सामवेदः

इमा नु कं भुवना सीषधेमेन्द्रश्च विश्वे च देवाः

ही सारी जगं कोणासाठी आहेत? इंद्रासाठी आणि सर्व देवांसाठी.

वि स्रुतयो यथा पथ इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

इंद्रा, जशी नद्या आपल्या मार्गाने वाहतात, तशी सर्व दानं तुझ्याकडे येवोत.

अया वाजं देवहितं सनेम मदेम शतहिमाः सुवीराः

या कृपेने आम्ही देवांनी दिलेला विजय मिळवू, शंभर सामर्थ्यांनी बळकट होऊ, आणि चांगल्या वीरांसह आनंद करू.

ऊर्जा मित्रो वरुणः पिन्वतेडाः पीवरीमिषं कृणुही न इन्द्र

मित्र आणि वरुण पोषण ओततात; इंद्रा, आमच्यासाठी भरपूर अन्न तयार कर.

इन्द्रो विश्वस्य राजति

इंद्र सर्वांचा राज्य करतो.

त्रिकद्रुकेषु महिषो यवाशिरं तुविशुष्मस्तृम्पत्सोममपिबद्विष्णुना सुतं यथावशम् स ईं ममाद महि कर्म कर्त्तवे महामुरुं सैनं सश्चद्देवो देवं सत्य इन्दुः सत्यमिन्द्रम्

त्रिकद्रुक यज्ञात, बलवान, जवस मिसळलेल्या सोमासह, प्रचंड उत्साही, विष्णूच्या सोबत, जसा हवा तसा सोम पिऊन, मोठं कार्य करण्यासाठी आनंदी झाला; देवाने देवाची संगत केली, सत्य सोमाने सत्य इंद्राची संगत केली.

अयं सहस्रमानवो दृशः कवीनां मतिर्ज्योतिर्विधर्म ब्रध्नः समीचीरुषसः समैरयदरेपसः सोचेतसः स्वसरे मन्युमन्तश्चिता गोः

हा हजारो प्रकारांनी युक्त, ज्ञानींची दृष्टी, विचार, तेज, नीतीचा आधार, तेजस्वी, त्याने सर्व उषा एकत्र आणल्या, जे निष्कपट, सुज्ञ, आपल्या जागी, दृढनिश्चयी, आणि गायीचा शोध घेणारे आहेत.

एन्द्र याह्युप नः परावतो नायमच्छा विदथानीव सत्पतिरस्ता राजेव सत्पतिः हवामहे त्वा प्रयस्वन्तः सुतेष्वा पुत्रासो न पितरं वाजसातये मंहिष्ठं वाजसातये

इंद्रा, दूरवरून आमच्याकडे ये, इथे ये आणि सभेचा स्वामी हो; राजा आणि खरा स्वामी म्हणून, आम्ही तुला बोलावतो, दानासाठी उत्सुक, सोमपानाच्या वेळी, जसे मुलं वडिलांना विजयासाठी हाक मारतात, तसंच आम्ही तुला मोठ्या विजयासाठी बोलावतो.

तमिन्द्रं जोहवीमि मघवानमुग्रं सत्रा दधानमप्रतिष्कुतं श्रवांसि भूरिः मंहिष्ठो गीर्भिरा च यज्ञियो ववर्त्त राये नो विश्वा सुपथा कृणोतु वज्री

मी त्या उदार, पराक्रमी, सर्व गोष्टी सांभाळणाऱ्या, अजिंक्य, मोठ्या कीर्तीच्या इंद्राला हाक मारतो; सर्वात सामर्थ्यशाली, स्तुती आणि यज्ञाला योग्य, तो आमच्याकडे संपत्ती मिळवण्यासाठी वळो, वज्रधारी आमच्यासाठी सर्व उत्तम मार्ग तयार करो.

