ସାମଵେଦଃ

ଏକ ପବିତ୍ର ବେଳେ, ଅନେକ ଋଷିମାନେ ଏକାଠି ହେଇ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବା ପାଇଁ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମହାନ କୃତ୍ୟଗୁଡିକୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ପାଇଁ ସୋମ ରସ ଚାପି ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ, “ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ରସରେ ତୁମର ଶକ୍ତିକୁ ପବିତ୍ର କର; ତୁମେ ଏହି ଗୀତର ଯୋଗ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଦକ୍ଷତାର ମହାନତାକୁ ଜାଣିଛ। ଆମେ ତୁମେ ଅନେକ ଥର ଆହ୍ୱାନ କରିଥିବା, ଅନେକ ଥର ସ୍ତୁତି କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇ ଡାକୁଛୁ; ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଅଭାରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଯେଉଁ ସୋମ ରସକୁ ବିଷ୍ଣୁ, ତ୍ରିତ ଆପ୍ତ୍ୟା କିମ୍ବା ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଉପଭୋଗ କର, ସେହି ତାରା ରସରେ ଆନନ୍ଦ କର। ପୁରୋହିତ ଏହି ମଧୁର ସୋମ ରସକୁ ଚାପି ଦେଉ, ଏହିପରି ନିରନ୍ତର ଶୂରବିର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ। ସୋମ ରସ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପାନ କରାଯାଉ, ତାଙ୍କୁ ମଧୁର ରସ ଦିଅ; ତାଙ୍କର ବଡ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଉପହାର ଦେବାର ଅନୁପ୍ରେରଣା ମିଳେ। ଏବେ, ମିତ୍ରମାନେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ସେ ଏକା ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜନତାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଜ୍ଞାନୀ, ମହାନ, ଶବ୍ଦର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ଗୀତର ଯୋଗ୍ୟ; ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇ ଡାକୁଛୁ। ଏହି ଇନ୍ଦ୍ର ଏକା ହୋଇ ଯେଉଁ ମର୍ତ୍ୟ ଦେବତାକୁ ସେବା କରେ, ତାଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି; ସେ ଅଜୟ, ସ୍ୱାମୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ମିତ୍ରମାନେ, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ର ଗଜପତିଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଇ ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହୁଁ, ମର୍ଦ୍ଦାର ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠୁ ଶୂରବିର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ପଞ୍ଚମ, ସବୁଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିକୁ ଆମେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଭୃତ୍ରକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଛ, ଦେବତାଙ୍କ ଉପଲବ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ଶକ୍ତି ସବୁଠୁ ଉଚ୍ଚ। ଏହି ଉତ୍ସାହ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦିଭୋଦାସ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲା; ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି, ପାନ କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତୁମର ଅଭିପ୍ରେମ କୃପା ଚାହୁଁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଠାରୁ ଲୁଚି ନଥିବା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦିଗରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା ପହାଡ଼ ପରି, ରାଜା, ଦିବି ନାଥ। ଏହି ଉତ୍ସାହ, ହେ ସୋମପ୍ରିୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅନ୍ୟାୟକୁ ନାଶ କରିଥିଲେ—ଆମେ ଏହାକୁ ଅଧିକାର କରିବାକୁ ଚାହୁଁ। ଦୁର୍ବଳ ଓ ଅସ୍ଥିରମାନେ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଏହି ଶକ୍ତି ଚାହୁଁ—ଆମର ଜୀବନକୁ ଦୃଢ କର। ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସାଥି ହେଉ। ତୁମେ, ହେ ଗଜପତି, ନାଶର ଗତିଗୁଡିକୁ ଜାଣିଛ; ଦିନକୁ ଦିନ ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ କର, ଏକ ରାସ୍ତା ପରି। ହେ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଜଳର ଅପକୃତିକୁ ଦୂର କର, ତିଣି ପ୍ରକାର ହାନିକୁ ଦୂର କର, ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟକୁ ଦୂର କର, ଆମକୁ ଦୁଃଖରୁ ରକ୍ଷା କର। