अ सुत एति पवित्र आ त्विषिं दधान ओजसा च् विचक्षाणो विरोचयन्
पिळलेला सोम शुद्धपणे येतो, तेज आणि बळ घेऊन उजळतो, सर्वांना प्रकाश देतो.
अ आविवासन्परावतो अथो अर्वावतः सुतः च् इन्द्राय सिच्यते मधु
पिळलेला सोम इंद्रासाठी दूरवरून आणि जवळून मधासारखा ओतला जातो.
अ समीचीना अनूषत हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः च् इन्दुमिन्द्राय पीतये
सर्वजण एकत्र येऊन, दगडांनी पिवळ्या रंगाच्या सोमाला पिळतात; तो सोम इंद्रासाठी प्यायला तयार करतात.
अ हिन्वन्ति सूरमुस्रयः स्वसारो जामयस्पतिम् च् महामिन्दुं महीयुवः
कुशल भगिनींनी वीर, संततींचे स्वामी असलेल्या महान सोमाला, बलाढ्यांनी पिळून तयार केले.
अ पवमान रुचारुचा देवो देवेभ्यः सुतः च् विश्वा वसून्या विश
प्रभेने झळकणारा पवमान, देवांसाठी पिळलेला देव, सर्व लोकांना सर्व संपत्ती वाटतो.
अ आ पवमान सुष्टुतिं वृष्टिं देवेभ्यो दुवः च् इषे पवस्व संयतम्
हे पवमान, देवांसाठी उत्तम स्तुती आणि पाऊस आण; एकत्रित यज्ञासाठी प्रवाहित हो.
अ जनस्य गोपा अजनिष्ट जागृविरग्निः सुदक्षः सुविताय नव्यसे च् घृतप्रतीको बृहता दिविस्पृषा द्युमद्वि भाति भरतेभ्यः शुचिः
जनतेचा रक्षक, जागृत, कुशल आणि नव्या समृद्धीसाठी अग्नी जन्म घेतो; तुपाने लिप्त, आकाशाला स्पर्श करणारा, तेजस्वी, तो भरतांसाठी शुद्धतेने झळकतो.
अ त्वामग्ने अङ्गिरसो गुहा हितमन्वविन्दञ्छिश्रियाणं वनेवने च् स जायसे मथ्यमानः सहो महत्वामाहुः सहसस्पुत्रमङ्गिरः
अग्न्या, अङ्गिरसांनी तुला प्रत्येक जंगलात लपलेला, शोभिवंत असा शोधला; मंथन केल्यावर तू जन्म घेतोस, बलवान, म्हणून तुला अङ्गिरसांचा पुत्र म्हणतात.
अ यज्ञस्य केतुं प्रथमं पुरोहितमग्निं नरस्त्रिषधस्थे समिन्धते च् इन्द्रेण देवैः सरथं स बर्हिषि सीदन्नि होता यजथाय सुक्रतुः
पुरुष यज्ञाचा चिन्ह, पहिला पुरोहित अग्नी, त्रिस्थळी प्रज्वलित करतात; इंद्र आणि देवांसह, तो कुशावर बसतो, यज्ञासाठी हुशार होतारूपाने.
अ अयं वां मित्रावरुणा सुतः सोम ऋतावृधा च् ममेदिह श्रुतं हवम्
मित्रावरुणांनो, सत्याने वाढलेला हा पिळलेला सोम तुमच्यासाठी आहे; येथे माझी प्रार्थना ऐका.
अ राजानावनभिद्रुहा ध्रुवे सदस्युत्तमे च् सहस्रस्थूण आशाते
ते दोन्ही राजे, कोणालाही जिंकता न येणारे, सर्वात उंच आसनावर, हजार खांबांनी आधारलेले, बसतात.
अ ता सम्राजा घृतासुती आदित्या दानुनस्पती च् सचेते अनवह्वरम्
ते सम्राट, आदित्य, दानांचे स्वामी, अखंड तुपाच्या प्रवाहात आनंद मानतात.
अ इन्द्रो दधीचो अस्थभिर्वृत्राण्यप्रतिष्कुतः च् जघान नवतीर्नव
इंद्राने दधीच्याच्या हाडांनी, कुणीही जिंकू न शकणारा, नव्याण्णव शत्रूंना पराभूत केले.
अ इच्छन्नश्वस्य यच्छिरः पर्वतेष्वपश्रितम् च् तद्विदच्छर्यणावति
घोड्याचे डोके पर्वतात लपलेले होते, ते शोधताना त्याने गरुडाच्या मदतीने ते मिळवले.
अ अत्राह गोरमन्वत नाम त्वष्टुरपीच्यम् च् इत्था चन्द्रमसो गृहे
इथे त्यांनी गायीचे नाव, त्वष्ट्याचा अपत्य, शोधले; असे चंद्राच्या घरात घडले.
अ इयं वामस्य मन्मन इन्द्राग्नी पूर्व्यस्तुतिः च् अभ्राद्वृष्टिरिवाजनि
ही इंद्र आणि अग्नीची प्राचीन स्तुती, सुंदर मनातून जन्मलेली, जशी ढगातून पाऊस पडतो तशी आहे.
