ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କେତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଦ୍ଧା ବୋଲି କୁହାଯାଏ! ସେ ସମସ୍ତ ଶତୃଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶାପକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ବିଘ୍ନବିନାଶକ ଭାବରେ ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅସହଯୋଗୀମାନଙ୍କୁ ଜୟ କରନ୍ତି। ଏକ ସମୟରେ ଜଣେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ସ୍ୱର୍ଗର ସିଂହାସନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ, କିନ୍ତୁ ପୃଥିବୀରେ କେହି ମଧ୍ୟ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପଛେଇପାରିଲେନି; ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛନ୍ତି। ସୋମରସ ପିଡ଼ାଯାଇ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ ହେଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମକାଳରେ ଘୋଷଣା କରିଥିଲେ, “ଆମେ ତୁମକୁ ବଳିଦାନ ଦ୍ୱାରା ଜାଣିଛୁ—ସ୍ତୁତି ଓ ସୋମର ଆନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଅଧିକ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।” ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସିଂହାସନ ଘରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କର ଯୋକୁ ସଜାଇଛନ୍ତି। ଅନେକ ଥର ଡାକିଥିବା ଏହି ଦେବତା ଆସି, ଆମକୁ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ, ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଦୃଢ଼ ଦୁର୍ଗ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ, ପଥ ଖୋଲିଦେଲେ, ବନ୍ଧିତ ନଦୀମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ସେ ପାହାଡ଼କୁ ଫାଟିଦେଲେ, ଦାନବମାନେ ହତ୍ୟା ହେବା ସହିତ ଜଳଧାରା ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ଆମେ ସୋମ ଚାପି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ସମ୍ପଦ ଚାହୁଁଛୁ, ତାଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ଆମେ ଜୟୀ ହେବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତକୁ ଧରି, ଆମେ ସମ୍ପଦ ଅଭିଲାଷୀ; ତିନି ସମ୍ପଦର ମାଲିକ, ଉତ୍ତମ ଧନର ରକ୍ଷକ। ଆମେ ଜାଣିଛୁ, ତିନି ଗୋପାଳକ, ମହାବୀର, ଆମକୁ ଗୋଧନରେ ମହାନ ସମ୍ପଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ମନୁଷ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଅବଧି ଅର୍ପଣ ଦେଇ ଡାକନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ନିଜ ଚିନ୍ତାକୁ ବିଧିରେ ଯୋଗ କରନ୍ତି; ଏହି ମହାବୀର ଶକ୍ତିଦାତା ଆମକୁ କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଗୋଧନ ଦିଅନ୍ତୁ। ତୀବ୍ର ଗତିର ପକ୍ଷୀମାନେ, ପ୍ରିୟ ମନସ୍କ ଋଷିମାନେ, ଅସଫଳ ହୋଇନି; ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରି, ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ। ଆକାଶରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣପକ୍ଷୀ ଯେପରି ଉଡ଼େ, ତେଣୁ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ହୃଦୟରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲେ; ସେ ବରୁଣଙ୍କ ଦୂତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣପକ୍ଷୀ, ଯମର ଲୋକର ଦୂତ ଓ ତୀବ୍ର ଗତିଶୀଳ। ବ୍ରହ୍ମା ସବୁଠାରୁ ପ୍ରଥମେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଋଷି ପ୍ରସ୍ତାରିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ମୂଳ ଗଭୀରରେ, ସମସ୍ତ ମାପ ଅସତ୍ୟ ସତ୍ୟର ଉତ୍ସ। ଏହି ମହାନ, ବୀର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରୀ, ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଅପୂର୍ବ ଦାନ ତିଆରି ହୋଇଛି, ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତିମୟ ବାଣୀ ରଚିତ। କଳା ବିନ୍ଦୁ ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ଉପରେ, ଦଶ ହଜାର ସହିତ ଚଳିଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ତାହାକୁ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପଛେଇଦେଲେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦକ୍ଷତାରେ ଦୌଷ୍ୟ ଅପସାରଣ କଲେ। ଭୃତ୍ରଙ୍କ ଶ୍ୱାସ ବିରୋଧରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସହଯୋଗ କଲେ; ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ହେଉ, ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତି ପାରିବେ। ଦେବତାଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖ—ଏକ ଯୁବକ, ଅନେକ ସମକାଳୀନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ସେ ବୃଦ୍ଧ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କର ମହତ୍ତ୍ୱ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ, ଯଦିଓ ଗତକାଲି ଏମିତି ଜଣେ ଚାଲିଗଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଜନ୍ମରୁ ଶତୃଙ୍କ ଶତୃ ହେଲେ, ସ୍ୱର୍ଗ ଭୂମି ଲୁଚିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ପଥ ଖୋଜି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ଥାପିଦେଲେ। ଏକ ଦୃଢ଼ ସ୍ତମ୍ଭ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଉତ୍ସାହୀ, ଦାନଶୀଳ, ଉପାସକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ଭୃତ୍ର ନାଶକ, ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ ବୃଷ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛି। ଏହି ମହାନ, ଜ୍ଞାନୀ, ଏବଂ ଦୟାଳୁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପାସନା କର; ଲୋକମାନେ ନିଜ ଉତ୍ସାହ ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ନ୍ତୁ, ପୁରାତନ ସେନାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତୁ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦାନଶୀଳ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆମେ ଚାହୁଁଛୁ, ସେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଯୋଦ୍ଧା; ସେ ଆମର ଡାକରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ଶତୃଙ୍କୁ ନିହତ କରି, ସମ୍ପଦ ଦେଉନ୍ତୁ। ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ବସି, ବସିଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି—ସେ ଯିଏ ନିଜ କୀର୍ତ୍ତି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି, ଯିଏ ସ୍ତୁତି ଶୁଣି, ପ୍ରଶଂସାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି। ସେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ଚକ୍ର ଜଳରେ ବସିଥାଏ, ମଧୁର ପାନୀୟ ପୃଥିବୀରେ ତାଙ୍କୁ ଢାକିଥାଏ; ଯେଉଁ ଦୁଧ ଚାପିଦିଆଯାଇଛି, ତାହା ଗାଈ ଓ ଉଦ୍ଭିଦମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରଖିଛନ୍ତି। ଆମେ ଏଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ତିନି ମହାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜନ୍ମିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୀବ୍ର ରଥୀ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କୁ। ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ରକ୍ଷକ, ସହାୟକ, ଏବଂ ଏବେଳେ ତାଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ; ଦୟାଳୁ ଧନୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏହି ଅର୍ପଣ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, ଯିଏ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଧୌଳା ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି ଆସନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଦାଢ଼ି ଉପରକୁ ହିଳେ, ସେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ସେନା ସହିତ ଆସନ୍ତି, ଉପହାର ଦେଉନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର ଶତୃ ନାଶକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିସ୍ତୃତ, ଉତ୍ତମ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଭୃତ୍ର ନାଶକ, ପୁରସ୍କାର ଜିତିବା, ଦାନଶୀଳ, ଏବଂ ନିଜର ଦୟାରେ ସତ୍ୟପାଳକ। ମଣିଷ କିମ୍ବା ଅମଣିଷ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମକୁ ବିରୋଧ କରିଥାଏ, ସେ ଯେତେବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବା ଚତୁର୍, ଆମେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜୟ କରିପାରିବା। ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ, ସଂଘର୍ଷ, ଉପାଧି ରହିଛି, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରେଷ୍ତ ଜଳ ଚାପିବା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତି ଚାହିଁଥାନ୍ତି, ସେଠାରେ ଲୋକ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଡାକନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ପାର୍ବତୀ, ତୁମେ ତୁମ ମହା ରଥ ନେଇ ଆସ, ସମ୍ପଦ ଆଣ, ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର, ଆମ ସ୍ତୁତିରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଅନେକ ସ୍ତୁତି ଅବିରାମ ଭାବରେ ବହିଛି; ସେ ସମୁଦ୍ରର ତଳଭାଗରୁ ଜଳକୁ ଚଳାଇଦେଲେ; ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଚକ୍ର ପରି ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶକୁ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିତ୍ର ଭାବେ ବାଛିଛନ୍ତି; ସେ ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରିଛନ୍ତି; ପିତାଙ୍କ ବଂଶଧର, ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଏହି ଦେବତା ଏଠି ଆଲୋକମାନ୍ୟ ହେଉନ୍ତୁ। କିଏ ଆଜି ସତ୍ୟର ଗାଈମାନେକୁ ଯୋକରେ ବାନ୍ଧିବେ, ଯେଉଁମାନେ ତୀବ୍ର, ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ?