सामवेदः

इमे त इन्द्र सोमाः सुतासो ये च सोत्वाः तेषां मत्स्व प्रभूवसो

हे इंद्रा, हे सोमरस तुझ्यासाठी काढले आहेत, आणि जे अजून काढायचे आहेत तेही. हे बलाढ्य, त्यात आनंद मान.

तुभ्यं सुतासः सोमाः स्तीर्णं बर्हिर्विभावसो स्तोतृभ्य इन्द्र मृडय

इंद्रा, तुझ्यासाठी सोमरस ओतला आहे, तेजस्वी आसन अंथरलं आहे; गाणाऱ्यांवर कृपा कर.

आ व इन्द्र कृविं यथा वाजयन्तः शतक्रतुम् मंहिष्ठं सिञ्च इन्दुभिः

इंद्रा, जशी सोमरसाची धार वाहते, तशी ये. शतक्री, सर्वांत मोठ्याला त्या रसांनी स्नान घडवू दे.

अतश्चिदिन्द्र न उपा याहि शतवाजया इषा सहस्रवाजया

इंद्रा, इथूनच आमच्याकडे ये. शंभरपट बळ, हवी असलेली दाने आणि हजारपट सामर्थ्य घेऊन ये.

आ बुन्दं वृत्रहा ददे जातः पृच्छद्वि मातरम् क उग्राः के ह शृण्विरे

वृत्‍राचा नाश करणाऱ्याने तो थेंब दिला; जन्मल्यावर त्याने आईला विचारलं, 'हे भयंकर कोण आहेत, कोण ऐकतात?'.

बृबदुक्थं हवामहे सृप्रकरस्नमूतये साधः कृण्वन्तमवसे

आम्ही मोठ्या स्तोत्राला, जो स्तुतीने ओतप्रोत आहे, मदतीसाठी, आणि आधारासाठी कार्य करणारा आहे, आवाहन करतो.

ऋजुनीती नो वरुणो मित्रो नयति विद्वान् अर्यमा देवैः सजोषाः

वरुण, मित्र आणि अर्यमान, हे ज्ञानी आणि देवांबरोबर एकरूप झालेले, आपल्याला सरळ मार्गाने नेतात.

दूरादिहेव यत्सतो ऽरुणप्सुरशिश्वितत् वि भानुं विश्वथातनत्

दूरवरून, जणू काही लांबूनच, तेजस्वी आणि नेहमी तरुण असलेला, सर्व दिशांना आपले प्रकाश पसरवतो.

आ नो मित्रावरुणा घृतैर्गव्यूतिमुक्षतम् मध्वा रजांसि सुक्रतू

मित्र आणि वरुण, तुपाने आम्हाला गायींनी समृद्ध अशी भरपूर संपत्ती द्या; मधासारख्या गोडतेने, हे कुशल देवांनो, आकाशातील सर्व लोकांची मुक्तता करा.

उदु त्ये सूनवो गिरः काष्ठा यज्ञेष्वत्नत वाश्रा अभिज्ञु यातवे

पुत्रांनी आपले स्वर उंचावले, जे यज्ञात सर्व दिशांना पोहोचतात; बलवान आणि प्रसिद्ध असलेले, प्रवासासाठी येतात.

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् समूढमस्य पांसुले

विष्णूने मोठ्या पावलांनी जग व्यापले; त्याने आपले पाऊल तीन वेळा ठेवलं, आणि ते धुळीत घट्ट रोवले.

अतीहि मन्युषाविणं सुषुवांसमुपेरय अस्य रातौ सुतं पिब

तू आपल्या उत्साहाने ये, उत्तम रीतीने दाबलेला सोम उचल, या दानात सोमपान कर.

कदु प्रचेतसे महे वचो देवाय शस्यते तदिध्यस्य

ज्ञानी आणि महान देवासाठी कोणते वचन सर्वांत जास्त स्तुतीस पात्र आहे? तेच त्याचे आहे.

उक्थं च न शस्यमानं नागो रयिरा चिकेत न गायत्रं गीयमानम्

स्तोत्र जरी गायले जात असले, तरी धन किंवा गाणे कुणाच्या लक्षात येत नाही.

इन्द्र उक्थेभिर्मन्दिष्ठो वाजानां च वाजपतिः हरिवान्त्सुतानां सखा

इंद्राला स्तोत्रे सर्वांत प्रिय आहेत; तो विजयांचा स्वामी आणि सोन्यासारख्या घोड्यांवर बसणाऱ्या सोमपान करणाऱ्यांचा मित्र आहे.

आ याह्युप नः सुतं वाजेभिर्मा हृणीयथाः महां इव युवजानिः

आमच्याकडे ये, आमच्या सोमाजवळ विजयांसह ये; मोठ्या तरुणासारखा आमच्याकडून वळू नकोस.

कदा वसो स्तोत्रं हर्यत आ अव श्मशा रुधद्वाः दीर्घं सुतम् वाताप्याय

कधी, हे कृपावंत, स्तुती केलेले स्तोत्र तुला आवडेल? हे रुधद्वाह, दीर्घकाळ दाबलेला सोम आणि ताजेपणासाठी आमच्याकडे ये.

