ପ୍ରାଚୀନ କାଳର କଥା, ଯେଉଁଠାରେ ଦେବମାନେ ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଏହି ଉପାସନାର ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଥିଲା। ଏଠି ଗଭୀର ଜଳରେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ରଖାଯାଉଥିଲା, ଭୂମିରେ ମଧୁର ପାନୀୟ ତାକୁ ଢାକି ଦେଉଥିଲା; ଯେଉଁ ଦୁଧ ଚିପି ଆଣାଯାଉଥିଲା, ସେ ଦେବତା ତାହାକୁ ଗାଈମାନେ ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିତରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାବଳଶାଳୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଢ଼ ଚକ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ ଡାକାଯାଉଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଚାଲାଇଥିଲେ, ସେ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଦ୍ରୁତ ରଥଚାଳକ ଥିଲେ। ଏଠି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନେକ ଭାବରେ ପୁନିପୁନି ଡାକାଯାଉଥିଲା—ସେ ରକ୍ଷାକାରୀ, ସହାୟକ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଆହ୍ୱାନିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦାନଶୀଳ। ଯେଉଁ ଅର୍ପଣ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଉଥିଲା, ସେ ମହାନ ଧନର ଅଧିକାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିକଟକୁ ପହଞ୍ଚୁଥିଲା। ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଉଥିଲା—ତାଙ୍କର ଡାହାଣ ହାତରେ ବଜ୍ରଧାରଣ କରି, ବାଦାମୀ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚାଳିତ ରଥରେ ଯାଉଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଦାଢ଼ି ଉପରକୁ କମ୍ପିଥିଲା, ସେ ନିର୍ଭୟ ଭାବରେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଆସୁଥିଲେ ଏବଂ ଉପହାର ବଣ୍ଟନ କରୁଥିଲେ। ସେ ବିପକ୍ଷୀମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରୁଥିଲେ, ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ସାହସ ଧାରଣ କରି, ବୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିଲେ, ଉପହାର ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ସତ୍ୟ ଦାନଶୀଳ ଦେବତା ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ। ମନୁଷ୍ୟ ବା ଅମର, କିଏ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରିଥିଲେ, ସେହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦ୍ରୁତ ଅଥବା ଚତୁର୍, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି, ସେମାନେ କିଏ ହେଉନାହିଁ, ସମରେ ସେମାନଙ୍କୁ ଜିତିଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲୁ। ଯେଉଁ ମହାନ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ପୁରୋହିତମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କିମ୍ବା ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଶକ୍ତି ନିମିତ୍ତେ ଯାହାକୁ ଡାକୁଥିଲେ, ସେହି ଇନ୍ଦ୍ର। ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ, ପର୍ବତୀ ସହିତ ମହାନ ରଥରେ ଆସି, ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଆଣି, ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କରି, ଆମ ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ଗୀତ ଉପଚାର ହୋଇଥିଲା; ସେ ସମୁଦ୍ର ତଳରୁ ଜଳକୁ ଚଳାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ବାଛିଥିଲେ, ସେ ବିସ୍ତୃତ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ପିତାଙ୍କ ବଂଶଜ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଗୃହରେ ବସାଇଲେ, ଯାହା ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ବ୍ୟାପକ। ଏହି ଦିନ ଆସିଲା, କିଏ ଏହି ତ୍ୱରିତ, ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅବଶ୍ୟ ଯୋଗ୍ୟ ଗାଈମାନେକୁ ଯୋକ୍ତ କରିବେ? ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଦାତା ଜଳ ବହନ କରିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଇଥିଲେ। ଗାୟତ୍ରୀ ଓ ଅର୍କା ଗୀତ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଉଥିଲା, ପୁରୋହିତମାନେ ଶତଶକ୍ତିଶାଳୀ ତାଙ୍କୁ ପତାକା ପରି ଉତ୍ତୋଳିତ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବଡ଼ କରିଥିଲା, ଯିଏ ସମୁଦ୍ରମାନେକୁ ଆବୃତ କରି, ସମସ୍ତ ରଥଚାଳକ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ଏବଂ ସତ୍ୟ ସ୍ବାମୀ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମରସ ପାନ କରାଯାଉଥିଲା, ଯାହା ଅମର ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା; ତାଙ୍କ ପାଇଁ ସତ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଧାରା ବହୁଥିଲା। ଯେଉଁ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପହାର ଏଠାରେ ନାହିଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ତାହା ଆମକୁ ଦେଉନ୍ତୁ, ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ ଆଣନ୍ତୁ। ଦୂରରୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ, ତିନି ଶୁଣନ୍ତୁ, ଏବଂ ନାୟକ ପୁତ୍ର ଓ ପ୍ରଚୁର ଧନ ପ୍ରଦାନ କରନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ମହାନ। ସୋମ ଚିପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ତିଆରି ହେଉଥିଲା, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସାହସୀ, ସେ ଆସନ୍ତୁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ପୁରଣ କରନ୍ତୁ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶକୁ ଆଲୋକରେ ପୂରିଦିଏ। କଣ୍ବଙ୍କ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବାଦାମୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଆସନ୍ତୁ; ସେ ଦିବ୍ୟ ଆଜ୍ଞାରେ ଦିବ୍ୟ ଗୃହକୁ ଆସନ୍ତୁ, ଦିନର ନାୟକ। ସମସ୍ତ ସ୍ତୁତି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା, ସେ ସଙ୍ଗୀତକୁ ପ୍ରେମ କରନ୍ତି, ଯେପରି ଗାଈମାନେ ବଛାକୁ ଘେରି ରହନ୍ତି। ଏବେ ଆମେ ଶୁଦ୍ଧ ଗୀତ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ସ୍ତୁତି ସହିତ ଶୁଦ୍ଧ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଦରକାର, ଯିଏ ଶୁଦ୍ଧ ପ୍ରଶଂସାରେ ବଢ଼ିଛନ୍ତି, ଆମ ଶୁଦ୍ଧ ଅର୍ପଣରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉନ୍ତୁ। ଧନ ପ୍ରଦାନ କରୁଥିବା, ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିମା ସହିତ ମହିମାବାନ୍, ଯେଉଁ ସୋମ ଚିପିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ହୁଏ, ଶକ୍ତିର ନାୟକ। ଯିଏ ଆସିଛନ୍ତି, ଯିଏ ସବୁ କିଛି ଜାଣନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଧନ ଦିଅ, ତାଙ୍କ ପ୍ରତୀକ୍ଷାରେ ଥିବା ଦୂରଦେଶୀ ପୁରୁଷ ପାଇଁ। ମହା ଅପଚୟ, ମହା ଲୁକାଇଥିବା ଆପଦ, ପ୍ରାଚୀନ ଅପକାର ଆମଠାରୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତା ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦକୁ ଦୂର କରନ୍ତୁ। ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଯେପରି ରଥ ଚଳାଯାଏ, ଏହିପରି ଆମେ ତୁମର ରଥକୁ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଁ ଚଳାଉଛୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ବିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଜିତିବାକୁ। ସେ ପୁରାତନ ଗାୟକ, ମହାନଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ସନ୍ତାନ, ଯାଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଆମ ପିତା ମନୁ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ତ୍ୱରିତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଘୋଡ଼ା ରଥରେ ମଧୁର ପାନୀୟ ବୋଝି ଯାଉଥିଲେ, ସେଠାରେ ସେମାନେ କୀର୍ତି ଅর্জନ କରିଥିଲେ। ମୁଁ ସେଇ ଅଜୟ, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିର ନାୟକ, ଅନେକ ଦକ୍ଷତାର ଅଧିକାରୀ, ସବୁ କିଛି ଜାଣିଥିବା, ଶକ୍ତିର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। ମୁଁ ଦଧିକ୍ରାବନ୍, ବିଜୟଶାଳୀ ତ୍ୱରିତ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ତିଆରି କରିଛି; ତାଙ୍କର ସୁଗଂଧ ମୁଖ ଆମ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ ଆଣୁନ୍ତୁ, ଆମ ଆୟୁଷ୍ୟ ବଢ଼ାନ୍ତୁ। ନଗର ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଯୁବକ, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ, ଅପାର ଶକ୍ତିର ସ୍ବାମୀ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଅନେକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶଂସିତ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ଧାରକ। ତ୍ରିଷ୍ଟୁଭ୍ ଛନ୍ଦର ମନ୍ତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ପଠାଯାଉଛି, ଯିଏ ବୀରମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ; ପ୍ରଜ୍ଞା ଲାଗି, ପୁରନ୍ଧି ତାଙ୍କୁ ଡାକୁଛନ୍ତି। ମନ୍ୟେ କହନ୍ତି, ଦୁଇଜଣ ଦେବତା କଶ୍ୟପ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ସେମାନଙ୍କ ନିୟମରେ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନମାନେ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଓ ବଳି ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ। ପ୍ରଶଂସା!