सामवेदः

कङ्काः सुपर्णा अनु यन्त्वेनान्गृध्राणामन्नमसावस्तु सेना मैषां मोच्यघहारश्च नेन्द्र वयांस्येनाननुसंयन्तु सर्वान्

गिधाडे आणि मोठे पक्षी या मागे जाऊ देत, मारल्या गेलेल्यांचे मांस गिधाडांना मिळू दे, आमच्या सैन्याला काहीही इजा होऊ नये आणि आमच्या कुणामागे कोणताही पक्षी जाऊ नये.

अमित्रसेनां मघवन्नस्माञ्छत्रुयतीमभि उभौ तामिन्द्र वृत्रहन्नग्निश्च दहतं प्रति

हे मघवान, आमच्यावर चाल करून येणाऱ्या शत्रूंची सेना उधळून लाव, हे इंद्र, वृत्सत्राचा नाश करणारा, आणि अग्नी, दोन्ही बाजूंनी त्यांना जाळून टाका.

यत्र बाणाः सम्पतन्ति कुमारा विशिखा इव तत्रा नो ब्रह्मणस्पतिरदितिः शर्म यच्छतु विश्वाहा शर्म यच्छतु

जिथे बाण पडतात, जिथे तरुण मुले बाणांसारखी आहेत, तिथे बृहस्पती आणि अदिती आम्हाला नेहमीच संरक्षण देवोत.

वि रक्षो वि मृधो जहि वि वृत्रस्य हनू रुज वि मन्युमिन्द्र वृत्रहन्नमित्रस्याभिदासतः

राक्षसांना, शत्रूंना दूर लोट, वृत्सत्राच्या जबड्यांचा चुराडा कर, राग फोड, हे इंद्र, वृत्सत्राचा नाश करणारा, आमच्यावर चाल करून येणाऱ्या शत्रूंचा नाश कर.

वि न इन्द्र मृधो जहि नीचा यच्छ पृतन्यतः यो अस्मां अभिदासत्यधरं गमया तमः

हे इंद्र, आमचे शत्रू दूर लोट, आमच्यावर हल्ला करणाऱ्यांना खाली पाड, जो कोणी आमच्यावर हल्ला करतो त्याला अंधारात टाक.

इन्द्रस्य बाहू स्थविरौ युवानावनाधृष्यौ सुप्रतीकावसह्यौ तौ युञ्जीत प्रथमौ योग आगते याभ्यां जितमसुराणां सहो महत्

इंद्राचे दोन हात, मजबूत आणि तरुण, कोणाच्याही आवाक्याबाहेरचे, सुंदर आणि अडथळा न मानणारे, हे युद्धाच्या सुरुवातीला तयार राहोत, ज्यांच्या जोरावर असुरांचे मोठे बळ जिंकले गेले.

मर्माणि ते वर्मणा च्छादयामि सोमस्त्वा राजामृतेनानु वस्ताम् उरोर्वरीयो वरुणस्ते कृणोतु जयन्तं त्वानु देवा मदन्तु

मी तुझ्या नाजूक जागा कवचाने झाकतो, सोम राजा तुला अमृताने अभिषेक करो, वरुण तुला विजय मिळवून देवो, आणि सर्व देव तुला आनंदित करो.

अन्धा अमित्रा भवताशीर्षाणो ऽहय इव तेषां वो अग्निनुन्नानामिन्द्रो हन्तु वरंवरम्

शत्रू अंध, डोके नसलेले, सापांसारखे होतील, अग्नीने जळालेले त्यांना इंद्र पुन्हा पुन्हा ठार करो.

यो नः स्वो ऽरणो यश्च निष्ट्यो जिघांसति देवास्तं सर्वे धूर्वन्तु ब्रह्म वर्म ममान्तरं शर्म वर्म ममान्तरम्

जो आपल्यातला शत्रू आहे किंवा जवळचा-दूरचा जो आपल्याला मारण्याचा विचार करतो, सर्व देव त्याचा नाश करो, माझ्या अंतरात प्रार्थना हेच कवच असो, संरक्षण हेच कवच असो.

मृगो न भीमः कुचरो गिरिष्ठाः परावत आ जगन्था परस्याः सृकं संशाय पविमिन्द्र तिग्मं वि शत्रूं ताढि वि मृधो नुदस्व

डोंगरात हिंडणाऱ्या भीषण प्राण्यासारखा, तू शत्रूच्या गुहेत पोहोचला आहेस, इंद्रा, तिखट बाण धनुष्याला लावून शत्रूंना ठेच, शत्रूंना उधळून लाव.

भद्रं कर्णेभिः शृणुयाम देवा भद्रं पश्येमाक्षभिर्यजत्राः स्थिरैरङ्गैस्तुष्टुवां सस्तनूभिर्व्यशेमहि देवहितं यदायुः

देवांनो, आमच्या कानांनी शुभ ऐकू दे, आमच्या डोळ्यांनी शुभ पाहू दे, बलवान अंगांनी, तुमची स्तुती करत करत, देवांनी दिलेले आयुष्य आनंदात जगू दे.

स्वस्ति न इन्द्रो वृद्धश्रवाः स्वस्ति नः पूषा विश्ववेदाः स्वस्ति नस्तार्क्ष्यो अरिष्टनेमिः स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु

इंद्र, ज्याची कीर्ती मोठी आहे, त्याने आपल्याला कल्याण लाभू दे. सर्व काही जाणणारा पूषा आपल्याला सुखी ठेवो. ताऱ्क्ष्य, ज्याच्या चाकांना कधीही बाधा येत नाही, त्याने आपल्याला सुरक्षित ठेवो. बृहस्पती आपल्यावर नेहमीच कृपा करो.

ॐ स्वस्ति नो बृहस्पतिर्दधातु

ॐ, बृहस्पतीने आपल्याला नेहमीच कल्याण लाभू दे.