सामवेदः

आ याह्ययमिन्दवे ऽश्वपते गोपत उर्वरापते सोमं सोमपते पिब

इंद्रा, या या या यज्ञासाठी, घोड्यांचा, गाईंचा आणि शेतांचा स्वामी, सोमाचा स्वामी, सोमपान कर.

त्वया ह स्विद्युजा वयं प्रति श्वसन्तं वृषभ ब्रुवीमहि संस्थे जनस्य गोमतः

बळशाली, तुझ्या गडगडाटाने आम्ही श्वास घेणाऱ्याशी बोलतो; गाईंनी समृद्ध अशा सभेत.

गावश्चिद्धा समन्यवः सजात्येन मरुतः सबन्धवः रिहते ककुभो मिथः

गायी देखील, आपापसात बंधुत्वाने, मरुतांसह आणि त्यांच्या सोबत्यांसह, एकत्रच फिरतात, त्यांची रूपे मिसळतात.

त्वं न इन्द्रा भर ओजो नृम्णं शतक्रतो विचर्षणे आ वीरं पृतनासहम्

इंद्रा, आम्हाला बळ आणि शौर्य दे, शतशक्तीमान आणि बुद्धिमान; युद्धात टिकणारा वीर दे.

अधा हीन्द्र गिर्वण उप त्वा काम ईमहे ससृग्महे उदेव ग्मन्त उदभिः

म्हणून, स्तुती करणाऱ्या इंद्रा, आम्ही तुझी इच्छा धरतो, तुला बोलावतो; ते पाण्यांसह वर येऊ दे.

सीदन्तस्ते वयो यथा गोश्रीते मधौ मदिरे विवक्षणे अभि त्वामिन्द्र नोनुमः

तुझे पक्षी जसे गायींच्या छायेत बसतात, मधुर आणि आनंददायक ठिकाणी, तसेच आम्ही तुझी स्तुती करतो, इंद्रा.

वयमु त्वामपूर्व्य स्थूरं न कच्चिद्भरन्तो ऽवस्यवः वज्रिञ्चित्रं हवामहे

हे अद्वितीय, आम्ही तुला जणू काही मोठे ओझे वाहतो तसे, वज्रधारी, तुझ्या मदतीसाठी तुझा आवाहन करतो, अद्भुत इंद्रा.

स्वादोरित्था विषूवतो मधोः पिबन्ति गौर्यः या इन्द्रेण सयावरीर्वृष्णा मदन्ति शोभथा वस्वीरनु स्वराज्यम्

गायी मधुरतेने वाहणारे मध पितात; ज्या इंद्रासोबत आनंद मानतात, त्या बलवान आणि धनाढ्य होतात, सूर्याच्या राज्याचे अनुसरण करतात.

इत्था हि सोम इन्मदो ब्रह्म चकार शविष्ठ वज्रिन्नोजसा पृथिव्या निः शशा अहिमर्चन्ननु स्वराज्यम्

अशा प्रकारे, सोमाने आनंदाने प्रार्थना केली; सर्वात बलवान वज्रधारीने आपल्या सामर्थ्याने पृथ्वी पसरवली, सर्पाचा नाश केला, आणि सूर्याच्या राज्याचे अनुसरण केले.

इन्द्रो मदाय वावृधे शवसे वृत्रहा नृभिः तमिन्महत्स्वाजिषूतिमर्भे हवामहे स वाजेषु प्र नो ऽविषत्

इंद्र आनंदासाठी, सामर्थ्यासाठी, आणि वीरांसह वाढला; मोठ्या युद्धात आम्ही त्याला बोलावतो, तो विजयात आमच्याकडे येवो.

इन्द्र तुभ्यमिदद्रिवो ऽनुत्तं वज्रिन्वीर्यम् यद्ध त्यं मायिनं मृगं तव त्यन्माययावधीरर्चन्ननु स्वराज्यम्

इंद्रा, तुझ्यासाठी या दगडाने पिळलेल्या सोमाचा अद्वितीय पराक्रम आहे, वज्रधारी; जेव्हा तू त्या चलाख प्राण्याला आपल्या युक्तीने मारलेस, सूर्याच्या राज्याचे अनुसरण केलेस.

प्रेह्यभीहि धृष्णुहि न ते वज्रो नि यंसते इन्द्र नृम्णं हि ते शवो हनो वृत्रं जया अपो ऽर्चन्ननु स्वराज्यम्

जा, पुढे ये, धाडसी हो; तुझे वज्र कधीच अपयशी होत नाही; इंद्रा, तुझे शौर्य हेच बळ आहे, वृताचा नाश कर, पाणी जिंक, सूर्याच्या राज्याचे अनुसरण कर.

यदुदीरत आजयो धृष्णवे धीयते धनम् युङ्क्ष्वा मदच्युता हरी कं हनः कं वसौ दधो ऽस्मां इन्द्र वसौ दधः

जेव्हा विजयी उठतात, धाडसवानांना संपत्ती मिळते; आनंदाने धावणारे घोडे जोडी, ज्याला हवे त्याचा नाश कर, ज्याला हवे त्याला धन दे; आम्हाला, इंद्रा, संपत्ती दे.

अक्षन्नमीमदन्त ह्यव प्रिया अधूषत अस्तोषत स्वभानवो विप्रा नविष्ठया मती योजा न्विन्द्र ते हरी

ते कधीच थकले नाहीत, ना कधी मागे पडले; प्रियजनांना काहीही इजा पोहोचली नाही, त्यांची शक्ती कमी झाली नाही. तेजस्वी ऋषी नित्य नवे विचार घेऊन, हे इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळवतात.

