सामवेदः

अ कृण्वन्तो वरिवो गवे ऽभ्यर्षन्ति सुष्टुतिम् च् इडामस्मभ्यं संयतम्

गायीसाठी मोकळी वाट करून देताना, ते भरपूर स्तुती मिळवतात; आमच्यासाठी ही अर्पण एकत्रित होवो.

अ राजा मेधाभिरीयते पवमानो मनावधि च् अन्तरिक्षेण यातवे

राजा, ज्याच्याकडे बुद्धी आहे, तो शुद्ध होऊन विचाराच्या मर्यादेपर्यंत, आकाशातून प्रवास करतो.

अ आ नः सोम सहो जुवो रूपं न वर्चसे भर च् सुष्वाणो देववीतये

आमच्याकडे ये सोमया, बळ आणि तारुण्य घेऊन ये, सौंदर्य आणि तेज दे, देवांच्या कृपेने उत्तम प्रकारे पिळून.

अ आ न इन्दो शतग्विनं गवां पोषं स्वश्व्यम् च् वहा भगत्तिमूतये

आमच्याकडे ये इंदु, शंभर गायींचं धन, गायींचं पोषण आणि उत्तम घोडे घेऊन ये, आमच्या आनंदासाठी भाग्य घेऊन ये.

अ तं त्वा नृम्णानि बिभ्रतं सधस्थेषु महो दिवः च् चारुं सुकृत्ययेमहे

तू पुरुषार्थाने युक्त असून, स्वर्गाच्या महान स्थानी वास करतोस; तुझ्या शुभ कर्मांमुळे आम्ही तुला सुंदर म्हणून शोधतो.

अ संवृक्तधृष्णुमुक्थ्यं महामहिव्रतं मदम् च् शतं पुरो रुरुक्षणिम्

एकत्रित बळ आणि स्तुतींनी, महान व्रत आणि आनंदाने, तू शंभर किल्ले मोडून टाकलेस.

अ अतस्त्वा रयिरभ्ययद्राजानं सुक्रतो दिवः च् सुपर्णो अव्यथी भरत्

मग खजिना तुझ्याकडे आला, हे स्वर्गराजा, हे कुशल, न थकणारा, सुंदर पंख असलेला तो ते घेऊन येतो.

अ अधा हिन्वान इन्द्रियं ज्यायो महित्वमानशे च् अभिष्टिकृद्विचर्षणिः

अशा प्रकारे, आपल्या सामर्थ्याला जागृत करून, तू अधिक मोठेपण मिळवतोस, हे प्रसिद्ध, सर्वांना समृद्धी देणारा.

अ विश्वस्मा इत्स्वर्दृशे साधारणं रजस्तुरम् च् गोपामृतस्य विर्भरत्

सर्व काही पाहणाऱ्यासाठी, तो सर्वांचा समान प्रदेश, वाऱ्यासारखा वेगवान, गायींचा रक्षक आणि अमृत देणारा आहे.

अ इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः च् इन्दो रुचाभि गा इहि

आहारासाठी स्वतःला शुद्ध कर, हे इंदु, ज्ञानी लोकांनी स्वच्छ केलेला; आपल्या तेजाने गायींकडे ये.

अ पुनानो वरिवस्कृध्यूर्जं जनाय गिर्वणः च् हरे सृजान आशिरम्

शुद्ध होत, तू वाट मोकळी करतोस, हे गायक, लोकांसाठी बळ निर्माण करतोस; हे पिंगट, जलद प्रवाह सोड.

अ पुनानो देववीतय इन्द्रस्य याहि निष्कृतम् च् द्युतानो वाजिभिर्हितः

दैवी कृपेसाठी शुद्ध होत, इंद्राच्या मार्गावर, तेजस्वी आणि घोड्यांनी जोडलेला, पुढे जा इंदु.

अ अग्निनाग्निः समिध्यते कविर्गृहपतिर्युवा च् हव्यवाड्जुह्वास्यः

अग्नीने अग्नी प्रज्वलित होतो, तो ऋषी, तरुण गृहस्वामी, आहुती घेणारा, समिधेच्या तोंडात आहे.

अ यस्त्वामग्ने हविष्पतिर्दूतं देव सपर्यति च् तस्य स्म प्राविता भव

जो कोणी, हे अग्ने, आहुतींनी तुला दूत म्हणून देवतेसारखा पूजतो, त्याचा तू खरा रक्षक हो.

अ यो अग्निं देववीतये हविष्मां आविवासति च् तस्मै पावक मृडय

जो कोणी, आहुतीसह, देवांच्या कृपेसाठी अग्नीला बोलावतो, त्याला, हे शुद्ध, तू सुख दे.

अ मित्रं हुवे पूतदक्षं वरुणं च रिशादसम् च् धियं घृताचीं साधन्ता

मी मित्र, शुद्ध बुद्धीचा, आणि वरुण, शत्रूंचा नाश करणारा, तसेच यश देणारी तेजस्वी सूज्ञता यांना आवाहन करतो.

