सामवेदः

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः अर्कस्य योनिमासदम्

इंद्रासाठी आणि मरुतांसाठी, मधुरतेने भरलेला सोम, स्तोत्राच्या गर्भात स्थिरावून, वाह.

असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः श्येनो न योनिमासदत्

हा तेजस्वी थेंब, आनंदासाठी, कौशल्याने, पाण्यात स्थिरावला आहे, जणू पर्वतावरील गरुड आपल्या घरट्यात बसला आहे.

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे मरुद्भ्यो वायवे मदः

हे पिवळसर सोम, कौशल्य साधून, देवांना पिण्यासाठी वाह; हा आनंद मरुतांसाठी आणि वायूसाठी आहे.

परि स्वानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षरत् मदेषु सर्वधा असि

गडगडणारा, पर्वतावर जन्मलेला सोम, गाळणीतून वाहून गेला आहे; आनंदात तू सर्वत्र व्यापलेला आहेस.

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः स्वानैर्याति कविक्रतुः

स्वर्गातील प्रिय ऋषी, संततीत स्थिरावलेला, गडगडाटाने पुढे जातो; बुद्धिमान, प्रेरित इच्छेने मार्गक्रमण करतो.

प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः सुता विदथे अक्रमुः

दाबलेले, आनंदाने भरलेले सोम, आमच्या कीर्तीकरिता, उदार पुरुषा, सभेत पुढे गेले आहेत.

प्र सोमासो विपश्चितो ऽपो नयन्त ऊर्मयः वनानि महिषा इव

ज्ञानी सोम, महिषासारखे, लाटा बनवून, पाण्यांना पुढे नेतात आणि जंगल फोडतात.

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने विश्वा अप द्विषो जहि

हे सोम, बलवान आणि दाबलेला, वाह; आम्हाला लोकांत कीर्ती मिळवून दे; सर्व द्वेष दूर कर.

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे पवमान स्वर्दृशम्

तू खरोखर तेजाने बलवान आहेस; आम्ही तुला हाक मारतो, हे शुद्ध झालेला, प्रकाशाने उजळलेला, स्वर्ग दाखवणारा.

इन्दुः पविष्ट चेतनः प्रियः कवीनां मतिः सृजदश्वं रथीरिव

गाळणीत प्रवेश करणारा, सजग, कवींना प्रिय असलेला थेंब, विचारांना जणू रथवान घोडा सोडतो तसा सोडतो.

असृक्षत प्र वाजिनो गव्या सोमासो अश्वया शुक्रासो वीरयाशवः

वेगवान, गायी मिळवणारे, घोडे जिंकणारे, तेजस्वी, बलवान सोम, शौर्यासाठी उत्सुक होऊन वाहून गेले आहेत.

पवस्व देव आयुषगिन्द्रं गच्छतु ते मदः वायुमा रोह धर्मणा

हे देव, दीर्घायुष्यासाठी वाह; तुझा आनंद इंद्राकडे जावो; योग्य मार्गाने वायूकडे पोहोच.

पवमानो अजीजनद्दिवश्चित्रं न तन्यतुम् ज्योतिर्वैश्वानरं बृहत्

शुद्ध झालेल्या सोमाने, वज्रासारखा अद्भुत स्वर्ग निर्माण केला आहे; तो महान, सर्वत्र प्रकाशमान तेज आहे.

परि स्वानास इन्दवो मदाय बर्हणा गिरा मधो अर्षन्ति धारया

गडगडणारे सोम थेंब, आनंदासाठी, आपल्या तेजाने, मधुरतेच्या स्वराने, प्रवाहाने वाहतात.

परि प्रासिष्यदत्कविः सिन्धोरूर्मावधि श्रितः कारुं बिभ्रत्पुरुस्पृहम्

त्या ऋषीने, आपल्या स्थानावर स्थिरावून, नदीच्या लाटा सोडल्या; तो कवीला, मोठ्या इच्छेने धरून, घट्ट पकडतो.