अस्तु श्रौष्ट्पुरो अग्निं धिया दध आ नु त्यच्छर्धो दिव्यं वृणीमह इन्द्रवायू वृणीमहे यद्ध क्राणा विवस्वते नाभा सन्दाय नव्यसे अध प्र नूनमुप यन्ति धीतयो देवांअच्छा न धीतयः

आम्ही ऐकू दे, आम्ही अग्नीला पुढे ठेवू, विचाराने; आता आम्ही ते दिव्य बळ निवडू; आम्ही इंद्र आणि वायू निवडतो; जेव्हा ते नवीन तेजाच्या केंद्राशी एकत्र येतात, तेव्हा आमचे विचार देवांकडे पोहोचतात, आमचे विचार देवांकडे पोहोचतात.

प्र वो महे मतयो यन्तु विष्णवे मरुत्वते गिरिजा एवयामरुत् प्र शर्धाय प्र यज्यवे सुखादये तवसे भन्ददिष्टये धुनिव्रताय शवसे

आमचे विचार महान विष्णूकडे, पर्वतावर जन्मलेल्या मरुतांकडे, मरुतांच्या सैन्याकडे, यज्ञासाठी, सहज दानासाठी, सामर्थ्यासाठी, आशीर्वादासाठी, व्रतपालकांकडे, बलवानांकडे जावोत.

अया रुचा हरिण्या पुनानो विश्वा द्वेषांसि तरति सयुग्वभिः सूरो न सयुग्वभिः धारा पृष्ठस्य रोचते पुनानो अरुषो हरिः विश्वा यद्रूपा परियास्यृक्वभिः सप्तास्येभिरृक्वभिः

या सोन्यासारख्या तेजाने, शुद्ध होऊन, तो आपल्या सहकाऱ्यांसह सर्व द्वेष जिंकतो, जसा सूर्य आपल्या सहकाऱ्यांसह; त्याच्या पाठीवरील धारांमध्ये तेज चमकतं, शुद्ध झालेला, लालसर, सोन्यासारखा, तो सात गाण्यांनी, सात तोंडांनी सर्व रूपांतून जातो.

अभि त्यं देवं सवितारमोण्योः कविक्रतुमर्चामि सत्यसवं रत्नधामभि प्रियं मतिम् ऊर्ध्वा यस्यामतिर्भा अदिद्युतत्सवीमनि हिरण्यपाणिरमिमीत सुक्रतुः कृपा स्वः

मी त्या देव सविताचा, बलशाली, बुद्धिमान, खरी प्रेरणा असणाऱ्या, रत्नांचा धनी, प्रिय विचार असणाऱ्या, स्तुती करतो; ज्याचा विचार उंच आहे, ज्याची प्रेरणा चमकते; त्याच्या आज्ञेने, सुवर्णहस्त, उत्तम कर्म असणाऱ्या, स्वयंप्रकाशी, स्वर्गाची मोजणी केली.

अग्निं होतारं मन्ये दास्वन्तं वसोः सूनुं सहसो जातवेदसं विप्रं न जातवेदसम् य ऊर्ध्वया स्वध्वरो देवो देवाच्या कृपा घृतस्य विभ्राष्टिमनु शुक्रशोचिष आजुह्वानस्य सर्पिषः

मी अग्नीला पुरोहित, उदार, सामर्थ्याचा पुत्र, सर्व जन्मांचा जाणणारा, ज्ञानी म्हणून मानतो; जो सरळ विधीने, दैवी दयाळूपणाने, तुपाचा विस्तार करणारा, तेजस्वी ज्वाळा असणारा, आणि तुप बोलावणारा देव आहे.

तव त्यन्नर्यं नृतो ऽप इन्द्र प्रथमं पूर्व्यं दिवि प्रवाच्यं कृतम् यो देवस्य शवसा प्रारिणा असु रिणन्नपः भुवो विश्वमभ्यदेवमोजसा विदेदूर्जं शतक्रतुर्विदेदिषम्

हे वीर इंद्रा, तुझे ते पहिले, प्राचीन कार्य स्वर्गात सांगण्यासारखे आहे; जे देवाच्या सामर्थ्याने, तू पाणी फोडून, सर्व जगात बळ भरलं, शंभर सामर्थ्य असणाऱ्या, तू पोषण निर्माण केलंस, अन्न निर्माण केलंस.

