सामवेदः

स नो विश्वा दिवो वसूतो पृथिव्या अधि पुनान इन्दवा भर

तो आम्हाला स्वर्ग आणि पृथ्वीवरील सर्व संपत्ती, शुद्ध करून, सोम, येथे आणून देओ.

नवम प्रथमो ऽर्धः प्रास्य धारा अक्षरन्वृष्णः सुतस्यौजसा देवां अनु प्रभूषतः

नववा, पहिला भाग, वाहू लागला आहे; बलवान, पिळलेल्या सोमाच्या धारांनी, देवांचा पाठलाग करत, सामर्थ्याने वाहतात.

सप्तिं मृजन्ति वेधसो गृणन्तः कारवो गिरा ज्योतिर्जज्ञानमुक्थ्यम्

ज्ञानी लोक, गात गात, सप्तीला शुद्ध करतात; कवी, स्तोत्रांनी, तेजस्वी प्रकाश उत्पन्न करतात.

सुषहा सोम तानि ते पुनानाय प्रभूवसो वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

हे सोम, तुझ्या शुद्धीसाठी तुझ्या त्या सामर्थ्यांना वाढू दे, ज्या स्तुतीच्या महासागरापर्यंत पोहोचतात.

एष ब्रह्मा य ऋत्विय इन्द्रो नाम श्रुतो गृणे

ही पवित्र वाणी आहे: मी त्या ऋत्विज इंद्राचे, ज्याचे नाव सर्वत्र प्रसिद्ध आहे, स्तुती करतो.

त्वामिच्छवसस्पते यन्ति गिरो न संयतः

हे बलशाली स्वामी, तुझ्याकडे आमच्या शब्दांचा ओघ रोखता येत नाही, ते तुझ्याकडे मुक्तपणे जातात.

वि स्रुतयो यथा पथा इन्द्र त्वद्यन्तु रातयः

जसे प्रवाह आपल्या वाटेने वाहतात, तसेच आज तुझ्याकडे दानं येऊ देत, हे इंद्र.

आ त्वा रथं यथोतये सुम्नाय वर्त्तयामसि तुविकूर्मिमृतीषहमिन्द्रं शविष्ठ सत्पतिम्

तुला योग्यप्रमाणे, कृपेसाठी आम्ही रथ नेतो; हे पराक्रमी इंद्र, तू मोठा, धनाचा स्वामी आणि शत्रूंचा पराभव करणारा आहेस.

तुविशुष्म तुविक्रतो शचीवो विश्वया मते आ पप्राथ महित्वना

मजबूत सामर्थ्याने, महान कृत्यांनी, शक्तीने युक्त होऊन, तुझ्या बुद्धीने तू आपले मोठेपण सर्वत्र पसरवले आहेस.

यस्य ते महिना महः परि ज्मायन्तमीयतुः हस्ता वज्रं हिरण्ययम्

तुझ्या महानतेने, हे महाबली, तुझ्या दोन्ही हातांनी तू सुवर्ण वज्र धरले आहेस.

आ यः पुरं नार्मिणीमदीदेदत्यः कविर्नभन्यो नार्व सूरो न रुरुक्वाञ्छतात्मा

जो ऋषी आणि ज्ञानी म्हणून प्राचीन नगरीकडे पुढे गेला, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, आणि थकवा न येणाऱ्या मनाने.

अभि द्विजन्मा त्री रोचनानि विश्वा रजांसि शुशुचनो अस्थात् होता यजिष्ठो अपां सधस्थे

द्विजन्मा पुरोहित तीन आकाशांमध्ये, सर्व प्रदेशांमध्ये तेजाने चमकत उभा राहिला, तो यज्ञासाठी सर्वश्रेष्ठ, पाण्याच्या आसनावर विराजमान.

अयं स होता यो द्विजन्मा विश्वा दधे वार्याणि श्रवस्या मर्तो यो अस्मै सुतुको ददाश

हा तो पुरोहित आहे, द्विजन्मा, ज्याने सर्व मौल्यवान गोष्टी कीर्तीकरता स्थापल्या; जो मनुष्य त्याला सोमासह अर्पण करतो, त्याला लाभ मिळतो.

अग्ने तमद्याष्वं न स्तोमैः क्रतुं न भद्रं हृदिस्पृषम् ऋध्यामा त ओहैः

हे अग्नि, आज आम्ही तुझ्या स्तुतीने, तुझ्या सहाय्याने, घोड्याप्रमाणे वेगवान आणि मनाला भिडणारे शुभ संकल्प प्राप्त करू दे.

अधा ह्यग्ने क्रतोर्भद्रस्य दक्षस्य साधोः रथीरृतस्य बृहतो बभूथ

म्हणूनच, हे अग्नि, तू शुभ संकल्पाचा, बुद्धिमान, धर्मशील आणि महान यांचा रथवान झाला आहेस.

एभिर्नो अर्कैर्भवा नो अर्वाङ्क्स्वार्ण ज्योतिः अग्ने विश्वेभिः सुमना अनीकैः

या स्तोत्रांनी तू आमच्याजवळ ये, हे अग्नि, तुझ्या सर्व मंगलमय रूपांनी, आम्हाला तेजस्वी प्रकाश मिळू दे.

