सामवेदः

अ आ पवमान धारय रयिं सहस्रवर्चसम् च् अस्मे इन्दो स्वाभुवम्

शुद्ध सोमदेवा, आम्हाला हजारगुणी तेज असलेली संपत्ती, आमची स्वतःची, दे.

अ अभि प्रिया दिवः कविर्विप्रः स धारया सुतः च् सोमो हिन्वे परावति

शहाणा कवि सोम, प्रवाहाने दाबलेला, स्वर्गातील प्रिय व्यक्तीकडे, दूरवर जातो.

अ उत्ते शुष्मास ईरते सिन्धोरूर्मेरिव स्वनः च् वाणस्य चोदया पविम्

तुझी शक्ती नदीच्या लाटेच्या आवाजासारखी उगवते; तुझ्या गाण्याने दगडाला प्रवृत्त कर.

अ प्रसवे त उदीरते तिस्रो वाचो मखस्युवः च् यदव्य एषि सानवि

तुझ्या हालचालीने, यज्ञासाठी उत्सुक अशा तीन वाणी उगवतात, जेव्हा तू शिखराकडे जातोस.

अ अव्या वारैः परि प्रियं हरिं हिन्वन्त्यद्रिभिः च् पवमानं मधुश्चुतम्

निर्मळ लाटांनी, दगडांनी, प्रिय पिवळ्या रंगाच्या, मधुरसाने भरलेल्या शुद्ध सोमदेवाला प्रवृत्त करतात.

अ आ पवस्व मदिन्तम पवित्रं धारया कवे च् अर्कस्य योनिमासदम्

हे आनंददायक सोम, तू आमच्यासाठी वाह, तुझ्या शुद्ध करणाऱ्या शक्तीने, हे ज्ञानी, सूर्याचा उगमस्थान स्थिर कर.

अ स पवस्व मदिन्तम गोभिरञ्जानो अक्तुभिः च् एन्द्रस्य जठरं विश

हे आनंददायक सोम, गायींनी व रात्रांनी सुशोभित होऊन वाह, आणि इंद्राच्या उदरात प्रवेश कर.

अ अया वीती परि स्रव यस्त इन्दो मदेष्वा च् अवाहन्नवतीर्नव

या गाळणीने सर्वत्र पसर, आनंद देणाऱ्या सोम, तू नवा आलेला खाली उतर.

अ पुरः सद्य इत्थाधिये दिवोदासाय शंबरम् च् अध त्यं तुर्वशं यदुम्

तू त्वरित, या प्रकारे, दिवोदासासाठी शंबराचा नाश केला; मग तुर्वश व यदु यांचाही.

च्ल्स्दिर् अ परि नो अश्वमश्वविद्गोमदिन्दो हिरण्यवत् च् क्षरा सहस्रिणीरिषः

हे घोड्यांची व गायींची ओळख असलेला, सोन्याचा धनी सोम, आमच्यावर हजारो धारांनी पोषण करणारे पाणी ओत.

अ अपघ्नन्पवते मृधो ऽप सोमो अराव्णः च् गच्छन्निन्द्रस्य निष्कृतम्

विघ्न दूर करत, सोम मुक्तपणे वाहतो; तो इंद्राच्या निवासाकडे जातो.

अ महो नो राय आ भर पवमान जही मृधः च् रास्वेन्दो वीरवद्यशः

हे शुद्ध करणाऱ्या, आम्हाला मोठे धन दे; शत्रूंना जिंक; आणि सोम, आम्हाला वीरश्री मिळवून दे.

अ न त्वा शतं च न ह्रुतो राधो दित्सन्तमा मिनन् च् यत्पुनानो मखस्यसे

शंभर किंवा चोरलेले धनही तुला कमी करू शकत नाही, जेव्हा तू देण्यासाठी स्वतःला शुद्ध करतोस.

अ अया पवस्व धारया यया सूर्यमरोचयः च् हिन्वानो मानुषीरपः

त्या शुद्ध करणाऱ्या शक्तीने वाह, ज्याने तू सूर्य उजळवला आणि मानवी जलांना हलवले.

अ अयुक्त सूर एतशं पवमानो मनावधि च् अन्तरिक्षेण यातवे

सूर्याने एतश नावाचा घोडा जोडलाय; शुद्ध करणारा, मन लावून, आकाशमार्गाने प्रवासासाठी तयार आहे.

अ उत त्या हरितो रथे सूरो अयुक्त यातवे च् इन्दुरिन्द्र इति ब्रुवन्

त्या हिरव्या घोड्यांना रथाला जोडलंय; सूर्यही प्रवासासाठी तयार आहे; लोक सोमाला 'इंद्र' म्हणतात.

अ अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम् च् यो मर्त्येषु निध्रुविरृतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः

तुम्ही अग्नी या देवतेला, इतर अग्निंसह, यज्ञासाठी योग्य, यज्ञाचा दूत बनवा; जो माणसांत स्थिर, बलवान, उंच, तेजस्वी, शुद्ध आणि तुपावर पोसलेला आहे.