अ शृणुतं जरितुर्हवमिन्द्राग्नी वनतं गिरः च् ईशाना पिप्यतं धियः
इंद्र आणि अग्नी, गायकाची प्रार्थना ऐका; गीते स्वीकारा आणि आमच्या बुद्धीला पोषक ठेवा.
अ मा पापत्वाय नो नरेन्द्राग्नी माभिशस्तये च् मा नो रीरधतं निदे
इंद्र आणि अग्नी, आम्हाला पाप किंवा निंदा याकडे नेऊ नका; आमच्या निवासात आम्हाला त्रास देऊ नका.
अ पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे च् मरुद्भ्यो वायवे मदः
हे पिवळ्या रंगाचे, तुझ्या कौशल्याने देवांसाठी प्रवाहित हो, त्यांना पिण्यासाठी. आणि हा आनंद मरुतांसाठी, वायूसाठी असो.
अ सं देवैः शोभते वृषा कविर्योनावधि प्रियः च् पवमानो अदाभ्यः
तो बलवान कवी देवांसोबत तेजाने उजळतो, आपल्या जन्मस्थळी प्रिय, निर्मळ आणि कोणाच्याही आव्हानाला न जुमानणारा.
अ पवमान धिया हितो ऽभि योनिं कनिक्रदत् च् धर्मणा वायुमारुहः
हे शुद्ध झालेल्या, विचाराने चालना मिळून, गर्जत, तू आपल्या गर्भात येतोस आणि आपल्या धर्माने वायूकडे जातोस.
अ तवाहं सोम रारण सख्य इन्दो दिवेदिवे च् पुरूणि बभ्रो नि चरन्ति मामव परिधीं रति तांइहि
हे सोम, हे पिवळ्या रंगाचे इंदु, तुझ्या मैत्रीसाठी मी दररोज तुझ्या कृपेची मागणी करतो; अनेक आनंद माझ्याकडे येतात — तू मला तो आनंदाचा वर्तुळ मिळवून दे.
अ तवाहं नक्तमुत सोम ते दिवा दुहानो बभ्र ऊधनि च् घृणा तपन्तमति सूर्यं परः शकुना इव पप्तिम
हे सोम, तुझ्यासाठी मी रात्री आणि दिवसा तुझ्या प्रवाहाकडे येतो, हे पिवळ्या रंगाचे; तीव्र इच्छेने मी जळत्या सूर्यापलीकडे, पक्ष्यासारखा उडतो.
अ पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः च् शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः
स्वतःला शुद्ध करत, तो ज्ञानी सर्व विरोधांवर मात करून पुढे पाऊल टाकतो; प्रेरित लोक आपल्या विचारांनी त्याला सजवतात.
अ आ योनिमरुणो रुहद्गमदिन्द्रं वृषा सुतम् च् ध्रुवे सदसि सीदतु
तो लालसर रंगाचा गर्भात चढतो, बलवान इंद्राकडे, दाबलेला, येतो; तो स्थिर आसनावर बसू दे.
अ नू नो रयिं महामिन्दो ऽस्मभ्यं सोम विश्वतः च् आ पवस्व सहस्रिणम्
आता, हे सोम, सर्व बाजूंनी आम्हाला मोठे धन दे; हजारो घेऊन प्रवाहित हो.
अ पिबा सोममिन्द्र मदन्तु त्वा यं ते सुषाव हर्यश्वाद्रिः च् सोतुर्बाहुभ्यां सुयतो नार्वा
हे इंद्रा, सोम प्या; तो तुला आनंद देओ, जो दगडाने तुझ्यासाठी दाबला आहे, हे वेगवान घोड्यांनो, द्रव काढणाऱ्याच्या हातांनी कुशलतेने आणलेला.
अ यस्ते मदो युज्यश्चारुरस्ति येन वृत्राणि हर्यश्व हंसि च् स त्वामिन्द्र प्रभूवसो ममत्तु
तुझा तो सुंदर, जुळवलेला आनंद, ज्याने, हे वेगवान इंद्रा, तू वृत्रांचा नाश केला — तोच, हे बलाढ्य, तुला आनंद देओ.
अ बोधा सु मे मघवन्वाचमेमां यां ते वसिष्ठो अर्चति प्रशस्तिम् च् इमा ब्रह्म सधमादे जुषस्व
हे उदार, माझी ही स्तुती नीट ऐक, जी वसिष्ठ तुझ्यासाठी गातो; या स्तोत्रांना एकत्रित यज्ञात स्वीकार.
अ विश्वाः पृतना अभिभूतरं नरः सजूस्ततक्षुरिन्द्रं जजनुश्च राजसे च् क्रत्वे वरे स्थेमन्यामुरीमुतोग्रमोजिष्ठं तरसं तरस्विनम्
सर्व लोकांच्या समूहांनी, आपल्या सोबत्यांसह, इंद्राला राजेपदासाठी घडवले; सामर्थ्यासाठी, उत्तम स्थानासाठी, व्यापक शक्तीसाठी, तो उग्र, सर्वात बलवान, वेगवान आहे.