सामवेदः

अ स घा नो योग आ भुवत्स राये स पुरन्ध्या च् गमद्वाजेभिरा स नः

तो खरोखरच आमचा संपत्तीचा सोबती होवो, पुरंधीच्या दानांसह आमच्याकडे येवो, आणि आपल्या ध्वजांसह आमच्याकडे येवो.

अ योगेयोगे तवस्तरं वाजेवाजे हवामहे च् सखाय इन्द्रमूतये

प्रत्येक स्पर्धेत आणि प्रत्येक विजयाच्या लढाईत, आम्ही तुला, आमच्या मित्रा इंद्रा, मदतीसाठी हाक मारतो.

अ अनु प्रत्नस्यौकसो हुवे तुविप्रतिं नरम् च् यं ते पूर्वं पिता हुवे

मी त्या प्राचीन घराला, भरपूर दान देणाऱ्या बलाढ्य पुरुषाला हाक मारतो, ज्याला तुझ्या वडिलांनी आधी हाक मारली होती.

अ आ घा गमद्यदि श्रवत्सहस्रिणीभिरूतिभिः च् वाजेभिरुप नो हवम्

तो खरोखरच, जर त्याने आमचा आवाज ऐकला, तर हजारो पट मदतीसह, आपल्या ध्वजांसह आमच्या बोलावणीला यावा.

अ इन्द्र सुतेषु सोमेषु क्रतुं पुनीष उक्थ्यम् च् विदे वृधस्य दक्षस्य महां हि षः

इंद्रा, या पिळलेल्या सोमांमध्ये, तुझं सामर्थ्य आणि स्तोत्राला योग्य असलेली शक्ती शुद्ध कर; प्राचीन ज्ञानी पुरुषाचं महान कौशल्य जाण.

अ स प्रथमे व्योमनि देवानां सदने वृधः च् सुपारः सुश्रवस्तमः समप्सुजित्

तो प्राचीन, देवांच्या पहिल्या आकाशात, त्यांच्या आसनात, प्रसिद्ध आहे, सर्वांत गौरवशाली आणि स्पर्धेत नेहमी विजयी.

अ तमु हुवे वाजसातय इन्द्रं भराय शुष्मिणम् च् भवा नः सुम्ने अन्तमः सखा वृधे

मी त्या बलशाली इंद्राला, संपत्ती मिळवण्यासाठी, हाक मारतो; तू आमच्यावर सर्वांत कृपावंत मित्र हो आणि वाढीसाठी मदत कर.

अ एना वो अग्निं नमसोर्जो नपातमा हुवे च् प्रियं चेतिष्ठमरतिं स्वध्वरं विश्वस्य दूतममृतम्

या नम्रतेने मी अग्नीला, बळाचा पुत्र, प्रिय, अतिशय वेगवान, योग्य आचरण करणारा, अमर, सर्वांचा दूत, हाक मारतो.

अ स योजते अरुषा विश्वभोजसा स दुद्रवत्स्वाहुतः च् सुब्रह्मा यज्ञः सुशमी वसूनां देवं राधो जनानाम्

तो लाल घोड्यांनी जोडलेला, सर्वांना पोसणारा, हव्याने लवकर येणारा; उत्तम यज्ञ, नीटनेटका, देवांचं धन लोकांपर्यंत पोहोचवतो.

अ प्रत्यु अदर्श्यायत्यूच्छन्ती दुहिता दिवः च् अपो मही वृणुते चक्षुषा तमो ज्योतिष्कृणोति सूनरी

ती आता प्रकटली आहे, दिव्याची कन्या उषा, उजळून निघाली; आपल्या दृष्टीने ती मोठ्या नद्यांना निवडते, अंधार दूर करते आणि प्रकाश निर्माण करते, ही चांगली कन्या.

अ उदुस्रियाः सृजते सूर्यः सचा उद्यन्नक्षत्रमर्चिवत् च् तवेदुषो व्युषि सूर्यस्य च सं भक्तेन गमेमहि

सूर्य उषांबरोबर उगवतो, तारकांसह चमकत पुढे जातो; तुझ्या येण्याने, सूर्याच्या प्रकाशात, आपण सर्वांनी एकत्र वाटा घेऊन जाऊया.

अ इमा उ वां दिविष्टय उस्रा हवन्ते अश्विना च् अयं वामह्वे ऽवसे शचीवसू विशंविशं हि गच्छथः

या स्वर्गातील उषा तुम्हा अश्विनांना हाक मारतात; मीही तुम्हाला मदतीसाठी हाक मारतो, बळ देणारे, कारण तुम्ही लोकांपासून लोकांकडे जाता.

अ युवं चित्रं ददथुर्भोजनं नरा चोदेथां सूनृतावते च् अर्वाग्रथं समनसा नि यच्छतं पिबतं सोम्यं मधु

तुम्ही, हे वीरांनो, अद्भुत अन्न देता; उत्तम बोलणाऱ्याला प्रोत्साहन द्या; एक मनाने तुमचं रथ जवळ आणा आणि मधुर सोम प्या.