अ प्रोथदश्वो न यवसे ऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात् च् आदस्य वातो अनु वाति शोचिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति

जसा कुरणात घोडा फुंकरतो तसा तो तेजाने चमकतो, महानतेतून जन्मलेला, संवराणापासून वेगळा; त्याच्या ज्वाळेच्या मागे वारा वाहतो, आणि तुझा काळा मार्ग निश्चित झालेला आहे.

अ उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णो ऽग्ने चरन्त्यजरा इधानाः च् अच्छा द्यामरुषो धूम एषि सं दूतो अग्न ईयसे हि देवान्

तुझ्या नव्याने जन्मलेल्या, बलाढ्य रूपाचे, हे अग्नी, अमर ज्वाळा फिरतात; तुझा लाल धूर आकाशाकडे जातो; दूत म्हणून, अग्नी, तू देवांकडे जातोस.

अ तमिन्द्रं वाजयामसि महे वृत्राय हन्तवे च् स वृषा वृषभो भुवत्

आम्ही इंद्राला सामर्थ्य देतो, मोठ्या शत्रूंच्या नाशासाठी; तो बलवान वृषभ होवो.

अ इन्द्रः स दामने कृत ओजिष्ठः स बले हितः च् द्युम्नी श्लोकी स सोम्यः

इंद्राला विजयासाठी घडवले आहे, तो सर्वात बलशाली, सामर्थ्यासाठी सिद्ध; तेजस्वी, प्रसिद्ध आणि सोमासारखा आहे.

अ गिरा वज्रो न सम्भृतः सबलो अनपच्युतः च् ववक्ष उग्रो अस्तृतः

वाणीने वज्र तयार होतो, तो शक्तिशाली, अचूक; प्रचंड, न मोडणारा, तो वाढतो.

अ अध्वर्यो अद्रिभिः सुतं सोमं पवित्र आ नय च् पुनाहीन्द्राय पातवे

हे यजमान, दगडांनी पिळलेला सोम गाळणीत आण, आणि तो इंद्रासाठी प्यायला शुद्ध कर.

अ तव त्य इन्दो अन्धसो देवा मधोर्व्याशत च् पवमानस्य मरुतः

हे इंदो, तुझ्या मधुर, आनंददायक रसाचा देवांनी आस्वाद घेतला आहे आणि पवित्र होत असलेल्या सोमाचा लाभ मरुतांनी केला आहे.

अ दिवः पीयूषमुत्तमं सोममिन्द्राय वज्रिणे च् सुनोता मधुमत्तमम्

स्वर्गातील मधुर, उत्कृष्ट सोम रस इंद्रासाठी, वज्रधारीसाठी, पिळा आणि त्याला अर्पण कर.

अ धर्त्ता दिवः पवते कृत्व्यो रसो दक्षो देवानामनुमाद्यो नृभिः च् हरिः सृजानो अत्यो न सत्वभिर्वृथा पाजांसि कृणुषे नदीष्वा

स्वर्गाला आधार देणारा, कुशल रस पवित्र होतो; देव आणि माणसांकडून गौरवलेला, बुद्धिमान, सोनेरी रंगाचा तो, बलवान घोड्यासारखा सोडला जातो आणि नद्यांमध्ये अडथळा न येता प्रवाह निर्माण करतो.

अ शूरो न धत्त आयुधा गभस्त्योः स्वाः सिषासन्रथिरो गविष्टिषु च् इन्द्रस्य शुष्ममीरयन्नपस्युभिरिन्दुर्हिन्वानो अज्यते मनीषिभिः

नायकासारखा शस्त्र उचलतो, तेजस्वी असतो, युद्धासाठी उत्सुक असतो; तो इंद्राची शक्ती आपल्या साथीदारांसह जागृत करतो; ज्ञानी लोकांनी पिळलेला आणि मार्गदर्शित केलेला सोम प्रवाहित होतो.

अ इन्द्रस्य सोम पवमान ऊर्मिणा तविष्यमाणो जठरेष्वा विश च् प्र नः पिन्व विद्युदभ्रेव रोदसी धिया नो वाजां उप माहि शश्वतः

इंद्राच्या सामर्थ्याने भरलेला, लाटा घेऊन वाहणारा पवित्र सोम, तू आमच्या घरांमध्ये ये; मेघातून वीज चमकावी तसा आम्हाला संपत्ती दे आणि बुद्धीने आम्हाला कायमची शक्ती मिळवून दे.

अ यदिन्द्र प्रागपागुदङ्न्यग्वा हूयसे नृभिः च् सिमा पुरू नृषूतो अस्यानवे ऽसि तुर्वशे

इंद्रा, जेव्हा पूर्व, पश्चिम किंवा उत्तर दिशेने माणसे तुला हाक मारतात, तेव्हा तू नेहमीच सर्वांचा मदतीला येतोस आणि तू तुर्वशाचा रक्षक आहेस.