ସାମଵେଦଃ

ଏହି ଦିନ, କିଏ ସତ୍ୟର ଗାଈମାନେକୁ ଯୋକରେ ବାନ୍ଧିବେ, ସେମାନେ ଦ୍ରୁତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଏବଂ ବଶ ରଖିବାକୁ କଠିନ? ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଆନନ୍ଦ ଦାତା ଜଳ ବହିଛନ୍ତି, ସେ ସେମାନଙ୍କର ସେବା ସଫଳ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଗାୟତ୍ରୀ ଚାଣ୍ଟ କରୁଥିବା ଗାୟକମାନେ ଚତୁର୍ଥ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଗରେ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ଅର୍କା ଗାୟକମାନେ ଅର୍କା ସହିତ ତୁମକୁ ଗାନ କରନ୍ତି, ପୁରୋହିତମାନେ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମକୁ ପତାକା ପରି ଉଠାଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତିମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ସମୁଦ୍ରମାନେକୁ ଆବୃତ କରିଛନ୍ତି, ରଥିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଳକ, ଶକ୍ତିର୍ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସତ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ରକ୍ଷକ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମାରସ ପିଉ, ଏହି ଅମୃତ ଉତ୍ସାହ ତୁମ ପାଇଁ; ତୁମ ପାଇଁ ଋତର ସିଂହାସନରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସତ୍ୟ ଧାରା ବହିଛି। ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଦାନ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏଠି ନାହିଁ, ତୁମେ ଦେଇନାହାଁ, ତାହା ଆମକୁ ଦିଅ; ଦୁଇ ପ୍ରକାର ସମ୍ପଦ ଆଣିଦିଅ। ଦୂରରୁ, ଯିଏ ତୁମକୁ ପୂଜେ, ସେଥିରୁ ଡାକ ଶୁଣ, ଏବଂ ଆମକୁ ଶୂରବନ୍ଧୁ ଓ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ, କାରଣ ତୁମେ ମହାନ। ସୋମା ତୁମ ପାଇଁ ଚାପିଯାଇଛି, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆସ, ତୁମ ଶକ୍ତି ପୂର୍ଣ୍ଣ କର, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଆଲୋକରେ ପୂରିଦେଉଛି। କାନ୍ବଙ୍କ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୁଣି, ତୁମର ବୟାରେ ଆସ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ଗୃହକୁ ଆସ, ଦିନର ଶ୍ୱାମୀ। ତୁମ ପାଖକୁ ସ୍ତୁତିମାନେ ଆସିଛନ୍ତି, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ, ଯେପରି ରଥି ଦୌଡ଼ରେ ଯାଏ, କିମ୍ବା ଗାଈମାନେ ଛାଉଆକୁ ଘେରି ରହେ, ଇନ୍ଦ୍ର। ଏବେ ଆମେ ପବିତ୍ର ଗୀତ, ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତି ସହିତ ଶୁଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା; ତିନି ପବିତ୍ର ସ୍ତୁତିରେ ବଡ ହୋଇଛନ୍ତି, ଆମ ପବିତ୍ର ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଯିଏ ଧନ ଦେଇଥାଏ, ଦାନଶୀଳ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜସ୍ୱୀ—ସୋମା ଚାପିଲେ, ଏହି ଉତ୍ସାହ ତୁମର, ହେ ଶକ୍ତିର୍ ଶ୍ୱାମୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ଯିଏ ଚାହେ, ଯିଏ ସବୁ କିଛି ଜାଣେ, ସେ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣ, ଦୂରରୁ ଆସିଥିବା ଅତିଥି ପାଇଁ, ହେ ମାନବମାନେ। ତୁମେ ଆମୁକୁ ବଡ ପତନ, ବଡ ଭୟ, ପୁରୁଣା କ୍ଷତି ଦୂର କର, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭୟାନକ ଶବ୍ଦ ଦୂର କର। ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯେପରି ରଥ ଚଲାଯାଏ, ଏପରି ଆମେ ତୁମର ରଥକୁ ଅଗ୍ରଗତି ପାଇଁ ଚଳାଉଛୁ, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତି। ସେ ମହାନଙ୍କର ପୁରୁଣା ଗାୟକ, ଜ୍ଞାନସହ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଯାହାର ଦ୍ୱାରରେ ମାନୁ, ଆମ ପିତା, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଦ୍ରୁତ ଚାଳକମାନେ ରଥରେ ଉତ୍ସାହଦାୟକ ସ୍ୱାଦୁ ପାନୀୟ ଆଣନ୍ତି, ସେଠି ସମ୍ମାନ ଜିତନ୍ତି। ମୁଁ ସେ ଅଜୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦକ୍ଷ, ସର୍ବଜ୍ଞ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରେ। ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାବନ୍, ବିଜୟୀ, ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ସ୍ତୁତି ରଚିଛି; ତାଙ୍କର ସୁଗନ୍ଧିତ ମୁଖ ଆମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅ, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାଉ। ପୁର ଧ୍ୱଂସକାରୀ, ଯୁବା, ପ୍ରଜ୍ଞାନ୍ବିତ, ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ବହୁମାନ୍ୟ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ। ଆମେ ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପଠାଉଛୁ, ଯେଉଁଠାରେ ପୁରନ୍ଧି ଜ୍ଞାନ ପାଇଁ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ମଣିଷମାନେ କହନ୍ତି ସେ ଦୁଇଜଣ ଯେଉଁମାନେ କଶ୍ୟପ ସହ ଏକତ୍ରିତ, ସ୍ୱର୍ଗ ଜ୍ଞାନୀ, ତାଙ୍କର ବ୍ରତରେ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଓ ଯଜ୍ଞକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲେ। ପ୍ରଶଂସା! ଯେଉଁମାନେ ଅର୍ପଣକୁ ପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ; ପୁତ୍ରମାନେ, ନଗରବାସୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସ୍ୱରରେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପଠାଯାଉ, ଯେଉଁଠାରେ ଶକ୍ର, ଅଜୟ, ଆମ ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ମିତ୍ରତାରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି। ବିଶ୍ୱନର, ଧନର ଶ୍ୱାମୀ, ଅଜୟ ଶକ୍ତିରେ—ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ରଥକୁ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଡାକିଛି। ଯିଏ ଜ୍ଞାନରେ ତୁମର ସହାୟକ ହୁଏ, ସେ ତାଙ୍କର ସହାୟତାରେ ବଡ ଆକାଶର ଘୃଣା ଓ କଷ୍ଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରେ, ଯେପରି ସଂକୀର୍ଣ୍ଣ ସ୍ଥାନକୁ ଚାଲିଯାଏ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ଦାନଦାତା, ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଆମକୁ ବହୁତ ଧନ ଦିଅ; ପରେ, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଇଁ ଆମ ତେଜକୁ ବଢ଼ାଇଦିଅ, ଭଲ ଉପଦେଶ ସହିତ। ପକ୍ଷୀମାନେ, ମନରେ ପଖିଲା, ଦୁଇପାଦି ଓ ଚତୁଷ୍ପାଦୀ, ପ୍ରଭାତରେ ଋତୁକୁ ଅନୁସରି ଦିଗନ୍ତ ପାରେ ଚାଲିଯାନ୍ତି। ଏହି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଦିପ୍ତିମାନ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦଢ଼ିଆଛନ୍ତି—ସତ୍ୟ କ'ଣ, ଅମୃତ କ'ଣ, ପୁରାତନ ଅର୍ପଣ କ'ଣ? ଋଚ୍ ଓ ସାମନ୍ ସହିତ ଆମେ ପୂଜା କରୁଛୁ, ଯାହା ସହିତ ସେମାନେ କ୍ରିୟା କରନ୍ତି; ତୁମର ସଭାରେ, ଦିପ୍ତିମାନ, ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଜ୍ଞ ଘୋଷଣା କର। ସମସ୍ତ ଜନମାନେ, ସାଙ୍ଗମାନେ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଶକ୍ତି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିଷ୍ଠା, ବିଶାଳ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତି ଓ ସମର୍ଥନ ପାଇଁ ତିଆରି କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ପ୍ରଥମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସ୍ଥା ରଖିଛି: ସେ ଦିନେ ଦିନେ ଦୁଷ୍ଟକୁ, ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିଥିଲେ, ଜଳକୁ ଭାଗ କରିଥିଲେ; ଯେତେବେଳେ ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀ ତୁମ ପଛରେ ଦୌଡ଼ିଲେ, ଶିଳାବନ୍ଧିତ ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ତୁମ ଶକ୍ତିରୁ ଭୟ କରି ପଳାଇଲା। ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ସହିତ, ସ୍ୱର୍ଗର ଶ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅ, ଯିଏ ଏକା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ ଅତିଥି; ସେ ପୁରୁଣା ଏବଂ ଏବେ ନୂଆ, ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ପଥମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରନ୍ତି, ସେ ଏକା। ଏହିମାନେ, ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ଲୋକ, ଅନେକ ସ୍ତୁତି ପ୍ରାପ୍ତ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ; କାରଣ ତୁମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନାହାଁନ୍ତି, ଗୀତ ପ୍ରେମୀ, ଯେପରି ପୃଥିବୀ ଏକତ୍ରିତ, ଏପରି ଆମ ଶବ୍ଦ ଗ୍ରହଣ କର। ମହାସ୍ତୁତିମାନେ ମଘବନ୍, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ସହିତ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ସେ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାରିତ, ଦିନକୁ ଦିନ ବଢ଼ୁଥିବା, ଅମୃତ, ଯୁବାନ, ସୁନ୍ଦର ସ୍ତୁତିରେ ସ୍ମରଣୀୟ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚିନ୍ତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ଜନମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ, ମହାନ, ମଘବନ୍ ପରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି।