सामवेदः

अ दिवो धर्त्तासि शुक्रः पीयूषः सत्ये विधर्मन्वाजी पवस्व

तू स्वर्गाचा आधार आहेस, तेजस्वी, अमृतमय आहेस, सत्य धर्म पाळणारा आहेस; सोम, तू बलदायक म्हणून पवित्र हो.

अ प्रेष्ठं वो अतिर्थिं स्तुषे मित्रमिव प्रियम् च् अग्ने रथं न वेद्यम्

अग्ने, तुझं मी कौतुकानं स्तुती करतो, तू आमचं प्रिय पाहुणा आहेस, जसा आपला जिवलग मित्र, आणि जसा यज्ञाच्या वेदीवर ठेवायचा रथ.

अ कविमिव प्रशंस्यं यं देवास इति द्विता च् नि मर्त्येष्वादधुः

ज्याचं देवांनी माणसांत वेगळं स्थान दिलं, असा स्तुतीस पात्र असलेला ऋषी म्हणून मी त्याची प्रशंसा करतो.

अ त्वं यविष्ठ दाशुषो न्र्^ईंपाहि शृणुही गिरः च् रक्षा तोकमुत त्मना

हे सर्वांत तरुणा, भक्तांचं रक्षण कर, आमच्या प्रार्थना ऐक, आमच्या संततीचं आणि तुझं स्वतःचंही संरक्षण कर.

अ एन्द्र नो गधि प्रिय सत्राजिदगोह्य च् गिरिर्न विश्वतः पृथुः पतिर्दिवः

इंद्रा, आम्हाला सर्व बाजूंनी डोंगरासारखी भक्कम आणि प्रिय जागा दे, यज्ञांनी प्रसिद्ध, आणि स्वर्गाचा स्वामी.

अ अभि हि सत्य सोमपा उभे बभूथ रोदसी च् इन्द्रासि सुन्वतो वृधः पतिर्दिवः

हे सत्य सोमपान करणाऱ्या, तू आकाश आणि पृथ्वी दोन्ही झाला आहेस; इंद्रा, सोम पिळणाऱ्यांसाठी तू बलवान स्वर्गाचा स्वामी आहेस.

अ त्वं हि शश्वतीनामिन्द्र धर्त्ता पुरामसि च् हन्ता दस्योर्मनोर्वृधः पतिर्दिवः

इंद्रा, तू नेहमीच प्राचीन किल्ल्यांचा आधार राहिला आहेस, दस्यूंचा संहार करणारा, बलवान आणि स्वर्गाचा स्वामी आहेस.

अ पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत च् इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्त्ता वज्री पुरुष्टुतः

किल्ले फोडणारा, तरुण आणि बुद्धिमान, अपार शक्तीचा, असा इंद्र सर्व कर्मांचा आधार म्हणून, वज्रधारी आणि सर्वांच्या स्तुतीचा जन्मला.

अ त्वं वलस्य गोमतो ऽपावरद्रिवो बिलम् च् त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः

हे गडगडणाऱ्या, तू गायींनी समृद्ध असलेल्या वळाचा गुहा उघडला; देवता घाबरून तुझ्या आश्रयाला आल्या.

अ इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमैरनूषत च् सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः

ते स्तोत्रांनी बलशाली इंद्राची प्रार्थना करतात, ज्याच्या दानांची संख्या हजारो आहे, किंवा त्याहूनही जास्त.

पञ्चम द्वितीयो ऽर्धः अ अक्रान्त्समुद्रः प्रथमे विधर्मं जनयन्प्रजा भुवनस्य गोपाः च् वृषा पवित्रे अधि सानो अव्ये बृहत्सोमो वावृधे स्वानो अद्रिः

त्याने समुद्र ओलांडला, सुरुवातीला व्यवस्था निर्माण केली, संतती निर्माण केली, जगाचा रक्षणकर्ता झाला; वृषभ सोम शुद्ध स्थळी मोठा झाला, पात्रात वाढला, आणि दगडाने नाद केला.

अ मत्सि वायुमिष्टये राधसे च मत्सि मित्रावरुणा पूयमानः च् मत्सि शर्धो मारुतं मत्सि देवान्मत्सि द्यावापृथिवी देव सोम

हे वायू, आमच्यावर कृपा आणि दानासाठी प्रसन्न हो; मित्र आणि वरुणा, आम्ही शुद्ध होत आहोत, आमच्यावर प्रसन्न व्हा; मरुतांचा समूह, देवता, आकाश आणि पृथ्वी, आणि सोमदेवा, तुम्हीही आमच्यावर प्रसन्न व्हा.

