ଏକ ଦିନ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜାରେ, ମୁଁ ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲି—ତୁମେ ଏକା ଦେବତା, ତୁମେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ତୁମେ ଏକା ଉପକାରୀ; ତୁମର ଦୟା ଏବଂ ଉପହାର ଆମେ କେବେ ହରାଇବାକୁ ଦିଅନାହିଁ, ଆମ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ଧନ ଓ ଦୌଲତ୍ୟ ଆପଣ ମାପି ଦିଅ। ଏହି ସମୟରେ, ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ ମେଘାକାନ୍ତି ଦିବ୍ୟା ଦୁହିତା ଉଷା ଦୂର ଆକାଶରୁ ଉଦୟ ହେଲେ; ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଭଉଣୀ ଭଳି ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ। ଉଷା ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର ଗଯାମାତା, ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତାଙ୍କ ସହ ପ୍ରେମ ଭାବରେ ମିଶିଯାଇଛନ୍ତି। ଉଷା, ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କର ପ୍ରେମିକା, ଗଯାମାତା, ଧନର ମାଲିକା ଭଳି ଉପସ୍ଥିତ। ନୂତନ ଉଷା ଆକାଶର ଆଶିର୍ବାଦରେ ଚମକୁଛନ୍ତି; ମୁଁ ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କର ସୌନ୍ଦର୍ୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲି। ଅଶ୍ୱିନୀ ଦେବତା, ଦୈତ୍ୟ ମାତା, ଧନ ଦେବାରେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ବିବେକ ଦ୍ୱାରା ଧନର ଅସଲ ସୂତ୍ର ଜାଣିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଗୀତ ଏବଂ ପ୍ରଶଂସା ଭୂମିକୁ ଗୁଞ୍ଜି ଉଠିଛି; ଅଶ୍ୱିନୀଙ୍କର ରଥ ଧନ ଭରି ଆସୁ। ଉଷା, ଆମେ ଦୌଳତ୍ୟ ଓ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱ ଦେଉଥିବା ଧନ ଆଣିଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ଉତ୍ତରପୁସ୍ତିକୁ ନିବାହ କରିପାରିବା। ଉଷା, ଆଜି ଆମ ପାଖରେ ଆସ, ଗଯା ଓ ଅଶ୍ୱରେ ପ୍ରଚୁର ସ୍ଥାନରେ ଆସି ଆମକୁ ଗୌରବ ଓ ସତ୍ୟତା ଦିଅ। ଆଜି ଉଷା, ତୁମର ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋକ କରି ଶକ୍ତି ଦେଉଥିବା ଆଶିର୍ବାଦ ଆଣିଦିଅ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଗଯା ଓ ସୋନାରେ ଭରିଥିବା ତୁମର ରଥ ଆମ ପାଖରେ ଆଣିଦିଅ, ଆମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଏକତ୍ର ମନ ରଖି ଆସ। ଦେବତାମାନେ, ହର୍ଷ ଦେବାରେ ସକ୍ଷମ, ସୋନା ଚକ୍ର ଧାରୀ ଅଶ୍ୱିନୀ ଦ୍ରୁତ ଚଳନରେ ସୋମ ଚାପିବାକୁ ଆସନ୍ତୁ। ଆଶ୍ୱିନୀ, ଆକାଶରୁ ଗୀତ ଓ ଆଲୋକ ଦେଇଥିବା ଦୂର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ। ଏଠି, ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଧନ ଭାବରେ ଚିନ୍ତା କରିଲି, ଯାହା ପାଖକୁ ଗଯା ଓ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱ ଯାଉଛି, ଯିଏ ପୂଜାରେ ସଦା ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଦିଏ। ସମସ୍ତଙ୍କର ମିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଜନଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇଥାଏ; ସେ ଆପଣ ଉପଚାରରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ ସ୍ୱୟଂ-ସୃଷ୍ଟ ଧନକୁ ଯାଉଛି; ପୂଜାରେ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ। ମୁଁ ଯେଉଁ ଅଗ୍ନିକୁ ଧନ ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରିଲି, ଯାହା ପାଖକୁ ଗଯା ଓ ଶୀଘ୍ର ଅଶ୍ୱ ଯାଉଛି, ପୂଜାରେ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ। ଉଷା, ଆମକୁ ଆଜି ଦୌଳତ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ କର, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଆମକୁ ଜାଗ୍ରତ କରିଥିଲା, ସତ୍ୟତା, ଉଚ୍ଚ ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଉତ୍ତମ ବାଣୀରେ। ଉତ୍ତମ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ, ଚମକୁଥିବା ରଥ ନେଇ ଉଷା, ଆକାଶର ଦୁହିତା, ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟତା, ଉଚ୍ଚ ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଉତ୍ତମ ବାଣୀରେ ଉଦୟ ହୁଅ। ଆକାଶର ଦୁହିତା, ଦୟାମୟୀ, ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟତା, ଉଚ୍ଚ ଜନ୍ମ, ଅଶ୍ୱ ଓ ଉତ୍ତମ ବାଣୀରେ ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଉଦୟ ହୁଅ। ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମ ପ୍ରିୟ ରଥ, ଧନ ଆଣିବା ବଳ, ପୂଜାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ଶୋଭା କରିଲି; ମୋ ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଦ୍ରୁତ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ସୋନା ଚକ୍ର ଧାରୀ, ନଦୀ ଉପରେ ସହଜ ଯାତ୍ରା କରି; ମୋ ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଧନ ଆଣିବା ଉପହାର ନେଇ ଆସ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ସୋନା ଚକ୍ର ଧାରୀ ରୁଦ୍ର, ଶକ୍ତି ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି; ମୋ ମଧୁର ଆହ୍ୱାନ ଶୁଣ। ଅଗ୍ନି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ, ଗଯା ଶିଶୁକୁ ମା ଭଳି ନିଆଁ ଉଠିଲା; ଉଷାମାନେ ଯୁବତୀ ଭଳି ଉଦୟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର କିରଣ ଆକାଶକୁ ଲମ୍ବିଲା। ପୂଜାରେ ପୁରୋହିତ ଜାଗ୍ରତ ହେଲେ; ଉଷାରେ ଉତ୍ତମ ଇଚ୍ଛା ସହ upright ଅଗ୍ନି ଦଢ଼ି ହେଲେ; ଚମକୁଥିବା ଶକ୍ତି ଦେଖାଗଲା, ମହାଦେବ ଅନ୍ଧାରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଅଗ୍ନି, ଶୁଧ୍ଧ ଗଯା ଦେଇ ସମୂହର ରଶି ଖୁଲିଦେଲେ, ଗଯା ଉପଚାର ସଠିକ୍ ଭାବେ ଯୋଗ ହେଲା, ବିଜୟୀ, upright ଅଗ୍ନି ଚମଚ ନେଲେ। ଏହି ଉତ୍ତମ ଆଲୋକ, ଆଲୋକର ଆଲୋକ, ଉଦୟ ହେଲା; ଚମତ୍କାରୀ, ଦୂରଦୃଷ୍ଟି ଅନେକ ଭାବରେ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ଚାପିବା ଦ୍ୱାରା; ଏପରି, ରାତି ଓ ଉଷା ଏକ ଗର୍ଭରେ ଯୋଗ ହେଲେ। ଚମକୁଥିବା ଛାନ୍ଦା, ଶୁଧ୍ଧ ଭଳି ଆସିଲେ; କଳା ତାଙ୍କର ନିଜ ଗୃହକୁ ଗଲେ; ଏକ ନାତି ଅଂଶ ହୋଇ ଅମର ଓ ମରଣଶୀଳ ଚଳି, ଦିବା ଓ ପୃଥିବୀ ତାଙ୍କର ରଙ୍ଗ ଦେଖାଇଲେ। ଭଉଣୀମାନଙ୍କର ପଥ ଏକ, ଅନନ୍ତ; ଅନ୍ୟମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ନିୟମରେ ଚଳନ୍ତି; ସେମାନେ ଝଂକାର କରନ୍ତିନାହିଁ, ଠିଆ ହେବିନାହିଁ; ରାତି ଓ ଉଷା, ଏକ ମନରେ, କିନ୍ତୁ ଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ। ଅଗ୍ନି ଉଷାର ମୁହଁରେ ଚମକୁଛି; ପ୍ରେରିତ ଶ୍ରଦ୍ଧାଳୁଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପିତ; ଅଶ୍ୱିନୀ, ଆମ ପାଖରେ ଆସ, ଉତ୍ତମ ଉତ୍ତପାନ ଆଣିଦିଅ। ପ୍ରସ୍ତୁତ ଉପଚାର ମାପିବା ନୁହଁ; ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏଠି ପ୍ରଶଂସିତ, ମଧ୍ୟାନ୍ହ ଉତ୍ତପାନ ପାଇଁ ଆସ; ଦୟାମୟୀ, ପୂଜାରେ ଏକବାର ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇ ପୁନଃ ଆସ। ଏବଂ ଉତ୍ସବ, ଉଷା, ମଧ୍ୟାନ୍ହ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଆସ; ଦିନ ଓ ରାତି, ଶାନ୍ତ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ; ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମର ପାନୀୟ ଖୋଲା ହେଲା। ଉଷାମାନେ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ କରିଛନ୍ତି; ପ୍ରଥମ ଅର୍ଧ ଆକାଶରେ ଚମକୁଥିବା ରୂପରେ ଶୋଭା ପାଇଛନ୍ତି; ଅସ୍ତ୍ର ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଲାଲ ଗଯା, ମାତାମାନେ, ଅନୁସୂଚିତ ଭାବରେ ଚାଲିଛନ୍ତି। ଲାଲ କିରଣମାନେ ଉପରକୁ ଉଡ଼ିଛି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅପରିମିତ; ଲାଲ ଗଯା ଯୋକ ହୋଇଛି; ଉଷାମାନେ ପୂର୍ବ ଆଚାର ପାଳନ କରିଛନ୍ତି; ଚମକୁଥିବା ଆଲୋକ ଲାଲ ମାନେ ଉପରେ ବସିଛି। ନିଷ୍କ୍ରିୟ ନୁହଁ, ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ବୁନାଇ ନୁହଁ; ଏକ ଯୋକରେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଦୂରକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ଉତ୍ତମ କର୍ମକାରୀ, ଦୟାମୟୀ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ମାନେ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ ଖାଦ୍ୟ ଆଣିଦିଅ। ଅଗ୍ନି ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ; ଚମକୁଥିବା ଉଷାମାନେ ତାଙ୍କର ଆଲୋକ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିଛନ୍ତି; ଅଶ୍ୱିନୀ ତାଙ୍କର ରଥ ଯୋକ କରି ଯାତ୍ରା କରିଛନ୍ତି; ସବିତା ଦେବତା ଜଗତକୁ ବିଭକ୍ତ କରିଛନ୍ତି। ଅଶ୍ୱିନୀ, ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ ଯୋକ କରି, ଘୃତ ଓ ମଧୁରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମର ପ୍ରାର୍ଥନାକୁ ପ୍ରେରିତ କର; ନାୟକ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ଜିତିପାରିବା।