ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି—ଅଗ୍ନି, ଯିଏ ବୃତ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିଛନ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧ ପରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଧନର ଜୟକୁ ଅନେଇଛନ୍ତି, ସେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ହେ ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ତୁମର ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶୀଘ୍ରତାରେ ଆହୁତି ଆଣିଥାନ୍ତି, ସେମାନେକୁ ଯୋକ୍ତ କର। ହେ ଦେବତାଙ୍କ ଦୂତ, ତୁମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଥରେ ଆସ, ଆମ ଉପଭୋଗ ପାଇଁ, ଦେବମାନେ ପାଇଁ, ସୋମର ପାନ ପାଇଁ। ଅଗ୍ନି, ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ଅକ୍ଷୟ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ସମ୍ ତେଜରେ ଚମକ, ଅନଶ୍ୱର ଭାବେ ଜ୍ୱାଳିତ ହୁଅ। ଯେ ମଣିଷ ସୋମ ଚାପିଛି, ସେ ଏହି ଶବ୍ଦକୁ ଚାହେ ନାହିଁ; ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଦ୍ୱେଷୀମାନେକୁ ଦୂର କର, ଯେପରି ଭୃଗୁମାନେ ଅଧର୍ମୀ କୁକୁରକୁ ବଳି ଦେଖାଇଥିଲେ। ରାତିରେ ଜୁମ୍ଲା ଜନ୍ମ ହେଲା, ଜଣେ ପିତାମାତାଙ୍କ ଛାତିରେ ପିଲା ପରି; ସେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଚାଲିଲେ, ଯେପରି ବର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଏ, ଗର୍ଭରେ ବସିଲେ। ସେ ନାୟକ, ଦକ୍ଷତାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦୁଇ ଲୋକକୁ ଧାରଣ କଲେ—ହରି, ପବିତ୍ରତାରେ ରକ୍ଷିତ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଗର୍ଭରେ ବସିଲେନି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଜନ୍ମହୁଏଁଠାରୁ ଭାଇ ବା ବନ୍ଧୁ ବିନା; ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମେ ଅପନଙ୍କୁ, ମାନ୍ୟ ପିତାଁକୁ ମଧ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚାହାଁ। ଧନବାନ୍ଙ୍କୁ ତୁମେ ମିତ୍ରତା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଭାବିବାନ୍ତି ନାହିଁ; ତୁମର ସୁନ୍ଦର ଘୋଡ଼ାମାନେ ତୁମ ଡାକରେ ପାନ କରନ୍ତି, ଏବଂ ସଭାର ଆରମ୍ଭରେ ପିତା ପରି ଡାକାଯାଉଛନ୍ତି। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସହସ୍ର, ଶତ ହଳଦୀଆ ଘୋଡ଼ା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥକୁ ଯୋକ୍ତ ହୋଇ, ସ୍ତୁତିରେ ଯୁକ୍ତ, ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଆଣନ୍ତୁ। ତୁମର ମୟୂରପୁଛ ଓ ଚିତ୍ରାଂଶ ଘୋଡ଼ାମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥକୁ ଉଠାଇ, ମଧୁର ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଆଣନ୍ତୁ। ହେ ଗୀତପ୍ରିୟ, ଏହି ଚାପା ସୋମ ପିଉ, ଯେପରି ପ୍ରଥମ ପିବାକୁ ଚାହେ, ଭଲ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିବା ପାନର ଆନନ୍ଦ ନିଅ; ଏହି ଧାରା ତୁମର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ ଅର୍ପିତ। ସ୍ତୋତାମାନେ ସ୍ତୁତିକୁ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ା ପରି ଧାରା କରନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବିସ୍ତୃତ ଅଞ୍ଚଳ ଅଟିକି, ଜଙ୍ଗଲକୁ ଭେଦ କରି ଗଲେ। ସହସ୍ରଧାରା ବୃଷଭ, ଦେବତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ, ସତ୍ୟରୁ ଜନ୍ମ, ସତ୍ୟରେ ବୃଦ୍ଧି, ରାଜା, ଦେବ, ମହାସତ୍ୟ। ଅଗ୍ନି ବାଧାକୁ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି; ଧନଦାତା, ଚମକୁଥିବା, ଦ୍ରବ୍ୟମୟ, ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ, ଦକ୍ଷତାରେ ପୂଜିତ। ମାତାପିତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ, ପିତା ଅମର ତେଜରେ ବସିଛନ୍ତି, ସତ୍ୟର ମୂଳରେ ନିବେଶିତ। ହେ ଜାତବେଦାସ୍, ପ୍ରଜାସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ପ୍ରାର୍ଥନା ଆଣ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଅଗ୍ନି, ଆକାଶରେ ଚମକି ଉଠ। ତାଙ୍କର ଶୀଘ୍ର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ପବିତ୍ର ସ୍ରୋତ, ଦେବମାନେ ସହିତ ଚାପାଯାଇ, ତନ୍ତୁ ଚାରିପାଖରେ ଘୂଞ୍ଚି, ଘରର ଗାଈ ପରି ଧ୍ୱନି କରେ, ହୋତୃ ପୁରୋହିତ। ଶୁଭ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ମହାମୁନି, ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କର, ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର, ଜାଗୃତ, ସଦା ଦେବସେବାରେ। ପ୍ରିୟ, ସେ ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ପବିତ୍ର ହୁଏ, ପ୍ରଶଂସାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ମଧ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପବିତ୍ର ହୋଇ ପୃଥିବୀରେ ଧ୍ୱନି କର, ଆମକୁ ନିତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ରକ୍ଷା କର। ଏବେ ଆମେ ପବିତ୍ର ଗୀତ, ଶୁଭ ସ୍ତୁତିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବା; ସେ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ପବିତ୍ର ଭାବେ ଆସ; ପବିତ୍ର ସହାୟକୁ ଆଣ; ଶୁଧ୍ଧ ଧନ ଦିଅ; ପବିତ୍ର ଭାବେ ସୋମର ଆନନ୍ଦ ନିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୁଧ୍ଧ ଧନ ଦିଅ; ପବିତ୍ର ଭକ୍ତକୁ ରତ୍ନ ଦିଅ; ଶୁଧ୍ଧ ବାଧା ଦୂର କର; ପବିତ୍ର ଉପଲବ୍ଧି ଲକ୍ଷ୍ୟ କର। ଅଗ୍ନି, ଆମେ ଆଜି ଶୀଘ୍ର ସ୍ତୁତିକୁ ଚାହୁଁ, ଯାହା ଆକାଶକୁ ଛୁଏ, ଦେବତାଙ୍କ ଧନର କୃପା ଆଣିଥାଏ। ଅଗ୍ନି, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପୁରୋହିତ, ଆମ ସ୍ତୁତି ଗ୍ରହଣ କର; ଦେବସଭାକୁ ମାନ୍ୟ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଚୟିତ ପୁରୋହିତ; ତୁମ ମାଧ୍ୟମରେ ବଳି ବିସ୍ତାରିତ ହୁଏ। ସ୍ୱରଗୁଡ଼ିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତିନି ରୂପରେ, ଯୁବକ, ଚମକୁଥିବା, ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଳଙ୍କୃତ, ନଦୀମଧ୍ୟରେ ବରୁଣ ପରି, ଧନ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ଦାନ କରନ୍ତି। ହେ ପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ନାୟକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜୟୀ—ପ୍ରବାହିତ ହୁଅ, ଆମକୁ ଧନ ଦିଅ; ତୀକ୍ଷ୍ଣ ହସ୍ତ, ତୀବ୍ର ଧନୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁକୁ ଜୟ କର, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରବଳ। ବିସ୍ତୃତ ରକ୍ଷା ସହିତ, ନିର୍ଭୟତା ତିଆରି କର, ପୁରନ୍ଧି, ଜଳ ଅନ୍ୱେଷଣ କର; ଦିବ୍ୟ ଉଷାମାନେ ଧ୍ୱନି କର, ବଡ଼ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିର ନାଥ; ତୁମେ ଏକାକି ଭୟଙ୍କର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଧ୍ୱଂସ କର, ଜନମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର, ପୁରାତନ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏବେ, ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଅସୁର, ଆମେ ଧନର ଅଂଶ ପାଇଁ ତୁମକୁ ଚାହୁଁ, ବଡ଼ ଚର୍ମ ପରି; ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମର କୃପା ଆମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଅ। ଆମେ ତୁମକୁ, ସବୁଠାରୁ ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା, ଅମର ପୁରୋହିତ ଭାବେ ବାଛିଛୁ, ଏହି ବଳିରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍। ଜଳର ସନ୍ତାନ, ଦୟାଳୁ, ତେଜସ୍ବୀ ଅଗ୍ନି, ଉତ୍ତମ ଜ୍ୱାଳାବାନ୍, ସେ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ କୃପା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଜଳର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ତୁମେ ଯାହାକୁ ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରତିଯୋଗିତାରେ ରକ୍ଷା କର, ଯାହାକୁ ପୁରସ୍କାର ଦେଉଛ, ସେ ଦୀର୍ଘ ସମ୍ପଦ ଲାଗି ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ କେହି ବି ରୋକିପାରିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ଅପରିମିତ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ ପୁରସ୍କାର ପାଏ। ସମସ୍ତ ଜନମାନେ ଘୋଡ଼ା ସହିତ ପୁରସ୍କାର ଜିତନ୍ତୁ, ଋଷିମାନେ ଧରନ୍ତୁ, ସେ ଧନ ଦାତା ହେଉ। ଦଶଜଣୀ ଭଗିନୀ, ବୁଦ୍ଧିମାନଙ୍କ ଚିନ୍ତା, ପବିତ୍ର କରନ୍ତି; ଧନୁର ତାର, ହଳଦୀଆ ଏକ ଘୋଡ଼ା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଚାରିପାଖରେ ଦୌଡ଼େ, ପୁରସ୍କାର ଘୋଡ଼ା ପରି। ଏକ ଛୋଟ ପିଲା ମାଆଙ୍କ ସହିତ ଯେପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନବାନ୍ ଜଳ ସହିତ ଚାଲିଯାଏ; ଯୁବକ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେପରି, ଗାଈ ସହିତ ପାତ୍ର ଯାଏ। ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ସୋମା ନଦୀ ସହିତ ବହିଯାଏ, ଥନୀ ଭରିଦିଏ; ଗାଈ ପାତ୍ରରେ ମୁଣ୍ଡକୁ ଦୁଧ ଛିଁଟେ, ଧନ ଝରେ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏହି ଚାପା ସୋମ ପିଉ, ଗାଈରେ ଧନୀ; ସାଧାରଣ ଭୋଜନରେ ଆମ ସହଯୋଗୀ ହୁଅ, ତୁମର ଚିନ୍ତା ଆମକୁ ସମର୍ଥନ କରୁ।