अ अस्य प्रत्नामनु द्युतं शुक्रं दुदुह्रे अह्रयः च् पयः सहस्रसामृषिम्

त्याच्यासाठी गायींनी प्राचीन, तेजस्वी दूध काढलं; हजार प्रवाहांचं समृद्ध दूध.

अ अयं सूर्य इवोपदृगयं सरांसि धावति च् सप्त प्रवत आ दिवम्

तो सूर्यासारखा सर्वत्र पाहतो; तो नद्यांतून धावत, सात प्रवाहांनी आकाशापर्यंत पोहोचतो.

अ अयं विश्वानि तिष्ठति पुनानो भुवनोपरि च् सोमो देवो न सूर्यः

हा सोम, शुद्ध होऊन, सर्व जगांवर उभा आहे, जणू काही देवासारखा, सूर्यासारखा तेजस्वी.

अ एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः च् हरिः पवित्रे अर्षति

हा तेजस्वी, देवांसाठी जुना जन्म घेऊन, पिवळसर रंगाचा, गाळणीतून वाहतो.

अ एष प्रत्नेन मन्मना देवो देवेभ्यस्परि च् कविर्विप्रेण वावृधे

हा देव, प्राचीन विचारांनी, इतर देवांपेक्षा श्रेष्ठ आहे; कवी, ज्ञानीजवळ बळकट झाला आहे.

अ दुहानः प्रत्नमित्पयः पवित्रे परि षिच्यसे च् क्रन्दं देवां अजीजनः

तू जुने दूध काढून, गाळणीतून सर्वत्र ओतला जातोस; तुझ्या गर्जनेने देवांना जन्म दिलास.

अ उप शिक्षापतस्थुषो भियसमा धेहि शत्रवे च् पवमान विदा रयिम्

हे शुद्ध झालेल्या, आमच्या शत्रूंमध्ये भीती निर्माण कर; आम्हाला संपत्ती दे, हे सोम.

अ उषो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् च् इन्दुं देवा अयासिषुः

उषेच्या वेळी जन्मलेला, वेगाने वाहणारा, गायींनी सुशोभित आणि सुंदरपणे शुद्ध झालेला तो इंद्र, देवांनी शोधला.

अ उपास्मै गायता नरः पवमानायेन्दवे च् अभि देवां इयक्षते

माणसांनो, त्या शुद्ध इंद्रासाठी गा; देव त्या शुद्ध झालेल्याजवळ भक्तीने येतात.

अ प्र सोमासो विपश्चितो ऽपो नयन्त ऊर्मयः च् वनानि महिषा इव

ज्ञानी सोम, बलाढ्य म्हशीसारखे, आपल्या लाटांनी पाण्यांना पुढे नेतात, अरण्यातून मार्ग काढतात.

अ अभि द्रोणानि बभ्रवः शुक्रा ऋतस्य धारया च् वाजं गोमन्तमक्षरन्

पिवळसर, तेजस्वी, सत्याच्या प्रवाहाने, पात्रांमध्ये ओसंडून वाहतात, गायींनी समृद्ध असा बळ देतात.

अ सुता इन्द्राय वायवे वरुणाय मरुद्भ्यः च् सोमा अर्षन्तु विष्णवे

हे सोम, इंद्रासाठी, वायूसाठी, वरुणासाठी, मरुतांसाठी आणि विष्णूसाठी वाहू दे.

अ प्र सोम देववीतये सिन्धुर्न पिप्ये अर्णसा च् अंशोः पयसा मदिरो न जागृविरच्छा कोशं मधुश्चुतम्

देवतांच्या कृपेसाठी सोम, नदीसारखा भरून वाहतो; भागाच्या दुधासारखा, जागृत होऊन मधाळ पात्राजवळ येतो.

अ आ हर्यतो अर्जुनो अत्के अव्यत प्रियः सूनुर्न मर्ज्यः च् तमीं हिन्वन्त्यपसो यथा रथं नदीष्वा गभस्त्योः

तेजस्वी, उजळ, प्रिय, जणू लाडका मुलगा, पात्रात सुशोभित आहे; नद्या जशा रथाला हातांनी पुढे नेतात, तशा त्या प्रवाह त्याला पुढे नेतात.

अ प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनाम् च् सुता विदथे अक्रमुः

दाबलेले, आनंदाने भरलेले सोम, आमच्या कीर्ती आणि उदार लोकांसाठी स्पर्धेत उतरले आहेत.

अ आदीं हंसो यथा गणं विश्वस्यावीवशन्मतिम् च् अत्यो न गोभिरज्यते

जसा हंस आपल्या थव्याला हाक मारतो, तसा त्यांनी सर्वांचा विचार जागा केला; घोड्यासारखा, तो गायींनी अडवला जात नाही.