ସାମଵେଦଃ

ଗୀତ ଓ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଗାୟକମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ଧନ-ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଚୟନ କରେ। ଏହି ଦୁଇ ଦେବତା, ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତିରେ, ଦାସୀମାନଙ୍କର ନବ୍ବେ ଦୁର୍ଗକୁ ଏକ ମାତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉଲ୍ଲଖଣୀୟ ଭାବେ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଥିଲେ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରୂପରେ ଆମ ପ୍ରାର୍ଥନା ଗ୍ରହଣ କର, ତୁମର ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ଅପାର। ସୁର୍ଯ୍ୟର ଛାୟା ପରି ଆମେ ତୁମ ସ୍ରୟଣରେ ଆସିଛୁ, ହେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରୂପୀ ଅଗ୍ନି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ବୃଷଭ ଭଳି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶିଙ୍ଗ ଓ ମାର୍ମିକ ବାଣ ବାଣ୍ଧି ତୁମେ ଦୁର୍ଗକୁ ଭାଙ୍ଗିଛ। ଆମେ ବିଶ୍ୱାନର ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଡାକୁଛୁ, ସତ୍ୟ ଓ ଜ୍ୟୋତିର ସ୍ୱାମୀ, ଅବିରାମ ତାପ ଦେଇଥିବା। ଯିଏ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ବିସ୍ତାର କରିଛନ୍ତି, ସେ ଉଚ୍ଚତମ ଆଲୋକ ଓ ଋତୁମାନ୍ୟୁକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତି। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ନିଜ ପରିବାର ସହ ଆଲୋକରେ ଏକାକୀ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗୃହରେ ପ୍ରିୟ ଆଶା ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ଇଚ୍ଛାର ଅନ୍ତଃକରଣ। ତୃତୀୟ ଅଷ୍ଟମାଂଶରେ, ପ୍ରାଚୀନ ଜନ୍ମର ଅଗ୍ନି, ନିଜ ଦୀପ୍ତିରେ, କବିଙ୍କ ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଯଜ୍ଞରେ ଶୁଦ୍ଧ ଜ୍ୱାଳାର ଅଗ୍ନି, ଶକ୍ତିର ବଂଶଜ, ତୁମକୁ ଡାକୁଛି। ମହାବଳୀ ଅଗ୍ନି, ଆମ ସହଯୋଗୀ ହେଉ, ତୁମ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅନଳ ନେଇ ଦେବମାନେ ସହ ଦର୍ଭାସନେ ବସ। ତୁମର ଶକ୍ତି ଉଦ୍ଗ୍ରଥିତ ହେଉ, ଅସୁରକୁ ଭଙ୍ଗ କର, ପାଥର ଭାଙ୍ଗିବାର ଶକ୍ତି ଅଗ୍ନି, ଆମ ବିପକ୍ଷୀମାନେକୁ ଦୂର କର। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଚକ୍ରଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ତୁମେ ହରାଇଛ, ବିନା ଭୟର ହୃଦୟରେ ଯିଏ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କରିଛି, ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କର। ଏହି ପ୍ରବାହମୟ ଅଗ୍ନିଙ୍କ ନିୟମକୁ କେହି ବି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେଉଁଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିରୋଧ କରେ, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଭଙ୍ଗ କର। ମନ୍ଦାକିନୀ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ରୂପୀ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ା, ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ସୋମ ରସ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚଞ୍ଚଳ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର ମୟୂରପିଛ ଶୋଭିତ ଘୋଡ଼ା ନେଇ ଆସ, କେହି ବି ତୁମକୁ ବାନ୍ଧିପାରିବେ ନାହିଁ, ଧନୁର୍ଧର ପରି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚ। ତୁମେ, ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରି, ଦୃଢ଼ ପ୍ରାଚୀର ଭଙ୍ଗ କର, ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଧୂସର ଘୋଡ଼ା ଚାଳକ ଇନ୍ଦ୍ର, ସବୁଠୁ ଦୃଢ଼କୁ ବି ଭାଙ୍ଗିଛ। ସମୁଦ୍ର ପରି ଗଭୀର ଧୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ତୁମେ ପୋଷଣ କର, ଗାଁମାନେ ପରି ଚରାଗାହ ଦିଅ, ନଦୀମାନେ ଝିଲିକୁ ଯେପରି ଯାଉଛି, ସେପରି ଆଧିକ୍ୟ ଏକତ୍ର କର। ବୃଷଭ ତିଆରି, ପିଆସି ଜଳକୁ ଯାଏ, ସେପରି ତୁମେ ଆମ ପୂର୍ବଜ ଓ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, କାନ୍ବମାନଙ୍କ ସହ ଏଠି ବସି ସୋମା ରସ ପାନ କର। ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସର୍ଗକାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଚିତ୍ତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ, ସେହି ସ୍ରେଷ୍ଠ ସୋମା ରସ ପାନ କରି ଶକ୍ତି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲ। ହେ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବ, ତୁମେ ଏକାକି ପୂଜିତ, ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ସହାୟକ ତୁମେ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁନ୍ତି, ଏହି ଶବ୍ଦ ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି। ତୁମର ଦାନ ଓ ସାହାଯ୍ୟ କଦାପି ଆମ ପାଇଁ ଅକ୍ଷୟ ହେଉ, ଏହା କମିଯାଉ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ଧନ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବଣ୍ଟିଦିଅ। ସ୍ୱର୍ଗର ଦୀପ୍ତିମାନ କନ୍ୟା ଦୃଶ୍ୟମାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଭଉଣୀ ଭାବେ ଉଦିତ ଓ ବିସ୍ତୃତ। ଦୁଧରେ ପ୍ରଚୁର, ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଗାଁମାନଙ୍କର ମାତୃ, ଉଷା ଅଶ୍ୱିନୀମାନଙ୍କ ମିତ୍ର। ତୁମେ ଅଶ୍ୱିନୀମାନଙ୍କର ମିତ୍ର, ଗାଁମାନଙ୍କ ମାତୃ, ଧନର ଅଧିକାରିଣୀ ଉଷା। ଏହି ନୂତନ ଉଷା ଦିବ୍ୟ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଦେବମାନେ ପ୍ରିୟ, ମୁଁ ତୁମେ ଓ ମହାନ ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ଉପରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଉଛି। ତୁମେ, ବିଚିତ୍ର ଦେବୀମାନେ, ନଦୀମାନଙ୍କ ମାତୃ, ଧନ ଦାତା, ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧନର ଜ୍ଞାନୀ। ତୁମର ସ୍ତୁତି ମହାପୃଥିବୀରେ ଗାଯିଯାଏ, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଧନ ଭରିତ ରଥ ନେଇ ଆସ। ଉଷା, ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଧନ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ସନ୍ତାନ ଓ ପରମ୍ପରାକୁ ପୋଷିପାରିବା। ଉଷା, ଏହି ଗୋ-ଘୋଡ଼ାର ସମୃଦ୍ଧ ସ୍ଥାନକୁ ଆସ, ଆମ ପାଇଁ ଆଲୋକ ଓ ସତ୍ୟ ଦିଅ। ଆଜି ଉଷା, ତୁମ ଲାଲ ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗ କର, ସମସ୍ତ ଶୁଭକୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ। ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ଗାଁ ଓ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଭରିତ ରଥ ଆଣ, ବିଚିତ୍ର ମନ ଏକତ୍ର କରି ଆମ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ। ଏଠି ଦେବମାନେ, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଚକ୍ରର ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ସୋମା ପିଡ଼ାରେ ତ୍ୱରିତ ଆସନ୍ତୁ। ତୁମେ ଯେପରି ଗୀତ ଓ ଆଲୋକ ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଆଣିଛ, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ, ସେପରି ପୋଷଣ ଦିଅ। ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ସେଇ ଧନ ଭାବେ ମନେ କରେ, ଯାଁଠାରେ ଗାଁ ଓ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ଯାଆନ୍ତି, ଯିଏ ସଦା ପୂଜକମାନେକୁ ଶକ୍ତି ଓ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତି। ସମସ୍ତଙ୍କର ମିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଗୋତ୍ରକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତି, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱୟଂସିଦ୍ଧ ଧନକୁ ଯାଆନ୍ତି, ପୂଜକମାନେକୁ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ। ଯିଏ ଧନ ଭାବେ ମୁଁ ସ୍ତୁତି କରେ, ଯାଁଠାରେ ଗାଁ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା ଯାଆନ୍ତି, ସେଇ ଅଗ୍ନି ପୂଜକମାନେକୁ ପୋଷଣ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଉଷା, ଆଜି ଆମକୁ ମହାଧନରେ ଜାଗ୍ରତ କର, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଆମକୁ ଉଠାଇଛ, ସତ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଧୁର ବାଣୀରେ। ଉତ୍ତମ ନେତୃତ୍ୱ, ଦୀପ୍ତିମାନ ରଥ ସହ ଉଦିତ ହେବା ଶକ୍ତିଶାଳି ଦିବ୍ୟକନ୍ୟା, ଆଜି ଆଲୋକ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଧୁର ବାଣୀ ସହ ଉଦିତ ହେଉ। ଦୟାମୟୀ ସେଇ ସ୍ୱର୍ଗକନ୍ୟା ଆଜି ଆମ ପାଇଁ ଉଦିତ ହେଉ, ଶକ୍ତି, ସତ୍ୟ, ଉତ୍ତମ ଜନ୍ମ, ଘୋଡ଼ା ଓ ମଧୁର ବାଣୀ ସହ।