ସାମଵେଦଃ

ଏକ ପବିତ୍ର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖ, ଜଣେ ଋଷି ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଚାଲିଉଠିବାରେ, ଜ୍ୟୋତିର ଲୋକକୁ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ। ସେ, ଏକ ରାଜା ପରି, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଜୟ ହାସଲ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲେ। ସେ ପ୍ରିୟ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣମୟ ଅଗ୍ନି, ଜଙ୍ଗଲ ମଧ୍ୟରେ ଅବିନାଶୀ ଝରଣାମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ବସିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଚିନ୍ତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉଥିଲା। ସେ ବାୟୁ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଶ୍ୱିନୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ଶ୍ରମ ଓ ନିଜ ନିୟମରେ ଚାଲିଥିଲେ। ମିତ୍ର, ଵରୁଣ, ଭଗାଙ୍କୁ ମଧୁର ଝାରଣା ତାଙ୍କର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବହିଯାଉଥିଲା। ଦୁଇ ଜଗତ ଆମକୁ ଧନ, ମଧୁରତା, ଜିତିବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି, ଖ୍ୟାତି ଓ ସଂଗୃହୀତ ଧନ ଦେଉ। ଆମେ ଆଜି ଆଗ୍ନିକୁ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଜ୍ଞାନର ଉତ୍ସ, ଆଶ୍ରୟ ଓ ଦୂରବ୍ୟାପୀ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ବାଛିଲୁ। ଆମେ ତାଙ୍କୁ, ମୃଦୁ, ଯୋଗ୍ୟ, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ବିଚାରଶୀଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ବାଛିଲୁ। ଆମେ ତାଙ୍କୁ, ଧନ ଦାତା, ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶ ଓ ଉତ୍ତମ କାର୍ଯ୍ୟର ଦାତା ଅଗ୍ନିକୁ ଆଶ୍ରୟ ଭାବେ ବାଛିଲୁ। ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ଯେଉଁଠି ସେ ଦିବି ମଣ୍ଡଳର ମୁଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ପୃଥିବୀର ଆଧାର, ଋଷି, ସ୍ୱାମୀ, ଲୋକମାନଙ୍କର ଅତିଥି, ସଦା ନିକଟ, ଅନ୍ନ ଦାନର ପାତ୍ର। ସମସ୍ତ ଅମର ଦେବମାନେ ନବଜାତ ଅଗ୍ନିକୁ ଶିଶୁ ପରି ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅମରତ୍ୱ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଯେତେବେଳେ ଅଗ୍ନି ତାଙ୍କର ଦୁଇ ଜନ୍ମଦାତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚମକି ଉଠିଥିଲେ। ଦେବମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ବିଶ୍ୱର ନାଭି ଭାବେ, ଯଜ୍ଞର ଆସନ, ବଡ଼, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ; ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ଚାଳକ, ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ। ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧିତ ଗୀତରେ ଗାଉ, ତାଙ୍କର ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶାସନ ପାଇଁ, ବିଶାଳ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣ, ଦୁଇ ଶାସକ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ଉତ୍ପତ୍ତି ଘୃତରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦିବ୍ୟତାରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ପୃଥିବୀ ଓ ଦିବିରେ ବଡ଼, ଆମ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଉ; ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଶାସନ ବଡ଼। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମ ଚମକୁଥିବା ଜ୍ଯୋତି ସହିତ ଆସ; ଏହି ଚାପି ରସମାନେ ଆମର ହାତରେ ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଧ୍ଧ କରାଯାଇଛି। ଇନ୍ଦ୍ର, ପ୍ରାର୍ଥନାରେ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ସହ ଆସ, ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମା, ଗାୟକମାନଙ୍କ ଗୀତ ପାଇଁ। ଇନ୍ଦ୍ର, ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଗୀତ ପାଇଁ ଆସ; ଆମ ପାଇଁ ଚାପି ହୋଇଥିବା ସୋମାର ଉପଯୋଗ କର। ଅଗ୍ନି, ତୁମ ଅଗ୍ନିରେ ସମସ୍ତକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କର, ତୁମ ଜିହ୍ୱା ଅନ୍ଧକାରକୁ ଉଜାଗର କରିଥାଉ। ଯେଉଁଠି ଅଗ୍ନି ଜଳିଉଠି, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର କୃପା ଆହ୍ୱାନ କରେ, ସେ ମଣିଷ ବହୁ ପ୍ରଶଂସା ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠା ପାଇଁ ଅଧିକ ଜଳ ଲାଭ କରେ। ତୁରନ୍ତ ଓ ପୁରସ୍କାର ଦେବା ଉପହାରମାନେ ଆମେ ଓ ଆମର ଘୋଡ଼ାମାନେ ନିରାପଦ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଉଠିଯାଉ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ପାଇଁ। ସୋମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଉଛି; ଏକ ମିତ୍ର ଅନ୍ୟ ମିତ୍ରକୁ ତ୍ୟାଗ କରେନାହିଁ, ଯୁବକ ଯୁବତୀଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ କରେ, ସୋମା ଶତପଥ ରେ ଦେଉଳରେ ଦୌଡ଼ିଯାଉଛି। ତୁମର ମଧୁର, ଦକ୍ଷ, ପ୍ରଶଂସନୀୟ ଚିନ୍ତାମାନେ ସଭାମାନେ ଉନ୍ନତି କରିଛି; ସେ ରଙ୍ଗରେ ପିତାଳ ଅଗ୍ନିକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛି, ଗୀତମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରିଛି, ଗାଈମାନେ ଦୁଧ ଉପରେ ବସିଛି। ସୋମା, ପୋଷକ ରସରେ ବହି ଆମ ପାଖକୁ ଆସ; ଇନ୍ଦୁ, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ତରଙ୍ଗରେ ଝରିଯାଉ। ଯେଉଁଠି ଆମ ପାଇଁ ଦିନରେ ତିନି ଥର ଚାପି ହୋଇଥିଲା, ସେ ଫଳଦାୟକ ଭୂମି, ଧନ, ମଧୁର ଶକ୍ତି ଓ ନାୟକତ୍ୱ ଦିଅ। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟଥା ଯାଉନାହିଁ, ନଷ୍ଟ ହୋଇନାହିଁ; ସେ ସଦା ଫଳଦାୟକ। ଇନ୍ଦ୍ର ପରି, ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତକୁ ବିଆପି, ଅଜୟ, ବଡ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ଦୃଢ଼, ଭୟଙ୍କର, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଯେଉଁଠି ବଡ଼ ଶକ୍ତିମାନେ ମୁକ୍ତି ପାଇଛି। ଯେତେବେଳେ ସେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଗାଈମାନେ ଏକଠି ହୋଇଥିଲେ, ଦିବି ଓ ପୃଥିବୀ ଅବାଧ ଏକତାରେ ଆସିଥିଲେ। ମିତ୍ରମାନେ, ଶୋଧନ ପାଇଁ ବସିଯାଉ; ଗାଉ। ଶିଶୁ ପରି ଯଜ୍ଞରେ ଶୋଭିତ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ଘେରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମାତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦିଅ, ଜୀବନ ଲାଭ ପାଇଁ; ଦିବ୍ୟ ମଦରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଉ। ଦକ୍ଷତା ଦେଇଥିବା ଅନ୍ତର୍ଗତକୁ ଶୁଧ୍ଧ କର, ଦଳ ପାଇଁ, ଶ୍ରୀ ପାଇଁ; ମିତ୍ର ଓ ଵରୁଣ ପାଇଁ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ। ବଡ଼, ହଜାର ଝରଣା ଅପରିମିତ ଓ ପବିତ୍ର ତରଳ ଫିଲ୍ଟର ଦ୍ୱାରା ବହିଯାଉଛି। ସେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ହଜାର ମୁଞ୍ଜା, ଜଳରେ ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ଗାଈମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଚମକୁଠିଲେ। ସୋମା, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉଦରକୁ ଯାଉ, ମଣିଷମାନେ ପାଥର ଦ୍ୱାରା ଚାପି, ପାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ। ସେ ସୋମାମାନେ ଦୂରଦେଶରେ ଚାପି ହୋଇଥିବା, ଏଠାରେ ଚାପି ହୋଇଥିବା, ରଥ ଦେଶରେ ଚାପି ହୋଇଥିବା। ଅର୍ଜିକା ଯଜ୍ଞରେ ଥିବା, ଗୃହମଧ୍ୟରେ ଥିବା, ଏବଂ ପଞ୍ଚ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ସୋମାମାନେ। ସେମାନେ ଆମ ପାଇଁ ଆକାଶରୁ ବର୍ଷା ବର୍ଷାନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ସୋମାମାନେ, ନାୟକତ୍ୱ ଦେଇ। ଏ ଛାଁ, ମନ ଉଚ୍ଚ ଆସନରୁ ତୁମ ପାଖକୁ ଯାଉଛି; ଅଗ୍ନି, ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋ ଗୀତରେ ଆକାଂକ୍ଷା କରିଛି। ତୁମେ ବହୁ ସ୍ଥାନରେ ସମନ୍ୱୟ ରଖିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦିଶାର ନାୟକ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଆମେ ତୁମକୁ ଡାକୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ, ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଆମେ ଅଗ୍ନିକୁ ଡାକୁ, ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁ, ଯେଉଁଠି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଉପହାର ଦିଅ। ଇନ୍ଦ୍ର, ତୁମେ ଆମକୁ ଶକ୍ତି ଓ ନାୟକତ୍ୱ ଦିଅ, ବଡ଼, ଜ୍ଞାନୀ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ; ଆମକୁ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଜିତିବା ଯୋଦ୍ଧା ଦିଅ। ତୁମେ ଆମର ପିତା, ମହାନ; ତୁମେ ଆମର ମାତା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହିପରି, ଆମେ ତୁମର କୃପା ଚାହୁଁ। ତୁମେ, ବଡ଼, ଅନେକ ଥର ଡାକାଯାଇଥିବା, ବିଜୟୀ, ମୁଁ ତୁମକୁ କହୁଛି; ଆମକୁ ନାୟକତ୍ୱ ଦିଅ।