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସୋମ ପାନ କର; ଏହି ରସ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉ; ଏହି ରସ ତୁମ ପାଇଁ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇ ହାତରେ ଚାପିଯାଇଛି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁତା ଓ ବିରୋଧ ନଥିବା, ପ୍ରାଚୀନ ଜନ୍ମ; ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁ, ପିତା ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କର। ଯେଉଁ ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ବରୁ ଆମକୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ର ଭାବେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ। ଆସ, ଅଳସ ହେଉନାହିଁ; ଯାଉ, ଦଢ଼ ହେଉନାହିଁ; ଏକତାରେ ଏକାଠି ହେଲେ, ଦୃଢ ମାନେ ମଧ୍ୟ ଚଳିତ ହେଇପାରିବେ। ଏହି ଅଂଶ ପାଇଁ ଆସ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଶ୍ୱ, ଗୋ, କ୍ଷେତ୍ରର ସ୍ୱାମୀ; ସୋମ ରସ ପାନ କର, ସୋମର ସ୍ୱାମୀ। ତୁମେ, ହେ ବୃଷ, ତୁମ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଆମେ ଶ୍ୱାସ ନିଅଥିବା ଜନଙ୍କୁ କଥା ଦେଉଛୁ; ଗୋଧନର ଅଧିକ ଜନମାନେ ଏକାଠି ହେଇଥିବା ସଭାରେ। ଗୋମାନେ, ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଏକାଠି ହୋଇ, ମାରୁତମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ଏକାଠି ହେଇ, ତାଙ୍କର ଆକୃତି ଏକାଠି ହୋଇ ଚଳିଥାନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ଶୂରତା ଦିଅ, ଶତଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ; ଆମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଟୁଟ ଯୋଦ୍ଧା ଦିଅ। ଏହିପରି, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଗୀତ ଗାଇ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ, ଆହ୍ୱାନ କରୁଛୁ; ଏହି ଜଳ ସହ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମର ପକ୍ଷୀମାନେ ଗୋର ଶାଳାରେ ବସିଥାନ୍ତି, ମଧୁର ଏବଂ ମଦିରା ଭୂମିରେ; ଆମେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର। ଆମେ ତୁମକୁ ବୋହିବା ବଡ ଭାର ପରି, ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ର, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ। ଏହିପରି, ଗୋମାନେ ମଧୁର ଧାରା ପିଉଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର ସହ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିବା ଶୂରବିରମାନେ ଧନ ଧାରଣ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏଭଳି, ସୋମ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଉତ୍ପନ୍ନ କଲା; ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରି, ସର୍ପକୁ ମାରି, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତି ପାଇଁ ବୃଦ୍ଧି ହେଲେ, ଭୃତ୍ରକୁ ମାରି, ମାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ବଡ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡାକୁଛୁ, ଜୟ ପାଇଁ ଆସନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ପାଇଁ, ଚାପିଥିବା ସୋମ ଦ୍ୱାରା, ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଶୂରତା; ତୁମେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଚତୁର ଚତୁର ଜନ୍ତୁକୁ ଚତୁର ଚତୁର ଭାବେ ମାରିଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଅନୁସରଣ କରି। ଆଗେ ବଢ଼, ନିକଟ ଆସ, ଦଢ଼ ହେଉ; ତୁମ ବଜ୍ର କ୍ଷୟ ହୋଇନାହିଁ; ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଶୂରତା ହେଉ ଶକ୍ତି, ଭୃତ୍ରକୁ ମାର, ଜଳକୁ ଜୟ କର, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଶାସନ ଅନୁସରଣ କର। ଜେତାମାନେ ଉଠିଲେ, ଧନ ଦଢ଼ ମାନେ ପାଇଥାନ୍ତି; ଆନନ୍ଦରେ ଚଳିଥିବା ଘୋଡ଼ା ଯୋକ୍ତ କର, ଯେଉଁକୁ ଚାହୁଁ ମାର, ଯେଉଁକୁ ଚାହୁଁ ଧନ ଦିଅ; ଆମ ପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଧନ ଦିଅ। ସେମାନେ ଅସଫଳ ହୋଇନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅସ୍ଥିର ହୋଇନାହିଁ; ପ୍ରିୟମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ନହେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା କମି ଯାଇନାହିଁ। ସ୍ଵୟଂ-ପ୍ରକାଶ ଋଷିମାନେ, ସବୁଠୁ ନୂତନ ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ଯୋକ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ହେ ଦାନବିର, ଆମର ଗୀତ ଶୁଣ, ମା ଜଣେ ମାତା ପରି; କେବେ ତୁମେ ଆମକୁ, ଭଲ କଥା କହିଥିବା, ସମୃଦ୍ଧ କରିବେ? ଏହିପାଇଁ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଦୁଇ ଘୋଡ଼ା ଯୋକ୍ତ କରନ୍ତୁ।