सामवेदः

उत्ते शुष्मासो अस्थू रक्षो भिन्दन्तो अद्रिवः नुदस्व याः परिस्पृधः

तुझ्या सामर्थ्याने, दगड फोडणाऱ्या, राक्षसांचा नाश कर आणि आमच्या विरोधकांना दूर लोट.

अया निजघ्निरोजसा रथसङ्गे धने हिते स्तवा अबिभ्युषा हृदा

या बळाने, रथांच्या संग्रामात आणि संपत्तीच्या वेळी, तू शत्रूंना हरवलेस. ज्याने निर्भयपणे आमचे रक्षण केले, त्याचे गुणगान कर.

अस्य व्रतानि नाधृषे पवमानस्य दूढ्या रुज यस्त्वा पृतन्यति

या प्रवाही देवाच्या नियमांना कोणीही थांबवू शकत नाही. जो तुला युद्धात आव्हान देतो, त्याचा नाश कर.

तं हिन्वन्ति मदच्युतं हरिं नदीषु वाजिनम् इन्दुमिन्द्राय मत्सरम्

नद्यांमध्ये, आनंद देणाऱ्या, सुवर्णासारख्या, वेगवान घोड्याला, इंद्रासाठी उत्कटतेने पुढे ढकलतात.

आ मन्द्रैरिन्द्र हरिभिर्याहि मयूररोमभिः मा त्वा के चिन्नि येमुरिन्न पाशिनो ऽति धन्वेव तां इहि

इंद्रा, तुझ्या सुंदर, मोरपिसांनी सजवलेल्या घोड्यांवर ये. तुला कोणीही, अगदी बांधणारेही, थांबवू नयेत—जसा धनुर्धारी लक्ष्य भेदतो, तसे इथे ये.

वृत्रखादो वलं रुजः पुरां दर्मो अपामजः स्थाता रथस्य हर्योरभिस्वर इन्द्रो दृढा चिदारुजः

वृत्राचा संहार करणाऱ्या, तू किल्ले फोडतोस, बळकट गडांचा नाश करतोस, पाण्यात जन्मलेला, तुझ्या पांढऱ्या घोड्यांचा सारथी; इंद्रा, तू अगदी मजबूत अडथळेही मोडलेस.

गम्भीरां उदधींरिव क्रतुं पुष्यसि गा इव प्र सुगोपा यवसं धेनवो यथा ह्रदं कुल्या इवाशत

तू समुद्रासारखी खोल निर्धार वाढवतोस; गायीप्रमाणे भरपूर चारा देतोस; जशा नद्या तळ्यात मिळतात, तशी समृद्धी गोळा करतोस.

यथा गौरो अपा कृतं तृष्यन्नेत्यवेरिणम् आपित्वे नः प्रपित्वे तूयमा गहि कण्वेषु सु सचा पिब

जसा वासरू तहानलेला पाण्याकडे वळतो, तसा तू आमच्याकडे, आमच्या पूर्वजांकडे आणि आम्हा कण्वांकडे ये. आमच्यासोबत राहून, आमच्यासोबत प्या.

मन्दन्तु त्वा मघवन्निन्द्रेन्दवो राधोदेयाय सुन्वते आमुष्या सोममपिबश्चमू सुतं ज्येष्ठं तद्दधिषे सहः

मागधन्या इंद्रा, तुझ्यासाठी पिळलेल्या सोमरसाचा आनंद घे. जो दान देतो, त्याचा सोमरस तू प्यायलास आणि त्याची शक्ती मिळवलीस.

त्वमङ्ग प्र शुंसिषो देवः शविष्ठ मर्त्यम् न त्वदन्यो मघवन्नस्ति मर्डितेन्द्र ब्रवीमि ते वचः

हे महाबलवान देव, केवळ तुझीच स्तुती होते; तुझ्याशिवाय दुसरा कोणीही मर्त्यांचा मदतीला नाही. इंद्रा, मी हे शब्द तुला सांगतो.

मा ते राधांसि मा त ऊतयो वसो ऽस्मान्कदा चना दभन् विश्वा च न उपमिमीहि मानुष वसूनि चर्षणिभ्य आ

हे दयाळू, तुझी दाने आणि मदत कधीच आमच्यापासून दूर जाऊ नयेत. ती कधीच कमी होऊ नयेत. सर्व मानवांना सर्व संपत्ती वाट.

प्रति ष्या सूनरी जनी व्युच्छन्ती परि स्वसुः दिवो अदर्शि दुहिता

स्वर्गाची तेजस्वी कन्या, सूर्याची बहीण, उगवत आणि पसरत आहे, तिला पाहिले जाते.

अश्वेव चित्रारुषी माता गवामृतावरी सखा भूदश्विनोरुषाः

जशी तेजस्वी, तांबडी घोडी, तशी गायींची माता, दूधाने समृद्ध, उषा अश्विनांची सखी झाली आहे.

उत सखास्यश्विनोरुत माता गवामसि उतोषो वस्व ईशिषे

ती अश्विनांची सखी आहे, गायींची माता आहे, आणि उषा, तू संपत्तीची मालकीण आहेस.

एषो उषा अपूर्व्य व्युच्छति प्रिया दिवः स्तुषे वामश्विना बृहत्

ही नवी उषा उगवत आहे, स्वर्गाला प्रिय आहे; मी तुमचे सौंदर्य, महान अश्विनांनो, स्तुत्तो.

