ସାମଵେଦଃ

ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଆଦିପଦାତାମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ଏକ ପଦ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ମୁଣ୍ଡକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଇ, ଏହି ପଦ ଜିଭାରେ ଧରିଥିଲା, ଏବଂ ରାତିରେ ତିରିଶି ଧାପରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଥିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ନିକଟ ଆସ, ମିତ୍ରପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଓ ସହାୟତା ସହିତ ଆସ; ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଶୁଭ ଶକ୍ତି ସହିତ ଆସ, ତୁମ ନିଜ ଶକ୍ତି ନିଜେ ଆଣ। ତୁମ ସହାୟତା ଅବିନାଶୀ ହେଉ, ଅଗ୍ରଗାମୀ, ଅପରାଜିତ, ଶୀଘ୍ର ବିଜୟୀ, ପ୍ରେରକ, ରଥୀ, ଅକ୍ଳାନ, ଏବଂ ତୁଗ୍ରା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ବୃଦ୍ଧି କରୁ। ତୁମ ଉପାସକ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ଯେଉଁନ୍ତୁନି; ଦୂରେ ବା ସଭାରୁ, ତୁମେ ଆପଣା ଆପଣା ଆସ, ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଶୁଣ, ଯଦି ନିକଟରେ ଅଛ। ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଏହି ସୋମ ଚାପିବାକୁ, ବଜ୍ରଧାରୀ ପାଇଁ; ଉପହାର ରାନ୍ଧିବାକୁ, ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ଆନନ୍ଦ ଓ ଖୁସିରେ ପୂରଣ କର। ସମସ୍ତଙ୍କ ସହାୟକ, ଜ୍ଞାନୀ ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଡାକୁ; ହଜାର ଶକ୍ତିର ମାଳିକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଭଲର ନାଥ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମ ଶକ୍ତି ହେଉ। ତୁମ ଶକ୍ତି ସହିତ ଦିନ ଓ ରାତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିଗ ଦିଅ; ତୁମ ଦୟା କେବେ ବି ହାରିଯାଉନି, ଅସମ୍ମାନ କେବେ ଆସୁନି। ଯେତେବେଳେ ମର୍ତ୍ୟ ଗାୟକ ଜରା ହେଉଛି, ସେ ବରୁଣଙ୍କୁ ଜ୍ଞାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାଷାରେ ସ୍ତୁତି କରୁ, ଯେ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବାମାନଙ୍କୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଗାଉମାନେ ଓ ସୋମ ପାନୀୟକୁ ରକ୍ଷା କର; ଯେ ଯଜ୍ଞର ଅତିଥି, ଦୁଇ ଶୁଭ୍ର ଘୋଡା ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ସୁନା ଇନ୍ଦ୍ର, ବଜ୍ରଧାରୀ, ସୁନା ଅଟୁଟ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମ ଦୁଇ ଶବ୍ଦ ଶୁଣ, ଏହି ଭାଷା ନିକଟ ଆସ; ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜ୍ଞାନ ସହିତ ଚାପିବାକୁ ଆସ। ପାଥର ଭାଙ୍ଗିବା, ଇନ୍ଦ୍ର, ଦୂର ଦାମରେ କିଛି ଦିଆଯାଉନି; ହଜାର, ଦଶ ହଜାର, ଶତ ଦାମରେ ନୁହେଁ, ଶତ ଦାନକାରୀ ତୁମେ। ତୁମେ ଆମ ବାପାଙ୍କ ଧନ, ଆମ ଭାଇଙ୍କ ଧନ, ଯେ ଭାଗ ନିଅନ୍ତି; ଆମ ମାଁକୁ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷା କର, ଧନ ଓ କୃପା ପାଇଁ। ଚତୁର୍ଥ, ପ୍ରଥମ ଭାଗ, ଏହି ଚାପିଥିବା ସୋମ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଦହି ଓ ଘିଅ ସହିତ; ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ଦୁଇ ଘୋଡା ସହିତ ଗୃହକୁ ଆସ। ଏହି ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଶଂସିତ; ମାଧୁର୍ୟ ପାନ କରି, ଆମ ଗୀତ ଶୁଣ, ଦୟାଲୁ ଗୀତପ୍ରିୟ। ଆଜି ମୁଁ ଡାକୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅବିରତ ଦାୟିନୀ ଗାଉ, ଗାୟତ୍ରୀ ଚନ୍ଦରେ, ସୁଫଳ, ପୋଷଣ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଶୋଭିତ, ଖାଦ୍ୟ ପାଇଁ। ବଡ଼ ପାଥର, ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ବାଧା ଦେଇପାରେନି; ଯାହା ତୁମେ ଚାହୁଁଛ, କେହି ଅଟକାଇପାରିବେନି। କେ ଜାଣିଛି କେଉଁ ସୋମ ଚାପି ତିନି ପାନ କରନ୍ତି, ଜ୍ଞାନୀ ଏହା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛି; ଯେ ଆନନ୍ଦରେ କିଲା କୋଟ ଭଙ୍ଗିଦେଇଛି, ତୀକ୍ଷ୍ଣ, ଉତ୍ସାହ ସହିତ। ଇନ୍ଦ୍ର, ସଭାରୁ ଅନ୍ୟାୟତା ଦୂର କର; ଆମ ଆକାଂକ୍ଷିତ ସୋମକୁ ଧନ ପାଇଁ ପବିତ୍ର କୁଶରେ ବସା। ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଭାଷା, ପର୍ଜନ୍ୟ, ବୃହସ୍ପତି ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ଆଦିତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ-ଭାଇମାନେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଦୁଃସାଧ୍ୟ, ଅପରିହାର୍ଯ୍ୟ ଭାଷାରୁ ଆମକୁ ବଞ୍ଚାନ୍ତୁ। କେବେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମ ସାଥୀ ହେବ; କେବେ ଉପାସକ ସହିତ ରହିବ; ଦାନଶୀଳ ନିକଟ ଆସ, ତୁମ ଦାନ ଆବଶ୍ୟକ ହେଉ। ଦୁଇ ଘୋଡା ଯୋକ କର, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ଦୂରରୁ ଇନ୍ଦ୍ର; ଦାନଶୀଳ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ନିକଟ ଆସ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗାୟକମାନେ ସହିତ ଆସ। ଆଜି ଏହି ମଣିଷମାନେ ତୁମକୁ ଉପହାର ଦେଇ, ବଜ୍ରଧାରୀ, ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି; ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରଶଂସାଧାରୀ, ଏଠି ଆସ, ତୁମ ଭଉଣୀ ପାଇଁ କୃପା ସହିତ। ଏବେ ଉଷା ଦେଖାଦେଲା, ଦିବ୍ୟ ଝିଅ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ; ସେ ଦୃଷ୍ଟିରେ ବଡ଼ ଜଳକୁ ବାଛି, ଶୋଭା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନ୍ଧକାରକୁ ଆଲୋକ କରିଦେଉଛି। ଉଷାମାନେ ଦିବ୍ୟ ଆକାଶରେ ଆଶ୍ୱିନମାନେ ଡାକୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ସହାୟତା ପାଇଁ ଡାକୁଛି, ଶକ୍ତିର ନାଥମାନେ, କାରଣ ତୁମେ ଜାତିରୁ ଜାତିକୁ ଯାଉଛ। କେ ଆଶ୍ୱିନମାନେ, କେଉଁ ଦେବତା ବା ମର୍ତ୍ୟ ଉତ୍ତାପିତ, ଯେଉଁକୁ ତୁମେ ଶକ୍ତିରେ ଆଘାତ କର, କିମ୍ବା ଯେ ତୁମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ରାତି ଅକ୍ଷତ ଅଟୁଟ ରହିବ? ତୁମର ସବୁଠୁ ମଧୁର ସୋମ, ଉଷାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଚାପିଯାଇଛି, ଆଶ୍ୱିନମାନେ, ଦିନ ପରେ ପିଉ, ଉପାସକକୁ ଧନ ଦିଅ। ଏବେ ମୁଁ ଅବିରତ ଚାହିଁ ତୁମକୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି—ଧନୁର ତାର ତିର ପାଇଁ, ଜଙ୍ଗଲର ପଶୁ ପାଇଁ, ତୁମେ କେବେ ବି ଉପହାରରେ ବିଫଳ ହେଉନି; କିଏ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦୟା ଚାହିବେନି? ଅଧ୍ୱର୍ୟୁ, ସୋମ ଚାପିବାକୁ, କାରଣ ଇନ୍ଦ୍ର ତୃଷ୍ଣାରେ; ଏବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୁଇ ଘୋଡା ଯୋକ କରିଛି ଏବଂ ବୃତ୍ର ହନ୍ତା ନିକଟ ଆସିଛି। ତୁମେ ସଦା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଅପେକ୍ଷାକୃତ ଅଧିକ; ଦାନଶୀଳ, ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଉପହାର ଯୋଗ୍ୟ। ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୁମର ଶକ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ସେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୋର ଶକ୍ତି ହେଉ; ତୁମେ ଗାୟକକୁ ଦୟା ଦିଅ—ଧନ ଦିଅ, ଅସମ୍ମାନ କେବେ ଆସୁନି। ଇନ୍ଦ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଧୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ଶାପ ନାଶକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବିଜୟୀ, ବିପକ୍ଷୀ ଓ ଅବିନୟୀକୁ ଦମନ କର। ଯେ ଶକ୍ତିରେ ଦିବ୍ୟ ଆସନକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ—କେବେ ବି କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିନାହାନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ର, ପୃଥିବୀରେ; ତୁମେ ସମସ୍ତକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛ। ଚାପିଥିବା ସୋମ, ଗର୍ଜନ କରି, ଦେବତା ପାଇଁ ପୁରାଯାଇଛି; ଇନ୍ଦ୍ର ଜନ୍ମରେ କହିଥିଲେ: 'ଆମେ ତୁମକୁ ଯଜ୍ଞରେ ଜାଣିଛୁ—ସ୍ତୁତି ଓ ସୋମ ଆନନ୍ଦରେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।' ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଆସନ ଗୃହରେ ବସିଛି, ଜନମାନେ ତୁମର ଯୋକ ସଜାଇଛନ୍ତି; ବହୁ ଡାକାଯାଇଥିବା ତୁମେ ରକ୍ଷାକାରୀ ହେଉ, ଧନ ଦିଅ, ଏବଂ ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭଙ୍ଗିଦେଇଛ, ଚ୍ୟାନେଲ ଖୋଲିଛ, ନଦୀମାନେ ମୁକ୍ତ କରିଛ; ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଦେଇ, ଦାନବମାନେ ନାଶ କରି, ଝରଣା ଚାଲିଦେଇଛ। ଆମେ ସୋମ ଚାପି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁ, ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧନ ଚାହୁଁଛୁ; ସମୃଦ୍ଧି ଆଣ, ତୁମ ସହାୟତା ଓ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଆମେ ବିଜୟୀ ହେଉ।