सामवेदः

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवो ऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् यद्ध त्यं मायिनं मृगं तव त्यन्माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्

इंद्रा, तुझ्यासाठी या दगडाने पिळलेल्या सोमाचा अद्वितीय पराक्रम आहे, वज्रधारी; जेव्हा तू त्या चलाख प्राण्याला आपल्या युक्तीने मारलेस, सूर्याच्या राज्याचे अनुसरण केलेस.

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपो ऽर्चन्ननु स्वराज्यम्

जा, पुढे ये, धाडसी हो; तुझे वज्र कधीच अपयशी होत नाही; इंद्रा, तुझे शौर्य हेच बळ आहे, वृताचा नाश कर, पाणी जिंक, सूर्याच्या राज्याचे अनुसरण कर.

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनम् युङ्क्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधो ऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

जेव्हा विजयी उठतात, धाडसवानांना संपत्ती मिळते; आनंदाने धावणारे घोडे जोडी, ज्याला हवे त्याचा नाश कर, ज्याला हवे त्याला धन दे; आम्हाला, इंद्रा, संपत्ती दे.

अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी

ते कधीच थकले नाहीत, ना कधी मागे पडले; प्रियजनांना काहीही इजा पोहोचली नाही, त्यांची शक्ती कमी झाली नाही. तेजस्वी ऋषी नित्य नवे विचार घेऊन, हे इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळवतात.

उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव कदा नः सूनृतावतः कर इदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी

हे दात्या, आमच्या गाणी ऐक, जशी आई आपल्या लेकरांचं ऐकते; आम्ही गोड बोलणारे कधी समृद्ध होऊ? या हेतूने, हे इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळव.

चन्द्रमा अप्स्वान्तरा सुपर्णो धावते दिवि न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी

चंद्र पाण्यात आहे; तेजस्वी पक्षी आकाशात धावतो; तुझे सोन्याचे चाक असलेले ते मार्ग वीजेसारखे शोधतात. त्याची संपत्ती या दोन जगांना माहीत आहे.

प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम् स्तोता वामश्विनावृशि स्तोमेभिर्भूषति प्रति माध्वी मम श्रुतं हवम्

हे अश्विनीद्वय, स्तुती करणारा तुमच्या सर्वात प्रिय, बलवान, संपत्ती देणाऱ्या रथाला स्तोत्रांनी सजवतो; माझी मधुर हाक ऐका.

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

हे अग्नी, आम्ही तुला तेजस्वी, कधीही न वृद्ध होणारा देव म्हणून प्रज्वलित करतो. युद्धात तुझी सर्वात मौल्यवान ज्वाला उजळते; स्वर्गातील वाटा भक्तांना आणून दे.

आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे शीरं पावकशोचिषं वि वो मदे यज्ञेषु स्तीर्णबर्हिषं विवक्षसे

आमच्या स्वतःच्या स्तुतिंनी, आम्ही तुला, अग्नी, यज्ञाचा पुरोहित, बुद्धिमान आणि तेजस्वी ज्वाळांचा स्वामी निवडतो. तुझ्या आनंदात, यज्ञावर पसरलेल्या कुशांवर, अर्पण पुढे आण.

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

हे उषा, आज आम्हाला मोठ्या, प्रकाशमान संपत्तीला जागे कर, जशी पूर्वीही केलीस. सत्य बोलण्यात, श्रेष्ठ वंशात, घोड्यांच्या दानात आणि गोड बोलण्यात आम्हाला जागृत कर.

भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम् अथा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणा गावो न यवसे विवक्षसे

हे मन, आम्हाला चांगले भाग्य पाठव, कौशल्य आणि बुध्दी दे. तुझ्या मैत्रीत आणि आनंदात, जशी गायी कुरणात नेतात, तशी आम्हाला हवी असलेली दाने दे.

क्रत्वा महां अनुष्वधं भीम आ वावृते शवः श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवां दधे हस्तयोर्वज्रमायसम्

स्वतःच्या निर्धाराने, तो महान पराक्रमी अधिक बलवान झाला; तेजाने शोभिवंत असलेला, त्याने पिवळ्या दाढीच्या, सोन्याचा रंग असलेल्या हातात लोखंडाचा वज्र ठेवला.

स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम् यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्रा चिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी

तोच खरा बलवान, संपत्ती देणारा रथ चढतो, जो इंद्रासाठी आनंददायक पेयाने पात्र भरतो. हे इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळव.