या दस्रा सिन्धुमातरा मनोतरा रयीणाम् धिया देवा वसुविदा

दुर्लभ चमत्कार करणाऱ्या, नद्यांची माता, संपत्ती देणाऱ्या, बुद्धीने सर्व काही जाणणाऱ्या देवता, तुम्ही दोघेही आहात.

वच्यन्ते वां ककुहासो जूर्णायामधि विष्टपि यद्वां रथो विभिष्पतात्

तुमच्या स्तुत्तीचे शब्द आणि गाणी या विस्तीर्ण पृथ्वीवर घुमतात; अश्विनांनो, तुमची रथ समृद्धीसह येवो.

उषस्तच्चित्रमा भरास्मभ्यं वाजिनीवति येन तोकं च तनयं च धामहे

हे उषा, आम्हाला तेजस्वी संपत्ती दे, जिच्यात वेगवान घोडे आहेत, ज्यामुळे आम्ही आपली संतती आणि पुढील पिढ्या सुखाने पोसू शकू.

उषो अद्येह गोमत्यश्वावति विभावरि रेवदस्मे व्युच्छ सूनृतावति

उषा, आज या ठिकाणी, गायी आणि घोड्यांनी समृद्ध अशा या जागी ये, आम्हाला कीर्ती आणि सत्यता देत उजाड.

युङ्क्ष्वा हि वाजिनीवत्यश्वां अद्यारुणां उषः अथा नो विश्वा सौभगान्या वह

उषा, आज तुझ्या लाल घोड्यांना बलशाली रथाला जोख, आणि मग आम्हाला सर्व शुभ गोष्टी आण.

अश्विना वर्तिरस्मदा गोमद्दस्रा हिरण्यवत् अर्वाग्रथं समनसा नि यच्छतम्

अश्विनीद्वय, आपल्या गायी आणि सोन्याने भरलेल्या रथाला आमच्याजवळ एकत्र मनाने आणा.

एह देवा मयोभुवा दस्रा हिरण्यवर्त्तनी उषर्बुधो वहन्तु सोमपीतये

देवतांनो, आनंद देणारे, सोन्याच्या चाकांचे अद्भुत अश्विनी, येथे सोमपानासाठी लवकर या.

यावित्था श्लोकमा दिवो ज्योतिर्जनाय चक्रथुः आ न ऊर्जं वहतमश्विना युवम्

जितक्या दूर तुम्ही आकाशातून गाणे आणि प्रकाश लोकांसाठी निर्माण केला, तितकीच पोषणही अश्विनीद्वय, आम्हाला द्या.

अग्निं तं मन्ये यो वसुरस्तं यं यन्ति धेनवः अस्तमर्वन्त आशवोस्तं नित्यासो वाजिन इषं स्तोतृभ्य आ भर

मी अग्नीला तोच खजिना मानतो, ज्याच्याकडे गायी येतात, ज्याच्याकडे वेगवान घोडे धावतात, जो नेहमी भक्तांना बळ आणि पोषण देतो.

अग्निर्हि वाजिनं विशे ददाति विश्वचर्षणिः अग्नी राये स्वाभुवं स प्रीतो याति वार्यमिषं स्तोतृभ्य आ भर

अग्नी सर्व लोकांचा मित्र आहे, तो आपल्या जमातीला बळ देतो; अग्नी प्रसन्न होऊन आपोआप मिळणाऱ्या संपत्तीपाशी जातो; भक्तांना पोषण दे.

सो अग्निर्यो वसुर्गृणे सं यमायन्ति धेनवः समर्वन्तो रघुद्रुवः सं सुजातासः सूरय इषं स्तोतृभ्य आ भर

तो अग्नी, ज्याला मी खजिना म्हणून गौरवतो, ज्याच्याकडे गायी एकत्र येतात, ज्याच्याकडे वेगवान आणि उत्तम घोडे येतात, भक्तांना पोषण दे.

महे नो अद्य बोधयोषो राये दिवित्मती यथा चिन्नो अबोधयः सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

उषा, आज आम्हाला मोठ्या संपत्तीला जागे कर, तेजस्विनी, जशी तू पूर्वीही आम्हाला सत्य, उत्तम जन्म, घोडे आणि मधुर वाणी यामध्ये जागे केलेस.

या सुनीथे शौचद्रथे व्यौच्छो दुहितर्दिवः सा व्युच्छ सहीयसि सत्यश्रवसि वाय्ये सुजाते अश्वसूनृते

तू जी उत्तम मार्गदर्शनाने, तेजस्वी रथावर, आकाशकन्या म्हणून उगवलीस, तू सामर्थ्य, सत्य, उत्तम जन्म, घोडे आणि मधुर वाणी यांसह उगव.

सा नो अद्याभरद्वसुर्व्युच्छा दुहितर्दिवः यो व्यौच्छः सहीयसि सत्यश्रवसि याय्ये सुजाते अश्वसूनृते

ती दयाळू, आज आम्हासाठी उगवो, आकाशकन्या, जी सामर्थ्य, सत्य, उत्तम जन्म, घोडे आणि मधुर वाणी यांसह उगवली आहे.