सामवेदः

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया शुक्रासो वीरयाशवः

वेगवान, गायी मिळवणारे, घोडे जिंकणारे, तेजस्वी, बलवान सोम, शौर्यासाठी उत्सुक होऊन वाहून गेले आहेत.

पवस्व देव आयुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः वायुमा रोह धर्मणा

हे देव, दीर्घायुष्यासाठी वाह; तुझा आनंद इंद्राकडे जावो; योग्य मार्गाने वायूकडे पोहोच.

पवमानो अजीजनद्दिवश्चित्रं न तन्यतुम् ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत्

शुद्ध झालेल्या सोमाने, वज्रासारखा अद्भुत स्वर्ग निर्माण केला आहे; तो महान, सर्वत्र प्रकाशमान तेज आहे.

परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा मधो अर्षन्ति धारया

गडगडणारे सोम थेंब, आनंदासाठी, आपल्या तेजाने, मधुरतेच्या स्वराने, प्रवाहाने वाहतात.

परि प्रासिष्यदत्कविः सिन्धोरूर्मावधि श्रितः कारुं बिभ्रत्पुरुस्पृहम्

त्या ऋषीने, आपल्या स्थानावर स्थिरावून, नदीच्या लाटा सोडल्या; तो कवीला, मोठ्या इच्छेने धरून, घट्ट पकडतो.

षष्ठ प्रथमो ऽर्धः उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् इन्दुं देवा अयासिषुः

देवतांनी पहाटे जन्मलेला, गायींनी शुद्ध केलेला, गाळून सुंदर बनवलेला सोम, सहाव्या पिळणीतील पहिला भाग, शोधून घेतला.

पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

स्वतःला शुद्ध करत, तो ज्ञानी सर्व विरोधांपलीकडे गेला; लोक आपल्या स्तोत्रांनी त्या प्रेरित ऋषीचे गुणगान करतात.

आविशन्कलशं सुतो विश्वा अर्षन्नभि श्रियः इन्दुरिन्द्राय धीयते

पिळलेला सोम कलशात प्रवेश करतो, सर्व वैभवाने वाहतो; तो सोम भक्तीने इंद्राला अर्पण केला जातो.

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत्

रथवानासारखा, पिळलेला सोम पाषाणांच्या गाळणीत सोडला गेला, आणि घोड्यासारखा वेगाने पुढे सरकला.

प्र यद्गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम्

जशा उत्सुक आणि बलवान गायी धावून जातात, तशाच वेगवान धारांनी काळी कातडी फोडून पुढे झेप घेतली.

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः नुदस्वादेवयुं जनम्

सोम, तू बुद्धिमान आणि आनंददायक, वाहत असताना वैर दूर करतोस; जे देवांना मानत नाहीत, त्यांना तू दूर लोट.

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः हिन्वानो मानुषीरपः

त्या प्रवाहाने वाह, ज्याने तू सूर्य उजळवला आणि मानवी जलांना प्रवाहित केले.

स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे वव्रिवांसं महीरपः

तू वाह, कारण तू इंद्राला वृत्राचा नाश करण्यास मदत केलीस आणि मोठ्या जलांना मुक्त केलेस.

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा अवाहन्नवतीर्नव

या प्रवाहाने, हे सोम, तू सर्वत्र पसर, कारण तू पिळण्यामध्ये आनंद आणतोस आणि नवगुणी पेय देतोस.

परि द्युक्षं सनद्रायिं भरद्वाजं नो अन्धसा स्वानो अर्ष पवित्र आ

हे गूंजणाऱ्या सोम, आपल्या रसाने तेजस्वी, धनदायक भरद्वाजाला गाळणीतून वेढून टाक.

अचिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः सं सूर्येण दिद्युते

तो बलवान, गजर करणारा, पिंगट रंगाचा सोम गर्जला, मित्रासारखा महान आणि अद्भुत, सूर्याबरोबर चमकत आहे.

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे पान्तमा पुरुस्पृहम्

आनंद देणाऱ्या सोम, आम्ही तुझ्याकडे प्रज्ञा, अग्नि आणि रक्षण मागतो, कारण तू सर्वांना हवास आहेस.

अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ नय पुनीहीन्द्राय पातवे

हे अध्वर्यू, पाषाणांनी पिळलेला सोम गाळणीतून नेत जा; तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.

तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः तरत्स मन्दी धावति

पिळलेल्या सोमाचा आनंददायक प्रवाह वेगाने धावतो; तो आनंदाने ओसंडून वाहतो.

आ पवस्व सहस्रिणं रयिं सोम सुवीर्यम् अस्मे श्रवांसि धारय

हे सोम, आमच्यासाठी हजारो पटीने संपत्ती, वीरशक्ती वाह; आपल्या प्रवाहाने आमच्यासाठी कीर्ती स्थिर कर.

अनु प्रत्नास आयवः पदं नवीयो अक्रमुः रुचे जनन्त सूर्यम्

जुने मार्ग पुन्हा नव्याने चालले गेले; त्यांच्या तेजाने त्यांनी सूर्य निर्माण केला.

अर्षा सोम द्युमत्तमो ऽभि द्रोणानि रोरुवत् सीदन्योनौ योनेष्वा

हे तेजस्वी सोम, तू पात्रांमध्ये गूंजत वाह; दोन आसनांमध्ये, गर्भात स्थिर हो.

वृषा सोम द्युमां असि वृषा देव वृषव्रतः वृषा धर्माणि दध्रिषे

तू बलवान आहेस, सोम, तेजस्वी आहेस; तू देव, दृढ व्रताचा आहेस; तू बलशाली धर्म पाळलेस.

इषे पवस्व धारया मृज्यमानो मनीषिभिः इन्दो रुचाभि गा इहि

हे सोमदेव, तुझ्या प्रवाहाने आम्हाला बळ मिळो, ज्ञानी लोकांनी शुद्ध केलेला तू तेजाने उजळून गायींकडे ये.

मन्द्रया सोम धारया वृषा पवस्व देवयुः अव्यो वारेभिरस्मयुः

आनंददायक प्रवाहाने, सोमदेवा, देवांना प्रिय असलेला, वृषभासारखा तू वाह, तुला कोणी थांबवू शकत नाही, तू नेहमी तरुण आहेस.

अया सोम सुकृत्यपा हिन्दान इद्वृषायसे

या शुभ कर्मामुळे, सोमदेवा, दगडाने तुला वीरासाठी योग्य वृषभ केले आहे.

अयं विचर्षणिर्हितः पवमानः स चेतति हिन्वान आप्यं बृहत्

हा पवमान सोम, ज्ञानी, प्रवाहित होऊन जागृत होतो; वाहत जाऊन तो मोठ्या, आद्य स्थानाचा शोध घेतो.

प्र ण इन्दो महे तु न ऊर्मिं न बिभ्रदर्षसि अभि देवां अयास्यः

इंदु, आमच्यासाठी तू मोठेपणासाठी वाह; तू लाट उचलतोस, कधीच थकतो नाहीस, देवांकडे जलदपणे जातोस.

अपघ्नन्पवते मृधो ऽप सोमो अराव्णः गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

सोम शत्रूंना दूर लोटत, विरोधकांना मागे टाकत, इंद्राच्या निवडक स्थानी जातो.