सामवेदः

शिक्षा ण इन्द्र राय आ पुरु विद्वां ऋचीषम अवा नः पार्ये धने

इंद्रा, आम्हाला भरपूर संपत्ती दे, सर्व काही जाणणारा, आणि संपत्तीच्या स्पर्धेत आमचे रक्षण कर.

तव त्यदिन्द्रियं बृहत्तव दक्ष्ममुत क्रतुम् वज्रं शिशाति धिषणा वरेण्यम्

इंद्रा, तुझे ते महान सामर्थ्य, तुझी कौशल्य आणि बुद्धी, हे सर्व मनाने वांछित वज्राला धारदार करते.

तव द्यौरिन्द्र पौंस्यं पृथिवी श्रवः त्वामापः पर्वतासश्च हिन्विरे

इंद्रा, तुझे पुरुषार्थ आकाश जाहीर करते, पृथ्वी तुझी कीर्ती सांगते; पाणी आणि पर्वत तुला पुढे ढकलतात.

त्वां विष्णुर्बृहन्क्षयो मित्रो गृणाति वरुणः त्वां शर्धो मदत्यनु मारुतम्

विशाल निवास असलेला विष्णू, मित्र, वरुण तुझी स्तुती करतात; तुझ्यात सर्वांची सेना आणि मरुत आनंद मानतात.

नमस्ते अग्न ओजसे गृणन्ति देव कृष्टयः अमैरमित्रमर्दय

अग्निदेव, तुझ्या बळासाठी लोक तुझी स्तुती करतात; तू अजिंक्य राहा, शत्रूंचा नाश कर.

कुवित्सु नो गविष्टये ऽग्ने संवेषिषो रयिम् उरुकृदुरु णस्कृधि

अग्निदेव, गायी मिळवण्यासाठी आमच्या इच्छेसाठी, तू आमच्यासाठी संपत्ती शोधून आण, ती भरपूर आणि विस्तृत कर.

मा नो अग्ने महाधने परा वर्ग्भारभृद्यथा संवर्गं सं रयिं जय

अग्निदेव, मोठ्या संपत्तीत आम्हाला दुसऱ्याच्या वाट्याला जाऊ देऊ नकोस; जसे तू सर्वांसाठी जिंकतोस, तसेच आमच्यासाठीही संपत्ती जिंक.

समस्य मन्यवे विशो विश्वा नमन्त कृष्टयः समुद्रायेव सिन्धवः

एका रागावलेल्या व्यक्तीसमोर सर्व लोक नमतात, जसे नद्या समुद्राकडे झुकतात.

वि चिद्वृत्रस्य दोधतः शिरो बिभेद वृष्णिना वज्रेण शतपर्वणा

त्याने शत्रूला विरोध करणाऱ्या वृत्राचे शिर, शंभर सांध्यांचा बलवान वज्राने फोडले.

ओजस्तदस्य तित्विष उभे यत्समवर्त्तयत् इन्द्रश्चर्मेव रोदसी

त्याचे सामर्थ्य आणि तेज—इंद्राने दोन्ही जग एकत्र आणली, जणू काही कातडीने झाकली.

सुमन्मा वस्वी रन्ती सूनरी

ती दयाळू, संपन्न, आनंद देणारी, चांगली कन्या आहे.

सरूप वृषन्ना गहीमौ भद्रौ धुर्यावभि ताविमा उप सर्पतः

हे बलवान, आपल्या दोन सुंदर आणि जुळ्या घोड्यांसह ये, ते दोघेही जवळ येऊ देत.

नीव शीर्षाणि मृढ्वं मध्य आपस्य तिष्ठति शृङ्गेभिर्दशभिर्दिशन्

आपली डोकी खाली घालून, ते पाण्याच्या मध्ये उभे आहेत; दहा शिंगांनी ते सर्व दिशांकडे दर्शवतात.

आष्टम द्वितीयो ऽर्धः पन्यंपन्यमित्सोतार आ धावत मद्याय सोमं वीराय शूराय

आठवा आणि अर्धा भाग, प्रत्येक आपापल्या मार्गाने धावतात; ओतणारे वीरासाठी, शूरासाठी, मधुर सोमासाठी धावतात.

एह हरी ब्रह्मयुजा शग्मा वक्षतः सखायम् इन्द्रं गीर्भिर्गिर्वणसम्

इथे, प्रार्थनेने जुंपलेले दोन घोडे, त्वरेने इंद्र या मित्राला, स्तुतीने गौरविल्या जाणाऱ्या गायकाला घेऊन येऊ देत.