अग्ने विवस्वदुषसश्चित्रं राधो अमर्त्य आ दाशुषे जातवेदो वहा त्वमद्या देवां उषर्बुधः

हे अग्नि, विवस्वतच्या उषांसाठी, अमर आणि सुंदर दान भक्ताला दे; हे जातवेद, आज देवांना जागृत कर.

जुष्टो हि दूतो असि हव्यवाहनो ऽग्ने रथीरध्वराणाम् सजूरश्विभ्यामुषसा सुवीर्यमस्मे धेहि श्रवो बृहत्

कारण तू प्रिय दूत आहेस, हव्य वाहणारा आहेस, हे अग्नि, यज्ञाचा रथवान आहेस; अश्विन आणि उषा यांच्यासह आम्हाला वीर्य आणि मोठी कीर्ती दे.

विधुं दद्राणं समने बहूनां युवानं सन्तं पलितो जगार देवस्य पश्य काव्यं महित्वाद्या ममार स ह्यः समान

तरुण असूनही पांढऱ्या केसांचा तो अनेकांच्या सभेत जागा झाला; देवाची ती अद्भुत बुद्धी पाहा—काल तो मरण पावला, आज तो पुन्हा जन्मला.

शाक्मना शाको अरुणः सुपर्ण आ यो महः शूरः सनादनीडः यच्चिकेत सत्यमित्तन्न मोघं वसु स्पार्हमुत जेतोत दाता

आपल्या सामर्थ्याने, तो बळकट, तांबडा, गरुड, नेहमी शूर आणि स्थिर, सत्य ओळखतो आणि तेच त्याचे अन्न असते; त्याचे धन व्यर्थ नसते, तो जिंकणारा आणि देणारा आहे.

ऐभिर्ददे वृष्ण्या पौंस्यानि येभिरौक्षद्वृत्रहत्याय वज्री ये कर्मणः क्रियमाणस्य मह्न ऋतेकर्ममुदजायन्त देवाः

याच्यामुळे त्याने पुरुषार्थ आणि शौर्य दिले, ज्याने वज्रधारीने वृत्राचा नाश करण्यासाठी वर्षाव केली; त्या महान कर्मातून, कर्मापासून वेगळे देव जन्मले.

अस्ति सोमो अयं सुतः पिबन्त्यस्य मरुतः उत स्वराजो अश्विना

हा सोम पिळून काढला आहे; मरुतगण आणि तेजस्वी अश्विनीद्वय त्याचा आस्वाद घेतात.

पिबन्ति मित्रो अर्यमा तना पूतस्य वरुणः त्रिषधस्थस्य जावतः

मित्र, अर्यमान आणि वरुण हे तिघेही शुद्ध सोम आपापल्या वाट्याने, त्या त्रिकटात बसून पितात.

उतो न्वस्य जोषमा इन्द्रः सुतस्य गोमतः प्रातर्होतेव मत्सति

इंद्रालाही हा गोड, गायींनी युक्त सोम फार आवडतो; तो सकाळच्या यजमानासारखा त्याचा आनंद घेतो.

बण्महां असि सूर्य बडादित्य महां असि महस्ते सतो महिमा पनिष्तम मह्ना देव महां असि

सूर्य, तू फार मोठा आहेस; तू आदित्यांपैकी श्रेष्ठ आहेस. तुझी महती सर्व मोठ्यांमध्ये सर्वोच्च आहे; तुझ्या विस्तारामुळे, देवा, तू खरोखर महान आहेस.

बट् सूर्य श्रवसा महां असि सत्रा देव महां असि मह्ना देवानामसुर्यः पुरोहितो विभु ज्योतिरदाभ्यम्

सूर्या, तुझ्या कीर्तीमुळे तू महान आहेस; तुझ्या सामर्थ्यामुळे, देवा, तू मोठा आहेस. तुझ्या विस्तारामुळे, तू देवांमध्ये अग्रस्थानी आहेस; असुर्य, तू सर्वत्र प्रकाशमान आणि अजेय आहेस.

उप नो हरिभिः सुतं याहि मदानां पते उप नो हरिभिः सुतम्

आनंदाचे अधिपती, आपल्या घोड्यांसह आमच्याकडे या, या पिळलेल्या सोमाकडे या; आपल्या घोड्यांसह आमच्याकडे या.

द्विता यो वृत्रहन्तमो विद इन्द्रः शतक्रतुः उप नो हरिभिः सुतम्

वृत्राचा संहार करणारा, बुद्धिमान, शतशक्ती इंद्रा, आपल्या घोड्यांसह आमच्याकडे या, या सोमाकडे या.

त्वं हि वृत्रहन्नेषां पाता सोमानामसि उप नो हरिभिः सुतम्

वृत्रसंहारक, या सोमांचे रक्षण करणारा तूच आहेस; आपल्या घोड्यांसह आमच्याकडे या, या सोमाकडे या.