सामवेदः

अ इन्द्र जुषस्व प्र वहा याहि शूर हरिह च् पिबा सुतस्य मतिर्न मधोश्चकानश्चारुर्मदाय

हे इंद्रा, स्वीकार, पुढे ने, ये, वीर, आपल्या घोड्यांसह; पिळलेला सोमपान कर, मधुर विचारांसारखा, सुंदर आनंदात रम.

अ इन्द्र जठरं नव्यं न पृणस्व मधोर्दिवो न च् अस्य सुतस्य स्वार्नोप त्वा मदाः सुवाचो अस्थुः

हे इंद्रा, जसा स्वर्गातील मधुरस, तसा हा पिळलेला सोम तुझ्या नव्या पोटात भर; तुझ्याकडे आनंददायक, सुंदर बोललेले पेय आले आहे.

अ इन्द्रस्तुराषाण्मित्रो न जघान वृत्रं यतिर्न च् बिभेद वलं भृगुर्न ससाहे शत्रून्मदे सोमस्य

इंद्र, बलवान, मित्रासारखा, त्याने वृत्राचा वध केला; याज्ञिकासारखा, त्याने वलाचा भेद केला; भृगूसारखा, सोमाच्या आनंदात शत्रूंचा सामना केला.

तृतीय द्वितीयो ऽर्धः अ गोवित्पवस्व वसुविद्धिरण्यविद्रेतोधा इन्दो भुवनेष्वर्पितः च् त्वं सुवीरो असि सोम विश्ववित्तं त्वा नर उप गिरेम आसते

तूच तिसरा आणि दुसरा अर्धा आहेस, सोमया, गायी देणारा, धन जाणणारा, सोनं शोधणारा हो. हे इंदु, तू या सृष्टीत स्थिर होऊन वाहत जा. तू धाडसी आहेस, सोमया, सर्व काही जाणतोस; तुझ्याकडे माणसं आपल्या गाण्यांसह येतात आणि बसतात.

अ त्वं नृचक्षा असि सोम विश्वतः पवमान वृषभ ता वि धावसि च् स नः पवस्व वसुमद्धिरण्यवद्वयं स्याम भुवनेषु जीवसे

तू, सोमया, माणसांत सर्वत्र पाहणारा आहेस, शुद्ध करणारा वृषभा, तू सर्वत्र धावतोस. आमच्यासाठी, धन आणि सोन्याने भरपूर असा वाह, म्हणजे आम्ही या जगात सुखाने जगू शकू.

अ ईशान इमा भुवनानि ईयसे युजान इन्दो हरितः सुपर्ण्यः च् तास्ते क्षरन्तु मधुमद्घृतं पयस्तव व्रते सोम तिष्ठन्तु कृष्टयः

हे इंदु, तू या जगात सर्वत्र फिरतोस, वेगवान हिरव्या पंखांच्या सहाय्याने. ते तुझ्यासाठी मधुर तुप आणि दूध ओतू देत. तुझ्या आज्ञेने, सोमया, लोक स्थिर राहू देत.

अ पवमानस्य विश्ववित्प्र ते सर्गा असृक्षत च् सूर्यस्येव न रश्मयः

तुझ्या, सर्वज्ञ शुद्ध करणाऱ्या सोमाच्या, धारांनी प्रवाह केला आहे, जणू सूर्याच्या किरणांसारखा.

अ केतुं कृण्वं दिवस्परि विश्वा रूपाभ्यर्षसि च् समुद्रः सोम पिन्वसे

तू आकाशात झेंडा उभारतोस, सर्व रूपांतून जातोस; समुद्रासारखा, सोमया, तू फुलतोस.

अ जज्ञानो वाचमिष्यसि पवमान विधर्मणि च् क्रन्दं देवो न सूर्यः

जन्मल्यावर, तू आपल्या मार्गात वाणी शोधतोस, शुद्ध करणारा; देव सूर्याप्रमाणे तू गर्जतोस.

अ प्र सोमासो अधन्विषुः पवमानास इन्दवः च् श्रीणाना अप्सु वृञ्जते

सोमाचे प्रवाह वाहू लागले, शुद्ध करणारे इंदु; चमकत, ते पाण्यात आपली जागा निवडतात.

अ अभि गावो अधन्विषुरापो न प्रवता यतीः च् पुनाना इन्द्रमाशत

गायी प्रवाहित झाल्या, जणू प्रवाहात पाणी वाहते; शुद्ध होऊन, त्या इंद्राकडे पोहोचल्या.

अ प्र पवमान धन्वसि सोमेन्द्राय मादनः च् नृभिर्यतो वि नीयसे

हे शुद्ध करणाऱ्या सोमया, तू वाहतोस, इंद्राला आनंद देतोस; माणसांनी नेला जातोस.