अ ऋतेन मित्रावरुणावृतावृधावृतस्पृशा च् क्रतुं बृहन्तमाशाथे

सत्याच्या बळावर मित्र आणि वरुण, जे सत्याने वाढतात आणि सत्याशी एकरूप होतात, त्यांनी मोठे सामर्थ्य मिळवले आहे.

अ कवी नो मित्रावरुणा तुविजाता उरुक्षया च् दक्षं दधाते अपसम्

मित्र आणि वरुण, हे बुद्धिमान आणि बलाढ्य, विशाल निवासस्थानी राहणारे, आम्हाला कुशलता देतात आणि वैर दूर करतात.

अ इन्द्रेण सं हि दृक्षसे संजग्मानो अबिभ्युषा च् मन्दू समानवर्च्चसा

इंद्रासोबत तुम्ही दोघे एकत्र दिसता, एकत्र येता, निर्भयपणे, आणि दोघेही सारख्याच तेजाने उजळता.

अ आदह स्वधामनु पुनर्गर्भत्वमेरिरे च् दधाना नाम यज्ञियम्

ते स्वतःच्या नियमाने पुन्हा गर्भात प्रवेश करतात, यज्ञाला योग्य असे पवित्र नाव धारण करतात.

अ वीडु चिदारुजत्नुभिर्गुहा चिदिन्द्र वह्निभिः च् अविन्द उस्रिया अनु

इंद्रा, अग्नीच्या सहाय्याने, लपलेली गोष्टसुद्धा तू शोधून काढतोस, अडथळे फोडून, गायींच्या मागे जातोस.

अ ता हुवे ययोरिदं पप्ने विश्वं पुरा कृतम् च् इन्द्राग्नी न

ज्यांनी हे सर्व पूर्वी घडवले, त्या दोघांना—इंद्र आणि अग्नी—मी आवाहन करतो.

अ उग्रा विघनिना मृध इन्द्राग्नी हवामहे च् ता नो मृडात ईदृशे

इंद्र आणि अग्नी, हे उग्र, अडथळे दूर करणारे, आम्ही तुम्हाला हाक मारतो; अशा प्रकारे आम्हाला कृपा द्या.

अ हथो वृत्राण्यार्या हथो दासानि सत्पती च् हथो विश्वा अप द्विषः

तुम्ही शत्रू असलेल्या वृत्रांचा नाश करता, दस्यूंचा नाश करता, हे सच्चे स्वामी; तुम्ही सर्व वैर संपवता.

अ अभि सोमास आयवः पवन्ते मद्यं मदम् च् समुद्रस्याधि विष्टपे मनीषिणो मत्सरासो मदच्युतः

पिळलेले, आनंददायक सोम, आनंदाने भरलेले, ज्ञानी, समुद्राच्या पृष्ठभागावर ओसंडून वाहतात, उत्कटतेने, आनंदाने भरून.

अ तरत्समुद्रं पवमान ऊर्मिणा राजा देव ऋतं बृहत् च् अर्षा मित्रस्य वरुणस्य धर्मणा प्र हिन्वान ऋतं बृहत्

पवित्र करणारा राजा, तू आपल्या लाटेने समुद्र ओलांडतोस, देव, सत्यात महान; मित्र आणि वरुण यांच्या नियमाने, तू मोठ्या सत्याला पुढे नेतोस.

अ नृभिर्येमाणो हर्यतो विचक्षणो राजा देवः समुद्र्यः

राजा, समुद्राचा देव, पुरुषांनी अलंकृत, तेजस्वी आणि सूज्ञ, प्रकट होतो.

अ तिस्रो वाच ईरयति प्र वह्निरृतस्य धीतिं ब्रह्मणो मनीषाम् च् गावो यन्ति गोपतिं पृच्छमानाः सोमं यन्ति मतयो वावशानाः

तो तीन वाणी उच्चारतो: अग्नी सत्याची प्रेरणा आणि पुरोहिताची बुद्धी पाठवतो; गायी आपल्या राखणदाराकडे विचारत जातात, आणि विचार, तृष्णेने, सोमाकडे धावतात.

अ सोमं गावो धेनवो वावशानाः सोमं विप्रा मतिभिः पृच्छमानाः च् सोमः सुत ऋच्यते पूयमानः सोमे अर्कास्त्रिष्टुभः सं नवन्ते

गायी, दूध देणाऱ्या, तृष्णेने सोमाकडे जातात; ज्ञानी आपल्या विचारांनी सोमाचा शोध घेतात; पिळलेला, शुद्ध झालेला सोम स्तुतीला पात्र ठरतो; सोमासाठी स्तोत्रे, त्रिष्टुप छंद एकत्र येतात.