सामवेदः

अ त्वं सोमासि धारयुर्मन्द्र ओजिष्ठो अध्वरे च् पवस्व मंहयद्रयिः

तू सोम, यज्ञात आधार देणारा, सर्वात आनंददायक आणि बलवान आहेस; ओघळत जा, आनंद आणि संपत्ती घेऊन ये.

अ त्वं सुतो मदिन्तमो दधन्वान्मत्सरिन्तमः च् इन्दुः सत्राजिदस्तृतः

तू पिळलेला, सर्वात अधिक आनंद देणारा, सर्वात प्रेरणा देणारा आहेस, हे सोम; सर्व स्पर्धेत विजयी असलेला, रक्षण केलेला तो थेंब आहेस.

अ त्वं सुष्वाणो अद्रिभिरभ्यर्ष कनिक्रदत् च् द्युमन्तं शुष्मा भर

तू दगडांनी उत्तम प्रकारे पिळलेला, मोठ्याने गाजत वाहतोस, तेजस्वी सामर्थ्य घेऊन ये.

अ पवस्व देववीतय इन्दो धाराभिरोजसा च् आ कलशं मधुमान्त्सोम नः सदः

देवतांच्या आनंदासाठी वाह, हे सोम, आपल्या प्रवाहांनी आणि सामर्थ्याने; मधुर सोम, आमच्या आसनात कलशात ये.

अ तव द्रप्सा उदप्रुत इन्द्रं मदाय वावृधुः च् त्वां देवासो अमृताय कं पपुः

तुझे चमकदार थेंब, हे सोम, इंद्राच्या आनंदासाठी फुलले; अमरत्वासाठी देवांनी तुला पिले आहे.

अ आ नः सुतास इन्दवः पुनाना धावता रयिम् च् वृष्टिद्यावो रीत्यापः स्वर्विदः

आमच्याकडे या, शुद्ध झालेल्या सोमाचे थेंब, आम्हाला संपत्ती द्या; पावसाने भरलेले आकाश आणि वाहणाऱ्या नद्या, प्रकाश देणाऱ्या, जवळ येऊ द्या.

अ परि त्यं हर्यतं हरिं बभ्रुं पुनन्ति वारेण च् यो देवान्विश्वां इत्परि मदेन सह गच्छति

त्या तांबूस, आकर्षक घोड्याभोवती, ते गाळणीतून शुद्ध करतात, जो सर्व देवांसह आनंदाने पुढे जातो.

अ द्विर्यं पञ्च स्वयशसं सखायो अद्रिसंहतम् च् प्रियमिन्द्रस्य काम्यं प्रस्नापयन्त ऊर्मयः

दहा लाटा, स्वतः तेजस्वी, मित्र, दगडांनी पिळलेल्या, इंद्राला प्रिय आणि हव्या असलेला सोम ओघळवतात.

अ इन्द्राय सोम पातवे वृत्रघ्ने परि षिच्यसे च् नरे च दक्षिणावते वीराय सदनासदे

इंद्रासाठी, पिण्यासाठी, हे सोम, वृत्राचा नाश करणारा, तू ओतला जातोस; उजव्या हाताच्या पुरुषासाठी, वीरासाठी, आसनावर बसणाऱ्यासाठी.

अ पवस्व सोम महे दक्षायाश्वो न निक्तो वाजी धनाय

महान कौशल्यासाठी वाह, हे सोम, जुळवलेल्या घोड्यासारखा, संपत्ती मिळवणारा.

अ प्र ते सोतारो रसं मदाय पुनन्ति सोमं महे द्युम्नाय

पिळणारे तुला, हे सोम, आनंदासाठी, मोठ्या कीर्तीकरता शुद्ध करतात.

अ शिशुं जज्ञानं हरिं मृजन्ति पवित्रे सोमं देवेभ्य इन्दुम्

नवजात बाल हरिला शुद्ध करणाऱ्या पात्रात देवांसाठी सोमरस स्वच्छ केला जातो.

अ उषो षु जातमप्तुरं गोभिर्भङ्गं परिष्कृतम् च् इन्दुं देवा अयासिषुः

उषे, देवांनी नव्याने जन्मलेल्या, गायींनी दाबलेल्या आणि सुंदर केलेल्या त्या सोमरसाकडे आले आहेत.

अ नो गिरो वत्सं संशिश्वरीरिव च् य इन्द्रस्य हृदंसनिः

आपल्या गाणी, जशा गायी वासराकडे जातात तशा, त्या इंद्राच्या मनाला आनंद देणाऱ्यापर्यंत पोहोचू देत.

अ अर्षा नः सोम शं गवे धुक्षस्व पिप्युषीमिषम् च् वर्धा समुद्रमुक्थ्यम्

सोम्या, आमच्यासाठी कल्याणासाठी आणि गायींसाठी वाहत राहा; पोषक अन्न दे आणि स्तुतीच्या समुद्राला वाढव.

