ସାମଵେଦଃ

ପବିତ୍ର ଭାବରେ, ଆମେ ଏବେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲୁ, ପବିତ୍ର ଗୀତ, ପବିତ୍ର ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ମହିମା କରିଲୁ; ସେ ପବିତ୍ର ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ପବିତ୍ର ଭାବରେ ଆମ ପାଖକୁ ଆସ, ପବିତ୍ର ସାହାଯ୍ୟ ଦେ, ପବିତ୍ର ଧନ ଦିଅ, ପବିତ୍ର ସୋମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉ। ତୁମେ ପବିତ୍ର ଭାବେ ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ, ଉପାସକଙ୍କୁ ରତ୍ନ ଦିଅ, ବିଘ୍ନକୁ ଦୂର କର, ଏବଂ ପୁରସ୍କାର ଲାଗି ଚେଷ୍ଟା କର। ଏହାପରେ, ଆମେ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧେଶ୍ୟ କରି କହୁଁ—ହେ ଅଗ୍ନି, ଆମେ ତୁମ favor ଅର୍ଥାତ୍ ଦେବତାଙ୍କର ସମ୍ପଦ ଲାଗି ତୁମ ନାମର ଗୀତ ଗାଉଛୁ, ଯାହା ଆଜି ଖୁବ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଆକାଶକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରୁଛି। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ଭାବେ ଅଗ୍ନି ଆମର ଗୀତ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, ଦେବସଭାକୁ ସମ୍ମାନ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଚୟିତ ପୁରୋହିତ; ତୁମ ମାଧ୍ୟମରେ ବଳି ପ୍ରସାରିତ ହୁଏ। ତା’ପରେ ମହାନ, ତିନି ପ୍ରକାର, ଯୁବକ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଗୀତରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଗଲା, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅରଣ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ହେଉଛନ୍ତି, ନଦୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବରୁଣଙ୍କ ପରି, ଧନ ଓ ଇଚ୍ଛିତ ଦାନ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଏହି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ନେତା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିଜୟୀ, ଧନ ଆଣନ୍ତୁ; ତୀବ୍ର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାନ୍ତି, ବୀରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସେ ପ୍ରମୁଖ। ବିସ୍ତୃତ ସୁରକ୍ଷା ସହିତ, ଭୟହୀନତା ସୃଷ୍ଟି କରି, ପୁରନ୍ଧି ସହ ଜଳ ଅନ୍ୱେଷଣ କର, ଦିବ୍ୟ ଉଷାମାନେ ଧ୍ୱନି କରନ୍ତି, ଆମକୁ ବଡ଼ ଉପହାର ଦିଅନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପୁନି ସ୍ମରଣ କରାଗଲା—ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିର ନାଥ, ଦୁର୍ଜୟ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ କେବଳ ତୁମେ ନାଶ କର, ଜନସମୂହକୁ ସମ୍ଭାଳ, ପ୍ରାଚୀନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କର। ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅସୁର, ଆମେ ଧନ ଭାଗ୍ୟ ଭାବେ ତୁମକୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଛୁ, ବିଶାଳ ଚର୍ମ ପରି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଦୟା ଆମ ଆଶ୍ରୟ ହେଉ। ଆମେ ତୁମକୁ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା, ଅମୃତପୁରୋହିତ ଭାବେ ବାଛିଛୁ, ଏହି ବଳିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଏହି ସମୟରେ, ଜଳର ସନ୍ତାନ ଅର୍ଥାତ୍ ଦୟାଳୁ, ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଜ୍ୱାଳା ସହିତ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ କୃପା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଜଳର ଆଶୀର୍ବାଦ ଆମକୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ଅଗ୍ନି, ଯେଉଁ ମଣିଷମାନେ ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ଓ ସାହାଯ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘକାଳ ଧନୀ ହୁଅନ୍ତି। କେହି ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ସବୁଠାରୁ ଅଳ୍ପ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଶଂସାର ଯୋଗ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ମିଳେ। ସେହି ପୁରସ୍କାର ସମସ୍ତ ଜନମାନେ, ଘୋଡ଼ା ସହିତ, ଅର୍ଜନ କରନ୍ତୁ, ଋଷିମାନେ ଧରନ୍ତୁ, ଧନ ଆଣନ୍ତୁ। ଦଶ ଭଉଣୀ, ଜଣେ ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଚିନ୍ତା, ଶୁଧ୍ଧ କରନ୍ତି; ଧନୁର ତାର, ହଳଦିଆ ଘୋଡ଼ା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଦୌଡ଼େ, ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ଘୋଡ଼ା ପରି। ଛାଗଳି ଓ ମାଆମାନେ ପରି, ବହୁ ଉପହାର ନେଇଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜଳ ସହିତ ଗତି କରେ; ଯୁବକ ପରି ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯାଏ, ଗାଁ ଓ ଦୁଧର ପାତ୍ର ସହିତ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ସୋମା ଧାରାବାହି ହୋଇ ନଦୀମାନଙ୍କ ସହ ମିଶିଯାଏ, ଥଣ୍ଡାର ପୁରିଆ ପୂରଣ କରେ; ଗାଁମାନେ ପାତ୍ରରେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଦୁଧ ଛିଟାନ୍ତି, ଧନ ସ୍ରୋତ ପରି ଝରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ପିଡ଼ିତ ରସ ପିଉ, ଗାଁରେ ଧନୀ ହେଉ, ଆମ ସହଭାଗୀ ହେଉ, ତୁମ ଚିନ୍ତା ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରୁ। ତୁମର ଦାନଶୀଳତା ଆମେ ଲାଗି ପାଉ, ପୁରସ୍କାରଦାତା, ଆମେ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଖରେ ପଡ଼ିନ ଦିଅ; ତୁମ ଅଦ୍ଭୁତ ସାହାଯ୍ୟ ଆମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ, ଆମକୁ ତୁମ ଦୟାକୁ ନେଇଯାଅ। ତିନିଥର ସାତ ଗାଁ ତାଙ୍କୁ ଦୁଧ ଦେଇଛନ୍ତି, ସତ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର୍ଗରେ; ଅନ୍ୟ ଚାରି ଲୋକକୁ ସେ ଅଲଗା କରିଛନ୍ତି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସୁନ୍ଦର କରିଛନ୍ତି। ସେ ମଧୁର ନେକ୍ତର ପିଇ, ଦୁଇଁ ଶ୍ୱର୍ଗ ଓ ପୃଥିବୀକୁ ତାଙ୍କର କବିତାରେ ପ୍ରସାରିତ କରିଛନ୍ତି; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜଳ ବଡ଼ ହୋଇଛି, ଦେବତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିରେ ସ୍ଥାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଏହି ହେଉ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ, ଅମର ଓ ଅଜୟ, ଦୁଇ ଜନ୍ମରେ; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ବୀରତା ଓ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଚିନ୍ତାରେ ରାଜାକୁ ଧରି ନେଇଥିଲେ। ଆମେ ବାୟୁଙ୍କୁ ଗୀତରେ ସ୍ତୁତି କରୁଛୁ, ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କୁ ଶୁଧ୍ଧ କରୁଛୁ; ଜ୍ଞାନୀ, ରଥଧାରୀ ପୁରୁଷ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର, ହସ୍ତେ ବଜ୍ରଧାରୀ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଶୁଧ୍ଧ କରୁଛି। ଆମେ ଶୁଭ୍ର ପୋଷାକ, ଅଧିକ ଦୁଧ ଦେଉଥିବା ଗାଁ, ଶୁଭ୍ର ସୁନା ରଥ ଆମ ଦେବତା ସୋମା ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରୁଛି। ଦେବତାଙ୍କ ଧନ, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜିନିଷ ଆମ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରୁଛି; ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଆମେ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିପାରିବା, ହେ ଜମଦଗ୍ନି ନନ୍ଦନ, ଏହି ଶୁଧ୍ଧି ଆମ ପାଇଁ ହେଉ। ମଘବାନ୍, ତୁମେ ବୃତ୍ର ନିଧନ ପାଇଁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ତାହାପରେ ପୃଥିବୀକୁ ବିସ୍ତାରିତ କଲେ, ସେଉଁଥିରେ ଏହାକୁ ସମ୍ଭାଳିଲେ, ଏବଂ ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ। ତାହାପରେ ତୁମର ବଳି ଜନ୍ମ ନେଲା, ଗୀତ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ପ୍ରଶଂସା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା; ତୁମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ପନ୍ନ ଓ ଜୀବନ୍ତ ଜିନିଷର ନାଥ ହେଲେ। ପାତ୍ର ଭିତରେ ରାନ୍ଧାଯିବାକୁ ଦିଅ, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉଠାଅ, ତାପ ପରି ଗୀତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଉ, ଶୁଭ୍ର ପ୍ରଶଂସାରେ ଶୋଭିତ, ଗାୟକ ପାଇଁ ମହାନ। ତୁମର ମହିମା ମାଛ ପାନୀ ପିଏ ପରି ପିଆଯାଏ, ହଳଦିଆ, ପାତ୍ର ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା ପରି; ତୁମର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୋମା ବହୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଉଛି। ତୁମର ଆକାଂକ୍ଷା ଆମ ପାଖକୁ ଆସୁ, ମହାବଳୀ, ଶୂରବୀର ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଜୟ ଆଣ। କାରଣ ତୁମେ ନାୟକ, ବିଜେତା, ମାନବ ରଥର ଚାଳକ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନ୍ୟାୟୀ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କର, ଅଗ୍ନି ପରି ଆଲୋକିତ ପାତ୍ର। ଛଅଟି, ତିନିଟି, ଅର୍ଧ ଭାଗ—ଶୁଧ୍ଧ କର, ବର୍ଷା ଆଣ; ଶ୍ୱର୍ଗର ଜଳ ତରଙ୍ଗ, ମହାନ ଓ ରୋଗମୁକ୍ତ, ଆମକୁ ପୋଷଣ ଦିଅ। ଯେ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଗାଁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ଘରକୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ତାହାରେ ଶୁଧ୍ଧ କର। ଘ୍ରୁତ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ କର, ଦେବତାମାନେ ବଳିରେ ସବୁଠାରୁ ପ୍ରିୟ; ବର୍ଷା ଆଣ, ଶୁଧ୍ଧ କର। ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତି ସହିତ ବହ, ଶୁଧ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଧାରା ଚାଲା, ଦେବତାମାନେ ଆମ ଆଶା ଶୁଣନ୍ତୁ। ଧାରାବାହି ଅବରୋଧ ଭାଙ୍ଗିଦେଇଛି, ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦୂର କରିଛି, ପ୍ରାଚୀନ ଆଲୋକରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।