ସାମଵେଦଃ

ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଇଚ୍ଛାରେ ଆସ୍ଥା ରଖିଛି—ଏହି ଇଚ୍ଛା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିନକୁ ଦିନ ଦୁଷ୍ଟ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳିଦେଇଥିଲେ, ଜଳକୁ ଭେଦିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଅପାର ଶକ୍ତି ସମ୍ମୁଖରେ ଦୁଇଁ ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଚମକି ଚାଲିଗଲା, ପ୍ରଥିବୀ ପାହାଡ଼ ଭଳି ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରି ପଳାଇଗଲା। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ ଅତିଥି, ସ୍ୱର୍ଗର ସ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ସେ ପୁରାତନ ଓ ନୂତନ ଦୁଇଁ ରୂପରେ ବିଜୟ ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପଥ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଥାଏ। ହେ ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଲୋକଗଣ ତୁମକୁ ନିର୍ଭର କରି ଚଳିଥାଆନ୍ତି। ତୁମେ ଗୀତକୁ ପ୍ରେମ କର, ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାନ୍ତି ଯିଏ ଆମ ଗୀତରେ ଯୋଗ ଦେଇଥାଏ, ପୃଥିବୀ ଯେପରି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ। ଏହିପରି ହଳଦିଆ ଦେବତା, ଆମ ଶବ୍ଦ ଗ୍ରହଣ କର। ମହାନ ସ୍ତୁତିଗୀତ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମର୍ଥିତ ମଘବାନ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଛି। ସେ ଅମର, ଯୁବକ, ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ପାଉଥିବା, ଅନେକ ଠାରେ ଡାକାଯାଉଥିବା ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ସ୍ତୁତିରେ ଅନନ୍ୟ। ସମସ୍ତ ଚିନ୍ତା, ସ୍ୱର୍ଗ ସହ ଯୁବକ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଆସିଛି, ତାଙ୍କୁ ଜ୍ୟାନ୍ତିକ ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି। ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ, ମହାନ ମଣିଷ ଭାବେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଘବାନ୍ ଭାବେ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି। ସେ ମହାବଳୀ, ସମୁଦ୍ର ସମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମ ଗୀତ ଆନନ୍ଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଆକାଶ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେ ନାହିଁ। ସେ ଅତିଶୟ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଋଷି। ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମେଷ, ଶତାଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସହଚରଙ୍କ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ବଢ଼ାଇବାକୁ ଚାହୁଁ। ଯେପରି ଦୌଡ଼ରେ ଯୋଜିଥିବା ରଥ, ଏହି ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତି ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଆମେ ଡାକୁ। ଏହି ପୃଥିବୀ ଘୃତରେ ସମୃଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଜୀବରେ ଶୋଭିତ, ବିସ୍ତୃତ ଓ ଶୁଭ୍ର; ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀ ମଧୁ ଦେଉଛନ୍ତି, ବରୁଣଙ୍କ ନୀତିରେ ନିର୍ମିତ, ଅଜର, ଅବିନାଶୀ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଉଷା ଭଳି ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛ; ତୁମେ ମହାନ, ବିଶାଳ ରାଜ୍ୟ ଓ ଲୋକମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ। ଦିବ୍ୟ ମାତା ତୁମକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏବେ, ମଧୁର ମେଘର ଗର୍ଭରୁ ଯିଏ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଋଜିଶ୍ୱାନ ସହିତ ଦଳିଦେଇଥିଲେ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଜ୍ରଧରୀ, ମାରୁତସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ବନ୍ଧୁ ଭାବେ ଡାକୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମରେ ତୁମ ଶକ୍ତି ଓ ଗୀତପାତ୍ରତାକୁ ପବିତ୍ର କର; କାରଣ ସେ ଦୀର୍ଘ ଦକ୍ଷତାର ମହତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ, ଅନେକ ଠାରେ ଡାକାଯାଉଥିବା, ଅଧିକ ପ୍ରଶଂସିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ଡାକ। ତୁମର ଏହି ଆନନ୍ଦକୁ ଆମେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବଳ, ଜଗତ୍ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯେଉଁ ସୋମକୁ ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୃତ ଆପ୍ତ୍ୟ କିମ୍ବା ମାରୁତମାନଙ୍କ ସହ ଉପଭୋଗ କର, ସେହି ତିଆରି ହୋଇଥିବା ମଧୁର ତୁଳାକୁ ଉପଭୋଗ କର। ପୁରୋହିତ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ସୋମର ମଧୁ ଢାଳନ୍ତୁ; ଏହିପରି ଭାବରେ ଏହି ବୀର ପ୍ରଶଂସିତ, ଦିନକୁ ଦିନ ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ। ସୋମର ଏହି ତୁଳା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦିଅ; ସେ ମଧୁର ସୋମ ପିଉନ୍ତୁ। ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଦାନକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ଏବେ, ବନ୍ଧୁମାନେ, ଆମେ ସେହି ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା; ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି। ସେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମହାନ, ମନ୍ତ୍ରକର୍ତ୍ତା, ଦୂରଦର୍ଶୀ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଗୀତ ଗାଓ। ସେ ଏକାକି ଏହି ମାନବମାନେ ଯିଏ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଅଜୟ, ସ୍ୱର୍ଗର ଅଧିପତି ଇନ୍ଦ୍ର। ବନ୍ଧୁମାନେ, ବଜ୍ରଧରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କୃପା ଲାଗି ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ କର; ସେ ସବୁଠୁ ବଳିଷ୍ଠ, ସହସ୍ରଶକ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ଏକ। ମୁଁ ସେହି ପଞ୍ଚମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଂଶ, ତୁମ ଶକ୍ତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରୁଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ବଳରେ ଭୃତ୍ରକୁ ଦଳିଦେଇଥିଲେ, ଶକ୍ତିର ଅଧିପତି। ଯେଉଁ ଆନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ ଶମ୍ବରକୁ ଭଙ୍ଗ କରିଥିଲେ—ଏହି ସୋମ ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି, ପିଉ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ତୁମର ପ୍ରିୟ କୃପା ଦିଅ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଲୁଚିପାରିବେ ନାହିଁ, ପାହାଡ଼ ଭଳି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ, ସ୍ୱର୍ଗର ଅଧିପତି। ସେ ଆନନ୍ଦ, ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠୁ ଅଧିକ ସୋମପ୍ରିୟ, ସବୁଠୁ ପ୍ରବଳ, ତୁମକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରେ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅନୀତିକୁ ଦଳିଦେଇଥିଲେ—ଆମେ ସେହି ପାଇଁ ଆଶା କରୁ। ଦୁର୍ବଳ ଓ ଅଳ୍ପଶକ୍ତି ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଆମ ଜୀବନକୁ ସୁଦୃଢ କର। ଏ ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ, ବଜ୍ରଧରୀ, ବିନାଶର ପଥ ଜାଣ, ଦିନକୁ ଦିନ ପଥକୁ ପରିଷ୍କାର କର, ଯେପରି ଚିହ୍ନ ସଫା କରାଯାଏ। ଆଦିତ୍ୟମାନେ, ଜଳର ଅପମାନ, ତ୍ରିବିଧ କ୍ଷତି, ଦୁଷ୍ଟ ଅଭିପ୍ରାୟକୁ ଦୂର କର; ଆମକୁ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା କର। ସୋମ ପିଉ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହା ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଯେଉଁ ତୁଳା ପାଷାଣ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ ଚାପାଯାଇଛି, ଦକ୍ଷତାଶାଳୀ ଦୁଇଁ ହାତରେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଶତ୍ରୁହୀନ, ଦ୍ୱେଷବିହୀନ, ପ୍ରାଚୀନ; ଯୁଦ୍ଧ ଚାହ, ପିତୃତ୍ୱ ଇଚ୍ଛା କର। ଯେଉଁ ଆଗରୁ ଆମକୁ ଧନ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ବନ୍ଧୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମେ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରଶଂସା କରୁ। ଆସ, ଅଳସ କରନି; ଆଗକୁ ବଢ଼, ଦଢ଼ି ରୁହନି; ଏକ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ ଦୃଢ଼ ବସ୍ତୁ ମଧ୍ୟ ହଳିଯାଏ। ଏହି ଅର୍ପଣ ପାଇଁ ଆସ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଘୋଡ଼ା, ଗାଈ, କ୍ଷେତ୍ରର ଅଧିପତି; ସୋମପତି, ସୋମ ପିଉ। ତୁମେ, ବୃଷ, ବଜ୍ର ସହିତ, ଆମେ ଶ୍ୱାସ ନେଉଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କଥା କହୁଛୁ; ଧନସମ୍ପନ୍ନ ଲୋକମାନଙ୍କ ସଭାରେ। ଗାଈମାନେ ମଧ୍ୟ, ମାରୁତମାନେ ସହିତ, ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଚଳନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ରୂପ ଏକାତ୍ମ ହୁଏ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧିମାନ, ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତ୍ଵ ଦିଅ; ଆମକୁ ଏମିତି ଯୋଦ୍ଧା ଦିଅ ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବିଚଳିତ। ଏହିପାଇଁ, ଗାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ଆଶା ସହିତ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ, ଡାକୁ; ତାଙ୍କୁ ଜଳ ସହିତ ଆଣ।