ଏକ ମହାସଂଘର୍ଷ ର ସମୟରେ, ବିଦ୍ୱାନ ଏବଂ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଯୋଧା ତାଙ୍କର ଧ୍ୟାନରେ ଏକ ତୀରକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୀବ୍ର କରି ଛାଡ଼ିଲେ। ସେ ତୀରକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—"ଏହି ତୀର, ତୁମେ ଦୂରେ ଦୂରେ ଯାଅ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କର, କିନ୍ତୁ ମୋର କିଛି ନିଜମାନେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ ରୁହନ୍ତୁ।" ତାପରେ, ସେ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ—"ଏହି ତୀର ପଛରେ ଗିଧ, ବଡ଼ ପକ୍ଷୀମାନେ ଚାଲନ୍ତୁ, ମୃତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମାଂସ ଖାଉନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ଆମର ସେନା ସୁରକ୍ଷିତ ରୁହନ୍ତୁ, ଏବଂ କୌଣସି ଚିଡ଼ିଆ ମୋର ଲୋକଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।" ପୁନି, ସେ ମଘବାନ୍ଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ—"ଏଇ ମଘବାନ୍, ଯେଉଁ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଆମକୁ ବିରୋଧ କରୁଛି, ସେମାନଙ୍କୁ ଚିଁଡ଼ି ଦିଅ। ଭୃତ୍ର ସଂହାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଦୁଇପଟରୁ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କର।" ଯେଉଁଠାରେ ତୀର ଝରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁବକମାନେ ତୀର ସମାନ ତୀବ୍ର, ସେଠାରେ ବୃହସ୍ପତି ଓ ଅଦିତି ଆମକୁ ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦିଅନ୍ତୁ। ତାପରେ ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ—"ଶତ୍ରୁମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ଚିଁଡ଼ିଯାଆନ୍ତୁ, ଭୃତ୍ରଙ୍କର ଜ଼ହ୍ୱା ଭଙ୍ଗ କର, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ରୋଷ ଧ୍ୱଂସ କର, ଭୃତ୍ର ସଂହାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର!" "ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମର ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଚିଁଡ଼ିଦିଅ, ଆକ୍ରମଣକାରୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଆମକୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ ଅନ୍ଧକାରରେ ପତିତ କର।" "ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯୁବା, ଅପରାଜିତ ବାହୁ, ଯୁଦ୍ଧର ପ୍ରଥମ ଡାକରେ ସଜିଯାଉ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅସୁରମାନଙ୍କର ମହାଶକ୍ତି ଦମିତ ହୋଇଥିଲା।" "ମୁଁ ତୁମର ଜୀବନ୍ଦାୟିନୀ ଅଙ୍ଗମାନେକୁ କବଚରେ ଢାକି ଦେଉଛି। ସୋମ ରାଜା ତୁମକୁ ଅମୃତରେ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ, ବରୁଣ ତୁମକୁ ବିଜୟୀ କରନ୍ତୁ, ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରନ୍ତୁ।" "ଶତ୍ରୁମାନେ ଅନ୍ଧ, ମୁଣ୍ଡହୀନ, ସାପ ସଦୃଶ ହେଉନ୍ତୁ; ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ପତିତ ହୋଇଥିବା ଏହି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ପୁନିପୁନି ବଧ କରନ୍ତୁ।" "ଆମ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଶତ୍ରୁତା କରୁଛି, କିଂବା ଦୂର କିମ୍ବା ନିକଟରେ ଆମକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହେଁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସେମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରନ୍ତୁ। ପ୍ରାର୍ଥନା ମୋର ଭିତରେ କବଚ ହେଉ, ସୁରକ୍ଷା ମୋର ଭିତରେ କବଚ ହେଉ।" "ଭୟଙ୍କର ପଶୁ ପରି ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଘୁରୁଥିବା, ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଗୁହାକୁ ପହଞ୍ଚିଛ; ତୀବ୍ର ତୀରକୁ ଧନୁଷରେ ଲଗାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଧ କର, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଚିଁଡ଼ିଦିଅ।" "ହେ ଦେବଗଣ, ଆମେ କାନରେ ଶୁଣିବାକୁ ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ପାଉଁ, ଆଖିରେ ଦେଖିବାକୁ ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ପାଉଁ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗରେ, ଆପଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ଦେବତାମାନେ ଯେତେ ଆୟୁଷ୍ୟ ଦେଇଛନ୍ତି, ସେହି ଆୟୁଷ୍ୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ପାଉଁ।