ब्राह्मणादिन्द्र राधसः पिबा सोममृतूं रनु तवेदं सख्यमस्तृतम्

इंद्रा, ब्राह्मणाच्या उदारतेसाठी सोमपान कर; ऋतूनुसार चाल. तुझे हे मैत्र कायमचे आहे.

वयं घा ते अपि स्मसि स्तोतार इन्द्र गिर्वणः त्वं नो जिन्व सोमपाः

आम्ही खरोखरच तुझे गायक आहोत, हे इंद्रा, गाण्याला आवडणारा; तू, सोमपान करणारा, आमच्यासाठी विजय मिळव.

एन्द्र पृक्षु कासु चिन्नृम्णं तनूषु धेहि नः सत्राजिदुग्र पौंस्यम्

इंद्रा, कुठल्याही कुळात, आमच्या शरीरात शौर्य ठेव; आम्हाला सत्राजितसारखी मोठी ताकद दे.

एवा ह्यसि वीरयुरेवा शूर उत स्थिरः एवा ते राध्यं मनः

तू खरोखर शूर आहेस, तू बलवान आहेस, हे वीर; तुझे मन नेहमीच दानासाठी तयार असते.

अभि त्वा शूर नोनुमो ऽदुग्धा इव धेनवः ईशानमस्य जगतः स्वर्दृशमीशानमिन्द्र तस्थुषः

आम्ही तुला, हे वीर, जसे गायी अजून न दुभलेल्या गायीचे स्तवन करतात तसेच, स्तुती करतो; तू जगाचा आणि स्थिर असलेल्या सर्वांचा स्वामी आहेस, हे सूर्यद्रष्टा इंद्रा.

त्वामिद्धि हवामहे सातौ वाजस्य कार्वः त्वां वृत्रेष्विन्द्र सत्पतिं नरस्त्वां काष्ठास्वर्वतः

आम्ही तुला, हे इंद्रा, विजयासाठी, लोकांचा नेता म्हणून आवाहन करतो; युद्धात, इंद्रा, तू खरा स्वामी आहेस; सर्व दिशांना, सूर्याचा स्वामी म्हणून, पुरुष तुझे आवाहन करतात.

अभि प्र वः सुराधसमिन्द्रमर्च यथा विदे यो जरितृभ्यो मघवा पुरूवसुः सहस्रेणेव शिक्षति

आता आपण सर्वश्रेष्ठ दाते असलेल्या इंद्राचे योग्य प्रकारे स्तुती करूया. गायकांमध्ये प्रसिद्ध असलेला, उदार असा मघवा हजारोंनी जणू धन देतो.

तं वो दस्ममृतीषहं वसोर्मन्दानमन्धसः अभि वत्सं न स्वसरेषु धेनव इन्द्रं गीर्भिर्नवामहे

तो अपराजित, बलवान इंद्र, दात्यांचा आनंद, आनंद देणारा, त्याला आपण गाण्यांनी हाक मारूया, जसे गोठ्यातील गायी वासराला हाक मारतात.

तरोभिर्वो विदद्वसुमिन्द्रं सबाध ऊतये बृहद्गायन्तः सुतसोमे अध्वरे हुवे भरं न कारिणम्

तुमच्या गाण्यांनी धन देणाऱ्या इंद्राला संकटात मदतीसाठी बोलवा; सोमरसाच्या यज्ञात मोठ्याने गाता गाता, मी त्याला, कामगाराने मजुरीसाठी हाक मारावी तसा, बोलावतो.

तरणिरित्सिषासति वाजं पुरन्ध्या युजा आ व इन्द्रं पुरुहूतं नमे गिरा नेमिं तष्टेव सुद्रुवम्

जलद धावणारा, पुरंधीच्या साथीनं, विजय मिळवण्यासाठी धडपडतो; मी, इंद्रा, तुला वारंवार बोलावतो, माझ्या गाण्यांनी नमन करतो, जसे नीट घडवलेले चाक मजबूत असते.

पिबा सुतस्य रसिनो मत्स्वा न इन्द्र गोमतः आपिर्नो बोधि सधमाद्ये वृधे ऽस्मां अवन्तु ते धियः

इंद्रा, गोमंत असलेल्या सोमरसाचा आस्वाद घे, त्यात आनंद मान. एकत्र यज्ञात आमचा मित्र हो, तुझे विचार आम्हाला नेहमीच रक्षण आणि वाढ देोत.

त्वं ह्येहि चेरवे विदा भगं वसुत्तये उद्वावृषस्व मघवन्गविष्टय उदिन्द्राश्वमिष्टये

इथे ये, मैत्रीसाठी, आम्हाला संपत्तीचा वाटा दे. मघवा, गायी मिळवण्यासाठी उभा राहा, आणि इंद्रा, घोडे मिळवण्यासाठीही पुढे ये.