अ महत्तत्सोमो महिषश्चकारापां यद्गर्भो ऽवृणीत देवान् च् अदधादिन्द्रे पवमान ओजो ऽजनयत्सूर्ये ज्योतिरिन्दुः

तो महान सोम, बलवान, जेव्हा त्याने देवतांना जलाचा गर्भ म्हणून निवडलं, तेव्हा त्याने इंद्राला सामर्थ्य दिलं आणि सूर्यांत प्रकाश उत्पन्न केला.

अ एष देवो अमर्त्यः पर्णवीरिव दीयते च् अभि द्रोणान्यासदम्

हा अमर देव जसा झाडाचा फांदी पसरते तसा ओतला जातो, आणि पात्रांत स्थिर होतो.

अ एष विप्रैरभिष्टुतो ऽपो देवो वि गाहते च् दधद्रत्नानि दाशुषे

ऋषींच्या स्तुतीने हा देव पावन होतो, पाण्यात प्रवेश करतो, आणि भक्ताला संपत्ती देतो.

अ एष विश्वानि वार्या शूरो यन्निव सत्वभिः च् पवमानः सिषासति

हा बलशाली पवमान सर्व इच्छित वस्तू मिळवतो, जसा वीर आपल्या सामर्थ्याने मिळवतो.

अ एष देवो रथर्यति पवमानो दिशस्यति च् आविष्कृणोति वग्वनुम्

हा देव, पवमान, रथावर आरूढ होतो, वेगाने धावतो, आणि वाणी व नाद प्रकट करतो.

अ एष देवो विपन्युभिः पवमान ऋतायुभिः च् हरिर्वाजाय मृज्यते

हा देव, ज्ञानी आणि सत्यपालकांनी शुद्ध केलेला, पिवळसर, विजयासाठी स्वच्छ होतो.

अ एष देवो विपा कृतो ऽति ह्वरांसि धावति च् पवमानो अदाभ्यः

हा देव, शुद्ध झाल्यावर, सर्व अडथळे ओलांडतो; पवमान कधीही हरत नाही.

अ एष दिवं वि धावति तिरो रजांसि धारया च् पवमानः कनिक्रदत्

हा तेजस्वी, गडगडणाऱ्या स्वराने, आपल्या प्रवाहाने आकाशात वेगाने धावतो आणि धुळीच्या जागा ओलांडून शुद्ध करतो.

अ एष दिवं व्यासरत्तिरो रजांस्यस्पृतः च् पवमानः स्वध्वरः

हा तेजस्वी, आपली निर्मळता राखून, आकाशात पसरतो आणि धुळीच्या जागा सहज ओलांडतो; तो स्वभावतः शुद्ध करणारा आहे.

अ एष प्रत्नेन जन्मना देवो देवेभ्यः सुतः च् हरिः पवित्रे अर्षति

हा प्राचीन जन्माचा देव, देवांसाठी पिळलेला, पिवळसर तेजस्वी, शुद्ध करणाऱ्या पात्रातून वाहतो.

अ एष उ स्य पुरुव्रतो जज्ञानो जनयन्निषः च् धारया पवते सुतः

हा अनेक विधी करणारा, जन्म घेऊन प्रकाश निर्माण करणारा, पिळून काढल्यावर आपल्या प्रवाहाने वाहतो.

अ एष धिया यात्यण्व्य शूरो रथेभिराशुभिः च् गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

हा विचारपूर्वक, सूक्ष्मपणे, वेगवान रथांसह वीरपणे, इंद्राच्या निवासाकडे जातो.

अ एष पुरू धियायते बृहते देवतातये च् यत्रामृतास आशत

हा अनेकांच्या प्रार्थनेने, महान देवकार्याकरिता, जिथे अमरत्व लाभलेले बसले आहेत, तिथे बोलावला जातो.

अ एतं मृजन्ति मर्ज्यमुप द्रोणेष्वायवः च् प्रचक्राणं महीरिषः

हा शुद्ध होण्यासाठी पात्रांमध्ये दगडांनी घासला जातो आणि विपुल संपत्ती पसरवतो.

अ एष हितो वि नीयते ऽन्तः शुन्ध्यावता पथा च् यदी तुञ्जन्ति भूर्णयः

हा योग्य जागी ठेवून, शुद्धतेच्या मार्गाने पुढे नेला जातो, जेव्हा दगड त्याला वेग देतात.

अ एष रुक्मिभिरीयते वाजि शुभ्रेभिरंशुभिः च् पतिः सिन्धूनां भवन्

हा सुवर्ण किरणांनी, चमकत्या प्रवाहांसह, घोड्यासारखा पुढे जातो आणि नद्यांचा स्वामी होतो.

अ एष शृङ्गाणि दोधुवच्छिशीते यूथ्यो वृषा च् नृम्णा दधान ओजसा

हा आपल्या शिंगांना हलवतो, कळपातील ताजातवाना वृषभ आहे, आणि पुरुषार्थ व तेज धारण करतो.