अ आ घा ये अग्निमिन्धते स्तृणन्ति बर्हिरानुषक् च् येषामिन्द्रो युवा सखा

जे अग्नी प्रज्वलित करतात, जे योग्य रितीने कुश पसरतात, ज्यांचा इंद्र तरुण मित्र आहे—

अ बृहन्निदिध्म एषां भूरि शस्त्रं पृथुः स्वरुः च् येषामिन्द्रो युवा सखा

त्यांची ज्वाला मोठी, त्यांची स्तुती भरपूर, त्यांचा यश मोठा, ज्यांचा इंद्र तरुण मित्र आहे.

अ अयुद्ध इद्युधा वृतं शूर आजति सत्वभिः च् येषामिन्द्रो युवा सखा

लढाईत जिंकता न येणारे, शूरवीरांनी निवडलेले, सामर्थ्याने धाडसी, ज्यांचा इंद्र तरुण मित्र आहे.

अ य एक इद्विदयते वसु मर्त्ताय दाशुषे च् ईशानो अप्रतिष्कुत इन्द्रो अङ्ग

तो एकटाच त्या माणसाला, जो सेवा करतो, संपत्ती देतो—इंद्र खरोखरच सर्वांचा स्वामी आणि अजेय आहे.

अ यश्चिद्धि त्वा बहुभ्य आ सुतावां आविवासति च् उग्रं तत्पत्यते शव इन्द्रो अङ्ग

जो कोणी तुला, इंद्रा, अनेक अर्पणांनी बोलावतो, त्याला तुझे भयंकर सामर्थ्य खरेच मिळते.

अ कदा मर्त्तमराधसं पदा क्षुम्पमिव स्फुरत् च् कदा नः शुश्रवद्गिर इन्द्रो अङ्ग

इंद्र कधी त्या दुष्ट माणसाला पायाने मातीच्या ढेकळासारखा चिरडेल? तो कधी आमच्या गाण्यांकडे लक्ष देईल?

अ गायन्ति त्वा गायत्रिणो ऽर्चन्त्यर्कमर्किणः च् ब्रह्माणस्त्वा शतक्रत उद्वंशमिव येमिरे

गायक तुझं गायन करतात, स्तोत्र म्हणणारे तुझी स्तुती करतात; ब्राह्मण, शतक्रतु, तुला घोड्यासारखा यज्ञस्थळी बांधतात.

अ यत्सानोः सान्वारुहो भूर्यस्पष्ट कर्त्त्वम् च् तदिन्द्रो अर्थं चेतति यूथेन वृष्णिरेजति

जेव्हा तू शिखरावरून शिखरावर जातो आणि अनेक अद्भुत कृत्ये करतोस, तेव्हा इंद्र हेतू ओळखतो, तो वृषभ आपल्या समूहासह पुढे जातो.

अ युङ्क्ष्वा हि केशिना हरी वृषणा कक्ष्यप्रा च् अथा न इन्द्र सोमपा गिरामुपश्रुतिं चर

इंद्रा, तुझे केसाळ, बलवान घोडे जोडीने जोत; मग सोमपान करणाऱ्या, आमच्याकडे ये आणि आमच्या गाण्यांचा आवाज ऐक.

षष्ठ प्रथमो ऽर्धः अ सुषमिद्धो न आ वह देवां अग्ने हविष्मते च् होतः पावक यक्षि च

सुंदर प्रज्वलित झालेला अग्नी, देवांना हव्यांसाठी येथे आण; पवित्र होतार, अर्पण स्वीकार.

अ मधुमन्तं तनूनपाद्यज्ञं देवेषु नः कवे च् अद्या कृणुय्हूतये

कवी, आज आमच्यासाठी देवांमध्ये गोडतेने भरलेला यज्ञ कर, आमच्या आह्वानासाठी.

अ नराशंसमिह प्रियमस्मिन्यज्ञ उप ह्वये च् मधुजिह्वं हविष्कृतम्

या यज्ञात प्रिय असलेल्या, मधुर जिभेने अर्पण स्वीकारणाऱ्या नराशंसाला मी येथे बोलावतो.

अ अग्ने सुखतमे रथे देवां ईडित आ वह च् असि होता मनुर्हितः

अग्ने, सुखद रथात देवांना येथे घेऊन ये, जे स्तुत्य आहेत; तू मनूने नेमलेला होतार आहेस.

अ यदद्य सूर उदिते ऽनागा मित्रो अर्यमा च् सुवाति सविता भगः

आज सूर्य उगवल्यावर, निष्पाप मित्र, अर्यमन्, सविता आणि भग आपल्यावर कृपा करोत.