इत्यैन्द्रं पर्व .. पावमान उच्चा ते जातमन्धसो दिवि सद्भूम्या ददे उग्रं शर्म महि श्रवः

अशा प्रकारे इंद्राला, उत्सवात... हे पवमान, तु द्रव्यातून जन्मलेला, स्वर्गात आणि पृथ्वीवर आपले स्थान ठेवलेस; महान रक्षण, मोठी कीर्ती.

स्वादिष्ठया मदिष्ठया पवस्व सोम धारया इन्द्राय पातवे सुतः

सर्वात मधुर, आनंददायक धारांनी, सोम, तू वहा, इंद्रासाठी पिण्यासाठी पिळलेला आहेस.

वृषा पवस्व धारया मरुत्वते च मत्सरः विश्वा दधान ओजसा

हे बलवान सोम, आपल्या प्रवाहाने वाह, मरुतांसाठी सामर्थ्य घेऊन, सर्व शक्ती अंगी धरून, उत्साहाने पुढे जा.

यस्ते मदो वरेण्यस्तेना पवस्वान्धसा देवावीरघशंसहा

तुझ्या श्रेष्ठ आनंदाने, त्या पवित्र मदाने वाह, हे देव, वीर्यवान आणि अपशब्दांचा नाश करणारा.

तिस्रो वाच उदीरते गावो मिमन्ति धेनवः हरिरेति कनिक्रदत्

तीन स्वर उमटतात, गायी हंबरण करतात, दूध देणाऱ्या गायाही ओरडतात; पिवळसर सोम गडगडत येतो.

इन्द्रायेन्दो मरुत्वते पवस्व मधुमत्तमः अर्कस्य योनिमासदम्

इंद्रासाठी आणि मरुतांसाठी, मधुरतेने भरलेला सोम, स्तोत्राच्या गर्भात स्थिरावून, वाह.

असाव्यंशुर्मदायाप्सु दक्षो गिरिष्ठाः श्येनो न योनिमासदत्

हा तेजस्वी थेंब, आनंदासाठी, कौशल्याने, पाण्यात स्थिरावला आहे, जणू पर्वतावरील गरुड आपल्या घरट्यात बसला आहे.

पवस्व दक्षसाधनो देवेभ्यः पीतये हरे मरुद्भ्यो वायवे मदः

हे पिवळसर सोम, कौशल्य साधून, देवांना पिण्यासाठी वाह; हा आनंद मरुतांसाठी आणि वायूसाठी आहे.

परि स्वानो गिरिष्ठाः पवित्रे सोमो अक्षरत् मदेषु सर्वधा असि

गडगडणारा, पर्वतावर जन्मलेला सोम, गाळणीतून वाहून गेला आहे; आनंदात तू सर्वत्र व्यापलेला आहेस.

परि प्रिया दिवः कविर्वयांसि नप्त्योर्हितः स्वानैर्याति कविक्रतुः

स्वर्गातील प्रिय ऋषी, संततीत स्थिरावलेला, गडगडाटाने पुढे जातो; बुद्धिमान, प्रेरित इच्छेने मार्गक्रमण करतो.

प्र सोमासो मदच्युतः श्रवसे नो मघोनः सुता विदथे अक्रमुः

दाबलेले, आनंदाने भरलेले सोम, आमच्या कीर्तीकरिता, उदार पुरुषा, सभेत पुढे गेले आहेत.

प्र सोमासो विपश्चितो ऽपो नयन्त ऊर्मयः वनानि महिषा इव

ज्ञानी सोम, महिषासारखे, लाटा बनवून, पाण्यांना पुढे नेतात आणि जंगल फोडतात.

पवस्वेन्दो वृषा सुतः कृधी नो यशसो जने विश्वा अप द्विषो जहि

हे सोम, बलवान आणि दाबलेला, वाह; आम्हाला लोकांत कीर्ती मिळवून दे; सर्व द्वेष दूर कर.

वृषा ह्यसि भानुना द्युमन्तं त्वा हवामहे पवमान स्वर्दृशम्

तू खरोखर तेजाने बलवान आहेस; आम्ही तुला हाक मारतो, हे शुद्ध झालेला, प्रकाशाने उजळलेला, स्वर्ग दाखवणारा.