ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଏକ ମାଙ୍ଗଳିକ ଅନୁରୋଧ ସହିତ—“ହେ କୃପାମୟ, ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଦାନରେ ପ୍ରେରିତ କର; ତୁମେ, ଅଗ୍ନି, ଏହି ସମ୍ପଦର ରଥଚାଳକ—ଆମକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଆଶ୍ରୟକୁ ନେଇଯାଅ।” ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ କରାଯାଏ ଯେ, “ତୁମ ସହଚରମାନେ ସହିତ, ଯେମାନେ ଅବିନାଶୀ ଓ ସଦାବର୍ତ୍ତମାନ, ଆମର ସନ୍ତାନ ଓ ସନ୍ତତିଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର; ଅଗ୍ନି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁତା ଓ ଅଧର୍ମୀଙ୍କର କ୍ଷତି ଆମଠାରୁ ଦୂର କର।" ତା’ପରେ ଏକ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରାଯାଏ—“ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନାମ କ’ଣ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ପରିବେଷ୍ଟିତ କର? କାରଣ ମୁଁ କହିଛି, ‘ମୁଁ ଶିପିବିଷ୍ଟ’—ତୁମେ ଆମଠାରୁ ତୁମ ରୂପ ଲୁଚେଇ ରଖନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହି ରୂପ, ଯେଉଁଥିରେ ତୁମେ ସଭାରେ ଅନ୍ୟ ଆକୃତିରେ ଦେଖାଦେଲେ। ଏବେ, ହେ ଶିପିବିଷ୍ଟ, ମୁଁ ତୁମର ଅର୍ପଣ କୁହେଁ, ମୁଁ ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣି ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରେଁ, ଯିଏ ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ ଓ ବିଶାଳ ଅଞ୍ଚଳର ସୀମାରେ ବସିଛନ୍ତି।" “ତୁମ ପାଇଁ, ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ‘ଵଷଟ୍’ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେଁ; ହେ ଶିପିବିଷ୍ଟ, ଏହି ଅର୍ପଣ ଗ୍ରହଣ କର; ମୋର ସ୍ତୁତି ତୁମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଁଚୁ; ତୁମେମାନେ ସଦା ଆମକୁ କୁଶଳରେ ରକ୍ଷା କର।" ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ ପରେ, ଭକ୍ତ ଭାବରେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ—“ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ ବାୟୁ, ମୁଁ ମଧୁର ପାନୀୟର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଅଂଶ ନେଇ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ହେ ପୂଜ୍ୟ ଦେବ, ତୁମ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଏଠାରେ ଆସ, ସୋମପାନ କର।" ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁଙ୍କୁ ଡାକି କୁହାଯାଏ—“ତୁମେ ଦୁଇଜଣ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ; ଯେପରି ଜଳ ଏକାସାଥି ନମିଯାଏ, ସେପରି ସ୍ରୋତଅବଲୀ ତୁମେ ଦୁଇ ଦେବଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି ପ୍ରବାହିତ ହୁଏ। ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ର, ଶକ୍ତିର ମାଲିକ, ତୁମ ସହଚରମାନେ ସହିତ ଏକ ରଥରେ ସୋମପାନ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକାସାଥି ଆସ।" ଏହି ରାତିରେ ତୁମେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଆସ; ବିବସ୍ୱତଙ୍କ ଶ୍ୟାମଳ ଅଶ୍ୱକୁ ଚିନ୍ତାମଣ୍ଡଳୀ ଆଗେଇ ଚାଲିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଉଛି। ଆମେ ସେହି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ପାନୀୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରୁଅଛୁ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରିୟ, ଯାହା ଗାଈମାନେ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ କରିଛନ୍ତି, ପୁରାତନ କାଳରେ ଓ ଏବେ ମଧ୍ୟ।" ସେହି ପବିତ୍ର ପାନୀୟକୁ ପୁରାତନ ସ୍ତୁତିଗୀତ ପ୍ରଶଂସା କରିଛି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାମ ଧାରଣ କରିଥିବା ପ୍ରେରିତ ଚିନ୍ତାମାନେ ଏହାକୁ ଅଳଙ୍କୃତ କରିଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଶି ଅଶ୍ୱ ପରି, ଆମେ ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ଯଜ୍ଞର ଶାସକ, ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପୂଜା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ।" ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିସ୍ତୃତ, ଦୟାଳୁ ଓ ଦାନଶୀଳ ପୁତ୍ର ଆମର ହେଉ। ସେ ଆମକୁ ସଦା, ନିକଟ ଓ ଦୂର, ମରଣ ଓ ଅପମୃତ୍ୟୁରୁ, ଦୁଷ୍ଟତାରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଜୀବନ ପାଇଁ।" ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରାଯାଏ—“ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦ୍ବୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର; ଅପଶାପ ଧ୍ଵଂସକ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବୃତ୍ର ହନ୍ତା—ତୁମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜୟ କର। ତୁମ ଅପାର ଶକ୍ତିକୁ ପୃଥିବୀମାନେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ, ଯେପରି ମାଆ ଶିଶୁକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ କ୍ରୋଧରେ ବୃତ୍ରକୁ ଜୟ କଲେବେଳେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଉଥିଲେ।" ଯଜ୍ଞ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ପଛକୁ ଫେରାଇଦେଲା, ଆକାଶରେ ଏକ ଆବରଣ ସୃଷ୍ଟି କଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ସୋମର ଉତ୍ସାହରେ ମଧ୍ୟାକାଶ ଓ ଦିଗନ୍ତକୁ ଭାଗ କରିଦେଲେ, ତାଙ୍କର ଗଦା ଦ୍ୱାରା ବାରଣକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ।" ଏହିବେଳେ, ଅଙ୍ଗିରସମାନଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଜ୍ୟୋତିଷ୍ମତୀ ଦେବୀ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରୁ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲେ; ଗୁପ୍ତ ଥିବା ସେ ଏବେ ଆବରଣକୁ ଅପସାରଣ କରିଦେଲେ।" ସେହି ବିଜୟୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତୁତିରେ ଆହ୍ୱାନ କର; ସେ ଅମୋଘ ଯୋଦ୍ଧା, ସୋମପାନୀ, ଅଚଳ, ଅଦମ୍ୟ ସଙ୍କଳ୍ପର ଧନୀ।" “ଇନ୍ଦ୍ର, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ—ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ; ଧନର ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ତୁମ ବିରାଟ୍ ଶକ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଓ ବୁଦ୍ଧି, ମନ ଇଚ୍ଛିତ ବଜ୍ରକୁ ଧାର କରେ।" “ତୁମ ପାଇଁ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଆକାଶ ତୁମ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ, ପୃଥିବୀ ତୁମ କୀର୍ତ୍ତିକୁ, ଜଳ ଓ ପାହାଡ଼ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥାଏ। ବିଷ୍ଣୁ, ମିତ୍ର, ଵରୁଣ ଏବଂ ମାରୁତମାନେ ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।" ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ—“ଶକ୍ତି ପାଇଁ ଜନମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି; ଅଜୟ, ଶତ୍ରୁ ବିନାଶ କର। ଅଗ୍ନି, ଆମର ଗୋଧନ ଆଶା ପାଇଁ ଧନ ଅନ୍ୱେଷଣ କର; ଏହାକୁ ବିସ୍ତୃତ ଓ ପ୍ରଚୁର କର। ବହୁତ ଧନରେ ଆମକୁ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଅଂଶକୁ ନେଇଯିବା ନାହିଁ; ଯେପରି ତୁମେ ଏକାସାଥି ଜିତିଛ, ସେପରି ଆମ ପାଇଁ ଧନ ଜିତ।" ଏକ ଦେବତାଙ୍କ କ୍ରୋଧକୁ ସମସ୍ତ ଜନ ମୁଣ୍ଡ ନମାନ୍ତି, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ନମନ୍ତି।" “ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ବୃତ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଶତସଂଯୁକ୍ତ ପ୍ରବଳ ବଜ୍ରଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ତେଜସ୍, ଯେବେ ଦୁଇ ଜଗତ୍କୁ ଏକ ଚର୍ମ ଭଳି ଏକତ୍ର କଲେ।" ଏହି ଦୟାଳୁ, ଧନୀ, ଆନନ୍ଦଦାୟିନୀ ଦେବୀ ଶୁଭ୍ର କନ୍ୟା ଅଟୁଟ ରହନ୍ତୁ।" “ହେ ବିରାଟ୍, ତୁମର ଦୁଇଟି ଶୁଭ୍ର ଓ ମେଳାଯୋଗ୍ୟ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇ ରଥକୁ ନେଉଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଆଣ।" ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଜଳର ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଦଉଁଛନ୍ତି; ଦଶଟି ଶିଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଇଂଗিত କରୁଛନ୍ତି।" ଅଷ୍ଟମ ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ଅର୍ଦ୍ଧ ନିଜ ନିଜ ଦିଗକୁ ଦଉଡ଼ିଯାଏ; ପାନୀୟ ଢାଲୁଥିବାମାନେ ବୀର ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମଦକ୍ତ ପାନୀୟ ପାଇଁ ଅଗ୍ରସର ହୁଅନ୍ତି।" ଏଠାରେ, ପ୍ରାର୍ଥନା ଦ୍ୱାରା ଯୋଗାଯୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଦୁଇ ଶୁଭ୍ର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ, ଗାୟକଙ୍କୁ ନେଇ ଆସନ୍ତି, ଯିଏ ସ୍ତୁତିରେ ପୂଜ୍ୟ।" ବୃତ୍ର ହନ୍ତା, ବହୁତ ଅର୍ପଣର ଧନୀ, ପାନ କରିଛନ୍ତି; ତାଙ୍କୁ ଆମଠାରୁ ଦୂର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ, ସେ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରଚୁର।" “ତୁମ ପାଖକୁ ଅଂଶୁମାନ୍ ଝରିଆସେ, ଯେପରି ନଦୀମାନେ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଏ; କେହି ତୁମକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରେନି, ଇନ୍ଦ୍ର।" “ତୁମେ ତୁମର ବିଶାଳତାରେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଇଛ; ହେ ବୀର, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଜାଗ୍ରତ ହୁଅ; ତୁମ ଗଭରେ ଏହା ରହୁ।