟଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ବୃତ୍ରଙ୍କ ହନ୍ତା ଭାବରେ ମଣିଷମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକାଯାଇଛନ୍ତି, ବିଜୟରେ ଆସନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଷାଣରେ ଚିପିଥିବା ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ, ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବୀରତା; ବଜ୍ରଧାରୀ, ଚତୁର ତାଳିରେ ତୁମେ ଚତୁର ଦୃଢ଼ ପଶୁକୁ ହତ୍ୟା କଲେ, ସୂର୍ୟଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଅଗ୍ରସର ହ, ନିକଟକୁ ଆ, ସାହସୀ ହ; ତୁମ ବଜ୍ର କେବେ ବିଫଳ ହୁଏନାହିଁ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ବୀରତା ହେଉଛି ଶକ୍ତି, ବୃତ୍ରକୁ ହତ୍ୟା କର, ଜଳକୁ ଅଧିକାର କର, ସୂର୍ୟଙ୍କ ଅଧିପତ୍ୟ ଅନୁସରଣ କର। ଯେତେବେଳେ ବିଜୟୀମାନେ ଉଠନ୍ତି, ଧନ ସାହସୀଙ୍କୁ ମିଳେ; ଆନନ୍ଦରେ ଚାଳିଥିବା ଘୋଡାଗୁଡ଼ିକୁ ଯୋଡ଼, ଯାହାକୁ ଚାହଁ, ତାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କର, ଯାହାକୁ ଚାହଁ, ତାଙ୍କୁ ଧନ ଦେଅ; ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଦିଅ। ସେମାନେ କେବେ ବିଫଳ ହୋଇନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅସଫଳ ହୋଇନାହାନ୍ତି; ପ୍ରିୟମାନେ କେବେ କ୍ଷତିଗ୍ରସ୍ତ ହୋଇନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ହ୍ରାସ ପାଇନାହାନ୍ତି। ଆତ୍ମପ୍ରଭା ସଂନ୍ୟାସୀମାନେ, ସଦା ନୂତନ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼ନ୍ତି। ଦୟାଳୁ, ଆମ ଗୀତ ଶୁଣ, ଜଣେ ମାଆ ଯେପରି ଶୁଣନ୍ତି; କେବେ ଆମକୁ, ଯେଉଁମାନେ ଭଲ କଥା କହୁଛୁ, ସମୃଦ୍ଧି ଦେବ? ଏହିପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼। ଚନ୍ଦ୍ର ଜଳର ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି; ଦୀପ୍ତିମାନ ପକ୍ଷୀ ଆକାଶରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି; ତୁମର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ର ମେଘବିଜ୍ଲି ଭଳି ତାଙ୍କ ପଥ ଖୋଜିଯାଉଛି। ଦୁଇ ଜଗତ ତାଙ୍କ ଧନ ଜାଣିଥାଏ। ଏଠି ଆଶ୍ୱିନୀକୁ ଉପସ୍ଥାପକ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ପ୍ରବଳ ରଥକୁ ଷ୍ଟୁତି ଦ୍ୱାରା ସୁଶୋଭିତ କରନ୍ତି; ମୋର ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଏଠି ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ, ସଦା ଯୁବ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରୁଛୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମର ଅତିମୂଲ୍ୟ ବହ୍ନି ଚମକେ; ପୂଜାରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଅଂଶ ଆଣ। ଆମେ ନିଜର ଷ୍ଟୁତିରେ ତୁମକୁ, ଅଗ୍ନି, ବୁଦ୍ଧିମାନ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋତାର ଭାବେ ବାଛୁଛୁ। ତୁମ ଆନନ୍ଦରେ, ବଳିପୀଠରେ, ଅର୍ପଣ ଆଣ। ଉଷା, ଆଜି ଆମକୁ ଆଲୋକମୟ ବଡ଼ ଧନରେ ଜଗାଇଦିଅ, ଯେପରି ପୂର୍ବରୁ ଜଗାଇଥିଲା। ସତ୍ୟବାଦିତା, ଉତ୍କର୍ଷ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ାର ଦାନ ଓ ମୃଦୁ ଭାଷଣରେ। ମନ, ଆମକୁ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ପଠା, ଦକ୍ଷତା ଓ ପ୍ରଜ୍ଞା ଦିଅ। ଏଭଳି, ତୁମର ମିତ୍ରତା ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ଚରାଗାହକୁ ଯାଉଥିବା ଗାଈମାନେ ଭଳି, ଆମ ଆବଶ୍ୟକ ଦାନ ଆଣ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ନିଜ ସଙ୍କଳ୍ପ ଅନୁସାରେ ଶକ୍ତି ବଢ଼ାଇଛନ୍ତି; ଉଚ୍ଚ, ତେଜସ୍ୱୀ, ଲୋହା ବଜ୍ର ତାଙ୍କର ସୁନା ଦାଡ଼ି ଧାରଣକାରୀ ହାତରେ ରଖିଛନ୍ତି। ସେ ଏହି ପ୍ରବଳ, ଧନଦାୟକ ରଥକୁ ଆରୋହଣ କରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ମଦକର ପାନ ଭରାଯାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇଟି ଘୋଡ଼ାକୁ ଯୋଡ଼। ମୁଁ ଏହି ଅଗ୍ନିକୁ ଧନର ଭଣ୍ଡାର ଭାବେ ମନେ କରେ, ଯାଁଠାରେ ଗାଈ, ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଜୟୀ ଅଶ୍ୱ ଯାଉଛନ୍ତି। ପୂଜାରୀମାନେ ପାଇଁ ପୋଷଣ ଆଣ। ଯେ ମର୍ତ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଦେବତାମାନେ, ଆର୍ୟମାନ୍, ମିତ୍ର, ଓ ବରୁଣ ଏକତାରେ ତାଙ୍କୁ ଶତ୍ରୁଠାରୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠି କେବେ ଅପକାର କିମ୍ବା ଅପମୃତ୍ୟୁ ଆସେନାହିଁ। ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ମିତ୍ର, ପୂଷଣ ଓ ଭଗ ପାଇଁ ମଧୁର ଭାବେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ। ଶକ୍ତି ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ବାଧା ଭାଙ୍ଗ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି ଯାଅ, ଦ୍ୱେଷୀଙ୍କୁ ଚାଲିଯିବା ଋଣୀଭଳି ଓଡ଼ିଯାଅ। ବଡ଼ ସମୁଦ୍ର ଭଳି, ଦେବମାନଙ୍କ ପିତା ସୋମ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟକୁ ଆବୃତ କରି ପ୍ରବାହିତ ହେଅ। ଧନ ପାଇଁ ଯୋଜିତ ଘୋଡ଼ାଭଳି, ସୋମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୌଶଳ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ। ଶୋଭାବାନ ତୁଣ୍ଡ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଜଳର ଆଞ୍ଚଳରେ ଛନାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛି, ଭଗ ପାଇଁ ଋଷି ଭଳି। ଆମେ ତୁମରେ ଆନନ୍ଦ କରୁଛୁ, ସୋମ, ମହାଶାସନ ପାଇଁ ଚିପିଥିବା; ପ୍ରବାହମାନ ତୁମେ ଶକ୍ତିକୁ ଅଗ୍ରସର କର। କିଏ ଏହି ରୂପରେ, ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟରେ ଥିବା ମଣିଷ, ମର୍ତ୍ୟ କିମ୍ବା ନିଜ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ିଛି? ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଆଜି ଆମେ ସେଇ ଦ୍ରୁତ ଅଶ୍ୱ, ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି, ହୃଦୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଥିବା ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କରିପାରିବା। ବୀରମାନେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ; ଆମେ ପୁରସ୍କାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶକ୍ତି ଓ ସବିତୃଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅର୍ଜନ କଲୁ; ଦ୍ରୁତମାନେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଲୋକ ଅର୍ଜନ କରନ୍ତୁ। ସୋମ, ତୁମେ ତେଜସ୍ୱୀ, ସୁଧାରଣ କରୁଥିବା, ମହାନ, ସଦା ନୂତନ, ପୁରାତନ ପଥ ଅନୁସରଣ କରି ପ୍ରବାହିତ ହେଅ।