पाता वृत्रहा सुतमा घा गमन्नारे अस्मत् नि यमते शतमूतिः

वृत्राचा संहार करणारा, भरपूर अर्पणांनी युक्त असलेला, आमच्यासाठी सोम पिला आहे; तो अपार शक्तिमान आहे, त्याला आमच्यापासून दूर ठेवू नकोस.

आ त्वा विशन्त्विन्दवः समुद्रमिव सिन्धवः न त्वामिन्द्राति रिच्यते

तुझ्याकडे हे थेंब जसे नद्या समुद्राकडे जातात तसे येतात; इंद्रा, तुला कोणीही मागे टाकू शकत नाही.

विव्यक्थ महिना वृषन्भक्षं सोमस्य जागृवे य इन्द्र जठरेषु ते

हे बलाढ्य इंद्रा, तू आपल्या महानतेने प्रकट झाला आहेस, सोमपानासाठी जागा झालेला आहेस, तुझ्या उदरात.

अरं त इन्द्र कुक्षये सोमो भवतु वृत्रहन् अरं धामभ्य इन्दवः

हे वृत्रसंहारक इंद्रा, सोम तुझ्या पोटासाठी सुखकारक होवो; हे थेंब तुझ्या निवासासाठीही आनंददायक होवोत.

जराबोध तद्विविड्ढि विशेविशे यज्ञियाय स्तोमं रुद्राय दृशीकम्

वयाने जागृत हो, हे प्रत्येक कुळाने पूज्य असणाऱ्या, हे स्तुत्य रुद्रासाठीचा स्तोत्र समजून घे.

स नो महां अनिमानो धूमकेतुः पुरुश्चन्द्रः धिये वाजाय हिन्वतु

तो महान, हलता न येणारा, धूराचा ध्वज असलेला, पुढे प्रकाशणारा, आम्हाला बुद्धी आणि सामर्थ्यासाठी प्रेरणा देवो.

स रेवां इव विश्पतिर्दैव्यः केतुः शृणोतु नः उक्थैरग्निर्बृहद्भानुः

तो दैवी चिन्ह, लोकांचा स्वामी, जसा उपकार करणारा असतो, आमच्या स्तोत्रांनी ऐकू दे—महान तेजाचा अग्नी.

तद्वो गाय सुते सचा पुरुहूताय सत्वने शं यद्गवे न शाकिने

तुमच्यासाठी, सोमपानाच्या वेळी, अनेकदा आवाहन केलेल्या बरोबर, सामर्थ्यासाठी, जसा गाईसाठी शुभ असतो तसा, उदारासाठी गा.

न घा वसुर्नि यमते दानं वाजस्य गोमतः यत्सीमुपश्रवद्गिरः

तो उत्तम, गोधनाने युक्त संपत्तीचे दान कधीही थांबवत नाही, जेव्हा त्याच्यापर्यंत गाणी पोहोचतात.

कुवित्सस्य प्र हि व्रजं गोमन्तं दस्युहा गमत् शचीभिरप नो वरत्

शत्रूंचा नाश करणारा कदाचित गोधनाने युक्त जागेकडे जावो; आपल्या शक्तींनी तो आम्हाला दूर ठेवू नये.

इदं विष्णुर्वि चक्रमे त्रेधा नि दधे पदम् समूढमस्य पांसुले

विष्णूने तीन पावले टाकली; त्याने आपले पाऊल तीनदा ठेवले, सगळ्यांना धुळीत सामावून घेतले.

त्रीणि पदा वि चक्रमे विष्णुर्गोपा अदाभ्यः अतो धर्माणि धारयन्

विष्णू, रक्षण करणारा, अजेय, त्याने तीन पावले टाकली; तिथून तो नियम पाळतो.

विष्णोः कर्माणि पश्यत यतो व्रतानि पस्पशे इन्द्रस्य युज्यः सखा

विष्णूची कृत्ये पाहा, जिथून त्याची पवित्र व्रते प्रकट होतात, इंद्राचा प्रिय मित्र.

तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः दिवीव चक्षुराततम्

विष्णूचे ते सर्वोच्च पाऊल ज्ञानी नेहमी पाहतात, जसे आकाशात पसरलेले डोळे.