अ इन्दो यदद्रिभिः सुतः पवित्रं परिदीयसे च् अरमिन्द्रस्य धाम्ने

हे इंदु, जेव्हा दगडांनी पिळला जातोस, तेव्हा तू गाळाभोवती ओतला जातोस; तू इंद्राच्या स्थानासाठी योग्य आहेस.

अ त्वं सोम नृमादनः पवस्व चर्षणीधृतिः च् सस्निर्यो अनुमाद्यः

तू, सोमया, माणसांना आनंद देणारा, वाह, जमातींचा आधार आहेस; नेहमी ताजा, नेहमी स्तुतीस पात्र आहेस.

अ पवस्व वृत्रहन्तम उक्थेभिरनुमाद्यः च् शुचिः पावको अद्भुतः

वाह, वृत्राचा संहार करणारा, स्तोत्रांत सर्वात स्तुत्य; शुद्ध, तेजस्वी, अद्भुत.

अ शुचिः पावक उच्यते सोमः सुतः स मधुमान् च् देवावीरघशंसहा

शुद्ध, तेजस्वी, त्याला म्हणतात; पिळलेला सोम मधुर आहे; दैवी, वीर, निंदा नष्ट करणारा.

अ प्र कविर्देववीतये ऽव्या वारेभिरव्यत च् साह्वान्विश्वा अभि स्पृधः

कवी देवांसाठी अखंड प्रवाहांनी रक्षण करतो; त्याने सर्व स्पर्धा बोलावल्या.

अ स हि ष्मा जरितृभ्य आ वाजं गोमन्तमिन्वति च् पवमानः सहस्रिणम्

कारण तो खरोखर गायकांना गायींनी समृद्ध, हजारपट संपत्ती आणतो, हे शुद्ध करणारा.

अ परि विश्वानि चेतसा मृज्यसे पवसे मती च् स नः सोम श्रवो विदः

तू सर्व बुद्धीने शुद्ध होतोस, विचारांनी निर्मळ होतोस; आम्हाला, सोमया, कीर्ती दे.

अ अभ्यर्ष बृहद्यशो मघवद्भ्यो ध्रुवं रयिम् च् इषं स्तोतृभ्य आ भर

महान कीर्तीने, दानशूरांसाठी, अढळ संपत्तीने वाह; गायकांना पोषण दे.

अ त्वं राजेव सुव्रतो गिरः सोमाविवेशिथ च् पुनानो वह्ने अद्भुत

तू, सोमया, चांगल्या संकल्पाचा राजा जसा, गाण्यांत प्रवेश केला आहेस; शुद्ध, अद्भुत अग्नी.

अ स वह्निरप्सु दुष्टरो मृज्यमानो गभस्त्योः च् सोमश्चमूषु सीदति

तो अग्नी पाण्यात असताना आवरता येत नाही, तेजाच्या किरणांमध्ये शुद्ध होतो, आणि सोम देवता आपल्या समूहात विराजमान होतो.

अ क्रीडुर्मखो न मंहयुः पवित्रं सोम गच्छसि च् दधत्स्तोत्रे सुवीर्यम्

सोमदेवा, तू उत्सवातील खेळासारखा आनंद देतोस; स्तोत्रासाठी बळ ठेवून, तू गाळणीत जातोस.

अ यवंयवं नो अन्धसा पुष्टंपुष्टं परि स्रव च् विश्वा च सोम सौभगा

सोमदेवा, आमच्यासाठी पोषक रसांनी पुन्हा पुन्हा वाह, आणि सर्व प्रकारचे सौभाग्य घेऊन ये.

अ इन्दो यथा तव स्तवो यथा ते जातमन्धसः च् नि बर्हिषि प्रिये सदः

इंदु, जसा तुझा स्तुतीगान, जसा तुझ्या द्रवाचा रस, तसाच प्रिय कुशावर स्थिर हो.

अ उत नो गोविदश्ववित्पवस्व सोमान्धसा च् मक्षूतमेभिरहभिः

सोमदेवा, आमच्यासाठी गोड रसांनी वाह, गायी व घोडे देणारा हो, या जलद दिवसांसह.

अ यो जिनाति न जीयते हन्ति शत्रुमभीत्य च् स पवस्व सहस्रजित्

जो जिंकतो आणि कधीच हरत नाही, जो निर्भयपणे शत्रूचा नाश करतो, सोमदेवा, तू हजारो विजय मिळवणारा होऊन वाह.

अ यास्ते धारा मधुश्चुतो ऽसृग्रमिन्द ऊतये च् ताभिः पवित्रमासदः

इंदु, तुझे मधुर धारांचे प्रवाह मी मदतीसाठी सोडले; त्या प्रवाहांनी तू गाळणीत पोहोचला आहेस.

अ सो अर्षेन्द्राय पीतये तिरो वाराण्यव्यया च् सीदन्नृतस्य योनिमा

तो सोम इंद्रासाठी पिण्यास वाहतो, न थकलेल्या पाण्यांतून जातो, आणि सत्याच्या मूळस्थानी बसतो.