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः अस्तमर्वन्त आशवो ऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

तो अग्नीच खरा धन आहे, ज्याच्याकडे गायी जातात, ज्याच्याकडे वेगवान घोडे आणि नेहमी जिंकणारे रथ येतात. भक्तांना पोषण दे.

न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम् सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयति वरुणो अति द्विषः

त्या मनुष्यास कोणतेही संकट किंवा अपयश येत नाही, ज्याला देव, आर्यमा, मित्र, आणि वरुण एकत्रितपणे शत्रूंपलीकडे नेतात.

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

हे सोम, इंद्र, मित्र, पूष्णा आणि भगासाठी गोडपणे सर्वत्र वहा.

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः द्विषस्तरध्या ऋणया न ईरसे

हे सोम, सामर्थ्य मिळवण्यासाठी सर्वत्र वहा; शत्रूंच्या अडथळ्यांना भेदून, द्वेष करणाऱ्यांना मागे टाकून, जसा कर्जदार पळतो तसा पुढे जा.

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

हे सोम, तू मोठ्या समुद्रासारखा वहा, देवांचा पिता, सर्व ठिकाणांना व्यापणारा.

पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

हे सोम, मोठ्या कौशल्यासाठी वहा, जसा जिंकण्यासाठी बांधलेला घोडा धनासाठी धावतो.

इन्दुः पविष्ट चारुर्मदायापामुपस्थे कविर्भगाय

तो सुंदर सोमरस, आनंदासाठी गाळण्यात गेला, पाण्याच्या कुशीत, ऋषीप्रमाणे, भगासाठी.

अनु हि त्वा सुतं सोम मदामसि महे समर्यराज्ये वाजां अभि पवमान प्र गाहसे

खरंच, आम्ही तुझ्यात, सोमरसात, आनंदासाठी, मोठ्या राज्यासाठी आनंद मानतो; हे वहणाऱ्या, तू सामर्थ्याकडे पुढे जातोस.

क ईं व्यक्ता नरः सनीडा रुद्रस्य मर्या अथ स्वश्वाः

कोणता मनुष्य, जो रुद्राच्या जवळ आहे, तो प्रत्यक्ष दिसणारा, मर्त्य आहे का, की स्वतःच्या घोड्यांवर आरूढ आहे?

अग्ने तमद्याश्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृशम् ऋध्यामा त ओहैः

अग्निदेव, आज आम्ही तुझ्या कृपेने, स्तुतींनी, त्या वेगवान घोड्यासारख्या सामर्थ्याला, त्या शुभ शक्तीला, जी हृदयाला स्पर्श करणारी आहे, प्राप्त होऊ दे.

आविर्मर्या आ वाजं वाजिनो अग्मं देवस्य सवितुः सवम् स्वर्गां अर्वन्तो जयत

ते वीर प्रकट झाले; आम्ही त्या सामर्थ्याला, त्या देव सावितृच्या शक्तीला, आणि बलवानांचा विजय मिळवला आहे; वेगवानांनी स्वर्गलोक जिंकावा.

पवस्व सोम द्युम्नी सुधारो महां अवीनामनुपूर्व्यः

सोमदेवा, तू कीर्तीने, उत्तम शुद्ध करणारा, महान, नेहमी नवा, आणि प्राचीन मार्गाने वाहत रहा.

पञ्चम द्वितीयो ऽर्धः विश्वतोदावन्विश्वतो न आ भर यं त्वा शविष्ठमीमहे

दुसरा अर्धा म्हणजे पाचवा; सर्व बाजूंनी, सर्व दिशांनी, आम्ही ज्याला आवाहन करतो तो सर्वात बलवान आमच्याकडे आण.

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

हा यज्ञकर्ता, ऋत्विज आहे, ज्याचे मी इंद्र म्हणून, नावाने प्रसिद्ध, स्तवन करतो.

ब्रह्माण इन्द्रं महयन्तो हन्तवा उ

ब्राह्मणशक्तीने इंद्राचे गौरव करणारे, शत्रूचा नाश करतात.

अनवस्ते रथमश्वाय तक्षुस्त्वष्टा वज्रं पुरुहूत द्युमन्तम्

त्वष्ट्याने घोड्यासाठी रथ तयार केला, आणि हे पुरुहूत, तुझ्यासाठी तेजस्वी वज्र बनवला.