ସାମଵେଦଃ

ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ଅନୁରୋଧ କରାଯାଉଛି—ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ଏଠାରେ ନାହିଁ, ତୁମେ ଯାହା ଦେଉଛ, ଏହି ଦୁଇ ପ୍ରକାର ଧନ-ସମ୍ପଦ ଆମକୁ ଦିଅ। ତୁମେ ଯାହାକୁ ଦିବ୍ୟ ଓ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ମନେ କର, ସେହି ଦାନ ଆମ ପାଖକୁ ଆଣ; ଏବଂ ତୁମ ଅଗ୍ନିମୟ, ଅକ୍ଷୟ ଦାନକୁ ଆମେ ଜାଣିପାରିବା। ହେ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ତୁମର ମନ ବିଶାଳ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ; ସେହି ମନରେ ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଦ୍ୟମ କର, ଓ ଜୟ ପାଇଁ ପୁରସ୍କାର ଅର୍ଜନ କର। ଏଠି, ପଞ୍ଚମ ଓ ପ୍ରଥମ ଅର୍ଦ୍ଧରେ, ମାରୁତମାନେ ତାଙ୍କର ଦଳ ସହିତ ଯୁବ, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ ଜନକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ସୁଶୋଭିତ କରନ୍ତି। ଋଷି, ଗୀତ ଓ କବିତା ଦ୍ୱାରା, ସୋମ କବି ସ୍ରୋତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଉଚ୍ଚ୍ସ୍ୱରରେ ଗାଇଥାଏ। ଯେଉଁ ମନ ସେ ଦୃଷ୍ଟାଙ୍କର, ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟାଙ୍କର, ସେ ଦିବ୍ୟ ଆକାଶରେ ଜ୍ୱଳମାନ, ହଜାର ନେତୃତ୍ୱ ଧାରଣ କରି, କବିମାନଙ୍କର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରେ; ତୃତୀୟ ନିବାସରେ, ପ୍ରଭାଶାଳୀ ସୋମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ପାଇଁ ଅଧିପତ୍ୟ କରେ। ଏଠି ଏକ ଶକୁନି, ଏକ ପକ୍ଷୀ, ଏକ ବାହକ—ଗୋବିନ୍ଦ, ଦ୍ରପ୍ସା, ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ଜଳର ତରଙ୍ଗ ସହିତ ସମୁଦ୍ରକୁ ଆସେ; ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚତୁର୍ଥ ନିବାସକୁ ଚିହ୍ନଟ କରେ। ଏହି ସୋମମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦର୍ଶ ଆଶା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ବୀରତା ପ୍ରକାଶ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମମାନେ ଅଶ୍ୱିନ ଓ ବାୟୁଙ୍କ ସହିତ ଯାଉଛନ୍ତି; ସେମାନେ ଆମକୁ ଉତ୍ତମ ଶକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପ୍ରୀତି ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଇ, ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କର; ଦେବତାଙ୍କ ସିଂହାସନରେ ବସ। ସପ୍ତ ପ୍ରେରିତ ମନ୍ଦିରା, ତୁମକୁ ପବିତ୍ର କରନ୍ତି, ପ୍ରବାହିତ କରନ୍ତି; ଋଷିମାନେ ବିଧିବଧାନରେ ତୁମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ଆମେ ତୁମକୁ ପ୍ରେରଣା କରୁଛୁ; ଗାଈଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ଆବୃତ କରିବା। ପାତ୍ରରେ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା, ପିତାମ୍ବରଧାରୀ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୋମ ଚିରଯୁବକ, ଗାଈଁର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଆପଣଙ୍କୁ ଆବୃତ କରେ। ହେ ଦାନଶୀଳ, ଆମ ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କର; ଇନ୍ଦୁ, ଆମକୁ ମିତ୍ରତାରେ ଏକତ୍ର କର। ଆମେ ମାନବ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପିତା, ଜ୍ୟୋତିର ଜ୍ଞାନୀ, ସୋମକୁ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବା। ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ପ୍ରବାହିତ କର, ଭୂମିରେ ଶକ୍ତି ଦିଅ; ହେ ସୋମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଦିଅ। ସୋମ, ପବିତ୍ର ହେଇ, ହଜାର ସ୍ରୋତରେ ପ୍ରବାହିତ, ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବାୟୁ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଂଶ। ପବିତ୍ର, ପ୍ରେରିତ ସୋମ ଋଷି, ଦେବତାଙ୍କ ଭୋଜନ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ଗାଉଛନ୍ତି। ପୁରସ୍କାର ପାଇଁ ପବିତ୍ର ହେଉଥିବା ସୋମମାନେ, ହଜାର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଗାୟକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦେବ ଭୋଜନରେ ସ୍ତୁତିତ। ହେ ସୋମ, ଆମ ପାଇଁ ଅଧିକ ଧନ, ପୁଷ୍ଟି, ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତି ସହ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ। ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଦୌଡ଼ୁଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ପରି, କୌଣସି ବାଧାରେ ଅଟକି ନଯାଉ, ଧନ ଅର୍ଜନ ପାଇଁ ତୁମ ତରଙ୍ଗ ଅବିରତ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ସୋମ ତିନି ହଜାର ଧନ ଓ ବୀରତା ଆଣିଦିଅନ୍ତୁ। ସୋମ ଝରାମାନେ, ମାଆଁମାନେ ଛୁଆଁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଥିବା ପରି, ସୋମକୁ ହାତରେ ଧରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରନ୍ତି। ପବିତ୍ର ଓ ଗଞ୍ଜନ କରୁଥିବା ସୋମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଆମ ଦ୍ୱେଷୀମାନୋଁକୁ ଧ୍ୱଂସ କର। ପବିତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳମାନେ, ଶତ୍ରୁକୁ ଦୂର କରି, ଚଟାଣ ଶଇଁରେ ବସନ୍ତି। ଚାପି ହେଉଥିବା ସୋମ ଝରା, ମଧୁରତାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସତ୍ୟ ଧାରାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ପାଇଁ ପ୍ରବାହିତ ହୁଅନ୍ତି। ପ୍ରେରିତମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସୋମ ପାନ ପାଇଁ ଡାକନ୍ତି, ଯେପରି ଗାଈଁ ତାଙ୍କ ଛୁଆଁକୁ ଡାକେ। ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ଉପରେ ବସି, ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ସହିତ ପ୍ରବାହିତ। ସୋମ, ଜ୍ଞାନୀ କବି, ନିର୍ମଳ ଆକାଶର ନାଭିରେ ବିଶାଳତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ଯେଉଁ ସୋମ କୁମ୍ଭରେ ରଖାଯାଇଛି, ପବିତ୍ରକରଣ ଭିତରେ, ଇନ୍ଦୁ ତାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଛି। ଇନ୍ଦୁ ସମୁଦ୍ରର ପୃଷ୍ଠଭାଗରୁ ବାଣୀ ପ୍ରେରଣ କରିବେ, ମଧୁ ପ୍ରବାହିତ କୁମ୍ଭକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରିବେ। ସଦା ପ୍ରଶଂସିତ ବୃକ୍ଷ, ଭିତରେ ଅଧିକ ଦେଉଥିବା ଗାଈଁକୁ ମନୁଷ୍ୟ ସହଯୋଗରେ ଚାପି ଦେଉଛନ୍ତି। ହେ ପବିତ୍ର ସୋମ, ଆମକୁ ହଜାର ଶକ୍ତି ସହିତ ଧନ ଦିଅ, ଇନ୍ଦୁ, ଏହା ଆମର ହେଉ। ଜ୍ଞାନୀ କବି, ସୋମ, ଝରା ସହିତ ଚାପି, ଦୂର ଦିବ୍ୟ ପ୍ରିୟଙ୍କୁ ଚାଲିଯାଉଛି। ତୁମ ଶକ୍ତି ନଦୀର ତରଙ୍ଗ ଧ୍ୱନି ପରି ଉପରେ ଉଠେ; ତୁମର ଗୀତରେ ଚଟାଣକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର। ତୁମ ଉତ୍ତେଜନାରେ, ତିନି ଧ୍ୱନି ଉପରେ ଉଠି, ବଳିଦାନ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୁଅନ୍ତି, ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଶିଖରକୁ ଯାଉଛ। ନିର୍ମଳ ତରଙ୍ଗରେ, ପ୍ରିୟ ପିତାମ୍ବରଧାରୀ, ମଧୁପ୍ରବାହିତ ପବିତ୍ର ସୋମକୁ ଚଟାଣ ସହିତ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତି। ହେ ସବୁଠାରୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ପ୍ରବାହିତ ହେଅ; ତୁମ ପବିତ୍ରକରଣ ସହିତ, ଜ୍ଞାନୀ, ସୂର୍ଯ୍ୟର ମୂଳକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କର। ଗାଈଁ ଓ ରାତି ସହ ଶୋଭିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗତିରେ ପ୍ରବେଶ କର। ଏହି ପବିତ୍ରକରଣ ସହିତ, ହେ ସୋମ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଚାରିପାଖରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଅ; ନୂତନ ଆସିଲେ, ଅବତରଣ କର। ଏହିପରି, ଏହି ମହାନ କ୍ଷଣରେ, ଦିବୋଦାସ ପାଇଁ, ତୁମେ ଶମ୍ବରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲ; ପରେ ତୁର୍ବଶ ଓ ଯଦୁଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।