उपो षु शृणुही गिरो मघवन्मातथा इव कदा नः सूनृतावतः कर इदर्थयास इद्योजा न्विन्द्र ते हरी

हे दात्या, आमच्या गाणी ऐक, जशी आई आपल्या लेकरांचं ऐकते; आम्ही गोड बोलणारे कधी समृद्ध होऊ? या हेतूने, हे इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळव.

चन्द्रमा अप्स्वान्तरा सुपर्णो धावते दिवि न वो हिरण्यनेमयः पदं विन्दन्ति विद्युतो वित्तं मे अस्य रोदसी

चंद्र पाण्यात आहे; तेजस्वी पक्षी आकाशात धावतो; तुझे सोन्याचे चाक असलेले ते मार्ग वीजेसारखे शोधतात. त्याची संपत्ती या दोन जगांना माहीत आहे.

प्रति प्रियतमं रथं वृषणं वसुवाहनम् स्तोता वामश्विनावृशि स्तोमेभिर्भूषति प्रति माध्वी मम श्रुतं हवम्

हे अश्विनीद्वय, स्तुती करणारा तुमच्या सर्वात प्रिय, बलवान, संपत्ती देणाऱ्या रथाला स्तोत्रांनी सजवतो; माझी मधुर हाक ऐका.

आ ते अग्न इधीमहि द्युमन्तं देवाजरम् युद्ध स्या ते पनीयसी समिद्दीदयति द्यवीषं स्तोतृभ्य आ भर

हे अग्नी, आम्ही तुला तेजस्वी, कधीही न वृद्ध होणारा देव म्हणून प्रज्वलित करतो. युद्धात तुझी सर्वात मौल्यवान ज्वाला उजळते; स्वर्गातील वाटा भक्तांना आणून दे.

आग्निं न स्ववृक्तिभिर्होतारं त्वा वृणीमहे शीरं पावकशोचिषं वि वो मदे यज्ञेषु स्तीर्णबर्हिषं विवक्षसे

आमच्या स्वतःच्या स्तुतिंनी, आम्ही तुला, अग्नी, यज्ञाचा पुरोहित, बुद्धिमान आणि तेजस्वी ज्वाळांचा स्वामी निवडतो. तुझ्या आनंदात, यज्ञावर पसरलेल्या कुशांवर, अर्पण पुढे आण.

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

हे उषा, आज आम्हाला मोठ्या, प्रकाशमान संपत्तीला जागे कर, जशी पूर्वीही केलीस. सत्य बोलण्यात, श्रेष्ठ वंशात, घोड्यांच्या दानात आणि गोड बोलण्यात आम्हाला जागृत कर.

भद्रं नो अपि वातय मनो दक्षमुत क्रतुम् अथा ते सख्ये अन्धसो वि वो मदे रणा गावो न यवसे विवक्षसे

हे मन, आम्हाला चांगले भाग्य पाठव, कौशल्य आणि बुध्दी दे. तुझ्या मैत्रीत आणि आनंदात, जशी गायी कुरणात नेतात, तशी आम्हाला हवी असलेली दाने दे.

क्रत्वा महां अनुष्वधं भीम आ वावृते शवः श्रिय ऋष्व उपाकयोर्नि शिप्री हरिवां दधे हस्तयोर्वज्रमायसम्

स्वतःच्या निर्धाराने, तो महान पराक्रमी अधिक बलवान झाला; तेजाने शोभिवंत असलेला, त्याने पिवळ्या दाढीच्या, सोन्याचा रंग असलेल्या हातात लोखंडाचा वज्र ठेवला.

स घा तं वृषणं रथमधि तिष्ठाति गोविदम् यः पात्रं हारियोजनं पूर्णमिन्द्रा चिकेतति योजा न्विन्द्र ते हरी

तोच खरा बलवान, संपत्ती देणारा रथ चढतो, जो इंद्रासाठी आनंददायक पेयाने पात्र भरतो. हे इंद्रा, तुझे दोन घोडे जुळव.

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः अस्तमर्वन्त आशवो ऽस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

तो अग्नीच खरा धन आहे, ज्याच्याकडे गायी जातात, ज्याच्याकडे वेगवान घोडे आणि नेहमी जिंकणारे रथ येतात. भक्तांना पोषण दे.

न तमंहो न दुरितं देवासो अष्ट मर्त्यम् सजोषसो यमर्यमा मित्रो नयति वरुणो अति द्विषः

त्या मनुष्यास कोणतेही संकट किंवा अपयश येत नाही, ज्याला देव, आर्यमा, मित्र, आणि वरुण एकत्रितपणे शत्रूंपलीकडे नेतात.

परि प्र धन्वेन्द्राय सोम स्वादुर्मित्राय पूष्णे भगाय

हे सोम, इंद्र, मित्र, पूष्णा आणि भगासाठी गोडपणे सर्वत्र वहा.

पर्यू षु प्र धन्व वाजसातये परि वृत्राणि सक्षणिः द्विषस्तरध्या ऋणया न ईरसे

हे सोम, सामर्थ्य मिळवण्यासाठी सर्वत्र वहा; शत्रूंच्या अडथळ्यांना भेदून, द्वेष करणाऱ्यांना मागे टाकून, जसा कर्जदार पळतो तसा पुढे जा.

पवस्व सोम महान्त्समुद्रः पिता देवानां विश्वाभि धाम

हे सोम, तू मोठ्या समुद्रासारखा वहा, देवांचा पिता, सर्व ठिकाणांना व्यापणारा.

पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

हे सोम, मोठ्या कौशल्यासाठी वहा, जसा जिंकण्यासाठी बांधलेला घोडा धनासाठी धावतो.