षष्ठ प्रथमो ऽर्धः उपो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् इन्दुं देवा अयासिषुः

देवतांनी पहाटे जन्मलेला, गायींनी शुद्ध केलेला, गाळून सुंदर बनवलेला सोम, सहाव्या पिळणीतील पहिला भाग, शोधून घेतला.

पुनानो अक्रमीदभि विश्वा मृधो विचर्षणिः शुम्भन्ति विप्रं धीतिभिः

स्वतःला शुद्ध करत, तो ज्ञानी सर्व विरोधांपलीकडे गेला; लोक आपल्या स्तोत्रांनी त्या प्रेरित ऋषीचे गुणगान करतात.

आविशन्कलशं सुतो विश्वा अर्षन्नभि श्रियः इन्दुरिन्द्राय धीयते

पिळलेला सोम कलशात प्रवेश करतो, सर्व वैभवाने वाहतो; तो सोम भक्तीने इंद्राला अर्पण केला जातो.

असर्जि रथ्यो यथा पवित्रे चम्वोः सुतः कार्ष्मन्वाजी न्यक्रमीत्

रथवानासारखा, पिळलेला सोम पाषाणांच्या गाळणीत सोडला गेला, आणि घोड्यासारखा वेगाने पुढे सरकला.

प्र यद्गावो न भूर्णयस्त्वेषा अयासो अक्रमुः घ्नन्तः कृष्णामप त्वचम्

जशा उत्सुक आणि बलवान गायी धावून जातात, तशाच वेगवान धारांनी काळी कातडी फोडून पुढे झेप घेतली.

अपघ्नन्पवसे मृधः क्रतुवित्सोम मत्सरः नुदस्वादेवयुं जनम्

सोम, तू बुद्धिमान आणि आनंददायक, वाहत असताना वैर दूर करतोस; जे देवांना मानत नाहीत, त्यांना तू दूर लोट.

अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः हिन्वानो मानुषीरपः

त्या प्रवाहाने वाह, ज्याने तू सूर्य उजळवला आणि मानवी जलांना प्रवाहित केले.

स पवस्व य आविथेन्द्रं वृत्राय हन्तवे वव्रिवांसं महीरपः

तू वाह, कारण तू इंद्राला वृत्राचा नाश करण्यास मदत केलीस आणि मोठ्या जलांना मुक्त केलेस.

अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा अवाहन्नवतीर्नव

या प्रवाहाने, हे सोम, तू सर्वत्र पसर, कारण तू पिळण्यामध्ये आनंद आणतोस आणि नवगुणी पेय देतोस.

परि द्युक्षं सनद्रायिं भरद्वाजं नो अन्धसा स्वानो अर्ष पवित्र आ

हे गूंजणाऱ्या सोम, आपल्या रसाने तेजस्वी, धनदायक भरद्वाजाला गाळणीतून वेढून टाक.

अचिक्रदद्वृषा हरिर्महान्मित्रो न दर्शतः सं सूर्येण दिद्युते

तो बलवान, गजर करणारा, पिंगट रंगाचा सोम गर्जला, मित्रासारखा महान आणि अद्भुत, सूर्याबरोबर चमकत आहे.

आ ते दक्षं मयोभुवं वह्निमद्या वृणीमहे पान्तमा पुरुस्पृहम्

आनंद देणाऱ्या सोम, आम्ही तुझ्याकडे प्रज्ञा, अग्नि आणि रक्षण मागतो, कारण तू सर्वांना हवास आहेस.

अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ नय पुनीहीन्द्राय पातवे

हे अध्वर्यू, पाषाणांनी पिळलेला सोम गाळणीतून नेत जा; तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.

तरत्स मन्दी धावति धारा सुतस्यान्धसः तरत्स मन्दी धावति

पिळलेल्या सोमाचा आनंददायक प्रवाह वेगाने धावतो; तो आनंदाने ओसंडून वाहतो.